มอนิ่งคิสที่ไม่ตั้งใจ

กลิ่นอายความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศในห้องพักส่วนตัวชั้นบนสุดของอาคารสำนักงานยังคงเยียบเย็น ทว่าไออุ่นจากร่างกายที่เบียดชิดกันภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันกลับทำให้บรรยากาศรอบตัวร้อนผ่าวราวกับมีเปลวเพลิงแผดเผา รินรดากะพริบตาปริบๆ เพื่อขับไล่ความงبرงุนที่เกาะกุมเปลือกตา ทว่าภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่เพดานห้องนอนของตัวเอง แต่เป็นแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสมส่วนภายใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวที่กระดุมหลุดลุ่ยจนเผยให้เห็นผิวเนื้อเนียน ปมปัญหาคือ... ศีรษะของเธอกำลังหนุนอยู่บนท่อนแขนแกร่ง และขาเรียวของเธอก็พาดทับท่อนขาของอีกฝ่ายไว้อย่างแนบสนิท ชนิดที่เรียกว่าแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน ให้ตายเถอะ... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย! หญิงสาวสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ พยายามขยับตัวถอยหลังอย่างเงียบเชียบที่สุด ทว่าความพยายามนั้นกลับสูญเปล่าเมื่อวงแขนแข็งแรงที่เคยหนุนต่างหมอนกลับกระชับกอดเอวบางไว้แน่นขึ้น พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอนที่ดังอยู่เหนือศีรษะ "จะรีบเลื้อยไปไหนล่ะ เลขาคิม หรือว่าหมดแรงที่จะเถียงฉันต่อแล้ว?" เสียงดุๆ ที่เจือความเย้าแหย่นิดๆ ทำเอารินรดาร้อนผ่าวไปถึงใบหู เธอรีบเงยหน้าขึ้นหวังจะต่อปากต่อคำให้สมกับตำแหน่งคนปากเก่ง ทว่าปลายจมูกของเธอกลับเฉียดผ่านปลายคางคมคายของคิรากรไปอย่างฉิวเฉียด ระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกินงามนี้ทำให้ลมหายใจอุ่นร้อนของทั้งคู่ปะปนกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ดวงตาคมกริบของประธานหนุ่มจ้องมองลงมาด้วยแววตาพินิจพิเคราะห์ สายตาคู่นั้นไม่ได้มีร่องรอยของความตกใจเลยแม้แต่น้อย กลับกัน... มันเต็มไปด้วยประกายระยับของความพอใจที่ได้เห็นเลขาคนเก่งอยู่ในสภาพผมเผ้ากระ세อสายและเสื้อผ้าหลุดลุ่ยไม่เรียบร้อย "ปล่อยค่ะ ท่านประธาน! กรุณาเอาแขนออกไปจากเอวฉันด้วยนะคะ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนแล้วประเคนหมัดใส่หน้าคุณสักที" รินรดาเอ่ยเสียงลอดไรฟัน พยายามดันแผงอกกว้างออกห่าง แต่แรงของเธอกลับเทียบไม่ได้เลยกับซูเปอร์บอสจอมเจ้าเล่ห์ที่ทำหน้ามึนไม่ยอมขยับเขยื้อน "ปากเก่งเสียจริงนะ ทั้งที่สภาพตัวเองตอนนี้... ดูไม่ได้เอาเสียเลย" คิรากรเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มุมปากหยักลึกยกยิ้มร้ายกาจอย่างที่ชอบทำ "จำไม่ได้หรือไงว่าเมื่อคืนใครกันแน่ที่เป็นคนดึงฉันให้นอนลงมาบนโซฟาตัวนี้ แถมยังบอกว่า... ห้ามไปไหนเด็ดขาด" รินรดาชะงักกงกำ ปะติดปะต่อเรื่องราวก่อนหน้าที่วูบดับไป ความทรงจำสีเทาเริ่มไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว—ใช่ เธอเครียดเรื่องแผนการร้ายของพี่ชายต่างแม่คนนั้นของเขา จนเผลอดื่มไวน์ในห้องทำงานของบอสไปสองแก้วเต็มๆ แล้วหลังจากนั้น... ภาพก็ตัดไปเลย! "ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย!" เธอยืนยันเสียงแข็ง แม้ใบหน้าจะเริ่มขึ้นสีแดงจัดด้วยความขัดแย้งในใจ "คุณต่างหากที่ฉวยโอกาสตอนฉันเมา!" "ฉวยโอกาส?" คิรากรทวนคำ เสียงหัวเราะในลำคอดังขึ้นเบาๆ อย่างนึกขัน เขายื่นใบหน้าเข้าไปใกล้จนหน้าผากเกือบชิดกัน ดวงตาสีเข้มดุดันคู่นั้นฉายแววคลั่งรักที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความปากร้าย "ถ้าฉันฉวยโอกาสจริง... ป่านนี้เธอคงไม่ได้นอนคุยกับฉันดีๆ แบบนี้หรอกนะ รินรดา" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ ความตึงเครียดแบบโรแมนติกคอมเมดี้เข้าปกคลุมจนหัวใจของทั้งสองคนเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เคมีระหว่างเธอกับผู้ชายคนนี้มักจะสร้างความปั่นป่วนให้หัวใจเธอได้เสมอ แม้ปากจะบอกว่าเกลียดความเผด็จการของเขา แต่ลึกๆ แล้วเธอกลับปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอ้อมกอดนี้อบอุ่นเกินกว่าจะผลักไส ทว่า... ก่อนที่โมเมนต์ฟินจิกหมอนจะดำเนินไปไกลกว่านั้น เสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ด้านนอกก็ดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งร้อน ตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตูที่ไม่ได้ล็อกสนิท! กริ๊ก... ร่างทั้งสองร่างผุดลุกขึ้นนั่งอัตโนมัติ คิรากรตวัดสายตาดุดันไปยังประตูด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ ในขณะที่รินรดารีบจัดเสื้อผ้าหน้าผมของตัวเองให้เข้าที่ด้วยความลนลาน ประตูห้องทำงานเปิดผางออก พร้อมกับการก้าวเข้ามาของบุคคลที่ไม่ได้รับเชิญ—พี่ชายต่างแม่ผู้กุมความลับของบริษัทกำลังยืนยันรอยยิ้มเยาะเย้ยอยู่ที่กรอบประตู พร้อมกับเอกสารลับในมือที่เตรียมมาเพื่อทุบทำลายทุกอย่าง! "อุ๊ย... ดูเหมือนผมจะเข้ามาขัดจังหวะช่วงเวลาอันแสนหวาน 'มอนิ่งคิส' ของท่านประธานกับเลขาคนสวยเข้าให้แล้วสินะครับ?" เสียงทุ้มติดจะเย้ยหยันเอ่ยขึ้น พร้อมกับสายตาที่กวาดมองสภาพยุ่งเหยิงของทั้งคู่ด้วยความสะใจ คิรากรขบกรามแน่นจนนูนเด่น ดวงตาดุดันลุกโชนด้วยเพลิงโทสะ รินรดากำมือแน่นด้วยความตกใจเมื่อตระหนักว่าภัยร้ายกำลังมาเยือนถึงหน้าประตูแล้ว และก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร ท่ามกลางความเงียบที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก ชายผู้มาเยือนก็ชูซองเอกสารขึ้นสูง พร้อมกับรอยยิ้มที่เคลือบยาพิษ "ความลับเรื่องบัญชีลับเมื่อสามปีก่อน... ถ้าบอร์ดบริหารได้เห็น คงสนุกน่าดูชมเลยล่ะนะ น้องชาย" โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและอินไปกับความซึนของบอสคีย์กับน้องรินนะคะ รักค่ะ