การพบกันโดยบังเอิญ

"ถ้าขยับตัวอีกนิดเดียว ฉันสาบานเลยว่าจะจับเธอไปย่างเป็นหมูกระทะให้คนทั้งกิลด์กินแน่!" ฟลัฟฟี่ เจ้ามอนสเตอร์ตัวจิ๋วที่ดูเหมือนกระต่ายผสมมังกรแผดเสียงแหลมเล็กอยู่ในกระเป๋าสะพายข้างของเรน ดวงตาสีอเมทิสต์กลมโตของมันหรี่ลงจ้องเขม็งไปยังพุ่มไม้หนาทึบเบื้องหน้า ท่าทางที่ดูหยิ่งผยองแต่กลับเกาะไหล่เรนไว้แน่นนั้นทำให้หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะอมยิ้ม "ใจเย็นก่อนสิฟลัฟฟี่... กลิ่นคาวเลือดมันแรงขนาดนี้ ไม่ใช่ศัตรูที่น่ากลัวหรอกนะ" เรนกระซิบตอบ เสียงของเธอแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น เธอวางมือลงบนด้ามดาบไม้ที่คาดเอวไว้เพียงเพื่อความอุ่นใจ ก่อนจะค่อยๆ แหวกพงหญ้าคาที่สูงระดับเอวออกอย่างระมัดระวัง กลิ่นดินชื้นๆ ผสมกับกลิ่นไอของเวทมนตร์จางๆ ลอยมาแตะจมูก ท่ามกลางแมกไม้ที่ปกคลุมด้วยเถาวัลย์สีม่วงส่องประกายเรืองรอง ร่างเล็กจ้อยร่างหนึ่งกำลังนอนขดตัวสั่นเทาอยู่บนพื้นดิน ขนสีเงินยวบยาบของมันเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบโคลนและของเหลวสีน้ำเงินเข้ม—เลือดของมอนสเตอร์ "นั่นมัน... สปิริตฟ็อกซ์ (Spirit Fox) ร่างวัยเด็กไม่ใช่เหรอ?" ฟลัฟฟี่หลุดอุทานออกมา น้ำเสียงที่เคยเกรี้ยวกราดเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง เรนไม่ได้ตอบอะไร เธอรีบคุกเข่าลงข้างๆ สิ่งมีชีวิตตัวน้อยนั้นทันที จิ้งจอกตัวจิ๋วมีหางเพียงข้างเดียวที่บัดนี้ลีบแบนและดูอ่อนแรง หัวใจของเรนกระตุกวูบ ความทรงจำบางอย่างในโลกแห่งความจริงที่เธอพยายามลืมเลือน—ความโดดเดี่ยวในห้องสี่เหลี่ยมที่ไร้สิ่งมีชีวิตเคียงข้าง—พุ่งเข้ามาปะทะจนมือของเธอสั่นเทาเล็กน้อย เธอสูดหายใจลึก พยายามรวบรวมสมาธิ "อยู่นิ่งๆ นะเจ้าตัวเล็ก ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอใช้ทักษะ 'สื่อสารจิตวิญญาณ' ซึ่งเป็นทักษะติดตัวเพียงหนึ่งเดียวที่เธอมี แผ่ไออุ่นจากฝ่ามือไปสัมผัสที่หน้าผากของมัน เจ้าจิ้งจอกตัวน้อยปรือตาขึ้น ดวงตาสีฟ้าครามสั่นระริก มันไม่ได้ดุร้าย ไม่ได้ขู่คำราม สิ่งที่เรนสัมผัสได้จากจิตของมันมีเพียงความหวาดกลัวอย่างที่สุด และ... ความโหยหา "ฟลัฟฟี่ ช่วยส่งโพชั่นฟื้นฟูระดับต่ำมาให้หน่อยสิ" "เธอนี่มันชอบหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ เลยนะเรน แต่ก็นะ... ถ้าทิ้งไว้ตรงนี้มันคงไม่รอดหรอก" ฟลัฟฟี่บ่นอุบอิบขณะขุดค้นของในกระเป๋ามิติของเรนออกมาให้ เมื่อน้ำยาสีใสถูกหยดลงบนบาดแผลที่ขาหลังของจิ้งจอกน้อย แสงสีเขียวจางๆ ก็ห่อหุ้มร่างนั้นไว้ บาดแผลค่อยๆ สมานตัวอย่างช้าๆ แต่ทว่า แทนที่จิ้งจอกน้อยจะลุกขึ้นวิ่งหนีไป มันกลับซุกหน้าเข้ากับอุ้งมือของเรนราวกับต้องการไออุ่นที่โหยหามาเนิ่นนาน "ดูเหมือนเธอจะถูกชะตากับเธอนะยัยมนุษย์ซื่อบื้อ" ฟลัฟฟี่กระโดดลงมานั่งข้างๆ มองดูเหตุการณ์ด้วยท่าทีครุ่นคิด "แต่รู้ไว้ด้วยนะ มอนสเตอร์ที่บาดเจ็บในป่าต้องสาปแบบนี้ มักจะมี... เจ้าของเก่าที่ไม่ค่อยน่าอภิรมย์เท่าไหร่" คำพูดของฟลัฟฟี่ทำให้เรนชะงัก เธอสังเกตเห็นสร้อยคอโลหะเส้นเล็กๆ ที่ถูกซ่อนอยู่ใต้ขนคอของจิ้งจอกน้อย บนนั้นสลักตราสัญลักษณ์รูป 'กรงเล็บไขว้' ที่เรนคุ้นตาเป็นอย่างดี—สัญลักษณ์ของกิลด์ 'กรงเล็บทมิฬ' กลุ่มผู้เล่นที่ขึ้นชื่อเรื่องการล่ามอนสเตอร์หายากไปขายในตลาดมืด บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไป เสียงแมลงในป่าที่เคยส่งเสียงระงมเงียบสนิทลงในทันที ไอสังหารเย็นเยียบพุ่งตรงมาจากพุ่มไม้ด้านหลังของพวกเขา เรนรู้สึกเหมือนมีปลายมีดจ่ออยู่ที่ท้ายทอย "ปล่อยมือจากสัตว์เลี้ยงของฉันซะแม่สาวน้อย ถ้าไม่อยากให้ป่านี้กลายเป็นหลุมศพของเธอ" เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังขึ้น พร้อมกับเงาร่างของชายสวมชุดคลุมสีดำสนิทสามคนที่ก้าวออกมาจากเงามืดของต้นไม้ใหญ่ พวกมันดูเหมือนไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่มาเพื่อจัดการ 'พยาน' เรนกอดจิ้งจอกน้อยไว้ในอ้อมอกแน่นขึ้น เธอมองหน้าพวกมันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่เป็นความมุ่งมั่นที่ชัดเจน "สัตว์เลี้ยงงั้นเหรอ? สิ่งมีชีวิตที่มีหัวใจแบบนี้ ไม่ใช่สมบัติที่จะเอามาล่ามโซ่เพื่อผลประโยชน์หรอกนะ" "งั้นเหรอ?" ชายร่างใหญ่หัวเราะหึๆ ก่อนจะชักมีดสั้นอาบยาพิษออกมา "งั้นก็ไปคุยกับยมทูตในจุดเกิดเหตุแทนแล้วกัน!" ชายชุดดำพุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูง เรนไม่มีเวลาแม้แต่จะหยิบอาวุธขึ้นมาป้องกันตัว ในเสี้ยววินาทีนั้น จิ้งจอกน้อยในอ้อมแขนของเธอก็ลืมตาโพลงขึ้นมา ดวงตาสีฟ้าครามของมันเปล่งแสงเจิดจ้าจนน่าตกใจ พลังเวทมนตร์มหาศาลไหลทะลักออกมาจากร่างจิ๋วพุ่งเข้าปะทะกับผู้โจมตีจนร่างของชายชุดดำกระเด็นออกไปคนละทิศละทาง ฟลัฟฟี่เบิกตากว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า "นี่มันพลังบ้าอะไรกัน! เรน... เธอไม่ได้ช่วยหมาจิ้งจอกธรรมดาแล้วนะ เธอไปช่วยตัวอะไรมากันแน่!" แสงสว่างจากตัวจิ้งจอกเริ่มรุนแรงขึ้นจนเรนต้องหลับตาแน่น พื้นดินใต้เท้าของเธอสั่นไหวและเริ่มปรากฏวงเวทย์อัญเชิญสีทองที่ซับซ้อนเกินกว่าที่ผู้เล่นมือใหม่คนไหนจะทำได้ ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของลมที่หมุนวน เรนได้ยินเสียงกระซิบเบาๆ จากจิตของจิ้งจอกน้อยที่แทรกเข้ามาในหัวของเธอ... *ไม่ใช่... ไม่ใช่ศัตรู... แต่เป็น... ผู้ถูกเลือก* ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลงด้วยแสงสีทองฉาน เรนเห็นเงาร่างลึกลับของใครบางคนปรากฏตัวขึ้นที่ปลายทางของลำแสงนั้น—คนคนนั้นที่เธอมั่นใจว่าเคยเห็นในความฝันเมื่อคืนนี้ และเขากำลังก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ... หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะทำให้คุณรี้ดเดอร์หัวใจเต้นรัวไปกับความลับที่กำลังจะเปิดเผยนะคะ ผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนค่ะ