วันครบรอบที่แพงระยับ

"เซ็นชื่อตรงนี้ค่ะ คุณลู่... และพวกคุณ เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากตึกนี้ภายในสิบหนาทีนี้ได้เลย" เสียงกระดาษแผ่นคมกริบถูกสะบัดลงบนโต๊ะกระจกหรูหรากลางลานดาดฟ้าดัง *แคว่ก* บาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจของกลุ่มญาติผู้พี่และเหล่าไฮโซหน้าเงินที่เพิ่งอ้าปากค้างจนแมลงวันแทبيบินเข้าปาก ใบหน้าของทุกคนซีดเผือดราวกับกระดาษสา ไร้ซึ่งสีเลือดเมื่อเห็นตราประทับสีแดงสดจากศาลสูงและลายเซ็นของอัยการสูงสุดที่ประทับหราอยู่บนเอกสารชุดนั้น หลินลู่ ปรายตามองภาพความพินาศตรงหน้าด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย เธอไม่ได้แม้แต่จะชายตามองเศษสวะที่เคยรุมเหยียบย่ำเธอในอดีต ร่างบางในชุดเดรสสั่งตัดพิเศษก้าวถอยหลังเพียงครึ่งก้าว แผ่นหลังนุ่มนิ่มก็แนบสนิทเข้ากับแผงอกอุ่นร้อนของชายหนุ่มที่ยืนซ้อนหลังอยู่ราวกับรู้ใจ จิ่งหานโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้ด้วยแขนแกร่งเพียงข้างเดียว มืออีกข้างกำลังถือแก้วแชมเปญทรงสูงที่ยังเหลือไวน์สีทับทิมสะท้อนกับแสงไฟนีออนจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว ดวงตาคมกริบของท่านประธานหนุ่มผู้กุมบังเหียนอาณาจักรธุรกิจมูลค่าแสนล้าน ทอดมองฝูงชนเบื้องล่างด้วยสายตาเยียบเย็นราวกับพญายมที่กำลังมองดูมดปลวก "ตกใจอะไรกันคะ?" หลินลู่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใสราวกับกระดิ่งเงิน แต่กลับทรงพลังจนทุกคนต้องสะดุ้งเฮือก เธอยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น "เงินที่พวกคุณเคยโกงไปจากบริษัทของตระกูลหลิน... ฉันแค่ให้สามีของฉันไปซื้อหนี้ทั้งหมดมา แล้วก็ฟ้องล้มละลายพวกคุณในเวลาเดียวกัน... ง่ายแค่นั้นเองค่ะ" คำว่า 'สามีของฉัน' กระแทกเข้าเต็มใบหน้าของอดีตคู่หมั้นที่กำลังคุกเข่าทรุดลงกับพื้นด้วยความหมดแรง เขาเคยเป็นผู้ชายที่เธอเคยโง่เขลาเอาเงินเปย์ให้จนหมดหน้าตัก แต่ตอนนี้... ผู้ชายคนเดียวกันนี้กลับเป็นเจ้าของเกาะส่วนตัวสามแห่ง และเป็นคนที่กว้านซื้อหุ้นบริษัทของพวกมันจนหมดสิ้นเพื่อล้างแค้นให้เธออย่างสาสม จิ่งหานก้มลงกระซิบเบาๆ ข้างใบหูของหญิงสาว กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมผสานกับความอบอุ่นจากร่างกายของเขาทำให้หัวใจของหลินลู่เต้นผิดจังหวะ "ภรรยาครับ... จัดการคนพวกนี้เสร็จแล้ว ผมยังมีเซอร์ไพรส์ชิ้นใหญ่กว่านี้รอคุณอยู่นะครับ" "หืม? อะไรอีกคะเนี่ย คุณจิ่งหาน... วันนี้ฉันหมดตัวไปกับค่าทนายและค่าซื้อหนี้ตั้งหลายพันล้านแล้วนะคะ ยังจะมีอะไรแพงกว่านี้อีกเหรอ?" หลินลู่เอี้ยวตัวกลับไปเลิกคิ้วมองเขาอย่างหยอกเย้า ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับด้วยความสนุกสนาน "รับรองว่าคุณต้องชอบแน่นอนครับ..." จิ่งหานยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ละลายใจคนมองได้ทันที ก่อนที่เขาจะตบมือเบาๆ สองครั้ง *ฟุ่บ!* กลุ่มชายชุดดำนับสิบคนที่ยืนล้อมรอบอยู่เมื่อครู่ พร้อมใจกันถอยร่นออกไปเป็นระเบียบ เปิดทางให้แสงไฟสปอร์ตไลท์ขนาดยักษ์สาดส่องลงมาจากฟากฟ้า ท่ามกลางเสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ลำที่สองที่กำลังบินเข้ามาเทียบท่าอย่างเงียบเชียบ ไม่มีเสียงอึกทึกครึกโครม มีเพียงความอลังการระดับ VVIP ที่แม้แต่เศรษฐีระดับโลกยังต้องอ้าปากค้าง ประตูห้องโดยสารของเฮลิคอปเตอร์เปิดออก พร้อมกับร่างของเลขาคนสนิทที่เดินก้าวลงมาพร้อมกับหีบไม้แกะสลักลวดลายโบราณบุด้วยกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม เมื่อฝากล่องถูกเปิดออก แสงระยิบระยับนับพันกะรัตก็สาดกระเซ็นเข้าตาจนผู้คนรอบข้างต้องยกมือขึ้นบัง "นี่คือ..." หลินลู่เบิกตากว้างเล็กน้อย เธอเป็นคนรวยที่ผ่านเพชรเม็ดโตมานักต่อนัก แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้ากลับไม่ใช่แค่เครื่องประดับราคาแพง แต่มันคือโฉนดที่ดินผืนใหญ่ที่สุดใจกลางย่านธุรกิจของเมืองหลวง พร้อมกุญแจรีโมทคฤหาสน์ลอยฟ้าที่เธเคยบ่นว่าอยากได้เมื่อสามเดือนก่อนตอนนั่งดูแคตตาล็อกเล่นๆ "สุขสันต์วันครบรอบสามปีที่เราแต่งงานกัน... แม้ว่าช่วงแรกเราจะเริ่มต้นด้วยความเกลียดชังก็เถอะนะ" จิ่งหานโน้มตัวลงกระซิบเสียงนุ่ม ริมฝีปากหยักลึกแตะเบาๆ ที่กลุ่มผมหอมกรุ่นของเธอ "ทุกบาททุกสตางค์ที่คุณเคยใช้ฟาดหัวผมในอดีต ผมทบต้นทบดอกคืนให้คุณหมดแล้ว... และตอนนี้ ทรัพย์สินทั้งหมดของผม ก็คือของคุณ เช่นเดียวกับหัวใจดวงนี้" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่หลินลู่จะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากอกข้างซ้ายทำให้เธอยอมรับกับตัวเองเลยว่า ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจเสียยิ่งกว่าเธอเสียอีก เขาไม่ได้แค่แก้แค้นคืนให้เธอ แต่เขาใช้เงินมหาศาลซื้อทั้งโลกมาวางไว้แทบเท้าเธอ เพื่อประกาศให้ทุกคนรู้ว่าใครคือคนที่เขารักที่สุด "คุณนี่มัน... เจ้าเล่ห์จริงๆ นะคะ จิ่งหาน" หลินลู่เอื้อมมือไปคล้องคอชายหนุ่ม โน้มใบหน้าเขาลงมาใกล้ กระซิบด้วยน้ำเสียงเย้ายวน "แต่ฉันชอบค่ะ... รสนியம்แพงระยับแบบนี้ ถูกใจภรรยาคนนี้มากจริงๆ" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังหวานชื่นและเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งชัยชนะ เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของจิ่งหานก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เสียงเรียกเข้าเฉพาะตัวที่ตั้งไว้สำหรับระบบรักษาความปลอดภัยสูงสุดทำให้คิ้วเข้มของท่านประธานหนุ่มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย จิ่งหานผละออกจากอ้อมกอดชั่วคราวเพื่อกดรับสาย สีหน้าที่เคยผ่อนคลายและเต็มไปด้วยความคลั่งรักเมื่อครู่ กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและจริงจังขึ้นมาทันทีในเสี้ยววินาที ดวงตาคมกวาดมองหน้าจอมือถือที่มีภาพจากกล้องวงจรปิดรอบคฤหาสน์ส่งตรงเข้ามา "ว่ายังไงนะ?" จิ่งหานเอ่ยเสียงต่ำ ปลายสายรายงานด้วยน้ำเสียงร้อนรนจนหลินลู่ยังสัมผัสได้ "ท่านประธานครับ! ระบบป้องกันภัยทั้งหมดของคลังสมบัติหลักถูกแฮก... และมีบุคคลปริศนากำลังยืนรอคุณอยู่ที่ห้องทำงานส่วนตัวครับ!" หลินลู่หุบยิ้มทันที เธอหันขวับไปสบตากับสามี ทันใดนั้น ไฟส่องสว่างทั่วทั้งลานดาดฟ้าก็ดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ เหลือเพียงแสงไฟนีออนสีแดงกะพริบจากเฮลิคอปเตอร์ที่สาดส่องมากระทบเงาของใครบางคนที่กำลังก้าวเท้าขึ้นมาจากบันไดหนีไฟทีละก้าว... พร้อมกับเสียงปรบมือช้าๆ ที่ดังสะท้อนก้องกังวานในความมืด ชาเขียวแก้วร้ายขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความฟินและสะใจมาด้วยกันจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ