แผนซ้อนแผน

“ถ้าคุณคิดจะใช้แผนตื้นๆ แบบนี้เพื่อเขี่ยฉันออกจากโปรเจกต์ ก็บอกตรงๆ ว่าเสียเวลาเปล่าค่ะคุณรัญชิตา” เสียงทุ้มต่ำของกรณ์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องประชุมใหญ่ ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้ามาพร้อมเอกสารชุดหนาที่เขามั่นใจว่ามันคือ ‘อาวุธ’ สังหารอาชีพของสถาปนิกสาวอย่างมีนารา รัญชิตานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ประธาน นิ้วเรียวสวยเคาะลงบนโต๊ะไม้ราคาแพงเป็นจังหวะเนิบนาบ เธอไม่ได้มองคู่ปรับที่ยืนหยัดท่าทางถือดีอยู่ตรงหน้า แต่สายตากลับจ้องมองไปที่รอยยิ้มมุมปากของคนข้างกายที่นั่งกอดอกพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์เกินกว่าจะเป็นคนที่กำลังจะถูกไล่ออก “ตื้นหรือลึก เดี๋ยวคุณก็รู้ค่ะ” มีนาราตอบกลับ น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าเฉียบคม “แต่ที่แน่ๆ เอกสารที่คุณถืออยู่น่ะ... มั่นใจนะคะว่ามันคือ ‘หลักฐาน’ ไม่ใช่ ‘ใบลาออก’ ของตัวเอง” กรณ์หัวเราะร่า โยนแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น “ผมมีหลักฐานการโกงงบประมาณของบริษัทออกแบบที่คัดเลือกมา และมีนารา... คุณคือคนที่เซ็นรับรองมันด้วยตัวเอง!” รัญชิตาขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยหรี่ลงมองแฟ้มนั้น ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมที่เต็มไปด้วยเหล่าผู้บริหารฝ่ายอนุรักษ์นิยมที่คอยจ้องจะเลื่อยขาเก้าอี้ประธานสาวอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน “เปิดสิคะ” มีนาราพยักพริบตาให้รัญชิตา “ท่านประธาน อยากเห็นไม่ใช่เหรอคะว่า ‘ความพยายาม’ ของคุณกรณ์เขาน่ะไปถึงไหนแล้ว” รัญชิตาหยิบแฟ้มขึ้นมา เปิดอ่านผ่านๆ ด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะโยนมันกลับไปที่เดิมโดยไม่เสียเวลาอ่านหน้าสุดท้ายด้วยซ้ำ “แค่นี้เหรอคะ?” “คุณหมายความว่ายังไง!” กรณ์เริ่มหน้าถอดสี เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ได้เป็นไปตามบทที่เขาวางไว้ “ก็หมายความว่า...” รัญชิตาประสานสายตากับมีนารา ในวินาทีนั้นไม่มีกำแพงใดๆ กั้นขวางระหว่างความซึนเดเระที่เธอเคยสวมหน้ากากเอาไว้ เหลือเพียงความเชื่อใจที่ร้อยเรียงผ่านกระแสตา “โปรเจกต์นี้มีนาราเธอทำบัญชีแยกส่วนไว้ให้ฉันเรียบร้อยแล้วตั้งแต่วันแรกที่คนอย่างคุณเริ่มขยับตัว” มีนาราเอื้อมมือไปหยิบแท็บเล็ตส่วนตัวขึ้นมา ก่อนจะกดเชื่อมต่อกับโปรเจกต์เตอร์กลางห้อง ภาพกราฟิกตัวเลขและเส้นทางการเงินที่ถูกบันทึกไว้อย่างโปร่งใสปรากฏขึ้น มันไม่ใช่แค่โปรเจกต์ที่ผ่านฉลุย แต่มันคือ ‘บ่วง’ ที่รัดคอกลุ่มผู้บริหารที่แอบร่วมมือกับกรณ์อย่างจัง “ในนี้มีชื่อของทุกคนที่รับเงินใต้โต๊ะจากคุณกรณ์ เพื่อแลกกับการบีบให้ฉันเปลี่ยนแบบ” รัญชิตาประกาศเสียงก้อง พลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ความสง่างามและอำนาจแผ่ซ่านจนไม่มีใครกล้าสบตา “ฉันซ่อนความจริงไว้ในความเงียบ เพื่อดูว่าใครบ้างที่พร้อมจะกระโดดลงหลุมที่ตัวเองขุดไว้” บรรยากาศในห้องเปลี่ยนจากความตึงเครียดเป็นความเย็นเยียบ กลุ่มผู้บริหารเริ่มกระซิบกระซาบกันด้วยความตื่นตระหนก กรณ์หน้าซีดเผือด เขาพยายามจะคว้าแฟ้มคืนแต่ถูกรัญชิตาชิงตัดหน้าไปเสียก่อน “จบแล้วนะคะ” มีนาราขยับเข้าไปใกล้กรณ์ กระซิบด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน “เกมซ้อนแผนน่ะ ไม่ใช่ของถนัดคุณคนเดียวหรอกค่ะ” เมื่อการประชุมจบลงด้วยชัยชนะที่เด็ดขาด รัญชิตาเดินนำออกมาที่ระเบียงชั้นบนสุดของตึก เธอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ร่างสูงของสถาปนิกสาวเดินตามมาติดๆ ก่อนจะหยุดยืนเคียงข้างกันในความมืดสลัวของยามเย็น “แผนเนียนดีนี่คะ” รัญชิตาเอ่ยพลางมองออกไปที่แสงไฟในเมือง “ถ้าไม่เนียน แล้วคนปากร้ายแถวนี้จะยอมเล่นตามน้ำเหรอคะ?” มีนาราขยับเข้าไปใกล้จนไหล่ชิดกัน “ว่าแต่... ขอบคุณสักคำไม่มีเหรอคะ คุณท่านประธาน” รัญชิตาหันขวับมามอง แต่แทนที่จะดุเหมือนเคย ดวงตาคู่นั้นกลับสั่นไหวด้วยความรู้สึกที่ปิดไม่มิด เธอโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจรดกัน “ถ้าอยากได้คำขอบคุณ ต้องรู้นะคะว่าต้องแลกด้วยอะไร” มีนาราหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะคว้าข้อมือของรัญชิตาเอาไว้ “เรื่องแลกเปลี่ยนเอาไว้ก่อนเถอะค่ะ แต่ตอนนี้มีคนเห็นเราสองคนยืนอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้วนะ” รัญชิตาชะงัก เธอรีบหันไปมองทิศทางที่อีกฝ่ายบุ้ยปากให้ดู ทันใดนั้น ประตูทางออกระเบียงก็ถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของพิมเพื่อนสนิทที่ยืนหน้าตื่นกับบุคคลที่สามที่เดินตามหลังมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “รัญ! คุณพ่อมาที่นี่แล้วค่ะ!” พิมตะโกนขึ้นด้วยความร้อนรน รัญชิตาหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นร่างของคุณพ่อที่ก้าวเข้ามาพร้อมบอดี้การ์ด และคนข้างกายเขาคือคนที่เธอไม่อยากพบที่สุดในเวลานี้... คู่หมั้นที่ทางบ้านจัดสรรไว้ให้ “รัญชิตา... พ่อว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันเรื่อง ‘ความสัมพันธ์’ ของลูกกับคนนอกคนนี้ให้ชัดเจนเสียที” สายไหมกลิ่นสตรอว์เบอร์รีหวังว่ารี้ดจะชื่นชอบความแซ่บในตอนนี้ และมาร่วมลุ้นไปกับรัญและมีนกันต่อในตอนหน้าด้วยกันนะคะ!