รอยร้าวในสำนักพันธมิตร

"หากท่านเจ้าสำนักกระบี่เมฆาเชื่อว่าจดหมายฉบับนี้เป็นของปลอม ผมก็ไม่มีอะไรจะกล่าวต่อนอกจาก... ขอให้ท่านเตรียมโลงศพไว้รอรับศิษย์รักของท่านในงานประลองคราวหน้าเถิดครับ" เฟยหลงเอ่ยประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งจากขั้วโลกเหนือ เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองบุรุษวัยกลางคนผู้มีเครายาวสลวยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้จันทน์หอม แต่กลับก้มลงใช้นิ้วเรียวยาวบรรจงชงชาอย่างใจเย็น กลิ่นหอมจางๆ ของใบชาชั้นเลิศตลบอบอวลอยู่ในห้องโถงที่เต็มไปด้วยความกดดัน เจ้าสำนักกระบี่เมฆา ‘หลินเจิ้น’ สั่นสะท้าน มือที่กำกระบี่ประจำตัวไว้แน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาของเขาจ้องมองกระดาษแผ่นหนึ่งที่วางอยู่บนโต๊ะ บนนั้นมีตราประทับลับของสำนักพยัคฆ์ทมิฬ ประทับอยู่เหนือลายมือที่บรรยายแผนการลอบสังหารศิษย์เอกของสำนักกระบี่เมฆาไว้อย่างละเอียด "เจ้าเอาหลักฐานนี่มาจากไหน?" หลินเจิ้นเค้นเสียงถาม ทั้งที่ความระแวงในใจเริ่มกัดกินดั่งแมลงร้าย เฟยหลงยกถ้วยชาขึ้นจิบเพียงเล็กน้อย แววตาของเขาสะท้อนความมืดมิดไร้ก้นบึ้ง "ในยุทธภพนี้ ข้อมูลมีค่ามากกว่าชีวิตนะครับท่านเจ้าสำนัก ผมเพียงแค่ได้รับมา... โดยบังเอิญจากคนที่กำลังจะสิ้นใจ ทว่าสิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่ที่มา แต่มันคือการที่ศัตรูคู่อาฆาตของท่านกำลังแอบนัดแนะกับคนในสำนักของท่านเอง เพื่อวางยาพิษลงในสุราฉลองชัยชนะ" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที เสียงหยดน้ำจากนอกหน้าต่างที่กระทบใบไม้ดังชัดเจนจนน่าอึดอัด เฟยหลงรู้ดีว่าเมล็ดพันธุ์แห่งความระแวงได้ถูกหว่านลงไปแล้ว ความเป็นพันธมิตรที่แน่นแฟ้นมาร่วมสิบปี กำลังจะถูกทำลายลงเพียงเพราะกระดาษแผ่นเดียวที่เขาปรุงแต่งขึ้นมาอย่างแยบยล เฟยหลงลุกขึ้นยืน กิริยาท่าทางองอาจแฝงด้วยความสง่างามแบบจอมยุทธ์ แต่ภายในใจเขากลับรู้สึกว่างเปล่า ภาพของครอบครัวที่สิ้นใจต่อหน้าในอดีตฉายซ้อนทับขึ้นมาเป็นระยะ นี่ไม่ใช่การแก้แค้นที่เขารอคอย แต่มันคือการปูทางไปสู่ความพินาศของขั้วอำนาจที่ท่านอ๋องจางเหว่ยให้ท้าย "ท่านจะเชื่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ใจครับ แต่หากพรุ่งนี้เช้าศิษย์รักของท่านล้มฟุบลงกลางลานประลอง ท่านก็น่าจะรู้ว่าควรลงมือกับใครเป็นคนแรก" เฟยหลงก้มศีรษะลงเล็กน้อยเป็นการคารวะ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปท่ามกลางเงามืดของค่ำคืน ไม่กี่ชั่วยามต่อมา ณ ศาลาพักใจกลางป่าไผ่ หลี่เหมยกำลังรอเขาอยู่ แสงจันทร์สลัวลอดผ่านใบไม้ตกกระทบใบหน้างดงามที่เต็มไปด้วยความกังวล นางมองเฟยหลงที่ก้าวออกมาจากเงามืดด้วยสายตาที่อ่านยาก "เจ้ากำลังทำเรื่องที่ไม่มีวันย้อนกลับไปแก้ไขได้นะเฟยหลง" หลี่เหมยเอ่ยขึ้นโดยไม่ต้องหันมามอง "การยุยงให้สำนักใหญ่ห้ำหั่นกันเองอาจนำมาซึ่งสงครามยุทธภพที่นองเลือด ผู้บริสุทธิ์จำนวนมากต้องสังเวยให้กับเกมการเมืองที่เจ้ากำลังเล่นอยู่" เฟยหลงชะงักฝีเท้า เงาของเขาที่ทอดยาวบนพื้นดูบิดเบี้ยวผิดรูปร่าง "แล้วความยุติธรรมที่ครอบครัวผมต้องการล่ะครับหลี่เหมย? คนพวกนี้เคยสนใจไหมว่าใครคือผู้บริสุทธิ์ในตอนที่พวกเขาใช้กฎหมายยุทธภพสังหารพ่อแม่ผม? ผมไม่ได้ต้องการให้โลกนี้สงบสุข ผมต้องการให้พวกมันได้รับรสชาติของการถูกทรยศแบบเดียวกับที่ผมได้รับ!" "นั่นไม่ใช่ทางของเจ้า..." หลี่เหมยนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมาสบตาเขา แววตาของนางเจ็บปวด "เจ้ากลายเป็นคนที่เจ้าเคยเกลียดที่สุดไปแล้วจริงๆ หรือ?" เฟยหลงไม่ตอบ เขาหันหลังกลับเดินหายเข้าไปในความมืดอีกครั้ง ทิ้งให้หลี่เหมยยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ทว่าในจังหวะที่เขาเดินผ่านพุ่มไม้ที่มืดมิดที่สุดนั้นเอง เขาก็หยุดฝีเท้ากะทันหัน ความรู้สึกเย็นยะเยือกแล่นปราดผ่านสันหลัง กลิ่นไอของความตายที่คุ้นเคยโชยมาแตะจมูก เขารีบถอยหลังออกมาสามก้าว ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็พุ่งตัวลงมาจากยอดไม้ ประกายกระบี่สีเขียวมรกตแผ่รัศมีสังหารออกมาอย่างรุนแรง เฟยหลงใช้พัดเหล็กในมือปัดป้องได้อย่างฉิวเฉียด ทว่าแรงปะทะทำให้เขากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว บุรุษชุดดำผู้เป็นนักฆ่าในเงามืดเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงภายใต้หน้ากากสีเงิน และนั่นทำให้เฟยหลงต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เพราะฝีมือกระบี่และรอยสักรูปจันทร์เสี้ยวที่ข้อมือของอีกฝ่าย มันคือสัญลักษณ์เดียวกับที่เขาพบในห้องลับของพ่อเขาเมื่อสิบปีที่แล้ว... สัญลักษณ์ที่บ่งบอกว่านักฆ่าผู้นี้คือคนสนิทที่สุดของพ่อเขาที่หายสาบสูญไป "เจ้า... เจ้ายังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง! แล้วทำไมถึงรับใช้ท่านอ๋อง!" เฟยหลงคำราม นักฆ่าผู้นั้นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำให้หัวใจของเฟยหลงหยุดเต้น "ท่านอ๋องน่ะหรือ? ผิดแล้วล่ะเฟยหลง... ผู้อยู่เบื้องหลังการตายของครอบครัวเจ้าที่แท้จริง ไม่ได้เป็นคนในวังอย่างที่เจ้าเข้าใจ... แต่เป็นคนที่เจ้าไว้ใจมากที่สุดในตอนนี้ต่างหาก" สิ้นคำกล่าว นักฆ่าผู้นั้นก็ขว้างระเบิดควันสีดำลงพื้นพร้อมกับหายตัวไปในความมืด ทิ้งให้เฟยหลงยืนตัวแข็งทื่ออยู่ท่ามกลางความมืดมิดที่ดูจะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางแห่งเงาและคมกระบี่นะครับ เงากระบี่ใต้จันทร์เพ็ญ