สายตาที่เย็นชา

"คุณไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเอ่ยชื่อลูกของดิฉันค่ะ... คุณคิรากร" เสียงหวานที่เคยสั่นเครือและยอมจำนนในอดีต บัดนี้กลับเรียบสนทนา เย็นเยียบ และทรงพลังเสียจนคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าถึงกับชะงักงัน เปลือกตาคมเข้มกระตุกวูบ หัวใจของประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลกระชากวูบคล้ายตกจากหน้าผาสูงชัน เมื่อความจริงที่ถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยกำลังกรีดแทงลงกลางอกอย่างไม่ปรานี คิรากรกวาดสายตามองหญิงสาวตรงหน้า รินรดาในวันนี้ไม่ใช่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่คอยก้มหน้าหลบสายตาและร้องไห้เงียบๆ ในห้องนอนกว้างอย่างไร้ค่าอีกต่อไป ชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มขับเน้นรูปร่างระหงที่ผ่านการดูแลอย่างดี 1 เส้นผมยาวสลวยถูกรวบเก็บไว้อย่างประณีต แววตาสีดำสนิทคู่นั้นว่างเปล่า เย็นชา และแข็งกร้าวเสียจนเขาแทบจำเงาของอดีตภรรยาผู้แสนอ่อนแอไม่ได้เลย "ริน... ผมรู้ว่าผมเคยทำเลวร้ายกับคุณไว้มาก แต่เรื่องระหว่างเรา..." "ไม่มีเรื่องระหว่างเราค่ะ" รินรดาตัดบททันควัน ริมฝีปากสีแดงระเรื่อเหยียดยิ้มหยันอย่างไม่ปิดบัง "อย่าพยายามรื้อฟื้นอดีตที่เน่าเฟะที่คุณเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเลยค่ะคุณคิรากร มันเสียเวลาเปล่า... และที่สำคัญที่สุด ดิฉันไม่มีอะไรจะต้องเกี่ยวข้องกับคนแปลกหน้าอย่างคุณอีกแล้ว" คำว่า 'คนแปลกหน้า' กระแทกเข้าที่หัวใจของคิรากรอย่างจัง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอด้วยสัญชาตญาณดิบ ความถือดีและอีโก้ที่ค้ำคอมาตลอดชีวิตกำลังกรีดร้องสั่งให้เขาทำลายกำแพงความเย่อหยิ่งของเธอลงเสีย มือหนาเอื้อมหมายจะคว้าข้อแขนเรียวเล็กนั้นไว้ ทว่ากลับต้องชะงักค้างกลางอากาศ เมื่อสายตาสีดำคู่นั้นสะท้อนความรังเกียจเดียดฉันท์ออกมาอย่างชัดเจน จนเขาไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องปลายนิ้ว "ถอยไปค่ะ" เธอกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงต่ำแต่นิ่งสนิท "ถ้าไม่อยากให้ฉันเรียก รปภ. มาเชิญคุณออกไปจากพื้นที่ส่วนตัวของฉัน" บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวตึงเครียดจนแทบจะระเบิด กวินทร์ซึ่งยืนสังเกตการณ์อยู่มุมห้องขยับตัวเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นที่มุมปากของเพื่อนสนิทที่ก้าวขึ้นมาเป็นเกราะคุ้มกันให้รินรดาในยามนี้ ดวงตาคมของกวินทร์มองอดีตสามีผู้โง่เขลาด้วยความสมเพช เวรกรรมตามสนองช้าเกินไปด้วยซ้ำสำหรับผู้ชายที่เคยเหยียบย่ำหัวใจผู้หญิงคนหนึ่งจนไม่เหลือชิ้นดี "ริน... ผมแค่อยากขอโอกาส..." คิรากรพยายามกดเสียงต่ำ ความเย่อหยิ่งถูกกลืนหายไปใต้ความรู้สึกเจ็บปวดร้าวลึกที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต ลมหายใจของชายหนุ่มติดขัดเมื่อนึกถึงภาพเด็กชายตัวน้อยวัยสองขวบที่มีดวงตากลมโตถอดแบบมาจากเขาไม่มีผิดเพี้ยน "เด็กคนนั้น... ลีโอ... เขาเป็นลูกของผมใช่ไหม?" รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน แต่มันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดที่ถูกสะสมและแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังจนด้านชา เธอก้าวเข้าไปประชิดเขาเสียเอง ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง "คุณเอาสิทธิ์อะไรมาถามหาความเป็นพ่อคะ?" รินรดากระซิบช้าๆ ทีละคำ น้ำเสียงเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก "วันที่ฉันตั้งท้องอย่างไร้ที่พึ่ง วันที่ฉันนอนร้องไห้ปางตายบนเตียงโรงพยาบาลโดยที่คุณกำลังควงผู้หญิงอื่นอย่างไร้สำนึก วันนั้น... คุณอยู่ที่ไหนคะคุณคิรากร?" คำถามนั้นเปรียบเสมือนหมัดฮุกน็อกคิรากรจนเซถอยหลังไปครึ่งก้าว ความผิดบาปในอดีตย้อนกลับมาทุบตีร่างและวิญญาณของเขาจนแทบแหลกสลาย ภาพจำของรินรดาในชุดคลุมท้องที่เดินมาขอร้องให้เขาหันมามองเพียงเสี้ยววินาทีผุดขึ้นมาในหัว พร้อมกับคำพูดใจร้ายที่เขาเคยสะบัดใส่หน้าเธออย่างไร้เยื่อใย *'เธอจะท้องกับใคร ฉันก็ไม่สนใจทั้งนั้น... ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันซะ!'* น้ำลายเหนียวหนืดถูกกลืนลงคออย่างยากลำบาก คิรากรเพิ่งตระหนักในวินาทีนี้เองว่า ความเย็นชาที่เธอมอบให้เขาในวันนี้ มันยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่เขาเคยทำลายชีวิตเธอ "ผมยอมรับผิดทุกอย่างแล้ว..." เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาแดงก่ำด้วยความอัดอั้น "ทรมานผมเถอะ จะด่า จะตบ จะตีผมยังไงก็ได้ แต่ได้โปรด... ให้ผมได้ทำหน้าที่พ่อ ให้ผมได้ชดใช้..." "การชดใช้ที่ดีที่สุดสำหรับคุณในตอนนี้ คือการไสหัวออกไปจากชีวิตของฉันและลูกค่ะ!" รินรดาสวนกลับทันควัน น้ำเสียงเฉียบขาดและเด็ดเดี่ยวไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย "อย่ามาให้เราเห็นหน้าอีก และจำใส่สมองของคุณเอาไว้ให้ดีนะคะว่า ต่อให้คุณคุกเข่าขอร้องจนเลือดไหลออก ฐานะพ่อของลีโอก็ไม่มีวันเป็นของคุณ... ชาตินี้ก็ไม่มีวัน!" พูดจบ รินรดาก็หันหลังให้ทันที เธอเดินผ่านหน้ากวินทร์ไปอย่างสง่างามโดยไม่ชายตากลับมามองผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเธอเคยรักหมดหัวใจอีกเลย ทิ้งให้คิรากรยืนเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางความหนาวเหน็บที่กัดกินขั้วหัวใจ ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ ทว่าในขณะที่คิรากรกำลังจะหมดแรงและทรุดลงตรงนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของเขาก็แผדเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเลขาคนสนิท พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งภาพถ่ายเอกสารใบลับบางอย่างทะลุเข้ามาในระบบแชท *[ด่วนที่สุดครับท่าน... ผลตรวจดีเอ็นเอยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างท่านกับเด็กชายลีโอเรียบร้อยแล้วครับ และมีเอกสารอีกชุด... ที่ระบุว่าคุณรินรดากำลังจะย้ายไปต่างประเทศถาวรในอีกสามวันข้างหน้า!]* คิรากรเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึก ร่างสูงหันขวับมองตามประตูห้องที่เพิ่งปิดลงพร้อมกับสติที่หลุดลอย... ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมดำดิ่งไปกับความเดือดดาลและร้าวรานนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ - เพลิงกุหลาบดำ