นิติวิทยาศาสตร์หน้าตายกับนักข่าวสายขุดคุ้ย•ตอนที่ 8

ความลับในห้องแล็บ

ผลงานโดย แฟ้มคดีลับ007
“หมอบลง!” อคินตะโกนลั่น เสียงของเขาขาดห้วงไปพร้อมกับเสียงกระจกตู้เก็บตัวอย่างแตกกระจาย เศษแก้วคมกริบปลิวว่อนราวกับห่าฝน รินทร์ทิ้งตัวลงแนบพื้นห้องแล็บที่เย็นเฉียบ กลิ่นสารเคมีและกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคลุ้งในอากาศ สัญญาณไฟสีแดงฉานกะพริบถี่เป็นจังหวะเหมือนหัวใจที่กำลังเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก เงามืดสามร่างในชุดสีดำสนิทเคลื่อนไหวอย่างเป็นระบบ พวกมันไม่ใช่โจรโง่เขลาทั่วไป แต่เป็นมืออาชีพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน อคินอาศัยจังหวะที่พวกมันกำลังกราดยิงใส่ชั้นวางหลักฐาน ดึงร่างของรินทร์เข้าไปหลบหลังโต๊ะผ่าศพสเตนเลสที่แข็งแกร่งที่สุดในห้อง “พวกมันต้องการอะไร?” รินทร์กระซิบ เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยแต่แววตายังคงแน่วแน่ อคินไม่ตอบทันที เขาหยิบแว่นสายตาที่เบี้ยวผิดรูปขึ้นมาใส่ ลมหายใจเขานิ่งสงบผิดกับสถานการณ์ตรงหน้า “หลักฐานชิ้นที่ 042… ผลตรวจดีเอ็นเอที่ผมเพิ่งวิเคราะห์เสร็จเมื่อสิบนาทีที่แล้ว มันไม่ได้แค่บอกว่าใครเป็นฆาตกร แต่มันกำลังบอกว่า ‘ใคร’ คือคนที่พยายามลบชื่อฆาตกรออกจากระบบนิติเวช” รินทร์เบิกตากว้าง “หมายความว่ามีคนในหน่วยงานนี้… หรือคนที่มีอำนาจเหนือกว่านั้น กำลังปลอมแปลงรายงาน?” “เงียบก่อน” อคินแตะไหล่รินทร์เบาๆ สายตาของเขาเหลือบมองจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงทำงานอยู่ข้างหลัง อคินค่อยๆ เอื้อมมือไปกดปุ่มคำสั่งลัด ‘Emergency Purge’ เพื่อส่งข้อมูลสำรองเข้าสู่คลาวด์ส่วนตัวที่เข้ารหัสไว้สามชั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนทั้งสามเริ่มเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ อคินหยิบขวดสารเคมีระเหยไวข้างตัว ส่งสัญญาณให้รินทร์เตรียมตัว เขาไม่ได้เพียงแค่นิ่งเฉย แต่ในหัวของนิติเวชหนุ่มกำลังคำนวณวิถีและเวลาอย่างแม่นยำเหมือนเครื่องจักร “สาม สอง หนึ่ง!” อคินขว้างขวดแก้วไปทางซ้าย มืออีกข้างคว้าถังดับเพลิงฉีดพ่นฝุ่นสีขาวฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เสียงสำลักและเสียงสบถดังก้องท่ามกลางความมืด รินทร์อาศัยจังหวะนี้พุ่งตัวออกจากที่กำบัง ใช้ทักษะการต่อสู้ที่ติดตัวมาจัดการกับคนที่ใกล้ที่สุด เธอเตะเข้าที่ข้อพับเข่าก่อนจะกระแทกศอกเข้าที่ท้ายทอยจนอีกฝ่ายล้มลง การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดในห้องแล็บที่มืดสลัว อคินไม่ได้มีพละกำลังมากเท่ารินทร์ แต่เขารู้ว่าควร ‘กด’ ตรงไหนเพื่อให้เกิดความเจ็บปวดสูงสุด เขาหยิบมีดผ่าตัดเล่มเล็กขึ้นมาในมืออย่างคล่องแคล่ว แสงไฟสีแดงส่องกระทบใบมีดสะท้อนเป็นประกายเยือกเย็น “รินทร์! ทางซ้าย!” อคินเตือนพร้อมกับคว้าแขนของคนที่กำลังจะเล็งปืนใส่รินทร์จากด้านหลัง เขาใช้ความรู้ด้านสรีรวิทยาบิดข้อมืออีกฝ่ายจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นเบาๆ ไม่กี่นาทีต่อมา ห้องแล็บที่เคยเป็นระเบียบกลับกลายเป็นสนามรบที่เต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้ คนร้ายทั้งสามนอนกองกับพื้น อคินรีบวิ่งไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ทันที “ข้อมูลถูกดึงออกไปแล้ว 95%...” อคินพึมพำ เหงื่อหยดหนึ่งไหลผ่านขมับของเขา แต่แล้วเขาก็ชะงัก สายตาเพ่งมองไปยังไฟล์สุดท้ายที่ถูกเปิดขึ้นมาบนหน้าจอ ผลรายงานนิติเวชที่อ้างว่าคนตายเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แต่ในไฟล์ดิบที่เขากู้คืนมาได้… มันกลับระบุสาเหตุการตายที่ชัดเจนว่าเป็น ‘การฉีดยาพิษเข้ากระแสเลือด’ และที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือลายเซ็นที่อนุมัติรายงานฉบับปลอมนั้น มันคือลายเซ็นของหัวหน้าแผนกนิติเวชที่เขาเคารพเหมือนพ่อ! “อคิน… นี่มันอะไรกัน?” รินทร์เดินเข้ามาข้างๆ ใบหน้าของเธอซีดเผือดเมื่อเห็นชื่อบนหน้าจอ “แผนการไม่ได้มีแค่คนเดียว รินทร์… ระบบทั้งหมดมันเน่าเฟะตั้งแต่รากฐาน” อคินเสียงเย็นเยียบ เขาไม่ได้ตกใจเหมือนครั้งแรกที่เห็น แต่ความโกรธแค้นที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ท่าทางนิ่งเฉยเริ่มคุกรุ่นขึ้น ทันใดนั้น เสียงเตือนจากคอมพิวเตอร์ของเขาก็ดังขึ้น ‘Warning: Unauthorized Access Detected’ ไม่ใช่จากคนร้ายที่นอนอยู่บนพื้น แต่เป็นสัญญาณแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของตึกที่ถูกแฮ็กจากระยะไกล! ไฟทั้งห้องกลับมาสว่างจ้าอีกครั้ง แต่ไม่ใช่เพราะระบบไฟฟ้าปกติ ทว่าหน้าจอมอนิเตอร์ทุกตัวในห้องแล็บเริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ก่อนจะมีตัวอักษรสีขาวสว่างวาบขึ้นมาทีละตัวอย่างช้าๆ ‘ยินดีด้วย คุณก้าวข้ามเส้นที่คนตายยังหวาดกลัว’ รินทร์ขยับตัวจะเดินเข้าไปหาจอภาพ แต่อคินคว้าแขนเธอไว้แน่น “อย่ามอง!” เสียงประตูเหล็กนิรภัยของห้องแล็บถูกปิดล็อกลงด้วยระบบอัตโนมัติจากภายนอก เสียงฝีเท้าของใครบางคนดังขึ้นจากลำโพงในห้อง ไม่ใช่เสียงตะโกนขู่ แต่เป็นเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดูภาคภูมิใจอย่างน่าขนลุก เสียงนั้นทุ้มต่ำและคุ้นเคยจนอคินรู้สึกเย็นวาบไปถึงกระดูกสันหลัง “เก่งมาก… ทั้งสองคน” เสียงนั้นเอ่ยออกมา “แต่พวกคุณคิดจริงๆ หรือว่า ‘หลักฐาน’ เล็กๆ แค่นี้ จะโค่นล้มสิ่งที่ผมใช้เวลาสร้างมาทั้งชีวิตได้?” ประตูห้องแล็บที่ถูกล็อกไว้ถูกเปิดออกเพียงครึ่งเดียว ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มก้าวเข้ามาพร้อมกับแสงไฟจากทางเดินที่สาดส่องลงบนใบหน้าของเขา รินทร์แทบหยุดหายใจ เมื่อชายตรงหน้าคือบุคคลที่ตำรวจทั้งเมืองกำลังตามหาในฐานะ 'เหยื่อ' ผู้โชคร้ายจากคดีฆาตกรรมที่ถูกปิดไปเมื่อสามปีก่อน! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความลับที่กำลังจะเปิดเผยในตอนถัดไปนะครับ... แฟ้มคดีลับ007
สารจากนักเขียน (แฟ้มคดีลับ007)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นิติวิทยาศาสตร์หน้าตายกับนักข่าวสายขุดคุ้ย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%