เมนูแรก: กาแฟดริปกับขนมปังอบใหม่ในตลาด

"ถ้าชาตินี้เจ้าขายขนมพวกนี้แล้วได้กำไรเกินสามเหรียญเงิน ข้าจะยอมคุกเข่ากินดินให้พวกเจ้าดู!" เสียงแหลมปนเย้ยหยันของป้าสะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลหลินดังแว่วมาแต่ไกล นางจงใจยืนเท้าสะเอวขวางทางเข้าตรอกตลาดสด เพื่อหวังจะประจานความล้มเหลวของสองสามีภรรยาที่บังAอาจแยกบ้านออกมาตัวเปล่า รินรดาไม่แม้แต่จะชายตามองร่างอ้วนทุ้ยที่ยืนขวางทาง นางเพียงแค่ตวัดปลายนิ้วเรียวสวยจัดเรียงกล่องกระดาษไขคราฟท์สีน้ำตาลอ่อนลงบนโต๊ะไม้เนื้อหยาบอย่างใจเย็น กลิ่นหอมกรุ่นของเนยแท้ที่อบอวลผสมผสานกับความเข้มข้นของเมล็ดกาแฟคั่วบดยังคงลอยอบอวลอยู่ในอากาศรอบตัว นางกำลังตระเตรียมอาวุธชิ้นสำคัญที่จะใช้สั่นคลอนตลาดเมืองชายแดนแห่งนี้ให้ลุกเป็นไฟ "เชิญป้าสะใภ้เก็บแรงไว้คุกเข่าตอนที่ขนมของข้าหมดเกลี้ยงดีกว่านะคะ ระวังตัวด้วยล่ะ เดี๋ยวเศษดินจะติดคอเอาได้" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มหวานหยดที่เคลือบยาพิษถูกส่งไปให้ญาติผู้พี่ที่ยืนหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ข้างๆ พันตรีคีริน สามีหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นตึง ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลังภรรยาเปรียบเสมือนกำแพงเหล็กกล้า สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองไปยังฝูงชนที่เริ่มเดินผ่านไปมาด้วยความระแวดระวัง ก่อนที่เขาจะหันมาช่วยภรรยาจัดเตาถ่านขนาดเล็กสำหรับอุ่นกาแฟด้วยความทะมัดทะแมง ความเงียบงันปกคลุมอยู่ชั่วขณะเมื่อแผงลอยไร้ชื่อเสียงแห่งนี้เริ่มเปิดทำการ ผู้คนในเมืองชายแดนต่างคุ้นชินกับหมั่นث์นึ่งแข็งกระด้างและชาสมุนไพรขมๆ รสชาติประหลาด การเห็นแผ่นแป้งสีน้ำตาลทองมีผิวสัมผัสกรอบนอกนุ่มในส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจ ย่อมเป็นสิ่งที่แปลกปลอมเกินกว่าจะเข้าใจได้ทันที "นี่คืออะไรหรือแม่สาว? หน้าตาแปลกประหลาดนัก เหมือนก้อนก้อนถ่านที่ถูกโรยด้วยผงสีขาวเสียมากกว่า" เสียงทุ้มห้าวของชายวัยกลางคนผู้มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าพ่อค้าประจำตลาดเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับชี้ไปยัง 'ชูครีมไส้คัสตาร์ดวานิลลา' ที่รินรดาเพิ่งบรรจงบีบไส้ครีมเนียนนุ่มลงไปสดๆ ร้อนๆ รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตา รอยยิ้มพานิชย์อันทรงเสน่ห์ถูกจุดขึ้นที่มุมปาก นางหยิบถาดไม้ขนาดเล็กยื่นให้ "สิ่งนี้เรียกว่าชูครีมค่ะท่านหัวหน้าพ่อค้า แป้งด้านนอกมีความกรอบเบา เมื่อกัดเข้าไปจะเจอไส้ครีมคัสตาร์ดยอดนิยมที่ละลายในปากทันทีไม่หวานเลี่ยนจนเกินไป เหมาะสำหรับทานคู่กับเครื่องดื่มร้อนๆ ในยามเช้าอย่างยิ่งค่ะ เชิญชิมดูก่อนได้นะคะ หากไม่อร่อย ข้าไม่คิดเงินสักอีแปะเดียว" ความมั่นใจในน้ำเสียงและแววตาที่ฉายประกายความเฉลียวฉลาดทำให้ชายวัยกลางคนลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจหยิบขนมชิ้นเล็กเข้าปาก รสสัมผัสแรกคือความกรอบร่วนของเปลือกนอก ตามด้วยความหอมมันละมุนลิ้นของคัสตาร์ดที่ทะลักออกมาเคลือบประสาทสัมผัส รสชาติที่ไม่เคยปรากฏบนแผ่นดินนี้มาก่อนทำให้ดวงตาของพ่อค้าเฒ่าเบิกกว้างขึ้นโดยอัตโนมัติ รสชาติหวานละมุนตัดกับความหอมของวานิลลาแท้ๆ ทำให้เขาถึงกับเคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะ "นี่มัน... อร่อยยิ่งนัก! รสชาตินี้มันคืออันใดกัน ช่างนุ่มนวลละมุนลิ้นเสียจริง!" พ่อค้าเฒ่าอุทานออกมาเสียงดังลั่นจนผู้คนที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดชะงักและหันมามองด้วยความสนใจ บรรยากาศรอบแผงลอยเริ่มเปลี่ยนจากความเงียบเหงาเป็นความชุลมุนวุ่นวายในพริบตา เมื่อกลิ่นหอมของกาแฟดริปสูตรพิเศษที่คีรินบรรจงเทน้ำร้อนผ่านกระดาษกรองอย่างประณีตเริ่มฟุ้งกระจายผสมผสานกับกลิ่นขนมปังอบใหม่ รินรดาไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย นางหยิบแก้วกระดาษเคลือบไขมันที่ผลิตจากมิติลับส่งให้กับลูกค้าท่านแรกพร้อมรอยยิ้ม "ลองจิบคู่กับกาแฟดำร้อนๆ ดูนะคะ จะช่วยตัดเลี่ยนและขับรสชาติของขนมให้โดดเด่นยิ่งขึ้นค่ะ" ฝูงชนที่ยืนออกันอยู่หน้าร้านเริ่มเบียดเสียดกันเข้ามาแย่งชิงพื้นที่ เสียงตะโกนสั่งซื้อดังระงมไปทั่วตรอกตลาด เสียงเหรียญทองแดงและเหรียญเงินถูกโยนลงกระทบถาดไม้เสียงดังกรุ๊งกริ๊งไม่ขาดสาย ป้าสะใภ้ใหญ่ที่ยืนรอดูความฉิบหายอยู่ไม่ไกล ถึงกับหน้าซีดเผือดริมฝีปากสั่นระริกเมื่อเห็นยอดเงินในตะกร้าของสองสามีภรรยาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนล้นทะลัก รินรดายกมุมปากขึ้นเล็กน้อยในขณะที่มือเรียวยังคงหยิบจับขนมส่งให้ลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว นางตักตวงกำไรก้อนแรกในต่างโลกนี้ด้วยความสะใจลึกๆ ในอก การตบหน้าคนพวกนั้นด้วยผลงานและความสำเร็จช่างเป็นรสชาติที่หอมหวานยิ่งกว่าครีมวานิลลาเสียอีก คีรินที่ยืนคอยดูแลความเรียบร้อยและรับเงินอยู่ข้างกาย แอบเอื้อมมือมาสัมผัสหลังมือของภรรยาเบาๆ อย่างให้กำลังใจ ดวงตาคมกริบทอดมองนางด้วยความรักและหลงใหลจนแทบไม่ละสายตา ทว่า ในขณะที่กิจการกำลังดำเนินไปอย่างรุ่งโรจน์และเสียงหัว-เราะของความสำเร็จกำลังก้องกังวาน ทันใดนั้น ฝูงชนที่กำลังเบียดเสียดกันอยู่ก็พลันแหวกทางออกเป็นช่องกว้าง เสียงฝีเท้าหนักแน่นและเป็นระเบียบของกองทหารรักษาเมืองนับสิบชีวิตก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของชายร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะเงินประดับยศสูงศักดิ์ ผู้มีใบหน้าคมคายดุจรูปสลักแต่แฝงไว้ด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบและสายตาที่จดจ้องมาที่รินรดาโดยเฉพาะ "ข้าได้ยินมาว่ามีแม่ค้าสามัญชนกล้าลักลอบนำเข้าวัตถุดิบต้องห้ามจากแดนเหนือมาค้าขายในตลาดแห่งนี้... ดูท่าทางเจ้าคงจะเบื่อชีวิตมากสินะแม่นางหลิน" ด้วยรักและกลิ่นหอมกรุ่นจากเตา เบเกอรี่มิติต่างโลก