เซียนคณิตศาสตร์ประสาทแดกกับยัยสถาปนิกจอมวุ่น•ตอนที่ 16

นัดกระชับมิตร (แบบไม่เต็มใจ)

ผลงานโดย ไอศกรีมมินต์ช็อก
"ถ้าคุณคิดว่าการเอาตัวเลขดัมมี่มาหลอกล่อให้ฉันเซ็นอนุมัติงบก้อนนี้จะทำให้ฉันโง่หัวไม่ขึ้นล่ะก็ คุณประเมินสถาปนิกที่ชื่อรินรดาต่ำเกินไปนะคะคุณคณิน" เสียงของรินรดาบาดลึกเหมือนใบมีดโกนที่กรีดลงบนความเงียบภายในห้องทำงานส่วนตัวของคณิน แต่นี่ไม่ใช่ห้องทำงานปกติ เพราะวันนี้มันถูกเนรมิตให้กลายเป็นปาร์ตี้ส่วนตัวแบบกระชับมิตร—หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือ 'สมรภูมิย่อมๆ' ที่มีนาเป็นคนวางหมากไว้ คณินเลิกคิ้วมองหญิงสาวตรงหน้า เขาไม่ได้สะทกสะท้านกับคำเหน็บแนมนั้นแม้แต่น้อย มือหนาหมุนแก้วไวน์ราคาแพงในมือเล่น จ้องมองของเหลวสีแดงสดด้วยสายตาเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก "สถาปนิกที่เอาแต่อารมณ์ศิลปินนำหน้าเหตุผลน่ะเหรอคะที่กำลังจะสอนผมเรื่องการบริหารจัดการงบประมาณ? คุณควรรู้ไว้นะรินรดา... ในโลกของผม ตัวเลขมันไม่เคยโกหก แต่คนที่พยายามเล่นเกมกับมันต่างหากที่มักจะจบไม่สวย" "โอ๊ย! พอเลยทั้งคู่!" มีนาแทรกขึ้นมาพลางตบมือเสียงดังสนั่น เธออยู่ในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเพลิงที่ดูตัดกับบรรยากาศเคร่งขรึมของคณินอย่างสิ้นเชิง "นี่มันงานปาร์ตี้กระชับมิตรนะคะ ไม่ใช่สนามรบ! ไหนๆ ก็มาอยู่กันพร้อมหน้าแล้ว จะพิสูจน์ความสัมพันธ์แบบคู่หมั้นคู่หมายกันทั้งที ก็ควรจะทำตัวให้มันน่ารักสมฐานะหน่อยสิคะ" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ เธอขยับตัวเข้าใกล้คณินจนได้กลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ที่แฝงความร้อนแรงของผู้ชายอันตรายคนนี้ "ความสัมพันธ์แบบไหนกันคะมีนา? แบบที่เขาจ้องจะขัดขาโปรเจกต์ของฉันทุกย่างก้าว หรือแบบที่เขาพยายามยัดเยียดบทบาท 'คู่หมั้น' จอมปลอมเพื่อให้คนอื่นไม่กล้าแตะต้องฉันกันแน่?" คณินวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจกเสียงดัง 'กริ๊ก' เขาโน้มตัวเข้าไปจนหน้าผากเกือบชิดกับรินรดา ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของเธอ "ถ้ามันจอมปลอม... แล้วทำไมหัวใจคุณถึงเต้นผิดจังหวะตอนที่ผมเข้าใกล้ล่ะครับคุณสถาปนิก?" รินรดาชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก เธอเบือนหน้าหนีด้วยความขัดใจ แต่ก่อนที่เหตุการณ์จะตึงเครียดไปมากกว่านี้ เสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของ 'ธันวา' ที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปาก "ว้าว... บรรยากาศดูอบอุ่นจังนะครับ สงสัยผมจะมาขัดจังหวะคู่หมั้นข้าวใหม่ปลามันเข้าให้แล้วสิ?" บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความเผ็ดร้อนเป็นความเย็นเยียบในทันที รินรดาหันไปมองศัตรูหมายเลขหนึ่งของคณินด้วยสายตาเรียบเฉย ในขณะที่คณินเหยียดยิ้มที่มุมปาก—ยิ้มที่ดูน่ากลัวกว่าปกติหลายเท่า "ธันวา... แกมาได้ถูกเวลาพอดี" คณินพูดเสียงเรียบแต่น่าเกรงขาม เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กดดันผู้มาใหม่ด้วยบารมีที่เหนือกว่า "ฉันกำลังหาคนช่วยเช็คตัวเลขงบประมาณโปรเจกต์ใหม่พอดี เผื่อว่าแกจะได้เข้าใจว่าทำไมบริษัทของแกถึงต้องเป็นเบอร์สองตลอดกาล" ธันวาหน้าตึงขึ้นมาทันที เขากำหมัดแน่นพยายามควบคุมอารมณ์ "อย่ามั่นใจให้มากนักคณิน เงินน่ะมีไว้หมุน ถ้าฉันเสนอตัวเลขที่สูงกว่าและให้กำไรดีกว่า... ลูกค้าเขาก็ไม่สนใจหรอกว่าใครจะเป็นคนออกแบบ" "งั้นเหรอคะ?" รินรดาแทรกขึ้นมา เธอเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่เห็นวิวเมืองทั้งเมือง "ถ้าอย่างนั้น ฉันขอประกาศตรงนี้เลยว่า... โปรเจกต์นี้จะไม่มีวันเป็นไปตามตัวเลขที่แกเสนอ เพราะฉันคือคนถือปากกาเซ็นแบบ และฉันไม่มีวันขายวิญญาณให้คนอย่างแก" "รินรดา!" ธันวาตวาดลั่นด้วยความเหลืออด มีนาหัวเราะร่าเหมือนดูหนังสนุก "แหม... ตื่นเต้นจังเลยค่ะ แต่ว่านะคะคุณธันวา... ดูเหมือนว่าคุณจะลืมไปอย่างหนึ่งนะว่า 'บัตรเครดิตดำ' ที่คุณเห็นวางอยู่บนโต๊ะนั่นน่ะ... เป็นของใคร" สายตาของทุกคนพุ่งตรงไปที่บัตรสีดำสนิทบนโต๊ะ คณินหยิบมันขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างใจเย็น สายตาเขายังคงจ้องธันวาไม่ลดละ "ธันวา... แกควรจะกลับไปได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจใช้ 'อำนาจเงิน' ที่แกเกลียดนักหนาเนี่ย... สั่งให้คนจัดการขุดคุ้ยโปรเจกต์เน่าๆ ของแกให้จบสิ้นภายในคืนนี้" ธันวากัดฟันกรอด เขาส่งสายตาอาฆาตไปที่รินรดาและคณินก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปโดยไม่กล่าวลา เมื่อประตูห้องปิดลง ความเงียบก็กลับมาปกคลุมอีกครั้ง แต่คราวนี้มันกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก รินรดาหันกลับมาหาคณิน พยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่คณินกลับเดินเข้ามาใกล้จนชิด กลิ่นอายของความมั่นใจและอำนาจจากตัวเขากำลังทำให้เธอกลายเป็นคนเสียอาการ "ยังอยากจะเถียงเรื่องงานอยู่ไหมครับ?" คณินกระซิบเสียงต่ำที่ข้างหูเธอ "หรืออยากจะลอง 'กระชับมิตร' กันจริงๆ อย่างที่ยัยเพื่อนตัวดีของคุณเสนอมาดีล่ะ?" รินรดาสะดุ้ง แต่ในวินาทีที่เธอคิดจะถอยหนี คณินกลับคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ แล้วก้มลงไปกดปุ่มสั่งการบางอย่างบนสมาร์ทโฟน *ติ๊ด!* ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวก็ดังกึกก้องมาจากดาดฟ้าของตึก รินรดาเบิกตากว้างมองคณินด้วยความตกใจ "นี่คุณจะทำอะไร?!" "ไปเปลี่ยนบรรยากาศกันหน่อย" คณินยิ้มที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์แต่ก็มีความอ่อนโยนซ่อนอยู่อย่างประหลาด "บนฟ้า... ไม่มีตัวเลข มีแต่ความจริงใจที่ผมอยากจะพิสูจน์ให้คุณเห็น ว่าคู่หมั้นจอมปลอมคนนี้... เขาสามารถทำอะไรให้คุณได้มากกว่าที่คุณคิด" รินรดาใจเต้นรัวเกินกว่าจะห้ามได้ เธอรู้ดีว่าการเดินตามคณินไปครั้งนี้ คือการก้าวเข้าสู่เกมที่เธออาจจะไม่มีวันชนะ... หรืออาจจะเป็นเกมที่เธอแพ้หัวใจตัวเองตั้งแต่ต้น ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของยัยสถาปนิกจอมวุ่นกับคุณเซียนคณิตศาสตร์จอมขี้เก๊กคนนี้นะคะ! - ไอศกรีมมินต์ช็อก
สารจากนักเขียน (ไอศกรีมมินต์ช็อก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซียนคณิตศาสตร์ประสาทแดกกับยัยสถาปนิกจอมวุ่น นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%