กับดักแห่งการทรยศ

กลิ่นอายอับชื้นของซากโบราณสถานชั้นใต้ดินในเขตแดนรกร้างไม่ได้น่ารังเกียจเท่าเสียงฝีเท้าจำนวนนับไม่ถ้วนที่สะท้อนก้องมาจากอุโมงค์เบื้องหลัง—มันหนักแน่น เป็นจังหวะ และเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่ชัดเจนจนรินต้องกวาดสายตาสำรวจทางหนีทีไล่รอบตัวอย่างรวดเร็ว "ทางตันค่ะ... รินคะ ข้างหน้าเป็นทางตัน" เสียงกระซิบที่เจือด้วยความกังวลของเอลีน่าดังขึ้นเบาๆ ร่างระหงในชุดคลุมนักเวทสีนิลก้าวถอยหลังมาครึ่งก้าวเพื่อชิดแผ่นหลังของเด็กหนุ่ม ดวงตาคู่สวยฉายแววหวาดหวั่นไม่ใช่เพราะความกลัวตาย แต่เป็นเพราะเงื่อนงำในความทรงจำที่ยังปะติดปะต่อไม่ได้ทำให้เธอกลัวว่าตัวเองจะกลายเป็น 'ภาระ' ให้กับผู้เล่นหนุ่มสายเก็บกวาดคนนี้อีกครั้ง รินไม่ตอบทันที เขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วแตะพื้นผิวศิลาเพื่อคำนวณแรงสั่นสะเทือน ระบบเกม VRMMO ในโลกนี้ไม่ได้มีดีแค่อภินิหารและความสมจริง แต่ยังรวมถึงฟิสิกส์ที่เอื้อให้คนช่างสังเกตเอาตัวรอดได้เสมอ ไอเทมขยะในกระเป๋าเป้ของเขาสั่นระริกตามแรงกดดันของมานาภายนอกที่กำลังคืบคลานเข้ามา กิลด์ 'มังกรหยก'—มหาอำนาจอันดับต้นๆ ของเซิร์ฟเวอร์ไม่ได้ส่งคนมาแค่กลุ่มเล็กๆ แต่พวกเขาระดมผู้เล่นคลาสสูงถึงสามสิบคนมาปิดล้อมเพื่อเป้าหมายเดียว: เอลีน่า NPC ระดับตำนานที่ถือครองกุญแจไขดันเจี้ยนลับแห่งทวีปเหนือ "ไม่ต้องกลัวค่ะเอลีน่า อยู่ข้างหลังฉันไว้นะคะ" รินเอ่ยเสียงนุ่ม แม้เหงื่อกาฬจะเริ่มซึมตามไรผมแต่แววตาของเขากลับนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด มือขวาควานหาขวดแก้วบรรจุน้ำยาเรืองแสงผสมสารเคมีระเหยที่เขาเพิ่งผสมขึ้นสดๆ จากซากมอนสเตอร์ในชั้นก่อนหน้า สิ้นเสียงฝีเท้า เงาร่างนับสิบก็ปรากฏขึ้นที่ปากทางเข้าอุโมงค์ แสงไฟจากคบเพลิงส่องกระทบเกราะเหล็กกล้าชั้นดีสลักลายสัญลักษณ์มังกรคำราม ผู้นำกลุ่มคือ 'วายุคลั่ง' รองหัวหน้ากิลด์ผู้เล่นสายนักรบคลั่งเลเวล 78 เขาฉีกยิ้มเหี้ยมเกรียมเมื่อเห็นว่าเหยื่อจนมุมแล้ว "ไงเจ้าเด็กสายเก็บกวาด เลิกเล่นขายของแล้วส่ง NPC ตัวนั้นมาให้ทางเราเสียดีๆ ดีกว่านะ นายไม่มีทางรอดออกไปจากเขตแดนปิดล้อมนี้หรอก" เสียงทุ้มต่ำติดจะเย่อหยิ่งดังสะท้อนก้องผนังหิน รินค่อยๆ ยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง เขายchนะรอยยิ้มบางเบาที่มุมปาก ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก "ส่งหรือคะ? น่าเสียดายจังเลยนะคะ พอดีว่าของชิ้นนี้... ฉันเก็บได้ด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของตัวเองตามกฎของระบบ และที่สำคัญที่สุด อาจารย์ท่านนี้ไม่ใช่สิ่งของที่จะยกให้ใครก็ได้ตามอำเภอใจค่ะ" "ปากกล้าดีนี่! ถ้างั้นก็เตรียมตัวกลายเป็นแสงสีขาวแล้วเกิดใหม่ที่จุดเซฟได้เลย!" วายุคลั่งสะบัดดาบใหญ่ในมือ ส่งสัญญาณให้ลูกน้องเปิดฉากโจมตี พริบตานั้น ลูกไฟเวทมนตร์นับสิบลูกและศรเวทพุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูง เป้าหมายไม่ใช่ใครอื่นนอกจากจุดที่เอลีน่ายืนอยู่ แต่รินกลับเคลื่อนไหวเร็วกว่า เขวี้ยงขวดแก้วในมือกระแทกเข้ากับผนังศิลาเบื้องบนอย่างแม่นยำ *เพล้ง!* ควันสีม่วงหนาทึบพวยพุ่งลงมาปกคลุมพื้นที่ระหว่างพวกเขากับกองกำลังกิลด์มังกรหยกทันที มันคือ 'ควันสกัดกั้นมานา' ไอเทมปฏิกิริยาเคมีที่รินคิดค้นขึ้นจากการนำต่อมพิษของแมงมุมเงามืดมาผสมกับผงแร่หินปูนดิบ ผลลัพธ์คือการบล็อกการมองเห็นและทำให้ค่าความแม่นยำของเวทมนตร์ระยะไกลลดลงฮวบฮวบ "เฮ้ย! มองไม่เห็นอะไรเลย! ระวังตัวด้วย มันใช้ลูกไม้สกปรก!" เสียงตะโกนโกลาหลดังขึ้นจากฝั่งผู้รุกราน รินฉวยโอกาสนั้นคว้าข้อมือเรียวของเอลีน่าแล้วพุ่งตัวเข้าไปในซอกหินอับทึบที่ซ่อนอยู่หลังรูปสลักโบราณ ซึ่งเป็นจุดบอดทางสายตาที่เขาคำนวณไว้ตั้งแต่ก้าวแรกที่เดินเข้ามาในห้องโถงนี้แล้ว หัวใจของเอลีน่าเต้นระรัวยามที่ฝ่ามืออุ่นๆ ของเด็กหนุ่มกุมมือเธอไว้แน่น ความอบอุ่นนั้นแผ่ซ่านเข้ามาในอก ท่ามกลางบรรยากาศที่บีบคั้นและอันตรายรอบตัว ดวงตาคู่สวยมองเสี้ยวหน้าของรินที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและสติปัญญา "ริน... ทำไมถึงต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อฉันขนาดนี้ด้วยล่ะคะ?" เสียงหวานเอמהถามแผ่วเบา เจือความไม่เข้าใจในความทุ่มเทของเด็กหนุ่มผู้เล่นธรรมดาคนหนึ่ง รินหันมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้ท่ามกลางความสลัว "ก็เพราะว่า... สำหรับฉันแล้ว เอลีน่าไม่ใช่แค่ NPC ในเควสต์หรอกนะคะ แต่เป็นอาจารย์ เป็นเพื่อนร่วมทางที่เราสัญญาว่าจะเดินทางไปสุดขอบโลกด้วยกันไม่ใช่หรือคะ? อีกอย่าง..." รินหันกลับไปมองกลุ่มควันพิษที่เริ่มจางลง พร้อมกับเสียงฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาด้วยความโกรธเกรี้ยว "...ฉันเกลียดที่สุดเลยล่ะค่ะ พวกที่ชอบรังแกคนไม่มีทางสู้โดยอ้างอำนาจของกิลด์ใหญ่เนี่ย" เด็กหนุ่มหยิบกระเป๋าไอเทมขยะออกมารangกองไว้ตรงหน้า เผยให้เห็นชิ้นส่วนกลไกเวทมนตร์โบราณที่เสียหายและผลึกมานาเสื่อมสภาพนับสิบชิ้น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง ในขณะที่วายุคลั่งและลูกน้องกำลังบุกทะลวงผ่านกลุ่มควันเข้ามาประชิดตัว เสียงแจ้งเตือนจากระบบอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นในโสตประสาทของริน—ทว่า ครั้งนี้มันกลับไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนการสร้างไอเทมธรรมดา แต่เป็นสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานระดับสูงสุดที่สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างข้อมูลทั่วทั้งดันเจี้ยน *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลุกพลังจิตวิญญาณโบราณในรัศมี 50 เมตร]* *[เงื่อนไขลับ 'เสียงเรียกแห่งบรรพกาล' ถูกกระตุ้นโดยเจตจำนงแห่งผู้ปกป้อง]* *[คำเตือน: สิ่งมีชีวิตระดับ 'ภัยพิบัติ' ที่ถูกผนึกไว้ใต้ซากปรักหักพังกำลังจะตื่นจากการหลับใหล...]* ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับรินและเอลีน่านะคะ!