อาจารย์สาวหลังแว่นตากรอบเงิน

เสียงโลหะกระทบกันดัง *กริ๊ก* สองครั้งติด เป็นสัญญาณเตือนภัยที่เดชัดเจนว่าสลักนิรภัยของห้องสืบสวนใต้ดินถูกดีดล็อกด้วยระบบควบคุมระยะไกล รินไม่1ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ถูกปลุกเร้าด้วยหน้าจอดิจิทัลสีฟ้าใสตรงหน้า สั่งให้เขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ส้นเท้าขวาชนเข้ากับมุมโต๊ะไม้สักเก่าคร่ำคร่า กลิ่นอับชื้นของกระดาษคดีเก่าและสนิมเหล็กคละคลุ้งอยู่ในโพรงจมูก ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของเด็กหนุ่มกลับไม่ใช่ฝีเท้าที่กำลังใกล้เข้ามาทุกที หากแต่เป็นตัวอักษรเรืองแสงสีครามที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ในอากาศ *[ตรวจพบพยานวัตถุระดับปริศนา: เส้นใยผ้าฝ้ายย้อมครามผสมสารเคมีสังเคราะห์]* *[เงื่อนไขผ่าน: ทำการวิเคราะห์โครงสร้างโมเลกุลเบื้องต้นสำเร็จ]* *[ระบบ "นิติวิทยาศาสตร์ทมิฬ" ทำการปลดล็อกฟังก์ชันเสริม: "เนตรประจักษ์พยาน (Eyewitness Eye)" - เลเวล 1]* "ช้าไปเสี้ยววินาทีเดียว นายก็คงกลายเป็นวัตถุพยานชิ้นต่อไปในสำนวนคดีนี้แล้วล่ะนะ ริน" เสียงหวานใสแต่ทุบ1ลึก กังวานก้องท่ามกลางความมืดมิดของห้องสืบสวนที่ไร้ซึ่งแสงไฟอื่นใด นอกจากแสงเรืองรองจากหน้าจอระบบ ร่างชะูดในชุดเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตา ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบราวกับภูตผีตรงหน้าต่างกระจกนิรภัยบานใหญ่ แว่นตากรอบเงินทรงเหลี่ยมสะท้อนแสงสีฟ้าจากระบบจนพรางประกตาคู่คมที่กำลังจดจ้องมองมายังเด็กหนุ่มด้วยรอยยิ้มบางเบา ศศิ... อาจารย์สาวผู้กุมความลับทั้งหมดของคดีนี้ก้าวเท้าเข้ามาอย่างมั่นคง ปลายรองเท้าคัทชูสีดำสนิทกระทบพื้นปูนซีเมนต์เป็นจังหวะสม่ำเสมอ มือเรียวบางภายใต้ถุงมือยางสีขาวยื่นออกไปแตะเบาๆ ที่หน้าจอดิจิทัลล่องหน ทันใดนั้น หน้าจอสีฟ้าเหล่านั้นก็แตกกระจายออกเป็นละอองแสง ก่อนจะรวมตัวกันใหม่กลายเป็นแผนภาพสามมิติของที่เกิดเหตุคดีฆาตกรรมปริศนา "อาจารย์... นี่มันหมายความว่ายังไงกันครับ" รินเอ่ยถาม น้ำเสียงของเขายังคงนิ่งสงบ แม้ภายในใจจะเต็มไปด้วยคลื่นความสงสัยที่ถาโถมเข้ามา "ทำไมระบบนี้ถึงเลือกผม? แล้วเสียงฝีเท้าข้างนอกนั่น..." "ภายนอกกำลังวุ่นวาย เพราะสารวัตรกวินกำลังพยายามกลบเกลื่อนร่องรอยการตายของเหยื่อรายล่าสุด..." ศศิปรายตามองเด็กหนุ่มด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เธอขยับกรอบแว่นเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "แต่สำหรับนาย ริน... นายไม่ได้ถูกเลือกโดยบังเอิญ สมุดบันทึกสีครามเล่มนั้น และตรรกะอันคมกริบที่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำที่ว่างเปล่าของนาย คือกุญแจดอกเดียวที่จะไขความจริงทั้งหมดได้" ศศิปัดมือขวาเบื้องหน้าเบาๆ อากาศรอบตัวก็แปรเปลี่ยนเป็นห้องทดลองนิติวิทยาศาสตร์จำลอง หน้าต่างสเตตัสใหม่ดีดเด้งขึ้นมาตรงหน้ารินอีกครั้ง คราวนี้มันมาพร้อมกับระบบการคำนวณและค่าประสบการณ์ (EXP) ที่เชื่อมโยงกับการวิเคราะห์หลักฐานโดยตรง *[ภารกิจรอง: ถอดรหัสรอยนิ้วมือแฝงบนแก้วกาแฟมรณะ]* *[ระยะเวลาจำกัด: 15 นาที]* *[รางวัล: ปลดล็อกทักษะ "วิเคราะห์คราบเลือดและสารคัดหลั่ง (Forensic Serology)" และแต้มสเตตัสสะสม +50]* รินจ้องมองตัวเลขที่กำลังนับถอยหลังอย่างรวดเร็ว สมองส่วนหน้าประมวลผลข้อมูลอย่างบ้าคลั่ง ความรู้ด้านนิติวิทยาศาสตร์ที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าตนเองมีไหลทะลักเข้ามาในหัวราวกับทำนบแตก ทุกรายละเอียดของวัตถุพยานตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นทิศทางของคราบหยดเลือด รัศมีการกระจายของละอองสารเคมี หรือแม้แต่อุณหภูมิห้องที่ส่งผลต่ออัตราการเน่าเปื่อย ทุกอย่างถูกจัดระเบียบด้วยตรรกะทางวิทยาศาสตร์อย่างแม่นยำ "มองให้ลึกกว่าที่ตาเห็นสิ ริน" ศศิโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ ของชาขาวและสารเคมีบริสุทธิ์ลอยแตะจมูก "คดีฆาตกรรมไม่ได้ซ่อนความจริงไว้ที่คำโกหกของมนุษย์ แต่มันซ่อนอยู่บนหลักฐานที่ไม่เคยพูดปด... นายพร้อมที่จะยกระดับเลเวลของตัวเองเพื่อแลกกับความจริงหรือยัง?" เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก 1 ครั้ง ปรับแว่นตาของตนเองให้เข้าที่ แววตาที่เคยฉายแววสับสนเมื่อครู่ บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นประกายแห่งความมุ่งมั่นที่เฉียบคมราวกับใบมีด "ผมพร้อมแล้วครับอาจารย์..." รินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พร้อมกับยื่นมือไปสัมผัสแก้วกาแฟเป้าหมาย ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่ปลายนิ้วของรินแตะลงบนพื้นผิวแก้ว เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นทั่วทั้งตึกสืบสวน หน้าจอระบบทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีเลือด พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนใหม่ที่ทำให้ลมหายใจของทั้งรินและศศิสะดุดกึกลงทันที *[คำเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการเข้าถึงระบบจาก "ผู้ดูแลระบบเงา" (Shadow Administrator) นอกเหนือจากการควบคุม... เป้าหมายกำลังพุ่งตรงมาที่ห้องนี้ด้วยความเร็วสูง และ... มันอยู่ห่างออกไปเพียงแค่หลังประตูนี่เอง]* ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาไปด้วยกันนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ