ศัตรูคนใหม่จากตระกูลไฮโซ

เสียงหัวingทุ้มต่ำในห้องประชุมใหญ่ของตึกระฟ้าใจกลางย่านธุรกิจยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท *“ยินดีต้อนรับสู่กระดานหมากรุกที่แท้จริงนะ... หลานรัก”* คำพูดของประธานอาวุโสแห่งตระกูลใหญ่ยังไม่ทันจางหาย รินทร์ก็กวาดสายตามองเอกสารข้อเสนอซื้อกิจการมูลค่าหลายร้อยล้านที่ถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกใสด้วยความดูแคลน รอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากของ ‘กิตติภัทร’ ทายาทคนโตผู้ถือหุ้นใหญ่ของกลุ่มบริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ปรากฏชัดเจนราวกับผู้กุมชัยชนะเบ็ดเด็ด "คุณรินทร์ครับ... ในฐานะที่บริษัทสตาร์ทอัพกระจอกๆ ของคุณใกล้จะถังแตกเต็มที ผมว่าการเซ็นยอมขายหุ้นร้อยละแปดสิบให้ตระกูลของเราในราคาเศษเงินนี้ คือทางรอดเดียวที่คุณจะไม่ต้องไปนอนข้างถนนนะครับ" กิตติภัทรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพง ไขว่ห้างด้วยท่าทีราวกับพระเจ้าผู้กำหนดชะตาชีวิตมนุษย์ ในห้องประชุมนั้น นอกจากทนายความและบอร์ดบริหารหน้าเงินแล้ว ยังมีร่างระหงของหญิงสาวคุ้นตาที่นั่งอยู่มุมห้อง... อดีตภรรยาผู้เคยทิ้งเขาไปในวันที่บริษัทล้มละลาย เธอมองรินทร์ด้วยสายตาที่ซับซ้อน ทั้งสมเพชและระคนประหลาดใจที่เห็นอดีตสามีผู้เคยอับจน กลับยังมายืนหยัดอยู่ต่อหน้าตระกูลผู้ทรงอิทธิพลได้โดยไม่คุกเข่าร้องขอชีวิต รินทร์ไม่ได้ตอบคำถามทันที เขายกถ้วยกาแฟเซรามิกขึ้นจิบช้าๆ ความเงียบโรยตัวปกคลุมห้องประชุม ทว่ามันไม่ใช่ความอึดอัดของฝ่ายรินทร์ หากแต่เป็นความกดดันอันน่าประหลาดที่ค่อยๆแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา จนทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของกิตติภัทรเริ่มแข็งค้าง "คุณกิตติภัทรครับ..." รินทร์วางถ้วยกาแฟลงบนโต๊ะ เสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนในความเงียบ ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังทายาทไฮโซผู้หยิ่งยโส "คุณกำลังเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ ว่ากระดานนี้... ใครคือผู้เล่น และใครคือเบี้ย" "ปากดี!" กิตติภัทรตบโต๊ะเสียงดังลั่น "คิดว่ามีบริษัทเล็กๆ ที่กำลังจะเจ๊งค้ำคออยู่แล้วจะมีปัญญามาต่อรองกับตระกูลภักดีบดินทร์อย่างงั้นเหรอ! เซ็นสัญญาซะ! ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้เช้า นายจะไม่มีแม้แต่แผ่นดินจะซุกหัวนอน!" ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก ประตูห้องประชุมก็เปิดผางออกอย่างแรง มีนาก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสง่างาม มือเรียวบางถือแท็บเล็ตเครื่องหรู รอยยิ้มบางๆ บนเรียวปากของเธองดงามแต่ทรงพลังจนทำให้ทุกคนในห้องต้องหันไปมอง "ขอโทษที่ขัดจังหวะการแสดงงิ้วนะครับท่านประธานและคุณกิตติภัทร..." มีนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว เธอเดินตรงเข้าไปยืนเคียงข้างรินทร์ พร้อมกับวางเอกสารอีกชุดทับลงบนสัญญาฉบับเดิม "พอดีดิฉันในฐานะซีอีโอร่วม... นำรายงานสรุปสถานะการเงินล่าสุดมาส่งให้ท่านตรวจสอบครับ" กิตติภัทรขมวดคิ้วมุ่น คว้าเอกสารนั้นขึ้นมาเปิดดูด้วยความหงุดหงิด ทว่าเพียงแค่กวาดสายตาผ่านบรรทัดแรก สีหน้าของทายาทหนุ่มผู้มั่นใจในตัวเองสูงก็แปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผมอย่างรวดเร็ว มือที่ถือกระดาษเริ่มสั่นเทา "ทะ... เป็นไปไม่ได้! โฉนดที่ดินโครงการทั้งหมด และหุ้นสามัญสี่สิบเปอร์เซ็นต์ของตระกูลเรา... ทำไมมันถึงไปอยู่..." กิตติภัทรหวีดร้องออกมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา ตัวเลขและตราประทับทางกฎหมายฟ้องชัดเจนว่า ขณะที่พวกเขากำลังวางแผนฮุบบริษัทของรินทร์ รินทร์กลับกว้านซื้อหนี้สินทั้งหมดและถือไพ่เหนือกว่าตระกูลภักดีบดินทร์ไปเรียบร้อยแล้ว! รินทร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายแผ่ไอสังหารจางๆ ที่ทำให้ไฮโซหนุ่มผู้เคยหยิ่งผยองต้องถอยหลังก้นจ้ำเบ้าลงกับเก้าอี้ เขาโน้มตัวลงไปกระซิบด้วยน้ำเสียงสุภาพทว่าเย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ "เกมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเองนะครับคุณกิตติภัทร..." รินทร์หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา ปลดล็อกหน้าจอด้วยการสแกนใบหน้าอย่างไม่รีบร้อน ก่อนจะกดปุ่มยืนยันคำสั่งซื้อระบบอัตโนมัติของ 'ระบบเปย์คืนทุน' ที่ซิงค์เข้ากับบัญชีธนาคารระดับพระกาฬทันที *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันธนาคารดังสนั่นก้องห้องประชุม พร้อมกับข้อความยืนยันยอดเงินโอนสดเข้าบัญชีกลางเพื่อซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลภักดีบดินทร์ในราคาตลาดแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ปรากฏตัวเลขศูนย์แปดหลักที่ทำให้ทุกคนในห้องถึงกับช็อกตาค้างจนแทบหยุดหายใจ และก่อนที่ใครจะทันได้เอ่ยคำร้องขอชีวิต ร่างของชายชราผู้เป็นประธานอาวุโสที่ยืนแอบดูเหตุการณ์อยู่หลังประตูกระจกฝ้า ก็ทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นทันทีที่หน้าจอแสดงผลตอกย้ำว่า ตระกูลอันยิ่งใหญ่ของพวกเขาได้ล่มสลายลงด้วยการรูดนิ้วเพียงครั้งเดียวของผู้ชายที่พวกเขาเคยดูถูกเหยียดหยาม ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยกันนะครับ ผู้กล้าตกอับสัญญาว่าจะเสิร์ฟความสะใจให้ทุกท่านอย่างสาสมในตอนต่อไปแน่นอนครับ