ผู้กองเริ่มคลั่งรัก

"ถ้าป้าสมศรีกล้าส่งผีเปรตหน้าขนมาเหยียบแปลงผักออร์แกニックของผมอีกรอบล่ะก็... ผมจะเอาลูกซองอาคมบรรจุเกลือเสกส่องใส่กบาลมันให้พรพรหมรดน้ำมนต์ก็ไม่ทันเลยล่ะครับคุณภรรยา" เสียงทุ้มต่ำของร้อยเอกธันวาเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องครัวยามวิกาล ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าคมเข้มทอดมองภรรยาคนสวยที่กำลังงละมุนละไมอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบทำอาหารอย่างอารมณ์ดี กลิ่นหอมฉุนของพริกแกงเผ็ดสูตรโบราณผสมผสานกับกลิ่นกะทิเคี่ยวแตกมันโชยตลบอบอวลไปทั่วเรือนไม้สักทอง น้ำรินหันมาค้อนขวับให้สามีหนุ่มที่ยืนถือปืนคู่ใจเช็ดทำความสะอาดอยู่ข้างเตาไฟด้วยความระมัดระวัง แม้ปากจะบ่นพึมพำถึงญาติจอมสูบอย่างป้าสมศรี แต่แววตาที่เขามองเธอนั้นกลับฉายแววคลั่งรักและห่วงใยจนแทบจะละลาย "ผู้กองคะ... เอ้ย ผู้กองครับ! เลิกทำหน้าเป็นหมาหวงก้างแล้วช่วยหยิบข่าอ่อนกับใบมะกรูดในตู้เย็นมิติลับให้ผมหน่อยครับ มัวแต่เช็ดปืนระวังกระสุนอาคมจะลั่นใส่หม้อแกงปลาดุกย่างของผมนะครับ" น้ำรินแกล้งเอ็ดด้วยรอยเจ้าเล่ห์ พลางใช้ทัพพีเคาะขอบหม้อเสียงดังเบาๆ เป็นจังหวะ นี่คือชีวิตหลังแต่งงานที่ผสมผสานความหลอนและความหวานได้อย่างลงตัวในยุคปฏิรูป ทางหนึ่งคือการทำฟาร์มและค้าขายสินค้าเกษตรแปรรูปผ่านระบบมิติคลังเก็บของสุดล้ำที่เธอครอบครอง อีกทางคือการใช้ไสยศาสตร์ประยุกต์ร่วมกับยุทโธปกรณ์ทางทหารเพื่อปราบปรามวิญญาณร้ายและญาติจอมโลภที่คอยมารังควานไม่เว้นแต่ละวัน ย้อนกลับไปเมื่อช่วงบ่าย ป้าสมศรีผู้ไม่เคยเข็ดหลาบ ส่งวิญญาณสัมภเวสีเร่ร่อนเข้ามาป่วนโกดังเก็บผลผลิตหวังจะให้สินค้าเน่าเสียคามือ แต่น้ำรินมีหรือจะยอมตกเป็นเหยื่อ เธอใช้ "แท็บเล็ตอาคม" แฮกเข้าสู่ระบบพลังงานมืดของภูตผีเหล่านั้น ก่อนจะส่งต่อพิกัดให้ผู้กองธันวาใช้ปืนกลยาวคู่ใจยกระดับกระสุนอาคมยิงทะลุมิติสาดใส่จนผีร้ายแตกกระเจิงไม่เป็นท่า การล้างแค้นทางไสยศาสตร์ในค่ำคืนนี้จึงไม่ใช่แค่การป้องกันตัว แต่เป็นการประกาศศักดาให้คนตระกูลเดียวกันรู้ว่า ฟาร์มแห่งนี้มีทั้งหมอผีไอทีมือฉกาจและนายทหารผู้คลั่งรักคอยคุ้ม บรรยากาศในครัวจึงอบอวลไปด้วยความสุขและความดุดันในคราวเดียวกัน ธันวาวางปืนลงบนโต๊ะไม้ขัดเงาอย่างเบามือ เดินเข้าไปสวมกอดเอวบางของภรรยาจากด้านหลังอย่างถือวิสาสะ ใบหน้าคมซุกเข้าที่ซอกคอหอมกรุ่นสูดดมความหอมอย่างมัวเมา ทำเอาน้ำรินต้องสะดุ้งตัวโยนด้วยความจั๊กจี้ "ผู้กองครับ! ปล่อยก่อน เดี๋ยวแกงหม้อนี้ไหม้พอดี คนกำลังตั้งใจทำอาหารให้กินนะเนี่ย" น้ำรินเอ็ดเบาๆ แต่ไม่ได้ขัดขืน ปล่อยให้วงแขนแข็งแกร่งโอบกอดแน่นขึ้นด้วยความอบอุ่น "ก็กลิ่นแกงปลาดุกย่างของคุณมันหอมยวนใจยิ่งกว่ากลิ่นธูปหน้าศาลซะอีกนี่ครับ... แล้วก็นะ เรื่องป้าสมศรีน่ะ ปล่อยให้ผมจัดการเอง คุณมีหน้าที่ทำของอร่อยๆ ให้ผมกินแล้วก็นับเงินในระบบมิติลับก็พอแล้ว" ธันวาเอ่ยกระซิบข้างใบหู น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยความรักใคร่ที่ล้นปรี่จนแทบจะทะลักออกมาจากอก น้ำรินอมยิ้มแก้มปริ เธอหันกลับมาประจันหน้ากับสามี มือเรียวถือทัพพีคาไว้พลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยคางคมของสามีเล่นเบาๆ "ปากหวานแบบนี้ สงสัยอยากได้กระสุนอาคมเคลือบน้ำผึ้งเพิ่มอีกสักกล่องสินะครับผู้กอง" "ถ้าเป็นฝีมือคุณ ไม่ว่ากระสุนอะไรผมก็รับไว้หมดครับ" ธันวาตอบกลับทันควันด้วยสายตากรุ้มกริ่มที่ทำเอาคนฟังถึงกับใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ทว่า ความหวานชื่นในห้องครัวกลับต้องสะดุดลง เมื่อจู่ๆ หน้าจอแท็บเล็ตอาคมที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานมุมห้องก็ส่งเสียงเตือน "ติ๊ด... ติ๊ด..." รัวเร็ว แสงไฟสีแดงกะพริบถี่ๆ บ่งบอกถึงความผิดปกติบางอย่างในระบบสแกนพลังงานรอบเขตฟาร์ม น้ำรินหุบยิ้มทันที แววตาคมปลาบเปลี่ยนเป็นความจริงจังในพริบตา เธอดึงตัวเองออกจากอ้อมกอดของสามีแล้วก้าวฉับๆ ไปหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดู นิ้วเรียวปัดหน้าจอเพื่อตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดมิติลับที่ติดไว้รอบอาณาเขต "เกิดอะไรขึ้นครับที่รัก?" ธันวาปรับโหมดกลับมาเป็นนายทหารผู้พร้อมรบในเสี้ยววินาที มือคว้าปืนลูกซองคู่ใจขึ้นมาพาดบ่าทันที น้ำรินหันมามองหน้าสามีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพที่ปรากฏบนหน้าจอ "ไม่ใช่ผีของป้าสมศรี... แต่เป็นบางสิ่งที่ทรงพลังกว่านั้นกำลังเดินตรงเข้ามาที่ประตูหน้าบ้านของเราครับ" ในจอภาพมิติลับ ปรากฏร่างเงาสูงใหญ่สวมชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าไร้ซึ่งดวงตาและรอยยิ้ม แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งคู่ต้องขนลุกเกรียวคือ ในมือของมันถือ "คัมภีร์โบราณ" ที่แผ่ไอทมิฬสีดำสนิทออกมาปกคลุมทั่วบริเวณ และที่น่าตกใจที่สุดคือ มันกำลังเคาะประตูบ้านของพวกเขาด้วยจังหวะที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด... เป็นจังหวะเดียวกับที่พ่อผู้ล่วงลับของน้ำรินเคยใช้ส่งสัญญาณก่อนตาย ธันวากำปืนในมือแน่นจนข้อต่องอขาว แววตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ประตูหน้าบ้านที่ตอนนี้เริ่มมีเสียงเคาะดังขึ้น "ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก..." สามครั้งติดต่อกันอย่างเยือกเย็น ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ "หมอผีวัยรุ่น" เสมอมานะครับ