ละครฉากใหญ่

"ถ้าคุณยังกลกล้าส่งสายตาแบบนั้นให้ยัยคุณหนูไฮโซตระกูลดังคนนั้นอีกแม้แต่แวบเดียว ฉันจะลาออกแล้วเอาความลับเรื่องที่คุณแอบเก็บตุ๊กตาหมีเนيบกไว้ใต้เตียงไปประกาศประจานกลางห้องประชุมใหญ่ให้หมดเปลือกค่ะ บอส!" เสียงกระซิบที่ลอดผ่านไรฟันของรินรดาเฉียบคมเสียยิ่งกว่าใบมีดโกน ร่างบางในชุดสูทเข้ารูปยืนประชิดติดแผ่นอกกว้างของคิรากร ชนิดที่ว่าหากมีลมพัดผ่านสักนิด ปลายจมูกของทั้งคู่คงได้แตะโดนกันอย่างพอดิบพอดี ทว่าภายนอกในสายตาของบรรดาแขกเหรื่อไฮโซนับร้อยในงานกาล่าการกุศลสุดหรู ภาพที่พวกเขากำลังเห็นกลับเป็นภาพโรแมนติกชวนฝันของคู่รักหนุ่มสาวที่กำลังกระซิบกระซาบคลอเคลียกันด้วยความเสน่หา คิรากรชะביดกรามแน่นจนสันกรามคมกริบนูนเด่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมปลาบกวาดมองเลขาตัวแสบที่บังอาจกุมจุดอ่อนของเขาไว้ในมือด้วยความเคืองแค้นปนเอ็นดูระคนกัน มือหนาที่วางอยู่บนเอวคิ้วท์ของหญิงสาวออกแรงบีบกระชับเข้าหาตัวอย่างหมั่นไส้ จนรินรดายิ้มหวานหยดหน้าฉากแต่แอบหยิกสีข้างของเขาคืนผ่านเนื้อผ้าแพรราคาแพงอย่างเจ็บแสบ "เธอชักจะกำแหงใหญ่แล้วนะ รินรดา..." คิรากรเค้นเสียงลอดไรฟันต่ำๆ ใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติระบายรอยยิ้มพิมพ์ใจระดับนักธุรกิจหนุ่มยอดเยี่ยมแห่งปี ทว่าแววตากลับวับวามด้วยประกายอันตราย "กล้าดียังไงมาขู่ประธานบริษัทตัวเองกลางงานสังคมแบบนี้ หืม?" "ก็เพราะบอสเล่นละครเก่งเกินเบอร์ไปต่างหากล่ะคะ หน้าที่ของฉันคือการเป็น 'คนรักชั่วคราว' เพื่อช่วยสกัดกั้นพวกแมลงเม่าที่บินเข้าหาคุณตามคำสั่ง ไม่ใช่ให้คุณยืนยิ้มหว่านเสน่ห์จนตับไตไส้พุงฉันร้อนรุ่มไปหมดแบบนี้... อุ๊บ!" รินรดาชะงักกะทันหันเมื่อวงแขนแข็งแกร่งกระชากเอวเธอเข้าประชิดสนิทแน่นยิ่งขึ้น จนแผ่นหลังบางแนบติดกับแผงอกแกร่ง ความอบอุ่นที่แผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าทำให้หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบอย่างไม่ทันตั้งตัว กลิ่นน้ำหอมผู้ชายเจือจางผสานกับกลิ่นไวน์ชั้นดีลอยวนอยู่ปลายจมูกจนสติที่เตรียมมาอย่างดีเริ่มกระเจิดกระเจิง "หึงเหรอครับ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววเย้าหยอกกระซิบชิดริมใบหู จนเส้นขนอ่อนลุกชันไปทั่วร่าง "บอกแล้วไงว่ายัยคุณหนูพวกนั้นฉันไม่ได้สนใจ... คนที่ฉันสนใจน่ะ ยืนอยู่ตรงนี้ต่างหาก" ให้ตายเถอะ! ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจเป็นบ้า ปากร้าย ใจดำ ซึนเดระเป็นที่หนึ่ง แต่เวลารุกขึ้นมาทีไรทำไมถึงได้อันตรายต่อหัวใจเธอนักนะ! รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่ทรยศไม่ให้เขารับรู้ พลางเชิดหน้าขึ้นสู้สายตาคมกริบที่ก้มมองลงมาด้วยความท้าทาย "อย่ามาหยอดคำหวานเลี่ยนๆ แบบนี้กับฉันเลยค่ะ บอสคีย์ ฉันมีภูมิคุ้มกันผู้ชายปากจัดอย่างคุณสูงพอตัว" รินรดายิ้มหวานหยาดเยิ้มสวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน "และกรุณาจำไว้ด้วยว่า ละครฉากใหญ่ที่ฉันต้องยอมสวมบทบาทเป็นคนรักของคุณในค่ำคืนนี้... ค่าตัวแพงมากนะคะ เตรียมตัวเซ็นเช็คโบนัสพิเศษให้ฉันได้เลย" คิรากรแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยอย่างนึกสนุก เขาก้มหน้าลงไปกระซิดชิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังขยับเถียงฉอดๆ จนระยะห่างแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง "เรื่องเงินน่ะไม่มีปัญหาหรอก... แต่ถ้าอยากได้ค่าจ้างเพิ่มเป็นพิเศษ เธอกล้าพอที่จะ 'จูบจริง' โชว์สื่อตรงหน้าเวทีไหมล่ะ รินรดา" ดวงตาของรินรดาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ ใบหน้างามที่เคยเชิดมั่นเริ่มมีริ้วสีแดงระเรื่อแต้มลามเลียขึ้นมาถึงใบหูอย่างห้ามไม่อยู่ ยัยตัวแสบปากเก่งถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะเมื่อเจอไม้นี้ของบอสหนุ่มจอมเจ้าเล่ห์เข้าจังๆ ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศรอบตัวกำลังอบอวลไปด้วยกระแสความหวานปนความท้าทายที่ชวนให้ใจสั่นสะท้าน เสียงปรบมือเกรียวกราวและเสียงประกาศจากพิธีกรบนเวทีก็ดังขึ้นขัดจังหวะพอดี "และในค่ำคืนนี้ เราได้รับเกียรติจากแขกคนสำคัญอีกท่านหนึ่ง..." คิรากรขมวดคิ้วมุ่น ละสายตาจากริมฝีปากนุ่มที่เขาเพิ่งเย้าแหย่ หันไปมองทางประตูทางเข้าห้องจัดเลี้ยงแกรนด์บอลรูมที่เพิ่งเปิดกว้างออก รินรดาเองก็รีบดึงสติตัวเองกลับมาแล้วชะเง้อมองตามสัญชาตญาณความระแวดระวังของเลขาฯ มือโปร ร่างสูงโปรดของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มทรงเสน่ห์ ใบหน้านั้นคุ้นตาเป็นอย่างดีในหน้าสังคมธุรกิจ และที่สำคัญ... เขามีศักดิ์เป็น 'พี่ชายต่างแม่' ที่คิรากรเกลียดเข้าไส้! ธน ์กฤต ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่กลางแสงไฟ ทว่าสายตากลับพุ่งตรงมาที่คิรากรและรินรดาที่ยืนคลอเคลียกันอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มมุมปากของเขายกขึ้นอย่างมีความหมาย ก่อนจะเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงกังวานที่ได้ยินกันทั่วทั้งงาน "สวัสดีครับน้องชาย... ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นคิวร์ควงเลขาฯ คนสวยมาเปิดตัวในงานสำคัญแบบนี้ หรือว่าความลับที่นายพยายามซ่อนไว้ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา... จะไม่ใช่แค่เรื่องงานซะแล้วล่ะมั้ง?" บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบกริบลงในพริบตา คิรากรหน้าตึงขึ้นทันที ร่างสูงปล่อยมือจากเอวรินรดาก่อนจะก้าวขึ้นไปยืนบังร่างบางไว้ครึ่งหนึ่งด้วยสัญชาตญาณปกป้อง ทว่าธน์กฤตกลับยกสมาร์ทโฟนในมือขึ้นมา กดหน้าจอให้ภาพถ่ายบางอย่างปรากฏเด่นหรา ก่อนจะโยนระเบิดลูกใหญ่ลงกลางวงล้อม "พอดีฉันบังเอิญไปเจอภาพนี้เข้า... เอกสารลับโครงการพันล้านที่หายไปจากโต๊ะทำงานของนาย ดันไปโผล่อยู่ในกระเป๋าของเลขาฯ คนใหม่คนนี้พอดิบพอดี... สนใจอธิบายให้พวกเราฟังหน่อยไหมล่ะครับ ว่านี่คือ 'กลลวง' แบบไหนกันแน่?" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและเดินทางมาถึงบทนี้ด้วยกันนะคะ หวังว่าจะฟินและลุ้นไปกับความสัมพันธ์ของบอสคีย์กับยัยรินกันนะคะ! ❤️