ฮ่องเต้พิโรธ

"เจ้า... เจ้ายังไม่ตาย" สุ้มเสียงของหลินเฟยหลันสั่นพร่าทว่าแฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจากกระดูก สตรีเบื้องหน้าในชุดสีขาวโพลนดูไร้พิษสง นางคือ 'มู่เหม่ยอิง' เพื่อนสนิทที่ควรจะสิ้นลมหายใจไปในกองเพลิงเมื่อห้าปีก่อนพร้อมกับจวนตระกูลหลิน ทว่าบัดนี้กลับยืนแย้มยิ้มราวกับดอกไม้พิษที่ผลิบานท่ามกลางความมืดมิดของคุกหลวง มู่เหม่ยอิงเอียงคอเล็กน้อย ดวงตาหงส์ที่เคยอ่อนโยนกลับทอประกายคมปลาบดุจอาวุธลับ "โลกนี้กว้างใหญ่นักเฟยหลัน การตายเพียงในนาม เพื่อแลกกับการได้เห็นเจ้าตกต่ำลงสู่ขุมนรก... เจ้าคิดว่ามันคุ้มค่าหรือไม่?" เฟยหลันแค่นยิ้ม มือที่ถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนขยับเล็กน้อย นางไม่ได้หวาดกลัว แต่กำลังประเมินสถานการณ์ ความแค้นที่เคยแผดเผาในอกบัดนี้กลายเป็นน้ำแข็งที่เคลือบไว้อย่างดี "เจ้าขายวิญญาณให้กุ้ยเฟยตั้งแต่วันไหนกัน? หรือว่าคนตระกูลมู่ที่หายไป แท้จริงแล้วเป็นสุนัขรับใช้ที่รอคอยการชำระแค้นให้เจ้านายตัวจริงมาโดยตลอด" "เจ้าช่างฉลาดสมคำร่ำลือ" มู่เหม่ยอิงเดินเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นกำยานอ่อนๆ ที่คละคลุ้ง "แต่น่าเสียดาย... คนฉลาดมักตายด้วยความรู้มากเสมอ" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นและทรงอำนาจดังสะท้อนผ่านทางเดินหินที่ชื้นแฉะเข้ามา บรรยากาศภายในคุกที่บีบคั้นอยู่แล้วกลับทวีความกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ประตูเหล็กกล้าถูกกระชากเปิดออกด้วยพละกำลังมหาศาล ฮ่องเต้เฉินหยวนก้าวเข้ามาในชุดฉลองพระองค์สีดำสนิทปักดิ้นทองลายมังกรที่ดูดุดัน ผิวพระพักตร์ที่ปกติเรียบเฉยกลับเต็มไปด้วยรอยร้าวของโทสะที่พยายามสะกดไว้ ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวตวัดมองสตรีทั้งสองสลับกันก่อนจะหยุดนิ่งที่ใบหน้าของเฟยหลัน "มู่เหม่ยอิง..." สุ้มเสียงทุ้มต่ำของฮ่องเต้สั่นเครือด้วยความพิโรธที่รุนแรงจนน่าเกรงขาม "ข้าสังหารคนตระกูลมู่จนสิ้นไปแล้ว แต่เจ้า... เจ้ากลับกล้ามาเหยียบในคุกของข้าด้วยตัวเจ้าเอง!" "ฝ่าบาท..." มู่เหม่ยอิงทรุดกายลงคุกเข่า ทว่าแววตาหาได้มีความยำเกรงไม่ นางช้อนตามองชายผู้ครองแผ่นดินด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน "ท่านมัวเมาในสตรีที่ทำลายตระกูลข้าจนไม่เห็นหัวใจที่แท้จริงของนาง คนที่สังหารองค์ชายรัชทายาทเมื่อสามปีก่อนมิใช่ใครที่ไหน... แต่คือหญิงที่ท่านทรงโปรดปรานที่สุดคนนี้ต่างหาก!" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องขังราวกับความตายมาเยือน หลินเฟยหลันรู้สึกถึงกระแสลมที่หมุนวนรอบกาย ฮ่องเต้เฉินหยวนสาวพระบาทเข้ามาใกล้เฟยหลันด้วยรอยพระพักตร์ที่ยากจะอ่านออก แต่พระหัตถ์ที่บีบต้นคางของนางไว้แน่นนั้นบ่งบอกถึงอารมณ์ที่พุ่งพล่านจนถึงขีดสุด "เฟยหลัน... ตอบข้า" เสียงของเขากระซิบข้างหู แต่มันดังก้องในใจนางยิ่งกว่าเสียงฟ้าผ่า "เจ้าจะบอกว่านางโกหก หรือเจ้าจะยอมรับว่าที่ผ่านมา... ข้าคือคนโง่ที่หลงรักศัตรูของตนเองมาตลอด?" เฟยหลันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เคยให้ความอบอุ่น แต่บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเคลือบแคลง นางไม่หลบสายตา แม้ลมหายใจจะติดขัดด้วยแรงบีบ นางขยับยิ้มที่มุมปากอย่างท้าทาย "หากฝ่าบาทเชื่อสตรีที่ซ่อนตัวในเงามืดมากกว่าสตรีที่ยืนเคียงข้างมาโดยตลอด... การที่หม่อมฉันเป็นศัตรูของท่าน ก็คงมิใช่เรื่องที่เกินความจริงกระมัง" เฉินหยวนชะงัก พระองค์มองหญิงสาวเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่สับสนปนเประหว่างความรักที่กัดกินหัวใจและความแค้นที่บีบคั้นศักดิ์ศรี พระองค์ปล่อยมือจากคางของนางอย่างแรงจนใบหน้างามหันไปตามแรง "ขังนางไว้ที่นี่!" ฮ่องเต้ตรัสเสียงเย็นเยียบโดยไม่หันกลับไปมอง "จนกว่าข้าจะสืบความจริงกระจ่าง ใครที่ย่างกรายเข้ามาในเขตนี้โดยไม่ได้รับอนุญาต... สั่งประหารทันที!" เมื่อร่างสูงของฮ่องเต้ลับหายไปจากประตูคุก มู่เหม่ยอิงที่ยังคุกเข่าอยู่ก็หัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะแหลมสูงนั้นกรีดแทงโสตประสาท นางลุกขึ้นยืนแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่ทำให้เฟยหลันต้องเบิกตากว้าง "เจ้าคิดว่าข้ามาที่นี่เพื่อสารภาพความจริงงั้นหรือ?" มู่เหม่ยอิงโน้มตัวลงมาใกล้ข้างหู "เจ้าไม่รู้หรือว่าในจอกชาที่ท่านดื่มไปเมื่อครู่นี้... ข้าได้ใส่ 'ยาพิษกล่อมใจ' ไว้แล้ว ฮ่องเต้ที่สุขุมคนนั้น อีกไม่นานก็จะกลายเป็นเพียงหุ่นเชิดที่ไร้สติสัมปชัญญะ... และคนที่ต้องรับผิดชอบต่อความวิปลาสของเขาก็คือเจ้า... หลินเฟยหลัน" สิ้นคำพูดของนาง เสียงระฆังเตือนภัยจากวังหลวงก็ดังลั่นกังวานไปทั่วเมืองหลวง พร้อมกับการสั่นสะเทือนของแผ่นดินที่ดูเหมือนจะเริ่มต้นจากใจกลางวังที่ตั้งของตำหนักบรรทม! เฟยหลันกระชากโซ่ตรวนสุดแรง ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่าง แต่นางไม่มีเวลาสนใจความเจ็บปวดอีกต่อไป นางพุ่งตัวเข้าหามู่เหม่ยอิงด้วยหมายจะปิดปากศัตรู แต่แล้วกำแพงคุกหลวงฝั่งตรงข้ามกลับพังทลายลงด้วยแรงระเบิดจากภายนอก พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษผู้หนึ่งที่ควรจะตายไปพร้อมกับความลับของราชวงศ์เมื่อสิบปีก่อน! "ฝ่าบาททรงพิโรธจนลืมไปแล้วกระมัง... ว่ายังมีข้าที่รอโอกาสนี้อยู่" ชายในชุดเกราะสีเงินท่ามกลางกลุ่มควันเอ่ยขึ้นพร้อมดาบที่ชี้ตรงมายังคอหอยของเฟยหลัน ไป๋เหลียนฮวาหวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะทำให้รีดเดอร์ทุกท่านตื่นเต้นจนหยุดอ่านไม่ได้นะคะ!