ความลับเริ่มเปิดเผย

"อยู่นิ่งๆ สิฟลัฟฟี่! ถ้าแกยังขยับไปมาแบบนั้น เราได้โดนไอ้พวกหมาป่าเงาฉีกเนื้อก่อนจะเห็นหน้าบอสประจำแมพแน่!" เรนกระซิบเสียงลอดไรฟัน พลางกดร่างลงกับพุ่มไม้หนามที่บาดลึกเข้าผิวหนังจนค่า HP ของเธอค่อยๆ ลดลงอย่างช้าๆ มือเรียวบางที่สั่นเทาพยายามประคองเจ้าก้อนขนสีขาวนวลในอ้อมแขนไม่ให้ส่งเสียงร้องทักทายศัตรูที่กำลังเดินเพ่นพ่านอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสิบเมตร ฟลัฟฟี่ไม่ได้ขัดขืนอย่างที่เคย แต่มันกลับเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตสีอเมทิสต์ของมันไม่ได้ฉายแววซุกซนเหมือนทุกครั้งที่ผ่านๆ มา แต่มันกลับดูลึกซึ้ง... ราวกับกำลังมองทะลุผ่านความมืดมิดของป่าต้องห้ามไปถึงสิ่งที่เรนมองไม่เห็น มันพ่นลมหายใจออกทางจมูกเบาๆ เป็นจังหวะที่ฟังดูคล้ายเสียงคำรามต่ำๆ ของสัตว์ร้ายที่กำลังข่มขวัญผู้มาเยือน "อย่าบอกนะว่า..." เรนกลืนน้ำลายลงคอ ความเงียบของป่าในวินาทีนี้มันวังเวงจนน่าขนลุก เสียงกรีดร้องของแมลงหายไปสิ้น ทิ้งไว้เพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวอยู่ในอกของเธอเอง ทันใดนั้นเอง หมาป่าเงาตัวหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุดก็ชะงักกึก มันหันขวับมาทางพุ่มไม้ที่เรนซ่อนตัวอยู่ ดวงตาสีแดงฉานของมันหรี่ลง ก่อนจะแยกเขี้ยวเผยให้เห็นคราบเลือดที่ยังไม่แห้งกรัง มันคำรามลั่นสะเทือนไปถึงพื้นดินที่เรนกำลังหมอบอยู่ "ซวยแล้ว..." เรนผุดลุกขึ้นเตรียมจะเรียกใช้ทักษะหลบหนี แต่ทว่า ฟลัฟฟี่ที่อยู่ในอ้อมแขนกลับดีดตัวออกไปกลางอากาศเสียก่อน! ความเร็วของเจ้าก้อนขนจิ๋วพุ่งผ่านอากาศจนเกิดเสียงแหวกทางที่แหลมคมผิดธรรมชาติ เรนเบิกตากว้างเมื่อเห็นขนสีขาวสะอาดตาของฟลัฟฟี่ค่อยๆ เปลี่ยนสีไปทีละน้อย จากสีขาวบริสุทธิ์กลายเป็นสีเงินยวงที่ส่องประกายเย็นเยียบ ไม่เพียงเท่านั้น ร่างเล็กๆ ของมันกลับขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา! ปีกเล็กๆ ที่เคยเห็นเพียงแวบๆ กางออกกว้างจนบดบังแสงจันทร์สลัว ปีกคู่นั้นไม่ได้ทำจากขนนก แต่ดูเหมือนแผ่นอัญมณีโปร่งแสงที่สลักลวดลายโบราณที่เรนไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนในเกมนี้ "ฟลัฟฟี่... นั่นแกจริงๆ เหรอ?" เรนพึมพำ เสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบจมหายไปกับแรงลมมหาศาลที่เกิดจากกระพือปีกของมอนสเตอร์ตรงหน้า ฟลัฟฟี่—หรือร่างที่แท้จริงที่เรนไม่เคยคาดฝันว่าจะได้เห็น—อ้าปากกว้าง พลังงานสีทองคำขาวรวมตัวกันเป็นวงแหวนเบื้องหน้า ท่ามกลางสายตาที่ตื่นตะลึงของฝูงหมาป่าเงาที่บัดนี้กลับทรุดตัวลงหมอบกับพื้นด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด สิ่งมีชีวิตที่เป็นถึงราชาแห่งป่าต้องห้ามดูเหมือนลูกสุนัขที่กำลังถูกต้อนเข้ามุม *เปรี้ยง!* ลำแสงบริสุทธิ์สายหนึ่งพุ่งออกจากวงแหวน แผดเผาความมืดมิดรอบบริเวณจนสว่างวาบไปทั่วทั้งหุบเขา เสียงคำรามของป่าที่เคยดูน่าเกรงขามดับลงทันที เหลือเพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัดใจกว่าเดิม เมื่อแสงนั้นจางลง ฟลัฟฟี่ก็กลับคืนร่างเดิมเป็นกระต่ายน้อยจอมแสบตัวจ้อยอีกครั้ง มันร่วงหล่นลงมาในอ้อมแขนของเรนเหมือนตุ๊กตาผ้าที่หมดแรง เรนรีบรับร่างนั้นไว้ด้วยความตกใจและเป็นห่วง มือของเธอสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ออกมาจากตัวของมัน "ฟลัฟฟี่! นายทำอะไรลงไป... นายรู้ไหมว่ามันอันตรายแค่ไหน!" เรนต่อว่าด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ทั้งห่วงและทั้งสงสัยในตัวตนที่แท้จริงของคู่หูตัวน้อย แต่ฟลัฟฟี่ไม่มีแรงแม้แต่จะลืมตา มันเพียงแค่ขยับตัวซุกเข้ากับอกเสื้อของเรนเบาๆ ราวกับจะบอกว่า 'ทุกอย่างจะโอเค' ทว่าเรนกลับรู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบที่ค่อยๆ เข้ามาแทนที่ความร้อนนั้น เธอเปิดหน้าต่างสถานะของฟลัฟฟี่ขึ้นดูเพื่อตรวจสอบอาการ แต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น [ERROR: System Unable to Identify Creature Class] [Warning: Data Corruption Detected - Level 999 Restricted Access] ข้อมูลในหน้าต่างระบบไม่เพียงแค่บั๊ก แต่คำอธิบายสถานะของฟลัฟฟี่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง ข้อความสีแดงฉานเตือนขึ้นมาอย่างดุดัน พร้อมกับชื่อไอดีของระบบที่พยายามจะรีเซ็ตข้อมูลของเธอทิ้งไป "นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่..." เรนพึมพำกับตัวเอง ขณะที่นิ้วมือยังคงค้างอยู่ที่หน้าจอ ในขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ไม่ใช่ของหมาป่าก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง เป็นเสียงรองเท้าบูทเหล็กที่ย่ำบนพื้นหญ้าอย่างมั่นคงและเชื่องช้า เรนตัวแข็งทื่อ เธอค่อยๆ หันกลับไปมอง พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายคนหนึ่งที่เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความมืด "ดูเหมือนว่า... ข้อมูลที่ทางศูนย์กลางตามหามาตลอด จะไปอยู่ในมือของเด็กสาวคนหนึ่งที่ทำภารกิจเลี้ยงสัตว์ธรรมดาๆ เสียแล้วนะ" ชายสวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าซีกหนึ่งถูกบังด้วยหน้ากากเหล็กประหลาดก้าวออกมาจากเงาไม้ ในมือของเขามีอุปกรณ์เรืองแสงที่ส่งเสียงร้องเตือนดังเป็นจังหวะ และมันกำลังชี้มาที่ฟลัฟฟี่ในอ้อมแขนของเธออย่างชัดเจน เรนกระชับฟลัฟฟี่เข้าหาตัวแน่นขึ้น ความกลัวแล่นริ้วไปทั่วร่าง แต่นัยน์ตาของเธอกลับฉายแววแน่วแน่ขึ้นมาในวินาทีที่เขารู้ตัวว่า เธอไม่ใช่แค่ผู้เล่นธรรมดาที่ถูกดึงเข้ามาในเกมนี้โดยบังเอิญเสียแล้ว "คุณต้องการอะไร... แล้วทำไมคุณถึงรู้เรื่องของฟลัฟฟี่?" ชายคนนั้นหยุดยืนห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว ก่อนจะยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เรนไม่มีวันลืม "ไม่ใช่แค่รู้เรื่องของมันหรอกแม่สาวน้อย... แต่ฉันกำลังจะบอกเธอว่า สัตว์อสูรที่เธอถืออยู่นั่นน่ะ คือตัวตนที่จะทำลายระบบเกมนี้ให้พินาศภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงข้างหน้า!" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาพบกับความจริงที่ชวนตะลึงในตอนนี้นะคะ!