ผู้เล่นสายเก็บกวาดกับจอมเวทสาวผู้สูญเสียความทรงจำ•ตอนที่ 9

มิตรภาพท่ามกลางสมรภูมิ

ผลงานโดย ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน
"วางแผนไว้ว่าจะใช้เส้นทางสายหลัก แต่ดูเหมือนพวกเราจะต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญเข้าให้แล้วสินะคะ" เสียงกระซิบแผ่วเบาของเอลีน่าดังขึ้นท่ามกลางพุ่มไม้หนาทึบ ร่างระหงของจอมเวทสาวในชุดคลุมสีขาวเปื้อนฝุ่นขยับกายอย่างเงียบเชียบ ดวงตาสีฟ้าครามประกายแสงเรืองรองจ้องมองผ่านช่องว่างของใบไม้ไปยังลานกว้างเบื้องล่าง ที่ซึ่งกลุ่มผู้เล่นระดับเริ่มต้นสามคนกำลังถูกต้อนจนมุมโดยกลุ่มโจรป่าสวมหน้ากากกะโหลก รินกวาดสายตามองสถานการณ์อย่างรวดเร็ว สมองของเด็กหนุ่มประมวลผลระบบสถิติและความต่างของเลเวลในเสี้ยววินาที โจรป่าพวกนั้นมีเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ยี่สิบห้า ส่วนผู้เล่นหน้าใหม่กลุ่มนั้น... สภาพดูไม่จืดเลย ชุดเกราะเลเวลห้าอาบไปด้วยรอยขีดข่วน อาวุธในมือสั่นเทา และหลอดค่าพลังชีวิตที่เหลือเพียงเลขหลักเดียว "ช่วยไม่ได้นี่คะ ก็เด็กพวกนั้นดันพก 'หินมานาบริสุทธิ์' ชิ้นโตขนาดนั้นเดินโชว์ห่างจากเขตปลอดภัยตั้งสามกิโลเมตร ไม่ตกเป็นเหยื่อของพวกโจรPKก็แปลกแล้วล่ะค่ะ" รินพึมพำพร้อมกับหยิบขวดแก้วบรรจุสารเคมีสีเขียวขุ่นออกมาจากกระเป๋าคาดเอว มันคือไอเทมขยะที่เขาเก็บกวาดมาจากซากดันเจี้ยนเมื่อวาน แต่ในมือของเด็กหนุ่มผู้เชี่ยวชาญการรีไซเคิล มันมีค่ามากกว่าระเบิดเพลิงชั้นดีเสียอีก *เคร้ง! เสียงดาบเหล็กขึ้นสนิมกระแทกกับพื้นดิน* เด็กหนุ่มผู้เล่นใหม่คนหนึ่งทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความสิ้นหวัง ขณะที่หัวหน้าโจรป่าเงื้อมมีดสั้นอาบยาพิษขึ้นสูง เตรียมปลิดชีพเพื่อแย่งชิงไอเทม "จบกันแค่นี้แหละไอ้หนู ส่งของมาแล้วพวกกูจะปล่อยให้แกไปเกิดใหม่ที่เมืองเริ่มต้นแบบเจ็บน้อยที่สุด!" *ฟึบ!* ก่อนที่คมมีดจะทันได้สัมผัสเป้าหมาย ก้อนวัตถุกรมสีเขียวขุ่นก็พุ่งแหวกอากาศด้วยวิถีโค้งที่แม่นยำ ก่อนจะตกลงตรงกลางวงล้อมของพวกโจรพอดี "อะไรวะนั่น?" หัวหน้าโจรชะงัก "ของฝากจากแผนกเก็บกวาดค่ะ!" รินตะโกนก้องพร้อมกับดีดนิ้วเบาๆ *ตูมมม!* ควันสีม่วงหนาทึบระเบิดออกปกคลุมพื้นที่รัศมีห้าเมตรทันที กลิ่นฉุนรุนแรงของสารสกัดจากรากไม้พิษและมูลสไลม์ทำให้พวกโจรสำลักจนหน้าดำหน้าแดง ค่าสถานะผิดปกติ [มึนงง] และ [อัมพาตชั่วคราว] เด้งขึ้นบนหัวของพวกมันเป็นแถบ รินไม่รอช้า เขากระโจนออกจากพุ่มไม้ พริบตานั้นเอง เอลีน่ายื่นมือเรียวบางออกมาแตะที่ไหล่ของเขา ละอองเวทมนตร์สีทองคำขาวไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเด็กหนุ่มอย่างนุ่มนวล ช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่และพลังโจมตีทางกายภาพขึ้นถึงสามร้อยเปอร์เซ็นต์ในชั่วพริบตา "อาจารย์คะ ซัพพอร์ตยอดเยี่ยมมาก!" รินยิ้มกว้าง ร่างของเด็กหนุ่มพุ่งเข้าประชิดตัวโจรป่าคนแรกอย่างรวดเร็วดั่งสายลม เขาไม่ได้ใช้ดาบราคาแพง แต่ใช้สันกระทะเหล็กเก่าๆ ที่ดัดแปลงเป็นโล่กระแทกเข้าที่ปลายคางของหัวหน้าโจรอย่างจัง แรงปะทะมหาศาลส่งผลให้ร่างใหญ่โตกระเด็นลอยไปอัดกับต้นไม้ใหญ่จนสลบเหมือดในกระบวนท่าเดียว ลูกน้องที่เหลือพยายามจะเงื้ออาวุธสวนกลับ แต่เอลีน่าที่ยืนสงบนิ่งอยู่หลังแนวหน้ายกปลายนิ้วขึ้นวาดกลางอากาศ วงเวทสีฟ้าครามปรากฏขึ้นเบื้องหน้า บีบอัดอนุภาคมานาจนเกิดเป็นแรงโน้มถ่วงมหาศาลกดทับร่างของโจรที่เหลือให้จมลงไปกองกับพื้นจนขยับเขยื้อนไม่ได้ "วะ...เวทมนตร์ระดับสูง? พวกแกเป็นใครกันแน่!" โจรป่าคนหนึ่งตะโกนด้วยความหวาดกลัว รินเดินเข้าไปใกล้ ย่อตัวลงแล้วใช้เชือกฟางมัดพวกมันเรียงแถวกันอย่างคล่องแคล่ว ราวกับมืออาชีพที่ทำแบบนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนจะหันไปมองผู้เล่นใหม่ทั้งสามคนที่นั่งอ้าปากค้างด้วยความตะลึงงัน "เอ่อ... ขอบคุณมากๆ เลยนะครับพี่ชาย! ถ้าไม่ได้พวกพี่ช่วยไว้พวกผมคงเสียค่าประสบการณ์และไอเทมชิ้นสำคัญไปหมดแน่ๆ เลย" ผู้เล่นใหม่คนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง เอลีน่าเดินเข้ามาใกล้ ชายผ้าคลุมพลิ้วไหวตามสายลม เธอก้มมองเด็กหนุ่มทั้งสามด้วยสายตาเรียบเฉยแต่แฝงความอ่อนโยนไว้ลึกๆ "การเดินทางในโลกกว้างไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบนะคะ ครั้งหน้าควรระมัดระวังตัวให้มากกว่านี้ และอย่าพกของล่อตาล่อใจไว้ในที่ที่มองเห็นได้ง่ายนัก" "ครับผม! พวกเราจะจำคำสอนไว้ครับ!" ในจังหวะนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีทองของระบบก็เด้งขึ้นตรงหน้าของรินและเอลีน่า เสียงใสๆ ของระบบดังขึ้นพร้อมกัน [ยินดีด้วย! ท่านได้ทำการช่วยเหลือผู้เล่นหน้าใหม่จากกลุ่มโจรป่าสำเร็จ] [ปลดล็อกเควสต์ลับเฉพาะ: "พันธสัญญาแห่งผู้กล้าหน้าใหม่" (ระดับ SSS)] [คำเตือนจากระบบ: ไอเทม 'หินมานาบริสุทธิ์' ที่ผู้เล่นใหม่ถือครองอยู่ แท้จริงแล้วคือชิ้นส่วนผนึกของ 'ราชันย์มารแห่งหุบเขาไร้เงา' ที่กำลังตื่นจากการหลับใหล...] รินชะงัก รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้างไปชั่วขณะเมื่อกวาดสายตาอ่านบรรทัดสุดท้ายของระบบ ขณะที่เอลีน่าหันขวับไปมองก้อนหินในมือของผู้เล่นหน้าใหม่ทันที ดวงตาสีฟ้าครามของเธอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงไอพลังงานมืดมิดที่กำลังรั่วไหลออกมาจากรอยแตกของหินก้อนนั้น... พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับมีบางสิ่งกำลังลืมตาตื่นขึ้นมาจากใต้พิภพ! (ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับรินและเอลีน่านะคะ!)
สารจากนักเขียน (ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วน)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ผู้เล่นสายเก็บกวาดกับจอมเวทสาวผู้สูญเสียความทรงจำ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%