กับดักของคนใจร้าย

เสียงเคาะนิ้วบนโต๊ะกระจกใสราคาสองล้านเครดิตดังขึ้นเป็นจังหวะ ราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่ความหายนะของใครบางคน "ของชิ้นสุดท้ายในค่ำคืนนี้… 'สร้อยคอมรกตแห่งดาราสวรรค์' เริ่มต้นประมูลที่ยี่สิบสล้านเครดิตครับ" เสียงประกาศก้องจากผู้ดำเนินการประมูลบนเวทีหรูหราใจกลางมหานครเซนต์เทรียร์สะท้อนก้องไปทั่วห้องจัดเลี้ยงระดับวีไอพี รินทร์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ สายตาคมกริบมองไปยังจอภาพขนาดใหญ่ที่แสดงราคาพุ่งทยอยสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง รอบตัวเขาคือความฟู่ฟ่าและกลิ่นอายของชนชั้นสูงจอมปลอมที่พร้อมจะเหยียบย่ำผู้อื่นได้ทุกเมื่อเพื่อผลประโยชน์ มีนาขยับเข้ามาใกล้เล็กน้อย มือเรียวบางเอื้อมมาจับชายเสื้อสูทของรินทร์ไว้เบาๆ แววตาของเธอยังคงมีความกังวลฉายชัด แม้ในยามนี้พวกเขาจะกุมความมั่งคั่งที่สั่นคลอนโลกใบนี้ได้ทั้งใบแล้วก็ตาม "รินทร์คะ... เอ๊ย รินทร์ครับ..." มีนาเปลี่ยนคำเรียกอย่างรวดเร็วเมื่อนึกขึ้นได้ว่าชายหนุ่มข้างกายมักจะชอบรอยยิ้มอุ่นๆ ของเธอมากกว่าพิธีรีตอง "บรรยากาศรอบตัวเราเริ่มแปลกๆ แล้วนะครับ ตั้งแต่เราเข้ามาในงานนี้ สายตาของพวกตระกูลวรภัทร... อดีตครอบครัวภรรยาของคุณ จับจ้องมาที่เราไม่วางตาเลย" รินทร์เหลือบมองคนรัก รอยยิ้มเยдяเยาะผุดขึ้นที่มุมปากอย่างไม่ปิดบัง เขาเอื้อมมือไปกุมมืออันเย็นเฉียบของมีนาไว้ บีบเบาๆ เพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นคง "ปล่อยให้พวกมันมองไปเถอะครับมีนา สุนัขที่จนตรอก มักจะส่งเสียงเห่าและแสดงเขี้ยวเล็บออกมาน่าเกลียดที่สุดก่อนที่มันจะตายเสมอ" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบในความหมาย "จำวันที่พวกมันไล่ผมออกจากบ้านหลังเก่าได้ไหมครับ? วันนี้… ผมแค่อยากจะมาทวงคืนดอกเบี้ยที่พวกมันติดค้างผมไว้ก็เท่านั้นเอง" ทางฝั่งตรงข้ามของห้องโถง วงล้อมของตระกูลวรภัทรและเหล่านักธุรกิจหน้าเลือดกำลังสุมหัวกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "แกแน่ใจนะว่าแผนนี้จะไม่มีใครจับได้?" เสียงกระซิบอย่างร้อนรนของอดีตพ่อยายดังขึ้น เขากำแก้วไวน์ในมือแน่นจนข้อต่อขาวโพลน "ไอ้รินทร์มันไม่ใช่ไอ้กระจอกที่ยอมให้เราขยี้เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ตั้งแต่มันกลายเป็นเจ้าของกองทุนเซทรัล เมเปิ้ล..." "พ่อไม่ต้องห่วงครับ!" เสียงของอดีตพี่เขยแทรกขึ้นมาด้วยความแค้นเคือง ดวงตาแดงก่ำด้วยความริษยา "ระบบรักษาความปลอดภัยของงานประมูลนี้ ผมติดสินบนหัวหน้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเรียบร้อยแล้ว แค่ถึงเวลาประมูลสร้อยคอมรกตชิ้นนั้น ไฟในห้องจะดับลงสามวินาที... ในความมืด แค่เข็มพิษดอกเดียวปักเข้าที่คอของนังผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ มัน รินทร์มันก็จะเสียสติจนกู่ไม่กลับ และทรัพย์สินทั้งหมดของมันก็จะตกเป็นของพวกเราตามกฎหมายมรดกคู่สมรสที่วางแผนไว้!" พวกมันยิ้มเยาะออกมาพร้อมกันด้วยความโลภและความมั่นใจ โดยไม่รู้เลยว่า ทุกคำพูด ทุกการเคลื่อนไหว และทุกรอยยิ้มชั่วร้ายนั้น ถูกบันทึกไว้ด้วยกล้องวงจรปิดความละเอียดสูงที่เชื่อมตรงเข้าสู่สมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อของรินทร์เรียบร้อยแล้ว [ติ๊ง! ตรวจพบความตั้งใจในการฆาตกรรมและทำลายล้างเป้าหมาย ระบบได้ทำการบล็อกสัญญาณสื่อสารทั้งหมดในรัศมี 500 เมตร และเตรียมเปิดใช้งานฟังก์ชัน 'กระจกสะท้อนกรรม' อัตโนมัติเมื่อเกิดเหตุการณ์] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของรินทร์ เขาเพียงแค่ยกยิ้มมุมปาก พลางยกแก้วไวน์ขึ้นจิบอย่างใจเย็น "สามสิบห้าล้านเครดิตครั้งที่หนึ่ง... สามสิบห้าล้านเครดิตครั้งที่สอง..." เสียงผู้ดำเนินรายการขานราคา ในวินาทีนั้นเอง ไฟทั่วทั้งห้องจัดเลี้ยงขนาดมหึมาก็ดับวูบลงอย่างไร้สัญญาณเตือน ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ เสียงอุทานด้วยความตกใจของเหล่าไฮโซดังระงมขึ้นพร้อมกัน *ฟิ้ว!* เสียงแหวกอากาศของวัตถุขนาดเล็กพุ่งตรงเข้ามายังทิศทางที่รินทร์และมีนานั่งอยู่ด้วยความเร็วสูง รินทร์ไม่แม้แต่จะหลบ เขาเพียงแค่ขยับตัวบังหน้ามีนาไว้เล็กน้อย มือขวายื่นออกไปในความมืดอย่างไร้ความกลัว *แป๊ก!* เสียงนิ้วมือกระทบกันเบาๆ แต่ทรงพลังราวกับเสียงฟ้าผ่า ท่ามกลางความมืดมิด ดวงตาสีดำสนิทของรินทร์กลับเปล่งประกายแสงสีทองจางๆ ออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว ระบบเปย์คืนทุนทำงานเต็มกำลัง พลังงานมหาศาลถูกแผ่ขยายออกไปรอบตัวจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว "คิดว่าความมืดจะซ่อนความโสมมของพวกแกได้จริงๆ หรือครับ?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้นก้องไปทั่วห้อง ทันใดนั้น ไฟสำรองฉุกเฉินสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้น พร้อมกับภาพบนจอภาพขนาดใหญ่ที่ฉายภาพวิดีโอวงจรปิดแบบเรียลไทม์ ภาพของอดีตพี่เขยที่กำลังถือหน้าไม้ขนาดเล็กซ่อนไว้ในสูท พร้อมกับรอยยิ้มบิดเบี้ยวด้วยความอำมหิต ปรากฏหราให้แขกผู้มีเกียรติหลายร้อยชีวิตได้เห็นอย่างชัดเจน "เฮ้ย! นั่นมัน..." เสียงฮือฮาดังขึ้นระลอกใหญ่ ทุกสายตาหันขวับไปมองกลุ่มของตระกูลวรภัทรเป็นตาเดียว อดีตพ่อยายและอดีตภรรยาหน้าถอดสี ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเมื่อตระกูลวรภัทรตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งงาน ความอับอายพุ่งขึ้นถึงขีดสุดจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี รินทร์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สูทตัดเย็บชั้นดีเข้ารูปขับเน้นออร่าของความเป็นผู้กุมชะตากรรมออกมาราวกับราชาผู้ไร้พ่าย เขากวาดสายตามองไปยังกลุ่มคนที่เคยเหยียบย่ำเขาด้วยความเวทนา "พวกคุณพยายามจะฆ่าผู้หญิงของผม เพื่อฮุบสมบัติที่พวกคุณไม่มีปัญญาหามาได้ด้วยซ้ำ... น่าสมเพชเสียจริงนะครับ" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เชือดเฉือนถึงกระดูกดำ อดีตภรรยาที่เงียบมานาน ทนรับแรงกดดันรอบข้างไม่ไหว เธอพุ่งตัวออกมาจากกลุ่ม น้ำตานองหน้าด้วยความคับแค้นใจตะโกนใส่รินทร์สุดเสียง "ไอ้รินทร์! แกมันก็แค่ไอ้ขี้แพ้! แกแย่งทุกอย่างไปจากฉัน แกต้องตาย!!" เธอพุ่งเข้าหารินทร์พร้อมกับมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าถือ หวังจะปลิดชีแชกความพ่ายแพ้ของตัวเองในวินาทีสุดท้ายนี้ รินทร์ไม่แม้แต่จะหลบเลี่ยง เขายืนนิ่งราวกับภูเขาหินผา ปล่อยให้เธอวิ่งเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนกระทั่ง... หน้าจอโทรศัพท์มือถือของรินทร์สว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังสะท้อนก้องในโสตประสาท [การทำธุรกรรมพิเศษเสร็จสิ้น: ซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลวรภัทรด้วยวงเงิน 1,000 ล้านเครดิตเสร็จสมบูรณ์ สถานะปัจจุบัน: พวกมันกลายเป็นลูกจ้างไร้บ้านภายใต้การควบคุมของคุณอย่าง S-Lock] รินทร์ยื่นสมาร์ทโฟนหน้าจอสีดำสนิทที่มีโลโก้การ์ดสีทองอร่ามออกไปตรงหน้าของอดีตภรรยาที่กำลังพุ่งเข้ามา พร้อมกับกดปุ่มยืนยันคำสั่งครั้งสุดท้ายด้วยนิ้วโป้งเพียงข้างเดียว ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางสะใจมาด้วยกันจนถึงตอนนี้นะครับ ผู้กล้าตกอับสัญญาว่าจะจัดหนักความมันส์ในตอนหน้าอย่างแน่นอนครับ