ระบบสุ่มรางวัลสุดโกง

"จิ่งหาน... ฉันกลับมาแล้วค่ะ..." น้ำเสียงสั่นเครือที่เจือด้วยความโหยหาอย่างจงใจดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของห้องจัดเลี้ยงหรูหราที่เพิ่งผ่านพ้นมรสุมการประมูลอสังหาริมทรัพย์มาหมาดๆ ร่างบางในชุดเดรสยาวสีขาวราวนางพญาตกอับก้าวออกมาจากมุมมืด ดวงตากลมโตคู่นั้นพยายามฉายแววสำนึกผิดระคนอาลัยอาวรณ์ส่งตรงไปยังร่างสูงโปรดของท่านประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล หลินลู่เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างนึกสนุก ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองผู้มาใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก รอยยิ้มของ "ชาเขียวแก้วร้าย" คนนี้ไม่เคยปรานีใครอยู่แล้ว ยิ่งเห็นบทละครน้ำเน่าฉากใหญ่กำลังถูกหยิบยกขึ้นมาเล่นต่อหน้าเธอก็ยิ่งรู้สึกขบขัน หล่อนคือใครกันนะ? อดีตคนรักเก่าที่ทิ้งเขาไปตอนที่เขายังจมปลักอยู่ในกองหนี้สินและตระกูลจิ่งกำลังจะล่มสลายงั้นหรือ? ช่างกล้าจริงๆ พอกลิ่นเงินความมั่งคั่งลอยมาแตะจมูก ถึงได้รีบวิ่งแจ้นกลับมาสวมรอยเป็นนางเอกผู้เสียสละ จิ่งหานขมวดคิ้วมุ่น แววตาเย็นชาที่เคยใช้มองคนทั้งโลกไม่ได้แปรเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เขาสืบเท้าถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างรักษาระยะห่าง ราวกับรังเกียจที่จะต้องยืนอยู่ใกล้ผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้ มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเรียวของหลินลู่เอาไว้โดยสัญชาตญาณ บีบกระชับเบาๆ เพื่อส่งผ่านความมั่นคงและยืนยันสถานะที่ชัดเจนว่าหัวใจของเขาเวลานี้ถูกจับจองและตีตราจองไว้ด้วยอำนาจเงินมหาศาลของภรรยาคนนี้ไปจนหมดสิ้นแล้ว "คุณเป็นใครครับ... อ๊ะ ขอโทษทีค่ะ ฉันหมายถึง คุณเป็นใครคะ ถึงได้มาเรียกชื่อสามีของฉันหน้าตาเฉยแบบนี้" หลินลู่จงใจเปลี่ยนสรรพนามและน้ำเสียงเย้าแหย่ เธอปรายตามองหญิงสาวปริศนาด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับกำลังดูละครลิงข้างถนน "ถ้าจำไม่ผิด สามีฉันไม่เคยบอกว่ามีญาติหรือคนรู้จักที่หน้าตาเหมือนผีดิบโผล่มาจากหลุมแบบนี้เลยนะคะ" เสียงฮือฮาจากแขกเหรื่อรอบงานดังระงับขึ้นทันที หลายคนปิดปากกลั้นหัวเราะเมื่อได้ยินวาจาดשเฉือดเฉือนที่มาพร้อมรอยยิ้มหวานหยดของหลินลู่ นางร้ายกลับใจคนนี้ไม่เคยทำให้ใครผิดหวังจริงๆ การฟาดฟันด้วยวาจาว่าเจ็บแสบแล้ว แต่กระเป๋าเงินในมือของเธอนั้นน่ากลัวยิ่งกว่า หญิงสาวปริศนาหน้าถอดสี ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความอับอาย "จิ่งหาน... คุณไม่รู้จักฉันจริงๆ เหรอคะ? มู่หลานไงคะ... คนที่คุณเคยสัญญาว่าจะแต่งงานด้วย..." "มู่หลาน?" หลินลู่ทวนชื่อนั้นเบาๆ ก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมาอย่างไม่เกรงใจใคร "อ๋อ... ผู้หญิงคนที่หอบเงินหนีไปแต่งงานกับเศรษฐีเฒ่าเมื่อสามปีก่อนตอนที่จิ่งหานเกือบล้มละลายสินะคะ โห หน้าด้านหน้าทนกว่าที่คิดไว้อีกนะคะเนี่ย นึกว่ายางอายจะหลุดลอกไปกับคราบเครื่องสำอางราคาถูกหมดแล้วซะอีก" "คุณหลินลู่! อย่ามาพูดจาดูถูกฉันนะ!" มู่หลานกรีดเสียงแหลมด้วยความโกรธเกรี้ยว หน้าตาที่เคยปั้นแต่งมาอย่างดีบิดเบี้ยวด้วยความริษยา "ฉันกับจิ่งหานเรามีอดีตร่วมกัน! คุณมันก็แค่ผู้หญิงหน้าเงินที่ใช้เงินซื้อเขามาไม่ใช่เหรอ!" จิ่งหานแค่นเสียง "หึ" ออกมาจากลำคอ บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนอุณหภูมิในห้องจัดเลี้ยงลดลงหลายองศา ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นเต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ "เงินของเธอเหรอ? หลินลู่ไม่ได้ซื้อผมด้วยเงิน... เธอดึงผมขึ้นมาจากนรกด้วยเงินของเธอต่างหาก และที่สำคัญที่สุด หัวใจของผมตอนนี้เป็นของหลินลู่ภรรยาผมแต่เพียงผู้เดียว ส่วนคุณ... ไสหัวออกไปจากที่นี่ก่อนที่ผมจะสั่งให้ รปภ. โยนคุณลงไปข้างล่าง" คำพูดตัดเยื่อใยอย่างไร้เยื่อใยทำให้มู่หลานเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น น้ำตาแห่งความคับแค้นไหลพรั่งพรู แต่ในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าเรื่องราวน่าจะจบลงแค่นั้น หน้าจอ LED ขนาดยักษ์กลางห้องจัดเลี้ยงก็เกิดอาการรวนชั่วขณะ ก่อนจะปรากฏภาพเอกสารลับบางอย่างขึ้นหราพร้อมเสียงแจ้งเตือนระบบปริศนาดังขึ้นในหัวของหลินลู่ *[ติ๊ง! ตรวจพบความวุ่นวายระดับ S+ ระบบสุ่มรางวัลสุดโกงทำงาน!]* *[ยินดีด้วยครับ/ค่ะ! ท่านสุ่มได้รับสิทธิ์ขาดในการถือครองหุ้น 30% ของบริษัท 'เฉินกรุ๊ป' คู่แข่งรายใหญ่ที่สุดในตลาดอสังหาริมทรัพย์ ณ บัดนี้!]* หลินลู่เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงชั่วขณะ ก่อนมุมปากอิ่มจะยกย่องขึ้นเป็นรอยยิ้มพราวเสน่ห์ที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจเกินพิกัด 'เฉินกรุ๊ป' งั้นเหรอ? บริษัทคู่แข่งที่คอยกลั่นแกล้งตระกูลจิ่งลับหลังมาตลอด และยังเป็นแบ็กing รายใหญ่เบื้องหลังผู้หญิงสารเลวที่ชื่อมู่หลานคนนี้สินะคะ หญิงสาวหันไปสบตากับจิ่งหานที่มองเธอด้วยความรู้ทัน ทั้งคู่ส่งยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ หลินลู่ค่อยๆ หยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวสไลด์หน้าจอยิ้มๆ ก่อนจะกดเปิดแอปพลิเคชันจัดการทรัพย์สินระดับท็อป และกดโอนเงินก้อนโตเพื่อซื้อสินทรัพย์เสริมอำนาจในพริบตา เสียงแจ้งเตือนการรูดบัตรเครดิตสีดำไร้ขีดจำกัดวงเงินดังขึ้นก้องกังวานไปทั่วห้องโถง พร้อมๆ กับร่างของชายวัยกลางคนผู้เป็นประธานใหญ่แห่งเฉินกรุ๊ปที่เพิ่งก้าวเข้ามาในงานด้วยใบหน้าซีดเผือด เนื้อตัวสั่นเทาเมื่อได้รับโทรศัพท์สายด่วนจากเลขาธิการส่วนตัวว่าบริษัทของตนกำลังจะถูกฮุบกิจการโดยนักลงทุนปริศนา "ใคร... ใครเป็นคนกว้านซื้อหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์สุดท้ายของเฉินกรุ๊ปไป!" ประธานเฉินแผดเสียงตะโกนลั่นห้องด้วยความตื่นตระหนก ดวงตากวาดมองไปรอบตัวอย่างคนสติหลุด หลินลู่ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าเบาๆ เปลือกตาคู่สวยกะพริบปริบๆ อย่างไร้เดียงสา เธอยื่นสมาร์ทโฟนหน้าจอแสดงผลการถือครองหุ้นร้อยละสาม0 ให้ชายวัยกลางคนดูตรงหน้า พร้อมกับรอยยิ้มหวานราวดอกไม้เคลือบยาพิษ "ดิฉันเองค่ะ พอดีช่วงนี้มือมันว่างๆ เลยอยากลองทำธุรกิจแข่งกับคุณเล่นๆ ดูสักตั้ง... หวังว่าคุณประธานเฉินจะยังไม่ล้มละลายตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มประชุมบอร์ดบริหารพรุ่งนี้นะคะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเสพความสะใจไปด้วยกันในตอนนี้นะคะ