ปัญหาซัพพลายเออร์

“คุณหลิน... ของลอตนี้ ผมคงต้องขอปฏิเสธจริงๆ ครับ ไม่ใช่ผมไม่อยากขายให้คุณ แต่มันเป็นคำสั่งจาก ‘ข้างบน’ ที่ผมขัดไม่ได้จริงๆ” เสียงของอาหลง พ่อค้าส่งวัตถุดิบรายใหญ่ที่เคยร่วมงานกันมานับปี สั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ เขาไม่กล้าสบตาหลินมี่มี่แม้แต่วินาทีเดียว มือหยาบกร้านนั้นกำลังขยำใบสั่งซื้อในมือจนยับยู่ยี่ มี่มี่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง กลิ่นอายความกดดันแผ่ซ่านไปทั่วหน้าร้านที่บัดนี้ดูเงียบเหงากว่าปกติ เธอไม่ได้กรีดร้อง ไม่ได้โวยวาย ดวงตากลมโตคู่นั้นเพียงแค่หรี่ลงเล็กน้อย พินิจมองรอยช้ำที่มุมปากของอาหลงที่ถูกซ่อนไว้ใต้รอยยิ้มเจื่อนๆ นั่น... นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการทำธุรกิจแล้ว แต่มันคือการข่มขู่ “ใครคะ?” เธอถามสั้นๆ น้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่มั่นคงดั่งหินผา “ผม... ผมพูดไม่ได้จริงๆ คุณมี่มี่ ถ้าผมพูด ร้านผมพินาศแน่” อาหลงรีบหันหลังเดินหนีไปทันที ทิ้งให้เธอเผชิญกับความว่างเปล่าของสต็อกวัตถุดิบที่เกือบจะเป็นศูนย์ มี่มี่กัดริมฝีปากแน่นจนรู้สึกถึงรสฝาดของเลือด แม่เฒ่าจาง... ผู้หญิงคนนั้นกล้าทำถึงขนาดนี้เชียวหรือ? การใช้เครือข่ายอิทธิพลมืดบีบซัพพลายเออร์รายย่อยไปจนถึงรายใหญ่ในอำเภอ เพื่อตัดแขนตัดขาธุรกิจขนมของเธอ มันเป็นวิธีที่สกปรกและไร้ศักดิ์ศรีที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา แต่เธอก็รู้ดีว่านี่คือผลลัพธ์ของความสำเร็จที่ไปสะกิดต่อมริษยาของคนบางคนเข้า ในจังหวะที่มี่มี่กำลังพยายามประคองสติ จู่ๆ อ้อมกอดอุ่นร้อนจากด้านหลังก็โอบล้อมเธอไว้ จ้าวหานไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงแค่ประคองไหล่บางไว้แน่น ไออุ่นจากร่างกายของเขาส่งผ่านเสื้อทหารตัวหนามาถึงเธอ ทำให้ความหนาวเหน็บในใจที่เริ่มก่อตัวเบาบางลง “ไปเถอะ” จ้าวหานกระซิบข้างหู น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเด็ดขาด “ถ้าที่นี่ไม่มีใครกล้าขายให้เรา เราก็แค่ไปในที่ที่อิทธิพลของนางไปไม่ถึง” “แต่โรงงานในตัวเมืองไกลเกินไปนะคะจ้าวหาน ถ้าเราเปลี่ยนแหล่งซื้อ ต้นทุนจะพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว มาร์จิ้นกำไรของเราจะเหลือแทบไม่ถึงครึ่ง” มี่มี่เอี้ยวตัวหันมาสบตาเขา แววตามุ่งมั่นของเธอไม่ได้จางหายไป แต่มันกำลังเปลี่ยนเป็นการวางแผนที่รัดกุมขึ้น “กำไรไม่ใช่สิ่งเดียวที่เราต้องรักษา มี่มี่... ศักดิ์ศรีและการยืนหยัดคือสิ่งสำคัญที่สุด ถ้าวันนี้เรายอมถอยเพียงเพราะถูกกดดัน พรุ่งนี้แม่เฒ่าจางก็จะก้าวเข้ามาเหยียบถึงในบ้านของเรา” มี่มี่นิ่งคิด คำพูดของสามีเปรียบเสมือนกุญแจที่ไขล็อกความลังเลในใจเธอออก การค้าในยุค 80 มันไม่ใช่แค่เรื่องของเงินทอง แต่มันคือสงครามแย่งชิงพื้นที่ชีวิต เธอจะยอมแพ้ไม่ได้ ตลอดทั้งบ่าย มี่มี่ใช้เวลาพินิจแผนที่เส้นทางขนส่งวัตถุดิบในหัวของเธอ เธอรู้ว่ายังมี 'หลุมหลบภัย' อยู่ที่หนึ่ง นั่นคือหมู่บ้านชายแดนห่างไกลที่ขึ้นชื่อเรื่องการปลูกวัตถุดิบคุณภาพสูง แต่เส้นทางที่นั่นขึ้นชื่อว่าอันตรายและแทบไม่มีพ่อค้าคนไหนกล้าไปดีลงานด้วยเพราะเป็นเขตอิทธิพลของเจ้าพ่อท้องถิ่นที่ไม่ขึ้นตรงกับใคร “เราจะไปที่นั่นกัน” มี่มี่วางนิ้วลงบนจุดที่ห่างไกลที่สุดบนแผนที่ “ถ้าแม่เฒ่าจางอยากเล่นเกมสกปรก ฉันก็จะแสดงให้เห็นว่า ต่อให้ต้องข้ามภูเขาไปหาของมาขาย ฉันก็จะทำ” ตกดึก บรรยากาศในบ้านพักทหารเงียบสงัด จ้าวหานกำลังตรวจเช็คอาวุธประจำกายและเตรียมเสบียงสำหรับเดินทางไกลในวันรุ่งขึ้น เขาสังเกตเห็นมี่มี่นั่งเงียบอยู่ที่โต๊ะทำงาน ในมือถือสมุดบันทึกรายรับรายจ่ายที่วันนี้ตัวเลขติดลบจากการต้องสต็อกของใหม่ในราคาตลาดมืด “ไม่ต้องห่วงนะครับ” จ้าวหานเดินเข้ามานั่งข้างๆ ดึงเธอเข้าหาตัว “ผมได้รับคำสั่งให้ไปลาดตระเวนแถบชายแดนพอดี ถือว่าเป็นจังหวะที่ลงตัวที่สุด” มี่มี่ซบหน้าลงกับอกแกร่ง กลิ่นสบู่จางๆ ผสมกลิ่นไอแดดจากตัวเขามันทำให้เธออุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก เธอไม่ได้เป็นแค่แม่ค้าตัวจิ๋วที่โชคดี แต่เธอยังมีชายหนุ่มที่พร้อมจะแบกโลกทั้งใบไว้แทนเธอ เช้ามืดวันรุ่งขึ้น ทั้งคู่เตรียมตัวออกเดินทาง มี่มี่ตรวจสอบตะกร้าเก็บของที่เตรียมไว้พร้อมสำหรับการเจรจาธุรกิจครั้งสำคัญ ทว่าก่อนที่พวกเขาจะก้าวพ้นประตูรั้ว เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าคอมแบทหลายคู่ก็ดังขึ้นจากซอยด้านหน้า พร้อมกับเงาร่างของชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งที่ดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย ท่ามกลางหมอกจางๆ ของยามเช้า หัวหน้ากลุ่มคนแปลกหน้าก้าวออกมาข้างหน้า เขาถือจดหมายฉบับหนึ่งไว้ในมือ ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความเย้ยหยันขณะที่จ้องมองมาที่ทั้งคู่ “คุณหลินมี่มี่... ทางเราได้รับคำสั่งมาว่า หากคุณยังดื้อดึงจะหาวัตถุดิบจากที่อื่น แทนที่จะซื้อจากร้านที่ทางเราจัดสรรให้... ก็จงเตรียมรับผลที่ตามมาได้เลย เพราะตั้งแต่ก้าวนี้เป็นต้นไป คุณจะไม่มีวันได้ออกจากหมู่บ้านนี้ไปทำธุรกิจที่ไหนได้อีก!” คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้มี่มี่สะทกสะท้าน แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ คือจดหมายในมือของชายคนนั้น มันคือตราประทับของ 'หน่วยงานตรวจสอบภายใน' ที่ควรจะมาเกี่ยวข้องกับเรื่องคดีความใหญ่โต ไม่ใช่เรื่องการค้าขายเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของแม่เฒ่าจางแล้ว... ใครบางคนที่ใหญ่กว่านั้น กำลังชักใยอยู่เบื้องหลัง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของมี่มี่และคอยเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะคะ แล้วมาลุ้นกันต่อว่ามี่มี่จะก้าวผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปได้อย่างไรในตอนหน้าค่ะ! รักจาก... ส้มหวานมิติลับค่ะ