พันธสัญญาแห่งพลัง

กลิ่นอายของเกลือสมุทรและหินเรืองแสงสีฟ้าครามในห้องโถงใต้ดินโบราณอบอวลจนแทบจะสัมผัสได้ด้วยปลายนิ้ว รินกวาดสายตามองวงเวทย์โบราณที่สลักลึกลงไปบนพื้นหินอ่อนสีดำสนิท ลวดลายเหล่านั้นไม่ได้เกิดจากงานฝีมือของมนุษย์ แต่มันคือร่องรอยการไหลเวียนของมานาบริสุทธิ์ที่หลับใหลมานานนับพันปี และในวินาทีนี้ วงเวทย์กำลังสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับลมหายใจของสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่เพิ่งตื่นจากการจำศีล "ริน... เจ้ามั่นใจแล้วหรือ" เสียงหวานนุ่มทว่าสั่นเครือเล็กน้อยดังขึ้นจากเบื้องหลัง เอลีน่าในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ที่บัดนี้ยับย่นเล็กน้อยจากการเดินทางไกล กำลังยืนกุมมือทั้งสองข้างเข้าหากันแน่น ดวงตากลมโตคู่นั้นสะท้อนแสงเรืองรองของอักษรเวทย์โบราณ เผยให้เห็นความลังเลและความหวาดหวั่นที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้ท่าทีสง่างามของอาจารย์ผู้ลึกลับ เด็กหนุ่มหันกลับไปสบตา เธอไม่ได้เพียงแค่อ่อนแอลงจากการสูญเสียความทรงจำ แต่การที่พลังเวทมหาศาลภายในร่างของเธอไร้ซึ่งภาชนะกักเก็บที่เหมาะสม มันกำลังกัดกินจิตวิญญาณของเธอเองทีละนิด ระบบเกมแสดงผลค่าความเสถียรทางจิตใจของเอลีน่าเป็นสีแดงกระพริบเตือนถี่ๆ ซึ่งเป็นสัญญาณอันตรายระดับวิกฤต "ถ้าผมไม่มั่นใจ เราคงไม่ยืนอยู่ตรงจุดนี้ด้วยกันหรอกครับ... เอ๊ย, หรอกค่ะ" รินเผลอหลุดสำนวนเดิมออกมาจนต้องรีบแก้คำพูดพร้อมรอยยิ้มเจื่อน "หมายถึงว่า... เชื่อมือผมเถอะครับ เอ๊ย! เชื่อมือฉันเถอะนะคะ อาจารย์" ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ นั้นทำให้มุมปากของเอลีน่าคลายยิ้มออกมาได้บ้าง ความตึงเครียดในอากาศเบาบางลงไปชั่วขณะ เธอถอนหายใจยาวเหยียด ยอมรับความจริงที่ว่า เด็กหนุ่มสายเก็บกวาดคนนี้มักจะมีวิธีแปลกๆ ในการทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจได้เสมอ แม้ว่าในมือของเขาจะถือแค่มีดสั้นขึ้นสนิมกับเศษผ้าพันแผลเวทมนตร์ก็ตาม "ตามใจเจ้า... หากวิญญาณของข้าแตกสลายไปในกระบวนการนี้ อย่างน้อยที่สุด... ข้าก็ดีใจที่ได้ใช้เวลาช่วงสุดท้ายร่วมกับผู้เล่นสายเก็บกวาดเช่นเจ้าค่ะ" เอลีน่าก้าวเข้าไปยืนตรงจุดศูนย์กลางของวงเวทย์ รินสูดหายใจเข้าลึกๆ ระบบเกม VRMMO ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อให้ผู้เล่นทำพันธสัญญาเชื่อมต่อจิตใจกับ NPC ระดับตำนาน นี่คือเควสต์ลับที่อยู่นอกเหนือตำราและไม่มีในบอร์ดสนทนาใดๆ ทั้งสิ้น มันคือความเสี่ยงที่เขากล้าเดิมพันด้วยไอเทมทุกชิ้นในกระเป๋าและเลเวลทั้งหมดที่สะสมมาหยาดเหงื่อ "ระบบ ไม่เคยบอกว่าห้ามดัดแปลงนี่นา" รินพึมพำกับตัวเองขณะหยิบเอา 'ผลึกแห่งความทรงจำร้าว' ที่เก็บกวาดมาจากซากมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนก่อนหน้าออกมาวางไว้ตามจุดอับของวงเวทย์ทั้งสี่ทิศ การใช้ไอเทมขยะเหล่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อเพิ่มพลังโจมตี แต่มันทำหน้าที่เป็น 'ตัวหน่วง' เพื่อลดทอนแรงกระแทกทางจิตใจที่จะเกิดขึ้นระหว่างการเชื่อมต่อ รินก้าวเข้าไปยืนประจันหน้ากับเอลีน่า ระยะห่างระหว่างพวกเขามีเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าหลังฝนตกโชยมาแตะจมูก กลบกลิ่นอับชื้นของถ้ำใต้ดินไปจนหมดสิ้น "หลับตาลงซะนะคะ... อาจารย์" รินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและหนักแน่นเป็นครั้งแรก เอลีน่าพยักหน้ารับช้าๆ เปลือกตาบางปิดลง ปล่อยให้ความมืดเข้าครอบ รินยกมือขึ้น ประทับฝ่ามือของตนเข้ากับฝ่ามือเรียวบางของเอลีน่า ทันทีที่ผิวสัมผัสกัน กระแสไฟฟ้าสีฟ้าอ่อนก็แล่นริ้วผ่านปลายนิ้ว เสียงเตือนของระบบดังขึ้นในโสตประสาทอย่างต่อเนื่องจนฟังไม่ได้ศัพท์ *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! เตือนภัย: ผู้เล่นกำลังทำการ 'Soul Synchronization' กับ NPC ระดับ SSS ความเข้ากันได้ของจิตใจ: 12%... 34%... 58%...* ความเจ็บปวดแล่นแปลบเข้ามาในสมองราวกับมีเข็มนับพันเล่มกำลังทิ่มแทง รินกัดฟันแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ใน1ปาก ภาพความทรงจำที่กระจัดกระจายของเอลีน่าไหลทะลักเข้ามาในห้วงความคิดของเขา ภาพของทุ่งหญ้าสีเพลิง ปราสาทลอยฟ้าที่กำลังพังทลาย และเสียงกรีดร้องโหยหวนในสงครามโบราณ ทุกอย่างมันหนักหนາเกินกว่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะแบกรับไหว ร่างกายของรินเริ่มสั่นเทา เข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบลงเกือบติดพื้นหิน *78%... 91%... คำเตือน: จิตใจของผู้เล่นกำลังจะรับภาระเกินขีดจำกัด!* "ไม่... ฉันจะปล่อยให้มันหลุดมือตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด!" รินตะโกนก้องในใจ นึกถึงความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมา การเก็บขยะ การซ่อมแซมไอเทมพังๆ การเดินทางร่วมกันนับร้อยกิโลเมตร ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบในโลกเสมือนจริงใบนี้ เขากำมือของเอลีน่าให้แน่นขึ้นไปอีก ถ่าย 0เททความอบอุ่นจากหัวใจของตนเองผ่านไปยังอีกฝ่ายเพื่อเป็นเกราะคุ้มกันจิตใจให้เธอ "เอลีน่า... กลับมาเถอะค่ะ" พริบตานั้น วงเวทย์ใต้ฝ่าเท้าก็ระเบิดแสงสีทองเจิดจ้ากลบรัศมีสีฟ้าครามทั้งหมด เสียงคำรามกึกก้องราวกับฟ้าผ่าสะท้อนไปทั่วโถงถ้ำ เศษผลึกแห่งความทรงจำที่รินวางไว้แตกละเอียดเป็นผุยผง แต่ละอองแสงเหล่านั้นกลับไม่สลายหายไป ทว่ามันถูกดูดกลืนเข้าไปในร่างของคนทั้งสองจนเกิดเป็นเกราะป้องกันพลังงานรูปทรงวงรีห่อหุ้มพวกเขาไว้ ร่างของเอลีน่าลอยขึ้นเหนือพื้นเล็กน้อย เส้นผมสีเงินสลวยปลิวสยายราวกับอยู่ท่ามกลางสายลม ดวงตาที่เคยปิดสนิทลืมโพลงขึ้นอีกครั้ง ทว่าบัดนี้ นัยน์ตาของเภาไม่ได้ว่างเปล่าไร้ประกายอีกต่อไป แต่มมันกลับฉายแวววับด้วยแสงแห่งดวงดาวนับล้านดวงและความทรงจำที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว พลังเวทมหาศาลที่เคยปั่นป่วนและทำลายล้าง บัดนี้ไหลเวียนเข้าสู่ระบบวงจรชีวิตใหม่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยภายใต้พันธสัญญาแห่งจิตวิญญาณที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย รินหอบหายใจหนักหน่วง ล้มตัวลงนั่งพับเพียบบนพื้นด้วยความอ่อนล้า แต่เขาก็ยังเงยหน้าขึ้นมองผลงานตรงหน้าด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ *ติ๊ง! ประกาศจากระบบส่วนกลาง: สำเร็จภาระกิจลับ [พันธสัญญาแห่งพลัง (Soul Bond)]* *ผู้เล่น 'ริน' และ NPC 'เอลีน่า' ทำการเชื่อมต่อจิตวิญญาณสมบูรณ์แบบ* *ปลดล็อกทักษะพิเศษระดับตำนาน: [เสียงสะท้อนแห่งวิญญาณ (Echo of Soul)]* *สถานะของเอลีน่าเปลี่ยนแปลงจาก 'สูญเสียความทรงจำ' เป็น 'พันธมิตรนิรันดร์ (Awakened)'* บรรยากาศในห้องโถงเงียบสงบลงอย่างรวดเร็ว เอลีน่าค่อยๆ ลดตัวลงยืนบนพื้นดินอีกครั้ง เธอจ้องมองมือของตนเองที่เต็มไปด้วยพลังเวทอันบริสุทธิ์ ก่อนจะหันมามองเด็กหนุ่มที่นั่งหมดแรงอยู่เบื้องล่างด้วยสายตาที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะบรรยายเป็นคำพูดได้ รินแย้มยิ้มอย่างโล่งอก กำลังจะเอ่ยปากแซวสักประโยคตามนิสัยเดิม ทว่าจู่ๆ แสงไฟเรืองแสงสีฟ้าครามรอบห้องก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ความมืดมิดสนิทเข้าปกคลุมชั่วพริบตา และก่อนที่สติสัมปชัญญะของรินจะทันได้ประมวลผล เสียงกุกกักแปลกประหลาดดังขึ้นจากรอยแยกของกำแพงหินเบื้องหลัง เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือเสียงโลหะเสียดสีกันและเสียงลมหายใจอันเย็นเยียบที่คุ้นเคย... และอันตรายเกินกว่าจะจินตนาการ เอลีน่าเบิกตากว้าง สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในเสี้ยววินาที เธอรีบพุ่งเข้ามาดึงแขนของรินให้ลุกขึ้นยืนโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง "ริน... หนีเร็วเข้า!" เสียงของเธอสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "ไอ้สิ่งที่ถูกผนึกไว้ใต้รากฐานของหอคอยนี้... มันไม่ได้มีแค่เราสองคน!" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับก้าวสำคัญของรินและเอลีน่านะคะ!