ภารกิจแรกของสองคู่หู

"หยุดขยับตัวเดี๋ยวนี้เลยนะ ฟลัฟฟี่! ถ้าเจ้ายังทำตัวเป็นก้อนขนดุ๊กดิ๊กไม่หยุดแบบนี้ ข้าพเจ้าก็เล็งเป้าหมายพลาดพอดี!" เรนกระซิบเสียงลอดไรฟัน พลางกดร่างลงแนบกับพุ่มไม้หนาทึบข้างลำธาร มือเรียวบางกระชับคันธนูไม้น้ำหนักเบาในมือแน่น ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปยัง 'เจ้าก้อนขนหางหนาม' สัตว์อสูรเลเวล 2 ที่กำลังแทะรากไม้อย่างเพลิดเพลินอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร ที่ไหล่ของเธอ ฟลัฟฟี่ เจ้ากระต่ายผสมมังกรตัวจิ๋วไม่ได้สะทกสะท้านกับสถานการณ์ตึงเครียดแม้แต่น้อย มันส่งเสียง 'คิ้วๆ' พลางเอาอุ้งเท้าหน้านุ่มนิ่มสะกิดแก้มเรนเบาๆ ก่อนจะเอียงคอทำตาแป๋ว ราวกับจะบอกว่า *'เจ้ามนุษย์เจ้านี่น่ะเหรอคือมื้อเย็น? อ่อนหัดชะมัด!'* "ชู่ว... อย่าส่งเสียงสิคะ" เรนผ่อนลมหายใจเบาๆ พยายามข่มความตื่นเต้นที่สั่นอยู่ในอก ความโดดเดี่ยวในชีวิตจริงที่เธอก้าวข้ามผ่านหน้าจอเกมมาครั้งนี้ กำลังถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกใหม่ที่เรียกว่า 'พันธะสัญญา' เธอไม่ได้สู้คนเดียวอีกต่อไปแล้ว ทันใดนั้นเอง ฟลัฟฟี่ก็ดีดตัวออกจากไหล่เรนด้วยความเร็วที่เหนือธรรมชาติ มันพุ่งทะยานผ่านอากาศราวกับก้อนเมฆสีขาวที่ติดปีก เจ้าก้อนขนหางหนามตกใจจนสะดุ้งสุดตัวและเตรียมจะวิ่งหนี แต่ทว่า... พลังงานสีฟ้าจางๆ กลับแผ่ออกมาจากร่างของฟลัฟฟี่ สร้างแรงดึงดูดมหาศาลตรึงร่างเป้าหมายเอาไว้กับที่เพียงเสี้ยววินาที นั่นคือโอกาสทอง! *ฉึก!* ลูกธนูไม้ง่ายๆ พุ่งปักเข้าที่โคนขาของมันอย่างแม่นยำ เรนลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งปราดเข้าไปสมทบ เธอใช้ทักษะ [สื่อสารจิต] ที่มีติดตัวมาแต่กำเนิดสัมผัสถึงความตื่นตระหนกของสัตว์อสูรตัวน้อยตรงหน้า เธอไม่ฆ่ามัน แต่เธอกำลัง 'เจรจา' "ใจเย็นนะ... ฉันไม่ได้จะทำร้ายเธอ แต่เราสองคนจำเป็นต้องใช้เสบียงเพื่อเดินทางต่อ เธอเองก็หิวไม่ใช่เหรอ? แบ่งรากไม้ที่เธอหามาให้เราสักนิด แลกกับที่ฉันจะช่วยถอนลูกธนูนี้ออกให้ แล้วเราจะปล่อยเธอไป" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แววตาของเธอสะท้อนความจริงใจที่ทำให้สัตว์อสูรตัวน้อยหยุดดิ้นรน ฟลัฟฟี่บินวนรอบๆ ราวกับจะคุมเชิง เมื่อเห็นว่าเรนทำตามที่พูดจริงๆ มันก็ส่งเสียงหัวเราะคิกคักแล้วใช้หางเล็กๆ สะกิดรากไม้หอมที่วางกองอยู่ข้างๆ ให้เรน สองคู่หูต่างสายพันธุ์ช่วยกันเก็บกวาดเสบียงในป่าเริ่มต้นด้วยความทุลักทุเลแต่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม บรรยากาศเริ่มเปลี่ยนไปเมื่อดวงอาทิตย์คล้อยต่ำ เงาของต้นไม้เริ่มทอดยาวเป็นเส้นสีดำสนิท เรนพบว่าการเก็บเลเวลในโลกนี้ไม่ได้มีแค่การต่อสู้ แต่คือการทำความเข้าใจระบบนิเวศ เธอนั่งพักบนขอนไม้พลางแบ่งผลเบอร์รี่ให้ฟลัฟฟี่ "ฟลัฟฟี่... เธอคิดว่าข้างนอกนั่นจะเป็นยังไงนะ? ฉันหมายถึง โลกที่กว้างกว่าป่าเริ่มต้นนี้" เรนถามขึ้นเบาๆ มือลูบขนนุ่มนิ่มของคู่หูที่กำลังเคี้ยวผลไม้อย่างมีความสุข ฟลัฟฟี่หยุดชะงัก มันเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีอเมทิสต์ที่ดูเหมือนไร้เดียงสานั้นกลับฉายแววลึกลับวาบหนึ่ง มันกระโดดลงจากตักแล้วเดินไปที่โคนต้นไม้ใหญ่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ก่อนจะใช้เท้าหน้าขุดดินร่วนๆ ออกอย่างบ้าคลั่ง "เดี๋ยวนะ... นั่นเธอเจออะไร?" เรนลุกขึ้นเดินตามไป แต่สิ่งที่พบใต้ผืนดินไม่ใช่รากไม้หรือหัวเผือก แต่มันคือแผ่นโลหะบางอย่างที่มีสัญลักษณ์แปลกประหลาดสลักอยู่—รูปกรงเล็บมังกรที่พันด้วยโซ่ตรวนสีเงิน ทันทีที่ปลายนิ้วของเรนสัมผัสถูกรอยสลักนั้น บรรยากาศรอบข้างก็พลันเงียบสงัดลงจนน่าขนลุก เสียงนกป่าที่เคยร้องระงมกลับเงียบกริบราวกับถูกตัดสวิตช์ ฟลัฟฟี่ไม่ได้ซนเหมือนเมื่อครู่อีกต่อไป มันยืนตัวตรง ขนทั่วร่างลุกชัน ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำดั่งเลือด *ครืน...* พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเรนสั่นสะเทือน เสียงกลไกเฟืองเหล็กขนาดมหาศาลดังขึ้นจากใต้ดินที่ลึกลงไป เสียงนั้นไม่ได้มาจากธรรมชาติ แต่มันคือเสียงของ 'บางอย่าง' ที่ถูกกักขังไว้มานานแสนนานกำลังถูกปลุกให้ตื่น เรนก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ แต่เงาขนาดมหึมากลับแผ่ขยายออกมาจากรอยแยกของพื้นดินที่ค่อยๆ แตกออก พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังก้องอยู่ในหัวของเธอราวกับเสียงของวิญญาณนับพัน *"ในที่สุด... กลิ่นอายแห่งผู้สืบทอดก็หวนคืน..."* เงาสีดำนั้นพุ่งผ่านร่างของเรนไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะไปหยุดลงที่ด้านหลังของเธอ เมื่อเรนหันกลับไปเผชิญหน้า สิ่งที่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ใช่สัตว์อสูรเลเวลเริ่มต้น แต่เป็นชายหนุ่มร่างสูงในชุดคลุมสีเทาขาดวิ่น ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากเหล็กที่แตกหัก และนัยน์ตาสีทองคู่นั้น... กำลังจ้องมองมาที่ 'ฟลัฟฟี่' ไม่ใช่เธอ! "เจ้าขโมยของสำคัญจากหอคอยแห่งพันธนาการมาได้นานเกินไปแล้วนะ... เจ้าตัวแสบ" ชายปริศนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะชักดาบสีดำสนิทที่แผ่ไอเย็นเยือกออกมา "ส่งมันมาให้ข้า แล้วข้าจะยอมให้เจ้าตายโดยไม่เจ็บปวด" ความหวาดกลัวแล่นริ้วไปทั่วกระดูกสันหลังของเรน เธอหยิบธนูขึ้นมาหมายจะยิงสกัด แต่ฟลัฟฟี่กลับกระโดดมายืนข้างหน้าเธอ ร่างจิ๋วของมันเริ่มเปลี่ยนรูป... แสงสีขาวเจิดจ้าปกคลุมไปทั่วป่าจนเรนต้องหลับตาแน่น ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับคู่หูป่วนผจญภัยในโลกกว้างครั้งนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!