การเจรจาลับ

"เจ้ากล้าดียังไงถึงยังกล้าปรากฏตัวในที่แห่งนี้... ท่านพี่" เสียงของหลินเฟยหลันสั่นเครือ ทว่าความสั่นนั้นมิใช่ความหวาดกลัว หากแต่เป็นแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นดั่งลาวาที่ถูกกักขังมานานปี นางบีบกระชับชายแขนเสื้อจนขึ้นรอยยับ สายตาที่เคยมองคนตรงหน้าด้วยความชิงชังแปรเปลี่ยนเป็นความกังขาที่หนักอึ้งราวกับภูเขาหิน ชายหนุ่มที่นั่งอยู่เบื้องหน้าฮ่องเต้เฉินหยวนเงยหน้าขึ้นช้าๆ ใบหน้าที่นางเคยจดจำได้แม่นยำแม้ในยามหลับฝัน บัดนี้กลับมีรอยแผลเป็นจางๆ ลากผ่านหัวคิ้วขวา ดวงตาคู่นั้น... ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความอบอุ่นของพี่ชายผู้แสนดี บัดนี้กลับเรียบเฉย เย็นเยียบ และไร้ซึ่งก้นบึ้งแห่งความรู้สึก "พระสนมหลิน" เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ทว่าหนักแน่นไร้พิรุธ "ท่านจำคนผิดแล้วกระมัง ข้าเป็นเพียงที่ปรึกษาจากชายแดนที่ฝ่าบาททรงเรียกตัวมา ไม่ใช่บุคคลที่ท่านกล่าวถึง" เฉินหยวนที่นั่งเอนกายอยู่บนบัลลังก์ไม้จันทน์หอมส่งเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ของเขากวาดมองใบหน้าของเฟยหลัน สังเกตปฏิกิริยาของนางราวกับกำลังเฝ้ามองแมลงในโหลแก้ว "เฟยหลัน... เจ้าดูตื่นตระหนกเกินไปหรือไม่ สำหรับคนที่เพิ่งเคยพบหน้าคนแปลกหน้าเป็นครั้งแรก" เฟยหลันกัดริมฝีปากจนห่อเลือด ความรู้สึกนึกคิดในหัวตีกันวุ่นวาย หากเขาคือหลินเฟยเทียนจริง เหตุใดเขาจึงมานั่งเคียงข้างฮ่องเต้ในฐานะที่ปรึกษาลึกลับ? เหตุใดเขาถึงทำราวกับไม่รู้จักน้องสาวแท้ๆ ของตน? และหากเขาไม่ใช่พี่ชายของนาง... แล้วคนผู้นี้คือใครกันแน่? "หม่อมฉันเพียงแต่ตกใจในความคล้ายคลึงเพคะ" เฟยหลันพยายามควบคุมจังหวะการหายใจ นางย่อตัวลงถวายความเคารพอย่างนิ่งสงบที่สุดเท่าที่จะทำได้ "ฝ่าบาททรงเรียกหม่อมฉันมา เพื่อให้พบกับที่ปรึกษาท่านนี้โดยเฉพาะ คงมิใช่เพียงเพื่อพิสูจน์ความจำของหม่อมฉันกระมังเพคะ" เฉินหยวนลุกขึ้นจากบัลลังก์ ก้าวเดินลงมาจากแท่นประทับอย่างเชื่องช้า เสียงรองเท้าบูตกระทบพื้นหินดังกังวานไปทั่วตำหนักลับที่มืดมิด เขาหยุดลงเบื้องหลังเฟยหลัน ก่อนจะโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหู "ที่ปรึกษาท่านนี้มีข้อเสนอที่น่าสนใจเกี่ยวกับคดีเก่าของสกุลหลิน... คดีที่เจ้าพยายามขุดคุ้ยมาตลอดสามปี เจ้ายังอยากรู้ความจริงอยู่อีกหรือไม่?" หัวใจของเฟยหลันเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก นี่คือกับดัก... นางรู้ดี หากนางก้าวขาล่วงเกินลงไปในเกมนี้ สกุลหลินที่เหลือเพียงวิญญาณอาจถูกทำลายซ้ำสอง แต่ถ้าหากนางถอยหลังกลับไป นางจะไม่มีวันได้รู้ว่าใครคือฆาตกรตัวจริงที่บงการเรื่องทั้งหมด "ความจริงคือสิ่งที่หม่อมฉันถวิลหาเสมอเพคะ" นางเงยหน้าขึ้นสบตาฮ่องเต้โดยตรง แม้จะรู้ว่านั่นคือความหาญกล้าที่อาจนำไปสู่ความตาย "ดี" ชายที่อ้างว่าเป็นที่ปรึกษาลุกขึ้นยืนบ้าง เขาก้าวเข้ามาใกล้เฟยหลันจนนางได้กลิ่นจางๆ ของไม้สนและคราบเลือดที่นางคุ้นเคย... กลิ่นประจำตัวของพี่ชาย "หากท่านอยากรู้ความจริง ท่านต้องยอมแลก" "แลกด้วยอะไร?" "แลกด้วยสิ่งที่ท่านหวงแหนที่สุดในตอนนี้" เขาเหยียดยิ้มที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เฟยหลันไม่เคยเห็นมาก่อน "ตำแหน่งพระสนม ความโปรดปรานของฮ่องเต้ และลมหายใจของท่านเอง" บรรยากาศในห้องเงียบงันจนได้ยินเสียงหยดน้ำที่ไหลรินลงมาจากเพดานหิน เฟยหลันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของชายตรงหน้า นางพยายามหาความสั่นไหวในแววตาของเขา ทว่ากลับว่างเปล่าราวกับหลุมศพ นี่ไม่ใช่พี่ชายที่นางรัก... แต่เป็นปีศาจที่สวมรอยใบหน้าพี่ชายของนางมาเพื่อทำลายชีวิตที่เหลืออยู่ของนางโดยเฉพาะ "หม่อมฉันตกลง" เฟยหลันตอบรับด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาดดุจคมดาบ "งั้นเรามาเริ่มกันเลย" เฉินหยวนปรบมือเบาๆ สองครั้ง ประตูบานลับที่อยู่ด้านหลังม่านกลก็เปิดออก หญิงสาวนางหนึ่งถูกลากตัวเข้ามา สภาพของนางสะบักสะบอมจนจำแทบไม่ได้ แต่เมื่อเฟยหลันเห็นใบหน้าของนาง หัวใจของนางก็แทบหยุดเต้น นั่นคือ 'อาหลาน' สาวใช้คนสนิทที่นางส่งตัวไปซ่อนไว้ในที่ปลอดภัยเมื่อคืนนี้! "ท่านอยากรู้เรื่องสกุลหลินใช่ไหม?" เฉินหยวนชักกระบี่ข้างกายออกมา วางพาดไว้บนลำคอของอาหลาน "ถ้าเช่นนั้น ลองตอบคำถามข้ามาสักข้อ... ผู้ใดเป็นคนส่งจดหมายลับในคืนที่จวนของเจ้าถูกเผา?" เฟยหลันยืนตัวแข็งทื่อ นางเข้าใจแล้ว นี่ไม่ใช่การเจรจา แต่มันคือการพิพากษา ที่ปรึกษาลึกลับคนนี้หยิบยื่นความลับที่นางต้องการมาให้ แลกกับชีวิตของคนที่นางรักที่สุดในวังหลังแห่งนี้ และที่เลวร้ายไปกว่านั้น... ในจังหวะที่เฉินหยวนหันไปมองสาวใช้ เฟยหลันก็เห็นรอยสักรูปหงส์ดำที่ข้อมือของที่ปรึกษาท่านนั้นเข้าอย่างจัง รอยสักที่นางเคยเห็นเพียงครั้งเดียวในชีวิต... รอยสักของหัวหน้าหน่วยสังหารที่ฆ่าล้างตระกูลของนาง! ทว่าก่อนที่เฟยหลันจะได้เอ่ยคำใดออกมา ทันใดนั้นโคมไฟทุกดวงในตำหนักกลับดับวูบลงพร้อมกัน บรรยากาศมืดมิดปกคลุมไปทั่ว แต่ในความมืดนั้น นางกลับรู้สึกถึงสัมผัสเย็นเฉียบที่ประทับลงบนมือของนาง พร้อมกับเสียงกระซิบเบาๆ ที่ดังขึ้นเพียงนางคนเดียวที่ได้ยิน "อย่าเชื่อสิ่งที่ตาเห็น... พี่ชายของเจ้ายังไม่ตาย แต่มันไม่ใช่คนที่เจ้าคิด" ไป๋เหลียนฮวาหวังว่าเนื้อหาในตอนนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปกับการตัดสินใจของเฟยหลันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ