ธุรกิจใหม่ในเมืองผี

“ธันวา! กระสุนลงอาคมนั่นน่ะเอาไว้ใช้กับผี ไม่ใช่เอาไว้ถล่มพื้นบ้านตัวเอง!” น้ำรินตะโกนก้อง เสียงของเธอแข่งกับแรงสั่นสะเทือนจากใต้ถุนบ้านที่กำลังสั่นไหวราวกับแผ่นดินจะแยกออกเป็นเสี่ยงๆ ในมือของเธอยังคงถือสมาร์ทโฟนรุ่นสั่งทำพิเศษที่หน้าจอแสดงกราฟิกสีแดงฉาดของ ‘มิติคลังเก็บของระดับสูง’ ซึ่งตอนนี้กำลังแจ้งเตือนสถานะ ‘ระบบถูกบุกรุกโดยพลังงานแปลกปลอม’ อย่างบ้าคลั่ง ผู้กองธันวาในชุดเสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าเปื้อนฝุ่นดิน กระชับปืนพกคู่ใจที่สลักอักขระเลขยันต์เรืองแสงสีทองไว้แน่น เขากระโดดหลบเศษไม้และอิฐที่กระเด็นจากแรงระเบิดของรอยแยกมิติ ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบไปยังโคลนตมที่กำลังพุ่งตัวขึ้นมาจากใต้ดิน “ผมไม่ได้จะยิงบ้านครับน้ำริน ผมจะยิงตัวที่กำลังจะมุดหัวขึ้นมา!” เสียงปืนดังสนั่นสองนัดซ้อน กระสุนหัวระเบิดอาคมพุ่งแหวกอากาศเข้าปะทะกับเงาดำที่พยายามจะตะเกียกตะกายขึ้นมาจากรอยแยก มันส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนจนแก้วหูแทบแตก กลิ่นเน่าเหม็นของซากศพโชยปะทะจมูกตัดกับกลิ่นเครื่องเทศ ‘เนื้อตุ๋นเปื่อยนุ่ม’ ที่น้ำรินเคี่ยวทิ้งไว้บนเตาจนแทบจะไหม้ “ห้ามทำห้องครัวฉันพังเด็ดขาด! นั่นคือสินค้าล็อตแรกที่จะเอาลงขายออนไลน์นะ!” น้ำรินตวาดพลางดีดนิ้ว เกิดเป็นวงแหวนเวทมนตร์สีฟ้าครามครอบคลุมพื้นที่ครัวไว้ เพื่อกักไม่ให้รอยแยกนั้นขยายตัวไปทำลายหม้อตุ๋นใบยักษ์ ในจังหวะที่วิญญาณร้ายตนหนึ่งพุ่งตัวขึ้นมาหมายจะตะปบธันวา น้ำรินไม่ได้แค่สั่งให้ระบบสกัดกั้น แต่เธอยังดึงเอา ‘กล่องบรรจุภัณฑ์’ ที่ตั้งโปรแกรมไว้ให้เป็นกับดักออกมาจากมิติ เธอปาลงไปกลางวงล้อมของพลังงานมืด สิ่งนั้นไม่ใช่แค่กล่องกระดาษธรรมดา แต่มันคือสิ่งประดิษฐ์ที่ผสมผสานอักขระพันธนาการเข้ากับโค้ดไอทีสายมืดที่เธอเขียนขึ้นเอง *คลิก!* ระบบล็อคอัตโนมัติทำงานทันที วิญญาณร้ายถูกดูดหายเข้าไปในกล่องพร้อมกับเสียงร้องโอดโอยก่อนจะเงียบสนิท เหลือทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและกล่องที่ปิดสนิทสลักตรา ‘สินค้าพรีเมียมจากมิติมรณะ’ “เรียบร้อย” น้ำรินหอบหายใจพลางปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม “ผีพวกนี้คงถูกป้าสมศรีส่งมาขัดขวางไม่ให้เราทำยอดขายใช่ไหมเนี่ย” ธันวาลดปืนลง เดินเข้ามาโอบเอวภรรยาที่กำลังหัวเสียเรื่องกับข้าวมากกว่าเรื่องวิญญาณ “ป้าเขาคงไม่คิดหรอกว่าเมียผมจะเก่งขนาดใช้ผีเป็นวัตถุดิบและเอามาเป็นลูกค้าในตัว” น้ำรินแค่นยิ้ม มือเรียวบางกดหน้าจอสมาร์ทโฟนรัวๆ “ไม่ใช่แค่ลูกค้าครับธันวา... แต่มันคือโอกาสทางการตลาด ผีพวกนี้พลังงานสูง ถ้าฉันแปรรูปมันเป็น 'ยันต์มงคลชำระล้าง' หรือ 'น้ำมนต์สกัดเย็น' ขายในกลุ่มคนเล่นของยุคนี้ รับรองยอดจองถล่มทลาย!” เธอชี้ไปที่กล่องที่เพิ่งจับผีได้ “นี่คือสินค้าชิ้นแรกในชื่อแบรนด์ 'หมอผีวัยรุ่นคัดสรร' แถมยังพ่วงบริการปราบผีถึงที่ผ่านการไลฟ์สดด้วย ใครซื้อของวันนี้ แถมฟรีบริการเช็คดวงด้วย AI จิตสัมผัส!” ธันวาหัวเราะหึๆ ในลำคอ เขาเดินไปที่เตาแก๊ส ปิดไฟแล้วตักเนื้อตุ๋นสีเข้มข้นใส่ชาม “ขายของเก่งขนาดนี้ อนาคตเราคงรวยจนป้าสมศรีต้องอกแตกตายแน่ๆ แต่น้ำรินครับ... ผมว่าเรามีเรื่องที่น่าปวดหัวกว่ายอดขายแล้วล่ะ” เขาส่งโทรศัพท์ของเขาให้น้ำรินดู หน้าจอขึ้นสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลก แต่รหัสพื้นที่นั้นมาจาก ‘สถานีตำรวจภูธรเมืองผี’ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเฮี้ยนและคดีปริศนาที่หาสาเหตุไม่ได้ “สายจากสารวัตรก้องภพ” น้ำรินรับสายด้วยสีหน้าเรียบเฉย “สวัสดีค่ะสารวัตร... ถ้าจะมาจ้างปราบผีที่โรงพัก คิดเรทพิเศษเพิ่ม 20% นะคะ เพราะดิฉันต้องเคลียร์รอยแยกมิติหลังบ้านก่อน” ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงทุ้มต่ำและเย็นยะเยือกตอบกลับมา “คุณน้ำริน... ผมไม่ได้จะจ้างคุณปราบผี แต่ตอนนี้พวกเรากำลังเจอกับคดีคนตายที่ลุกขึ้นมานั่งกินข้าวในห้องขัง และที่น่าประหลาดคือ... บนโต๊ะของมันมีจานเนื้อตุ๋นที่หน้าตาเหมือนกับที่คุณกำลังไลฟ์สดขายอยู่เป๊ะเลย” น้ำรินชะงัก สายตาประสานกับธันวาทันที กลิ่นเนื้อตุ๋นในบ้านของเธอเริ่มเปลี่ยนจากกลิ่นหอมหวล กลายเป็นกลิ่นคาวเลือดที่ตลบอบอวลไปทั่วห้องครัว พร้อมกับเสียงเคาะประตูด้านหลังบ้านที่ดังขึ้นเป็นจังหวะเหมือนคนกำลังเรียกร้องหาของกิน *ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...* ไม่ใช่คนแน่นอน เพราะเธอกางอาคมปิดตายไว้รอบบ้านแล้ว! “ธันวา... อย่าเพิ่งกินเนื้อนั่นนะ” น้ำรินกระซิบเบาๆ พลางหยิบสมาร์ทโฟนที่หน้าจอเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท แต่มีตัวอักษรสีเลือดปรากฏขึ้นแทน: **[ตรวจพบการสั่งซื้อจากลูกค้ารายใหม่: รายการ ‘เนื้อตุ๋นนิรันดร์’ จำนวน 1 ที่ – สถานที่ส่งมอบ: หน้าบ้านคุณ ณ บัดนี้]** ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความแสบสันของหมอผีวัยรุ่นนะครับ