ความหวังครั้งใหม่

“เก็บกระดาษแผ่นนั้นลงไปเดี๋ยวนี้ จ้าวหาน!” เสียงของหลินมี่มี่สั่นพร่าขณะกอดอกแน่น แผ่นหลังบางแนบชิดกับบานประตูไม้เก่าๆ ของร้านอาหารที่เพิ่งปิดทำการ ความเงียบสงัดภายในร้านยามค่ำคืนไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลิ่นน้ำมันทอดและคราบความเหนื่อยล้าจากการทำยอดขายถล่มทลายในวันนี้ กลับกลายเป็นฉากหลังที่บีบคั้นหัวใจเธออย่างประหลาด จ้าวหานในชุดทหารสีเขียวมะกอกที่ยังไม่ได้ถอดเข็มขัดสนามออก ยืนนิ่งอยู่กลางห้อง แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันสลัวๆ ตกกระทบใบหน้าคมสันที่ดูดุดันแต่แววตากลับอ่อนโยนอย่างเหลือเชื่อเมื่อมองมาที่เธอ ในมือหนาของเขามีใบคำร้องขอจดทะเบียนสมรสที่พิมพ์ตัวอักษรสีน้ำเงินชัดเจน “ทำไมมี่มี่ถึงกลัวนักล่ะ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ “นี่คือสิ่งที่จะทำให้เราผูกพันกันถูกต้องตามกฎหมาย และเป็นสิ่งที่ผมรอคอยมานานตั้งแต่วันที่เราตกลงจะใช้ชีวิตร่วมกัน” มี่มี่เม้มริมฝีปากแน่น ความลับเรื่อง 'มิติลับ' ที่ซ่อนอยู่ในแหวนหยกสีมรกตเริ่มส่งไอเย็นเยียบไปทั่วร่าง หากเธอจดทะเบียนสมรสแล้ว นั่นหมายความว่าเธอจะมีภาระผูกพันกับรัฐอย่างสมบูรณ์ และหากความลับของเธอรั่วไหลออกไป จ้าวหานที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ จะกลายเป็นคนแรกที่เดือดร้อนเพราะเธอ... เขาเป็นทหารที่มีอนาคตไกล เธอจะยอมให้เขาพังพินาศเพราะความผิดปกติของเธอไม่ได้เด็ดขาด “เราแค่... ค่อยเป็นค่อยไปไม่ได้หรือคะ?” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา สบตากับเขา “ตอนนี้ธุรกิจกำลังไปได้สวย คู่แข่งอย่างแม่เฒ่าจางก็กำลังจ้องจะเล่นงานเราทุกฝีก้าว หากมีข่าวเรื่องทะเบียนสมรสหลุดออกไป ท่านอาจจะใช้มันเป็นช่องโหว่โจมตีคุณว่าใช้ตำแหน่งหน้าที่เอื้อประโยชน์ให้ภรรยาค้าขาย...” จ้าวหานหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาขยับเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นอายแดดและกลิ่นสบู่จางๆ จากตัวเขา มือหนาเอื้อมมาจับมือเธอไว้แน่น สัมผัสที่อบอุ่นนั้นทำให้หัวใจที่สั่นคลอนของมี่มี่เต้นผิดจังหวะ “ถ้าผมกลัวอำนาจมืดของหญิงแก่คนนั้น ผมคงไม่กล้าขอนางฟ้ามาเป็นภรรยาตั้งแต่แรกหรอกครับ” เขาใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือเธอเบาๆ “มี่มี่ ฟังผมนะ สิ่งที่ผมกังวลไม่ใช่ยศถาบรรดาศักดิ์ แต่คือความไม่มั่นคงในใจคุณ... คุณกำลังซ่อนอะไรไว้ใช่ไหม? ตั้งแต่หลังเหตุการณ์วันนี้ ผมรู้สึกได้ว่าคุณไม่ได้มองมาที่ผมด้วยความภูมิใจเหมือนเคย แต่คุณมองผมเหมือนกำลังมองคนที่คุณกำลังจะทำให้เขาเดือดร้อน” มี่มี่นิ่งอึ้ง ดวงตาเรียวสวยวูบไหว เขาฉลาดเกินไป... ฉลาดจนเธอแทบจะปิดบังอะไรไม่มิด “ฉันแค่ไม่อยากสูญเสียคุณไป” เธอสารภาพออกมาในที่สุด เสียงนั้นสั่นเครือ “ถ้าวันหนึ่งมีเรื่องที่ทำให้เราต้องเลือกระหว่างความถูกต้องกับความรัก คุณจะยังเลือกฉันไหมคะ?” จ้าวหานไม่ได้ตอบทันที เขาโน้มตัวลงมาจนหน้าผากแตะกัน ลมหายใจอุ่นร้อนรินรดใบหน้าของเธอ “ไม่ว่าอนาคตจะเปลี่ยนไปอย่างไร ทะเบียนสมรสฉบับนี้ไม่ใช่โซ่ตรวน แต่มันคือคำสัญญาที่ผมจะปกป้องคุณด้วยชีวิต แม้แต่พระเจ้าหรือโชคชะตาที่ว่าแปลกประหลาด ผมก็จะขวางมันไว้เพื่อคุณ” ความหวานล้ำปนขมปร่ากระจายในอก มี่มี่รู้สึกเหมือนก้อนหินที่ถ่วงใจมาตลอดทั้งวันค่อยๆ เบาบางลง แต่ในจังหวะที่เธอกำลังจะพยักหน้ายอมรับ แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันก็วูบไหวรุนแรงราวกับมีใครบางคนกระชากประตูด้านหลัง *ปัง!* เสียงทุบประตูดังสนั่นจากด้านนอก ตามมาด้วยเสียงตะโกนแหลมสูงที่ฟังดูคุ้นหูจนน่าขนลุก “หลินมี่มี่! นังเด็กเหลือขอ! ฉันรู้ว่าพวกแกสองคนอยู่ข้างใน ออกมาเดี๋ยวนี้! ฉันมีหลักฐานเด็ดที่จะทำให้ชีวิตคู่ของพวกแกจบสิ้นลงในคืนนี้!” จ้าวหานผละออกจากเธอทันที แววตาที่เคยอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นดุดันราวกับพยัคฆ์ร้ายในชั่วพริบตา เขาหันไปคว้าเข็มขัดสนามมาคาดไว้ที่เอวอย่างรวดเร็วท่าทีทะมัดทะแมง “ดูเหมือนว่า ‘ความหวังครั้งใหม่’ ของเรา จะมีคนไม่ประสงค์ดีอยากจะเข้ามาพังมันทิ้ง” จ้าวหานกระซิบที่ข้างหูเธอ เสียงของเขาเย็นเยียบและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต มี่มี่มองไปที่ประตูไม้ที่เริ่มสั่นไหวจากการถูกกระแทกซ้ำๆ ในใจของเธอตระหนักได้ทันทีว่าแม่เฒ่าจางไม่ได้มาคนเดียว เพราะเสียงรองเท้าบูทหลายคู่ที่กระทบพื้นดินด้านนอก บ่งบอกว่างานนี้ไม่ใช่แค่การระรานจากญาติผู้ใหญ่คนเดียว แต่มันคือการวางแผนกำจัดเธอให้สิ้นซากด้วยอำนาจบางอย่างที่ร้ายแรงกว่าที่เธอคาดการณ์ไว้มากนัก มือของมี่มี่สั่นเทาขณะเอื้อมไปหยิบแหวนหยกที่ซ่อนไว้ในคอเสื้อ เธอไม่รู้ว่าควรจะใช้ ‘พลัง’ ของมิติลับในตอนนี้เพื่อพาเขาหนีไป หรือจะยอมเผชิญหน้ากับความจริงที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล เมื่อประตูไม้ถูกพังเปิดออกพร้อมกับร่างของเจ้าหน้าที่รัฐในเครื่องแบบสีเทาที่เดินตามหลังแม่เฒ่าจางเข้ามา พร้อมกับเอกสารในมือที่ระบุว่าเป็น 'หมายเรียกตรวจสอบทรัพย์สินผิดปกติ' "จ้าวหาน... เราอาจจะไม่ได้มีแค่เรื่องทะเบียนสมรสที่ต้องจัดการแล้วล่ะค่ะ" จ้าวหานยืนบังร่างเธอไว้ มือขวาขยับไปจับอาวุธข้างเอวโดยสัญชาตญาณ เขาสบตากับเธอเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ความจริงจะเปิดเผยต่อหน้าว่า... สิ่งที่แม่เฒ่าจางถืออยู่ในมือ ไม่ใช่แค่หมายเรียก แต่เป็นภาพถ่ายของมี่มี่ที่กำลังหยิบผลไม้หายากออกมาจากอากาศธาตุ! ส้มหวานมิติลับขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเป็นกำลังใจให้มี่มี่เสมอมานะคะ