วันหยุดแสนหวาน

“อย่าขยับไปไหนทั้งนั้น” เสียงเข้มต่ำดุดันของจ้าวหานสั่งการในขณะที่เขายังคงทะยานร่างหายไปในความมืด มี่มี่ไม่สนคำเตือนนั้น เธอคว้าถังน้ำที่วางอยู่ข้างตัวสาดโครมลงบนเปลวไฟที่กำลังเลียเล็มกองฟางอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นน้ำมันฉุนกึกพุ่งเข้าจมูกจนแสบตา หัวใจดวงน้อยเต้นรัวเหมือนกลองรบเมื่อเห็นว่าถังน้ำมันสำรองวางห่างจากกองเพลิงไม่ถึงสองช่วงแขน หากช้าไปกว่านี้เพียงเสี้ยววินาที ทุกหยาดเหงื่อที่เธอลงแรงทำขนมขายจนเริ่มตั้งตัวได้คงกลายเป็นเถ้าถ่าน เงาร่างของจ้าวหานกลับมาปรากฏตรงหน้าอีกครั้งในชั่วพริบตา เขาสะบัดมือทิ้งบางอย่างลงกับพื้นจนเกิดเสียงดัง ‘ตุบ’ ร่างของชายแปลกหน้าที่สะพายถุงน้ำมันไว้เต็มหลังนอนบิดเร่าด้วยความเจ็บปวด กระดูกแขนของมันผิดรูปจนเห็นได้ชัดจากฝีมือของนายทหารผู้ฝึกปรือวิชามาอย่างโชกโชน “คนของแม่เฒ่าจางอีกแล้วหรือคะ?” มี่มี่ถามพลางหอบหายใจถี่ สายตาจดจ้องร่างที่นอนสั่นสะท้านบนพื้นด้วยความโกรธแค้น จ้าวหานไม่ตอบในทันที เขาถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกแล้วคลุมไหล่ให้ภรรยาตัวจิ๋วที่ยืนสั่นเทา มือหนาเชยคางมนขึ้น สบตาคู่สวยด้วยแววตาที่เปลี่ยนจากความดุร้ายเมื่อครู่กลายเป็นความห่วงใยจนล้นปรี่ “เรื่องพวกนี้ผมจัดการเอง มี่มี่... คืนนี้ลืมเรื่องน่ารังเกียจพวกนี้ไปให้หมด พรุ่งนี้เช้า ผมจะพาคุณไปในที่ที่ไม่มีใครกล้ามารบกวนเรา” มี่มี่ชะงัก เธอรับรู้ได้ถึงไออุ่นจากเสื้อคลุมและสายตาที่แฝงความหมายบางอย่างที่มากกว่าแค่การปกป้อง เช้าวันถัดมา บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิที่เริ่มผลิดอก จ้าวหานในชุดลำลองสีเข้มดูผ่อนคลายและเข้าถึงง่ายกว่าทุกวัน เขาพาเธอซ้อนท้ายจักรยานคันเก่งผ่านทุ่งนาสีทองอร่ามมุ่งหน้าสู่ภูเขาหลังเมือง สถานที่ซึ่งมี่มี่เคยฝันอยากไปสำรวจเพื่อหาวัตถุดิบแปลกใหม่มาทำขนม ตลอดทางไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกมา มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวและสัมผัสจากอ้อมกอดของเธอที่เกาะเอวสอบไว้แน่น มี่มี่รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลุดเข้าไปในโลกที่มีแค่เขากับเธอสองคน เมื่อถึงยอดเขาที่มองเห็นวิวเมืองทั้งเมืองจ้าวหานจอดรถและจูงมือเธอเดินไปยังโขดหินที่มองเห็นลำธารใสสะอาดไหลผ่าน ที่นั่นมีตะกร้าอาหารที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าตั้งรออยู่ “คุณดู... แตกต่างจากตอนอยู่ในค่ายทหารมากเลยนะคะ” มี่มี่เอ่ยทำลายความเงียบขณะหยิบขนมเปี๊ยะไส้ถั่วกวนที่เธอทำเองออกมาจากตะกร้า จ้าวหานนั่งลงข้างๆ เขาไม่ได้แตะต้องอาหาร แต่กลับจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวไม่วางตา “เพราะตอนนั้นผมทำหน้าที่ทหาร แต่ตอนนี้... ผมทำหน้าที่สามีที่อยากให้ภรรยามีความสุขที่สุด” ประโยคเรียบง่ายแต่ทรงพลังทำเอามี่มี่หน้าร้อนผ่าว เธอพยายามเฉไฉด้วยการยื่นขนมให้ “ทานนี่สิคะ สูตรใหม่ที่ฉันเพิ่งลองทำ หวานน้อยแต่เข้มข้น” จ้าวหานไม่ยอมรับขนมจากมือเธอ แต่กลับคว้าข้อมือเล็กไว้แล้วดึงให้เธอนั่งลงใกล้ๆ จนไหล่ชนกัน ความใกล้ชิดที่ไม่มีกำแพงใดขวางกั้นทำให้มี่มี่ใจเต้นผิดจังหวะ “มี่มี่... ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่เราแต่งงานกัน ผมอาจจะไม่ได้พูดอะไรหวานหูเหมือนคนอื่น แต่ทุกสิ่งที่ผมทำ ผมทำเพื่ออนาคตของเรา” เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนจะหยิบจี้หยกชิ้นเล็กที่มีรอยร้าวจากการผ่านสงครามออกมาวางบนฝ่ามือของเธอ “ที่ผ่านมาเราอาจเริ่มต้นด้วยความจำเป็น แต่จากวันนี้ไป ผมอยากให้มันเป็นความสมัครใจ... เป็นไปได้ไหม ถ้าเราจะเริ่มทำความรู้จักกันใหม่ ในฐานะคนรักที่ตั้งใจจะใช้ชีวิตร่วมกันไปจนแก่เฒ่า” มี่มี่มองจี้หยกในมือ สลับกับดวงตาที่จริงใจและมุ่งมั่นของชายหนุ่มข้างกาย ในยุค 80 ที่ทุกอย่างดูเร่งรีบและเต็มไปด้วยความขัดแย้ง ชายคนนี้คือความสงบเดียวที่เธอมี “ถ้าฉันตอบตกลง...” มี่มี่เว้นจังหวะ ลมหายใจสะดุดเล็กน้อยเมื่อเห็นแววตาสั่นไหวของจ้าวหาน “คุณจะยังคอยปกป้องฉันแบบนี้ไปตลอดหรือเปล่าคะ?” “ไม่ใช่แค่ปกป้อง” จ้าวหานโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้า “แต่ผมจะยอมตายเพื่อแลกกับรอยยิ้มของคุณเพียงคนเดียว” บรรยากาศแสนหวานถูกขัดจังหวะด้วยเสียงนกที่บินแตกตื่นจากพุ่มไม้ใกล้ๆ มี่มี่สะดุ้งเล็กน้อย ขณะที่จ้าวหานเปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชาในทันที เขาดึงเธอไปไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็ว เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่กำลังมุ่งตรงมายังจุดที่พวกเขานั่งพักผ่อน และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือเสียงคุยกันที่มี่มี่จำได้แม่นว่าเป็นเสียงของแม่เฒ่าจางที่กำลังโต้เถียงกับชายแปลกหน้าในชุดเครื่องแบบหน่วยตรวจสอบการค้า “มันต้องอยู่แถวนี้แน่! นังเด็กนี่มันแอบเอาของผิดกฎหมายมาซ่อนไว้บนเขา!” จ้าวหานบีบมือมี่มี่แน่นก่อนจะกระซิบข้างหู “หมอบลงต่ำ มี่มี่... ดูเหมือนว่าวันนี้จะไม่ได้มีแค่เรื่องหวานๆ ของเราเสียแล้ว” มี่มี่หันไปมองยอดไม้ที่ไหวเอนตามทิศทางลม เธอเห็นเงาคนกลุ่มหนึ่งถือคบเพลิงก้าวพ้นพุ่มไม้เข้ามา และในมือของชายที่เดินนำหน้าสุดนั้น ไม่ใช่ใบแจ้งจับธรรมดา แต่เป็นตราประทับของทางการที่เธอกำลังจะเปิดร้านสาขาใหม่! ความจริงที่ว่าแม่เฒ่าจางกล้าถึงขั้นใช้ 'อิทธิพลมืด' บุกทำลายถึงที่นี่ ทำให้มี่มี่รู้ว่าเกมการค้านี้ได้เปลี่ยนไปสู่สงครามที่ไม่มีวันหวนกลับเสียแล้ว ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความรักที่ค่อยๆ ผลิบานของมี่มี่และจ้าวหานนะคะ ส้มหวานมิติลับสัญญาว่าจะพาไปพบกับบทสรุปที่ลุ้นระทึกยิ่งกว่านี้ในตอนหน้าค่ะ!