หงส์เหนือบัลลังก์เลือด: กลยุทธ์นางในผู้ไม่ยอมสยบ•ตอนที่ 7

คืนจันทร์กระจ่าง

ผลงานโดย ไป๋เหลียนฮวา
“กุ้ยเฟย... พระนางมั่นใจนักหรือว่ากระดาษแผ่นนั้นคืออาวุธสังหาร มิใช่บ่วงที่รัดคอพระนางเอง?” น้ำเสียงของหลินเฟยหลันราบเรียบราวกับผิวน้ำในบ่อนิ่งสนิท ทว่านัยน์ตากลับวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย นางยืนตระหง่านอยู่กลางตำหนักเย็นโดยไม่หลบสายตาคมกริบของสตรีผู้กุมอำนาจวังหลัง จดหมายในมือของกุ้ยเฟยนั้นเป็นเพียงเหยื่อล่อที่นางจงใจวางไว้ให้ติดกับ กุ้ยเฟยหัวเราะร่า เสียงหัวเราะแหลมสูงบาดหู “สามหาว! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาสั่งสอนข้า หลินเฟยหลัน! หลักฐานการติดต่อกับคนนอกวังนี้ เพียงพอที่จะทำให้เจ้าถูกประหารเก้าชั่วโคตร” “ถ้าเช่นนั้น ก็จงประหารข้าเสียตอนนี้เถิดเพคะ” เฟยหลันก้าวเข้าไปใกล้หนึ่งก้าวโดยไม่เกรงกลัว “แต่พระนางทราบหรือไม่ว่า จดหมายฉบับนั้น หากเปิดอ่านต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้ สิ่งที่ปรากฏจะไม่ใช่แผนการกบฏของหม่อมฉัน แต่มันคือรายชื่อเหล่าขุนนางที่รับสินบนจากตระกูลของพระนาง... ซึ่งข้าได้เตรียมการไว้หมดแล้ว” อากาศรอบกายดูเหมือนจะเย็นเยียบลงในทันใด กุ้ยเฟยชะงักงัน มือที่ถือกระดาษสั่นระริกด้วยความโกรธแค้นปนหวาดหวั่น ก่อนที่สถานการณ์จะถึงจุดเดือด เสียงฝีเท้าหนักแน่นและทรงอำนาจก็ดังสะท้อนก้องทั่วโถงทางเดิน เงาร่างสูงใหญ่ภายใต้ชุดฉลองพระองค์สีทองอร่ามปรากฏขึ้นที่หน้าประตู ทำให้ทุกคนในที่นั้นต้องทรุดกายลงกราบแทบเท้า “เกิดเรื่องอันใดขึ้น ทำไมตำหนักนี้ถึงได้ส่งเสียงดังรบกวนความสงบของวังหลวง?” สุรเสียงของฮ่องเต้เฉินหยวนเรียบเฉย ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล กุ้ยเฟยรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นอ่อนหวานหยดย้อยทันที “ฝ่าบาท... หม่อมฉันกำลังจัดการกับนางกำนัลที่คิดคดทรยศเพคะ” ทว่าฮ่องเต้กลับไม่แม้แต่จะปรายตาแลกุ้ยเฟย เขาสาวพระบาทตรงไปยังหลินเฟยหลัน สายตาคมกริบดั่งพยัคฆ์จ้องมองสตรีที่ยืนนิ่งสงบผิดกับนางกำนัลคนอื่นๆ “หลินเฟยหลัน... เจ้ามีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่?” เฟยหลันเงยหน้าขึ้น สบประสานสายตาที่เต็มไปด้วยความระแวงของบุรุษผู้เป็นเจ้าแผ่นดิน “หม่อมฉันไม่มีสิ่งใดต้องแก้ตัว หากความจริงที่หม่อมฉันถือครองไว้คือความผิด ก็ขอให้ฝ่าบาททรงพิพากษาตามพระทัยเถิดเพคะ” เฉินหยวนหรี่ตาลงครู่หนึ่ง ก่อนจะออกคำสั่ง “ทุกคนออกไปให้หมด เหลือเพียงนางไว้!” เมื่อความเงียบเข้าปกคลุมตำหนัก บรรยากาศก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ฮ่องเต้ก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวนาง เขาหยิบจดหมายจากมือที่สั่นเทาของกุ้ยเฟยขึ้นมาอ่านเพียงปราดเดียว ก่อนจะยิ้มมุมปาก “เจ้าช่างกล้านัก... กล้าใช้หัวตัวเองเป็นเดิมพันเพื่อเปิดโปงขุนนางของข้า” “หม่อมฉันไม่ได้ทำเพื่อฝ่าบาท” เฟยหลันตอบอย่างเด็ดเดี่ยว “หม่อมฉันทำเพื่อความยุติธรรมที่ตระกูลของหม่อมฉันไม่เคยได้รับ” เฉินหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง เขายื่นมือออกไปเชยคางนางขึ้น แววตาของเขามีความซับซ้อนที่นางไม่อาจอ่านออก “เจ้าเป็นคนแรกที่กล้าต่อปากต่อคำกับข้าด้วยสายตาเช่นนี้... เฟยหลัน ข้าควรจะฆ่าเจ้าทิ้งเสียเพื่อตัดปัญหา หรือข้าควรจะเก็บเจ้าไว้ข้างกายเพื่อดูว่าเจ้าจะพาข้าไปถึงจุดไหนกันแน่?” “ฝ่าบาททรงทราบดีอยู่แก่พระทัยว่า พระองค์ต้องการใครสักคนที่พูดความจริงกับพระองค์ มิใช่เหล่าขุนนางที่คอยประจบสอพลอ” เฟยหลันขยับกายเล็กน้อยแต่ไม่เบือนหน้าหนี “หากพระองค์ต้องการบัลลังก์ที่มั่นคง พระองค์ต้องกล้าพอที่จะเปิดรับความจริง แม้ว่ามันจะเป็นความจริงที่แสบสันเพียงใดก็ตาม” ฮ่องเต้หัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเหนื่อยล้า “คืนจันทร์กระจ่างเช่นนี้ กลับเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและการหักหลัง เจ้าเชื่อเรื่องโชคชะตาหรือไม่?” “หม่อมฉันเชื่อแต่เพียงว่า... ดอกบัวที่งดงามที่สุด มักเติบโตในโคลนตมที่เน่าเฟะที่สุดเสมอเพคะ” เฉินหยวนมองนางด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป มันมิใช่สายตาของฮ่องเต้ที่มองนางกำนัล แต่เป็นสายตาของบุรุษที่กำลังค้นพบสมบัติล้ำค่าที่แฝงอยู่ในอันตราย “หากเจ้ากล้าหาญถึงเพียงนี้... คืนนี้ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง จงบอกข้ามาว่า ตระกูลของเจ้าถูกใส่ร้ายด้วยเหตุผลกลใด และใครคือผู้ที่แท้จริงที่อยู่เบื้องหลังการฆ่าล้างตระกูลหลิน?” เฟยหลันนิ่งไปครู่หนึ่ง หัวใจของนางเต้นรัวอย่างไม่อาจห้ามได้ นี่คือโอกาสที่นางรอคอยมาตลอดสามปี แต่นางรู้ดีว่าหากพูดความจริงออกไปเพียงครึ่งเดียวหรือผิดเพี้ยนไป ชีวิตของนางจะจบสิ้นลงทันที นางสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเอ่ยชื่อหนึ่งออกมาแผ่วเบา ชื่อที่ทำให้ฮ่องเต้ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง “ผู้ที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด... มิใช่ใครที่ไหนไกล แต่คือคนที่พระองค์ทรงไว้วางใจที่สุดในตอนนี้เพคะ... ฮ่องเต้” เฉินหยวนชะงักกึก มือที่จับคางนางไว้สั่นระริก ก่อนที่ประตูตำหนักจะถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงฝีเท้าขององครักษ์นับสิบที่กรูเข้ามาล้อมรอบตัวเขาและนาง โดยมีกุ้ยเฟยที่ยืนแสยะยิ้มอยู่เบื้องหลังพร้อมกับชี้ดาบมาที่เฟยหลัน “จับตัวนางนังงูพิษนี่ไว้! บังอาจบังอาจหมิ่นพระบรมเดชานุภาพต่อหน้าฝ่าบาท!” ไป๋เหลียนหวาหวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับความเข้มข้นในบทนี้ และจะคอยเป็นกำลังใจให้เฟยหลันในตอนต่อไปนะคะ!
สารจากนักเขียน (ไป๋เหลียนฮวา)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หงส์เหนือบัลลังก์เลือด: กลยุทธ์นางในผู้ไม่ยอมสยบ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%