แผนการทำลาย

"หลินเยว่! เจ้ากล้าปฏิเสธหรือว่าถุงหอมที่พบในเรือนพักของท่านอ๋อง มิใช่ของที่เจ้าใช้ครอบงำจิตใจผู้คน!" เสียงตวาดกร้าวของหลินเหวินดังก้องไปทั่วโถงรับรอง กลิ่นอายของความเย็นเยียบแผ่ซ่านท่ามกลางสายตาของเหล่าขุนนางที่ยืนเรียงรายรอบข้าง หลินเยว่ไม่ได้ขยับกาย นางยังคงนั่งหลังตรง ดวงตาเรียบนิ่งดุจผิวน้ำที่ไร้กระแสลม ในมือของนางถือเข็มเงินเล่มบางที่เพิ่งใช้เย็บแผลให้ทหารบาดเจ็บเมื่อครู่ แสงเทียนวูบไหวสะท้อนบนใบมีดผ่าตัดที่วางอยู่บนผ้าสะอาดข้างกาย "ถุงหอมที่ท่านว่า... คือสิ่งที่ข้าใช้ 'รักษา' อาการปวดหัวเรื้อรังของท่านอ๋อง" หลินเยว่เอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลัง ราวกับศัลยแพทย์ผู้กำลังอธิบายผลข้างเคียงของการวางยาสลบ "ในนั้นประกอบด้วยกานพลู โกฐจุฬาลัมพา และสมุนไพรอีกสามชนิด หากเจ้าเรียกสิ่งนี้ว่าคุณไสย เช่นนั้นตำราแพทย์ที่บรรพชนสั่งสมมา คงมิใช่ไสยศาสตร์หรอกหรือ?" หลินเหวินแค่นยิ้ม มุมปากที่ทาชาดสีสดบิดเบี้ยวด้วยความริษยา นางก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ก่อนจะสะบัดมือให้องครักษ์นำร่างของบ่าวรับใช้คนหนึ่งเข้ามา "พูดสิ! บอกท่านอ๋องไปว่าเจ้าเห็นนางท่องมนตร์ดำใส่หมอนของท่านอ๋องทุกค่ำคืน!" บ่าวรับใช้คนนั้นตัวสั่นเทา ก้มหน้ามองพื้นจนคางชิดอก เสียงสั่นเครือเอ่ยออกมาว่า "ข้า... ข้าน้อยเห็นคุณหนูรอง... ใช้เข็มทิ่มแทงตุ๊กตาฟางที่เขียนชื่อท่านอ๋องไว้เจ้าค่ะ" ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วโถงกว้าง หลินเยว่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นางไม่รีบร้อนแก้ตัว แต่กลับลุกขึ้นยืนช้าๆ รัศมีของความเยือกเย็นแผ่ออกมาจากร่างอรชร นางเดินตรงไปยังหลินเหวินที่เริ่มถอยกรูดด้วยความหวาดหวั่นในแววตาที่เด็ดเดี่ยวนั้น "วิชาแพทย์ของข้า มิใช่มนต์ดำ แต่หากเจ้าอยากให้ข้าแสดงให้ดูว่า 'เครื่องมือผ่าตัด' ของข้าทำอะไรได้บ้าง ข้าก็ยินดีจะสนอง" หลินเยว่หยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา ควงมันด้วยความคล่องแคล่วราวกับเป็นส่วนหนึ่งของอวัยวะ ก่อนจะหยุดลงที่หน้าบ่าวรับใช้ผู้นั้น "หากข้าผ่าเอาถุงลมที่คอของเจ้าออก แล้วพบว่าในนั้นไม่มีอะไรเลย นอกจากความกลัวที่เจ้าถูกสั่งให้มาโกหก... เจ้าคิดว่าหัวของใครจะหลุดจากบ่าก่อนกัน?" เซียวจ้านที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักประธานองศาไม่ได้ขยับเขยื้อน ดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์มองเหตุการณ์ทั้งหมดอย่างวิเคราะห์ เขาสังเกตเห็นมือของหลินเหวินที่กำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ และความสั่นสะท้านที่ผิดปกติของบ่าวผู้นั้น "เพียงพอแล้ว" เสียงทุ้มต่ำของเซียวจ้านดังขึ้น ทำให้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน "หลินเหวิน... เจ้ากล่าวหาคนของข้าด้วยหลักฐานเพียงคำบอกเล่าของคนรับใช้ แต่ข้ากลับเห็นพิรุธในแววตาของเจ้ามากกว่าสิ่งที่เจ้าเรียกว่าคุณไสย" "ท่านอ๋อง! ท่านหลงใหลนางจนหน้ามืดตามัวแล้วหรือเพคะ!" หลินเหวินแผดเสียงอย่างลืมตัว "นางมันเป็นตัวกาลกิณี! การที่ท่านป่วยไข้ไม่หายก็เพราะนางวางยาพิษช้าๆ ผ่านไอระเหยของถุงหอมนั่น!" หลินเยว่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เย็นเยียบยิ่งกว่าน้ำแข็ง "ท่านอ๋องเพคะ หากท่านทรงยินยอม ข้าขออนุญาตตรวจเลือดของท่านอีกครั้งเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์... และในขณะเดียวกัน ข้าก็ขอตรวจร่างกายของน้องสาวข้าผู้นี้ด้วย ดูเหมือนว่านางจะมีอาการ 'ใจสั่น' ผิดปกติ ราวกับคนที่เพิ่งแอบผสมตัวยาที่ทำลายระบบประสาทลงในเครื่องหอมที่ข้าเป็นคนปรุง" ใบหน้าของหลินเหวินซีดเผือดลงในทันที นางถอยหลังจนเกือบสะดุดชายกระโปรงตัวเอง "เจ้า... เจ้าไม่มีสิทธิ์!" "ข้าไม่มีสิทธิ์ในฐานะหมอหรือ?" หลินเยว่ก้าวเข้าประชิดตัวอีกฝ่าย สายตาคู่นั้นราวกับจะมองทะลุไปถึงไส้ในของคนตรงหน้า "ในฐานะหมอที่เคยช่วยชีวิตคนมานับไม่ถ้วน ข้าบอกได้เลยว่า กลิ่นที่ติดตัวเจ้าอยู่ตอนนี้... มันคือ 'ว่านพิษ' ที่เจ้าพยายามจะใช้ป้ายความผิดให้ข้าชัดๆ!" ทันใดนั้นเอง บานประตูโถงก็ถูกผลักออกอย่างแรง! ทหารองครักษ์ผู้หนึ่งวิ่งหน้าตื่นเข้ามา คุกเข่าลงต่อหน้าเซียวจ้านด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ท่านอ๋อง! แย่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! เกิดเหตุอาเพศที่เรือนโอสถหลวง สมุนไพรทั้งหมดที่เตรียมไว้รักษาชาวเมืองถูกเผาทำลายจนหมดสิ้น และที่สำคัญ... มีผู้พบ 'ยันต์อาคม' ถูกเขียนด้วยเลือดแปะอยู่บนประตูเรือนทุกบาน!" หลินเยว่ชะงักงัน หัวใจเต้นรัวด้วยความรู้สึกไม่ชอบมาพากล สิ่งที่นางคิดว่าเป็นเพียงเรื่องในครอบครัว กำลังลุกลามกลายเป็นแผนการทำลายล้างครั้งใหญ่ที่มุ่งเป้าไปที่ชื่อเสียงและชีวิตของนางโดยตรง เซียวจ้านลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือหนาคว้าดาบที่ข้างกาย ดวงตาของเขาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะ ก่อนจะหันมามองหลินเยว่ที่ยืนนิ่งอยู่กลางวงล้อมของผู้คนที่จ้องมองนางราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "หลินเยว่... เจ้าบอกข้ามาตามตรง" เซียวจ้านถามเสียงเครียด "ยันต์เหล่านั้น... คือสิ่งที่เจ้าทิ้งไว้เพื่อปิดปากพยานใช่หรือไม่?" คำถามนั้นราวกับคมมีดที่กรีดลงบนหัวใจของนาง ในวินาทีที่หลินเยว่กำลังจะอ้าปากปฏิเสธ เสียงฝีเท้าของกองกำลังทหารนับร้อยก็ดังล้อมเข้ามาหน้าโถงรับรอง พร้อมกับเสียงตะโกนก้องของหัวหน้าองครักษ์เขตเมือง "จับตัวนางหมอหญิงข้ามภพผู้นี้ไป! ฐานใช้ไสยศาสตร์ทำลายสมุนไพรหลวง และกักขังวิญญาณราษฎรไว้ในมนตรา!" ดอกโบตั๋นพันปีขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านปมปริศนาสุดระทึกในตอนนี้ไปพร้อมกับหลินเยว่นะคะ