ฟลัฟฟี่ที่เปลี่ยนไป

"ฟลัฟฟี่! หยุดเดี๋ยวนี้! นั่นมันผลึกมานาสีดำนะ อย่ากินเข้าไป!" เรนถลาเข้าคว้าเจ้าก้อนขนสีขาวมุกที่กำลังกระโจนเข้าหาเศษซากผลึกที่แหลกสลายกลางถ้ำมืดมิด ทว่าฝ่ามือของเธอกลับคว้าได้เพียงอากาศธาตุ ฟลัฟฟี่ที่ปกติมักจะออดอ้อนคลอเคลียข้างกาย กลับพุ่งตัวด้วยความเร็วที่เรนไม่เคยเห็นมาก่อน มันงับผลึกสีนิลที่ยังส่งกลิ่นอายคุกรุ่นของพลังงานต้องห้ามเข้าไปอย่างไม่ลังเล "คึ... คิ!" เสียงร้องของฟลัฟฟี่เปลี่ยนไปจากเสียงเจื้อยแจ้วน่าเอ็นดู กลายเป็นเสียงทุ้มต่ำที่สั่นสะเทือนไปถึงผนังถ้ำ เรนชะงักฝีเท้า หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความกังวลที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด เธอเห็นฟลัฟฟี่ร่วงลงพื้นดั่งตุ๊กตาที่สายป่านขาดผึง ก่อนที่ร่างจิ๋วที่เคยอยู่ในอุ้งมือจะเริ่มสั่นระริก "ฟลัฟฟี่... ฟังพี่นะ" เรนพยายามคุมเสียงไม่ให้สั่น แม้ในใจจะตระหนกจนแทบเสียสติ เธอค่อยๆ ย่อตัวลงต่ำ รักษาระยะห่างอย่างระมัดระวัง มือที่ยื่นออกไปนั้นสั่นเทา "เจ้าทำอะไรลงไป? เจ้าไม่ได้หิวขนาดนั้นเสียหน่อย..." ความเงียบเข้าปกคลุมถ้ำชั่วขณะ มีเพียงเสียงหยดน้ำที่กระทบพื้นหินดังก้องสะท้อน ทันใดนั้น แสงสีขาวนวลตาที่เรนคุ้นเคยกลับถูกแทนที่ด้วยประกายสีม่วงเข้มจัดที่ฉายออกมาจากใต้ขนหนานุ่มของฟลัฟฟี่ ร่างกายของมันเริ่มขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว—จากขนาดเท่าฝ่ามือ กลายเป็นเท่าแมวป่า และเริ่มใหญ่ขึ้นจนเกือบเท่าสุนัขตัวโต! ขนนุ่มนิ่มที่เคยสัมผัสแล้วรู้สึกเหมือนปุยฝ้าย เริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นเกล็ดใสวาววับที่เรียงตัวกันอย่างวิจิตรบรรจง ปีกคู่เล็กที่เคยดูไร้เดียงสาแตกขยายออก กางกว้างจนเกือบสัมผัสผนังถ้ำที่เต็มไปด้วยคราบเขม่า "นี่มัน... วิวัฒนาการ?" เรนพึมพำ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความทึ่งปนหวาดหวั่น "ไม่สิ... นี่มันไม่ใช่การเปลี่ยนร่างตามปกติของมอนสเตอร์ทั่วไป" สายตาของเรนจ้องมองร่างที่กำลังเปลี่ยนแปลงด้วยความรู้สึกซับซ้อน ในชีวิตจริงเธออาจจะเป็นเพียงคนแปลกแยกที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แต่ในพื้นที่เสมือนแห่งนี้ ฟลัฟฟี่คือทุกอย่าง... คือเพื่อนเพียงคนเดียวที่เข้าใจความโดดเดี่ยวของเธอ หากการเปลี่ยนแปลงนี้หมายถึงการที่เธอจะสูญเสียเจ้าตัวจิ๋วที่แสนแสบซนไป เธอก็ไม่แน่ใจว่าจะยอมรับมันได้อย่างไร ฟลัฟฟี่เงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตสีอเมทิสต์ที่เคยใสซื่อบัดนี้กลับมีประกายของพลังอำนาจที่เก่าแก่และเยือกเย็น มันจ้องมองเรน แต่ในดวงตานั้นกลับไม่มีความทรงจำถึงวันคืนที่วิ่งเล่นด้วยกันเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคำรามเบาๆ เสียงนั้นก้องกังวานด้วยเวทมนตร์โบราณที่ทำให้พื้นดินใต้เท้าของเรนสั่นสะเทือน "เจ้าจำพี่ไม่ได้งั้นหรือ?" เรนถาม เสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบจมหายไปกับเสียงลมหายใจของมอนสเตอร์ตรงหน้า ฟลัฟฟี่ก้าวเท้าเดินเข้ามาใกล้ กรงเล็บที่เพิ่งงอกเงยออกมาจิกพื้นหินจนแตกร้าว แสงสีม่วงที่ห่อหุ้มร่างของมันเริ่มแผ่ขยายเข้าหาเรน ความร้อนระอุของพลังงานทำให้อากาศรอบตัวบิดเบี้ยว เธอไม่ได้ถอยหนี แม้สัญชาตญาณจะร้องเตือนว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ 'ฟลัฟฟี่' ตัวเดิมที่เธอรู้จักอีกต่อไป แต่ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นตลอดการเดินทางทำให้เธอเลือกที่จะยื่นมือออกไปสัมผัสที่ใบหูที่เปลี่ยนรูปไปนั้น ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส สติของเรนก็ดับวูบลงราวกับถูกดึงเข้าสู่พายุหมุนแห่งความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอ ภาพเหตุการณ์แปลกประหลาดไหลบ่าเข้ามา—ป้อมปราการที่พังทลาย, ท้องฟ้าสีเลือด, และมังกรตัวมหึมาที่นอนจมกองเลือด โดยมีเจ้าก้อนขนจิ๋วตัวนี้ยืนเฝ้าอยู่อย่างเงียบเชียบ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เรนพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในถ้ำมืดมิดนั่นแล้ว แต่เธอกำลังนอนอยู่บนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตาภายใต้แสงจันทร์สีคราม ข้างกายของเธอคือร่างที่กลับคืนสู่ขนาดจิ๋วอีกครั้ง แต่ฟลัฟฟี่ในตอนนี้กลับนิ่งสนิท ราวกับไม่มีลมหายใจ "ฟลัฟฟี่? ฟลัฟฟี่!" เรนเขย่าตัวมันอย่างรุนแรง หัวใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม แต่ในขณะที่เธอกำลังจะร้องไห้ออกมาด้วยความสิ้นหวัง เงาของใครบางคนก็ทอดลงมาบนร่างของเธอ "อย่าพยายามปลุกสิ่งที่หลับใหลด้วยพันธสัญญาที่พังทลายไปนานแล้วเลย แม่สาวน้อย" เสียงแหบพร่าดังกังวานจากเบื้องหลัง เรนรีบหันไปคว้าอาวุธคู่กายทันที แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอต้องหยุดชะงัก—ชายแก่ในชุดคลุมสีดำสนิทที่ใบหน้าถูกซ่อนไว้ภายใต้ฮู้ด กำลังยืนถือคทาหัวกะโหลกมังกร และในมืออีกข้างหนึ่งของเขากลับถือ 'ผลึกมานาสีดำ' อีกชิ้นที่ดูเหมือนกับชิ้นที่ฟลัฟฟี่เพิ่งกินเข้าไปไม่มีผิดเพี้ยน "แกเป็นใคร... และฟลัฟฟี่มันเกิดอะไรขึ้นกับมันกันแน่!" เรนตะคอก ทั้งโกรธทั้งกลัว ชายคนนั้นแค่นหัวเราะ ก่อนจะโยนผลึกในมือทิ้งลงพื้น มันแตกกระจายกลายเป็นควันสีดำที่ก่อตัวเป็นรูปร่างของมังกรเงาที่น่าสะพรึงกลัว "ฉันเป็นใครไม่สำคัญ แต่เจ้าต้องรีบตัดสินใจแล้วนะ ว่าจะยอมให้มันกลืนกินจิตวิญญาณของเจ้าเพื่อคืนชีพ หรือจะปล่อยให้มันตายไปในฐานะมอนสเตอร์ที่ไร้ค่าในตำนานบทใหม่ที่กำลังจะถูกเขียนขึ้นด้วยเลือดของเจ้าเอง" ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับผู้พิทักษ์มอนสเตอร์ป่วนในตอนนี้ด้วยนะคะ!