กฎเหล็กของคนคุมงาน

แฟ้มเอกสารสีดำสนิทถูกกระแทกลงบนโต๊ะประชุมกระจกใสจนเกิดเสียงดัง ‘ปัง’ สะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานอเนกประสงค์ของไซต์งานก่อสร้าง รินรดาถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย แต่เธอไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวออกมาแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตคู่สวยเงยขึ้นสบกับดวงตาคมกริบของอคิราห์ที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ด้วยท่าทีคุกคาม “นี่คือ ‘กฎเหล็ก’ หกข้อสำหรับการทำงานร่วมกันในโปรเจกต์นี้ของผมครับคุณรินรดา ถ้าคุณคิดจะเอาตัวรอดในไซต์งานของผมจนจบโปรเจกต์ จำเป็นต้องท่องจำมันให้ขึ้นใจ” น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบราวกับหุ่นยนต์ไร้หัวใจเอ่ยขึ้นอย่างถือดี อคิราห์ในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนขึ้นถึงข้อศอกเผยให้เห็นเส้นเลือดปูดโปーンที่ข้อมือ รัศมีรอบตัวเขากดดันจนคนอื่นในทีมต้องรีบถอยฉากออกไปหลบมุม แต่สำหรับรินรดานั้น มันกลับเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ปลุกสัญชาตญาณความ ‘ไม่ยอมคน’ ของเธอให้ลุกโชนขึ้นมาทันที หญิงสาวค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาด้วยท่าทีอืดอาดกวนประสาท เธอไล่สายตาอ่านทีละบรรทัดอย่างพินิจพิเคราะห์ มุมปากบางยกยิ้มหยันขึ้นทีละน้อย ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ แบบที่ทำให้อคิราห์ขมวดคิ้วมุ่น “ข้อหนึ่ง... ห้ามปรับเปลี่ยนดีเทลโครงสร้างโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสถาปนิกหลัก ข้อสอง... ห้ามมาสายเกินกว่าเวลาแปดนาฬิกา... โอ้โห คุณคินคะ นี่เรากำลังสร้างตึกหรือเข้าค่ายทหารคะเนี่ย?” รินรดาแกล้งทำเสียงสูงด้วยความประชดประชัน เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเพื่อให้ส่วนต่างของส่วนสูงไม่เป็นอุปสรรคต่อการต่อปากต่อคำ “แล้วดูข้อสามสิคะ... ห้ามเข้าใกล้พื้นที่หน้างานในรัศมีห้าเมตรตอนที่ฉัน... เอ่อ ตอนที่คุณกำลังตรวจงานเด็ดขาด กลัวฉันไปทำลายสมาธิหรือกลัวฉันเห็นรอยหยักบนหน้าผากเวลาคุณเครียดกันแน่ล่ะคะ” “ผมไม่ได้ล้อเล่น รินรดา” อคิราห์ก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวเธออีกก้าว จนรินรดาต้องเผลอถอยหลังไปชนกับพนักเก้าอี้ “ความผิดพลาดในอดีตสอนผมว่า การประนีประนอมกับดีไซเนอร์หัวรั้นอย่างคุณ มันนำมาซึ่งความหายนะ และผมไม่อนุญาตให้ใครมาพังงานของผมเป็นครั้งที่สอง” คำพูดนั้นมีความเจ็บปวดบางอย่างซ่อนอยู่ภายใต้ความแข็งกร้าว รินรดารับรู้ได้จากแววตาไหววับที่พาดผ่านดวงตาคู่นั้นเพียงเสี้ยววินาที แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอคิดจะยอมจำนน ปากบางเม้มเข้าหากันนิดๆ ก่อนจะสวนกลับด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิทและทรงพลังไม่แพ้กัน “ถ้าคุณกลัวความผิดพลาดขนาดนั้น ทำไมไม่นั่งทำงานคนเดียวในห้องแอร์เย็นๆ แล้วจ้างหุ่นยนต์มาตรวจแบบแทนล่ะคะคุณอคิราห์?” รินรดาเชิดหน้าขึ้นท้าทาย ดวงตาคมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา “อินทีเรียร์อย่างฉันไม่ได้มีหน้าที่มาเดินตามหลังคุณเหมือนเงา แต่เรามีหน้าที่ทำให้ตึกที่แข็งกระด้างและเต็มไปด้วยอีโก้ของคุณมัน ‘น่าอยู่’ ขึ้นต่างหากล่ะคะ” “ปากเก่ง” อคิราห์เค้นเสียงลอดไรฟัน เขาก้มตัวลงมาจนใบหน้าคมคายอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบ ลลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณขมับจนรินรดาเผลอกลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ หัวใจเจ้ากรรมเริ่มเต้นผิดจังหวะท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบขาดใจ “แต่ระวังเถอะ ปากเก่งๆ แบบนี้ สักวันมันจะพาคุณตกหลุมพรางที่ตัวเองขุดไว้” “มั่นใจเกินไปหรือเปล่าคะ... คนที่เสี่ยงจะตกหลุมพรางก่อน อาจจะไม่ใช่ฉันหรอกนะ” รินรดาไม่ยอมหลบสายตา เธอจ้องตอบเขาอย่างไม่เกรงกลัว แม้ว่าระยะห่างระหว่างกันจะเริ่มอันตรายต่ออัตราการเต้นของหัวใจเธอทุกที กลิ่นกายสะอาดๆ ปนกลิ่นบุหรี่จางๆ และกลิ่นอายความเป็นผู้ชายของอคิราห์กำลังล้อมกรอบเธอไว้ทุกด้าน จนสติสัมปชัญญะเริ่มกระเจิดกระเจิง ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงของอคิราห์ดังขึ้นทำลายบรรยากาศชวนใจเต้นนั้นลงอย่างเฉือดเฉือน สถาปนิกหนุ่มผละตัวออกไปช้าๆ ใบหน้าคมคายกลับมาเรียบนิ่งสนิทราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความเพียงแวบเดียว ก่อนที่กรามคมจะขบเข้าหากันจนนูนเด่น รินรดาลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เธอรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เพื่อกลบเกลื่อนอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะเมื่อครู่ แต่ยังไม่ทันที่ใครจะได้พูดอะไรต่อ ประตูกระจกบานใหญ่ของห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงโปรดของ ‘ธันวา’ คู่แข่งทางธุรกิจตัวฉกาจก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะกวนประสาท ในมือถือแท็บเล็ตเครื่องหรูที่เปิดแปลนงานฉบับปรับปรุงใหม่โชว์หรา “อ้าว... ประชุมเครียดกันอยู่เหรอครับคุณคิน คุณริน” ธันวาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงยียวน กวาดสายตามองทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “พอดีเลย ผมเพิ่งเอาแปลนปรับปรุงใหม่ของโปรเจกต์คู่แข่งฝั่งเราไปเสนอให้บอร์ดบริหารดู... และดูเหมือนว่าพวกเขาจะ ‘ชอบ’ ไอเดียของผมซะด้วยสิครับ โดยเฉพาะส่วนที่คุณรินรดากำลังเถียงกับคุณคินอยู่พอดีเลย” บรรยากาศในห้องดิ่งวูบลงในพริบตา อคิราห์หันขวับไปมองหน้าธันวาก่อนจะหันกลับมามองรินรดาด้วยสายตานิ่งงันที่เต็มไปด้วยคำถาม ขณะที่รินรดาหน้าซีดเผือดลงทันทีเมื่อตระหนักได้ว่า... แปลนลับที่เธอกับอคิราห์เพิ่งถกเถียงกันเมื่อครู่ หลุดรอดออกไปถึงมือคู่แข่งได้อย่างไร! ดาวตกคืนคริสต์มาส ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านตอนนี้นะคะ