หน้าต่างสถานะแห่งความจริง

"ศิษย์รัก... เจ้ายังทำตัวโง่เขลาเหมือนเดิมไม่มีผิด" เสียงแหบพร่าดังกังวานก้องอยู่ในโสตประสาทของรินทร์ ราวกับกระซิบอยู่ชิดใบหู ทว่าเมื่อเขาปรายตาลงมองร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงเหล็กเย็นเฉียบในห้องเก็บศพ เสียงนั้นกลับไม่ได้มาจากลำคอของร่างไร้วิญญาณตรงหน้า แต่ดูเหมือนจะก้องออกมาจาก 'ความว่างเปล่า' รอบตัวเขาแทน รินทร์สูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด พยายามสลัดความรู้สึกเย็นเยียบที่แล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลัง เขาไม่ใช่คนขวัญอ่อน และอาชีพนักสืบคดีลี้ลับก็สอนให้เขารู้ว่า 'สิ่งที่หูได้ยิน' บ่อยครั้งคือกลลวงของอาคมระดับต่ำที่หวังผลทางจิตวิทยา "อาจารย์ตายไปสิบปีแล้ว" รินทร์พึมพำกับตัวเอง เสียงของเขาเรียบนิ่งราวกับผิวน้ำที่ไม่มีลมพัดผ่าน "นี่คือการล้อเล่นที่ตื้นเขินเกินไป" เขาเอื้อมมือไปคว้าเครื่องมือดิจิทัลขนาดเล็กในกระเป๋าเสื้อ นี่คืออุปกรณ์เสริมที่เขาดัดแปลงขึ้นเองเพื่อทำงานร่วมกับ 'ระบบ' ที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขาเมื่อคืนก่อน *ตื๊ด...* หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนปรากฏขึ้นกลางอากาศ ท่ามกลางความมืดมิดของห้องเก็บศพ รินทร์ไม่ได้มองผ่านเพียงแค่ดวงตาเนื้อ แต่มองผ่าน 'หน้าต่างสถานะ' ที่เชื่อมโยงกับมิติซ้อนทับ [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบร่องรอยพลังงานอาคมระดับ 'กักขฬะ' (Common Grade)] [สถานะ: กำลังวิเคราะห์ร่องรอย... 15%... 45%... 90%] "รินทร์! นายทำอะไรน่ะ?" เสียงหวานทว่าเฉียบคมของศศินาดังขึ้นจากประตูที่เปิดออก เธอเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทว่าคิ้วเรียวสวยนั้นขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาจดจ่ออยู่กับอากาศธาตุ "ฉันบอกแล้วไงว่าการสแกนพื้นที่ด้วยพลังจิตโดยไม่ป้องกันตัวก่อน มันอันตรายแค่ไหน" "เสียงอาจารย์วิวัฒน์" รินทร์ตอบโดยไม่หันไปมอง ดวงตาของเขายังคงจ้องมองตัวเลขที่วิ่งผ่านหน้าต่างสถานะ "เธอเคยได้ยินใช่ไหม ว่าคนตายที่ถูกอาคมผูกวิญญาณไว้ มักจะทิ้ง 'คลื่นความถี่' อะไรบางอย่างไว้เสมอ" ศศินาก้าวเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ ของไม้กฤษณาจากตัวเธอช่วยบรรเทาบรรยากาศที่กดดันลงได้บ้าง เธอโน้มตัวลงมาดูหน้าจอโฮโลแกรมของรินทร์พลางพ่นลมหายใจเบาๆ "นายกำลังใช้ระบบนั่นสแกนไอ้ซากศพนี่งั้นเหรอ? นายเชื่อจริงๆ หรือว่าเทคโนโลยีแบบนี้จะมองเห็น 'ของที่มองไม่เห็น' ของตระกูลขมังเวทได้?" "ทฤษฎีไสยเวทของเธอสอนว่าอาคมคือพลังงาน" รินทร์หันมาสบตาเธอ แววตาของเขาคมกริบ "และพลังงานทุกอย่าง... ย่อมมีร่องรอยทิ้งไว้เสมอ ระบบของฉันแค่ทำหน้าที่เปลี่ยนร่องรอยเหล่านั้นให้กลายเป็นตัวเลขที่ฉันเข้าใจได้" ขณะที่เขากำลังจะกดปุ่ม 'ยืนยันการวิเคราะห์' เสียงประตูก็ถูกกระแทกเปิดออกอีกครั้ง ลมเย็นเยียบกรรโชกเข้ามาจนกระดาษบนโต๊ะปลิวว่อน ไฟในห้องเก็บศพกะพริบถี่ๆ จนดับลงเหลือเพียงแสงสีฟ้าจางจากระบบของรินทร์ [คำเตือน: ตรวจพบ 'เจตจำนงแฝง' (Hidden Intent) พยายามแทรกแซงข้อมูล] [เป้าหมาย: บิดเบือนการรับรู้ของผู้ใช้] รินทร์กัดฟันแน่น เขาไม่ยอมให้ภาพหลอนเข้ามาแทรกแซงการสแกนนี้เด็ดขาด เขาตัดสินใจทำสิ่งที่เสี่ยงที่สุด คือการ 'ทุ่ม' พลังงานชีวิตบางส่วนเข้าไปในระบบเพื่อบังคับให้มัน 'ปลดล็อก' ขอบเขตการมองเห็นที่สูงขึ้น "ศศินา... หลบไป!" เขาตะโกนลั่น รินทร์ไม่ได้แค่ใช้ระบบสแกน แต่เขาเปิด 'หน้าต่างสถานะแห่งความจริง' ขึ้นมาครอบทับห้องทั้งห้อง ในวินาทีนั้น โลกที่เขามองเห็นก็บิดเบี้ยวไป ร่างของศพบนเตียงไม่ได้นอนนิ่งอีกต่อไป ทว่ากลับมีสายใยสีดำมืดพุ่งออกมาจากกะโหลกศีรษะ เชื่อมต่อไปยังมุมมืดของห้องที่ใครบางคนกำลังยืนอยู่ ไม่ใช่ผี... แต่เป็นมนุษย์ รินทร์เห็นชายในชุดคลุมสีเทาที่คุ้นตา เขากำลังถือตุ๊กตาดินเผาที่ทำเลียนแบบอาจารย์วิวัฒน์ "อาจารย์?" รินทร์หลุดปากออกมาด้วยความตกใจ ขณะที่หน้าต่างระบบของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน [ภารกิจระดับ SSS ปรากฏขึ้น: 'ทวงคืนมรดกที่สาบสูญ'] [เงื่อนไข: ห้ามให้ผู้อื่นรู้ตัวตนที่แท้จริงของผู้บงการ จนกว่าจะถึงเวลาปิดคดี] [บทลงโทษหากล้มเหลว: การลบหายไปจากความทรงจำของโลกใบนี้] ทันใดนั้น ชายในชุดคลุมก็หันมาสบตากับรินทร์ แววตาของคนคนนั้นว่างเปล่าไร้อารมณ์ ก่อนที่เขาจะขยับริมฝีปากเป็นประโยคที่ทำให้เลือดในกายของรินทร์เย็นเฉียบ "สิบปีที่ผ่านไป... เจ้าเก่งขึ้นนะ รินทร์... แต่เจ้าก็ยังโง่ที่เชื่อว่า 'ระบบ' ที่เจ้าถืออยู่... คือสิ่งที่เจ้าสร้างขึ้นเอง" ชายคนนั้นค่อยๆ เลือนหายไปในอากาศราวกับควันไฟ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นกำยานที่รุนแรงจนรินทร์แทบสำลัก ทว่าที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือเสียงแจ้งเตือนสุดท้ายของระบบที่ดังขึ้นในหัวเขา [ระบบประเมินผล: ตรวจพบผู้ใช้ 'ต้นฉบับ' ของระบบ... สถานะ: ปฏิสัมพันธ์สมบูรณ์] [คำสั่งลับจากระบบ: จงฆ่าคนข้างๆ เจ้าเสีย ก่อนที่เธอจะรู้ว่าเจ้าคือ 'ภาชนะ' ของใคร] รินทร์หันไปมองศศินาที่ยืนอยู่ข้างกายด้วยสายตาพร่าเลือน ความเชื่อใจที่เขามีต่อเธอกำลังสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่อเห็นแสงสีแดงจากระบบพาดผ่านร่างของเธอ ราวกับเธอคือเป้าหมายถัดไป ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในมิติแห่งอาถรรพ์กับขวัญเนตรทายใจนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ