งานประมูลของล้ำค่า

“ราคาสามหมื่นตำลึงทอง... มีผู้ใดจะเสนอมากกว่านี้หรือไม่?” เสียงค้อนไม้กระทบแท่นดังสนั่นก้องไปทั่วหอประมูลจันทราคล้อย สุ้มเสียงของเถ้าแก่ผู้คุมการประมูลสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น ท่ามกลางบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นธูปกำยานและไอความกดดันจากบรรดาจอมยุทธ์และขุนนางที่มารวมตัวกันในค่ำคืนนี้ แต่สำหรับเฟยหลง สิ่งที่เขาสนใจหาใช่กำไลหยกมังกรคู่ที่วางอยู่บนพานทอง แต่เป็น ‘กล่องไม้จันทน์หอม’ ใบเล็กที่วางอยู่ข้างๆ กันต่างหาก กล่องใบนั้น... บรรจุ ‘มุกโลหิตนิรันดร์’ ของดูต่างหน้าชิ้นเดียวที่เหลืออยู่ของตระกูลเขาที่ถูกท่านอ๋องจางเหว่ยชิงไปเมื่อสามปีก่อน “สามหมื่นหนึ่งพันตำลึงทอง” หลี่เหมยกระซิบเบาๆ ข้างกาย พลางขยับพัดในมือเพื่อปิดบังสีหน้า นางรู้อยู่เต็มอกว่าเฟยหลงมิได้มาที่นี่เพื่อครอบครองของล้ำค่าด้วยเงินตรา แต่มาเพื่อ ‘ทวงคืน’ ด้วยชีวิต “จงเตรียมยาพิษ ‘ม่านหมอกสังหาร’ ไว้ให้พร้อม” เฟยหลงกระซิบตอบ เสียงของเขาเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับจับจ้องไปยังระเบียงชั้นสอง ซึ่งเป็นที่นั่งของท่านอ๋องจางเหว่ย “หากข้าส่งสัญญาณเมื่อใด ให้เจ้าทำลายคันฉ่องแก้วในจุดอับแสงทันที อย่าได้ลังเล” หลี่เหมยพยักหน้ารับอย่างสงบ แต่นางก็อดไม่ได้ที่จะสังเกตเห็นมือที่กุมด้ามกระบี่ของเขา มันสั่นเพียงเล็กน้อย... ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะ ‘โทสะ’ ที่ถูกเก็บกดไว้จนถึงขีดสุด “สี่หมื่นตำลึงทอง” เสียงทรงอำนาจดังมาจากชั้นบน ท่านอ๋องจางเหว่ยยกจอกสุราขึ้นจิบพลางแย้มยิ้มหยัน “ของชิ้นนี้ข้าตั้งใจจะมอบให้ฮ่องเต้เป็นของขวัญวันประสูติ หวังว่าพวกมดปลวกในห้องโถงนี้คงไม่คิดจะแย่งชิงกับราชสำนักหรอกนะ” สิ้นคำพูดนั้น ความเงียบงันก็เข้าปกคลุมทั้งห้องโถง ผู้คนต่างพากันก้มหน้าหลบสายตา ไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจของท่านอ๋องผู้เหี้ยมโหด ทว่า... ร่างหนึ่งกลับลุกขึ้นยืนช้าๆ อย่างสง่างาม ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องมาเป็นจุดเดียว “ในเมื่อท่านอ๋องประสงค์จะถวายให้ฮ่องเต้ ข้าก็คงไม่อาจขัดศรัทธาได้” เฟยหลงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวานใส ชายหนุ่มก้าวเดินไปยังกลางเวทีโดยไม่เกรงกลัวสายตาขององครักษ์นับสิบที่โอบล้อมอยู่ “แต่ของสิ่งนี้มีตำหนิที่ซ่อนอยู่ หากข้าไม่เป็นผู้ตรวจสอบให้แน่ชัด เกรงว่าการนำไปถวายอาจกลายเป็นโทษทัณฑ์แก่ท่านอ๋องแทน” “เจ้าเป็นใคร? บังอาจนัก!” องครักษ์ผู้หนึ่งชักกระบี่ออกมาหมายจะพุ่งเข้าใส่ “ช้าก่อน” จางเหว่ยยกมือห้าม มุมปากกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ “ข้าอยากรู้ว่าเจ้าหนุ่มนี่จะมีปัญญาเสนอเหตุผลใดมางัดข้อกับข้า” เฟยหลงไม่สนใจองครักษ์เหล่านั้น เขาเดินขึ้นไปบนเวทีประมูล ก้าวเท้าอย่างมั่นคงเหมือนกำลังเดินอยู่บนพื้นราบท่ามกลางพายุฝน ในพริบตาที่เขาก้าวผ่านตัวผู้คุมประมูล นิ้วมือที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อก็ดีดเศษผงสีเงินที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่าออกไปในอากาศ มันไม่ใช่พิษร้ายแรง แต่มันคือตัวเร่งปฏิกิริยาให้เกิดควันหนาทึบหากกระทบกับแสงเทียน “ตำหนิที่ว่า... คือความตายที่ท่านอ๋องถือครองไว้โดยไม่รู้ตัวอย่างไรเล่า” เฟยหลงกล่าวจบก็สะบัดมือแรงๆ คบเพลิงที่ประดับอยู่รอบเวทีดับวูบลงพร้อมกับเสียงระเบิดเบาๆ ของคันฉ่องแก้วที่หลี่เหมยจัดการตามแผน ความมืดมิดเข้าครอบงำทันที *พรึบ!* เสียงดาบกระทบกันดังระงมท่ามกลางความมืด เฟยหลงใช้ทักษะตัวเบา ‘วิชาเงาล่องหน’ พุ่งปราดผ่านองครักษ์ไปราวกับภูตผี เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปที่ไหน แต่พุ่งตรงไปยังกล่องไม้จันทน์บนโต๊ะประมูลทันที จมูกของเขาได้กลิ่นหอมของไม้จันทน์นั่น... มันคือกลิ่นของบ้านที่เขาสูญเสียไป เขาสัมผัสได้ถึงแรงปะทะจากด้านหลัง กระบี่เล่มหนึ่งฟาดฟันลงมาหมายจะเอาชีวิต เฟยหลงเอี้ยวตัวหลบอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายสังหารพุ่งผ่านปลายจมูกไปเพียงไม่กี่นิ้ว เขาไม่รอช้า สวนกลับด้วยการกระแทกฝ่ามืออัดพลังปราณเข้าไปที่จุดสกัดชีพของคู่ต่อสู้จนร่างนั้นร่วงลงกองกับพื้น “กล่องนั้น...” เฟยหลงคว้ากล่องไม้จันทน์มาไว้ในมือ แน่นอนว่าเขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นของมุกโลหิตนิรันดร์ที่อยู่ภายใน “เจ้า!” เสียงคำรามของจางเหว่ยดังมาจากบนระเบียง “อย่าให้มันหนีไปได้! ใครฆ่ามันได้ ข้าจะให้ทองหนึ่งหมื่นตำลึง!” เฟยหลงแสยะยิ้มในความมืด เขาอาศัยจังหวะที่โกลาหล พุ่งตัวออกไปทางหน้าต่างชั้นสองที่พังทลายลงมา แต่ในขณะที่เท้ากำลังจะแตะพื้นดินด้านนอก เสียงหัวเราะที่แหลมเล็กและชวนขนลุกก็ดังขึ้นขัดจังหวะ “คิดจะไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือ ท่านผู้นำกลุ่มเงาพิษ?” ชายชราในชุดคลุมสีดำสนิทเดินออกมาจากเงามืดของเสาต้นใหญ่ มือของเขากำลังหมุนลูกประคำที่ทำจากกระดูกมนุษย์ แววตาของเขาดูว่างเปล่าและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตที่เหนือกว่าองครักษ์ทุกคนที่เฟยหลงเคยเจอมา เฟยหลงชะงักฝีเท้า เขาจำคนผู้นี้ได้ดี... เขาคือ ‘อาจารย์ของจางเหว่ย’ ผู้ที่เคยลงมือสังหารคนในครอบครัวของเขาด้วยวิชาพิษสาปแช่งในคืนนั้น “เจ้ายินดีต้อนรับข้าด้วยการแย่งชิงของคืน... แต่ข้าเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่กว่าไว้รอเจ้าที่หน้าประตูนรกแล้ว เฟยหลง” ชายชราคลี่ฝ่ามือออก ไอพิษสีม่วงคล้ำพุ่งทะลักออกมาจากอุ้งมือของเขา รวดเร็วและรุนแรงจนเฟยหลงสัมผัสได้ถึงอันตรายถึงชีวิต ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในความมืดมิดและเส้นทางแห่งการล้างแค้นนี้นะครับ - เงากระบี่ใต้จันทร์เพ็ญ -