ชีวิตที่ไม่เหมือนเดิม

กลิ่นอายความเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศยี่ห้อดังในสำนักงานใจกลางย่านธุรกิจ ไม่ได้ทำให้หัวใจที่เต้นเป็นจังหวะมั่นคงของรินรดาเย็นลงเลยแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวสวยกำลังจรดลงบนแป้นพิมพ์เพื่อจัดหน้าเอกสารงบประมาณฉบับแรกในฐานะ ‘ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจคนใหม่’ ของบริษัทพีเค กรุ๊ป—อาณาจักรธุรกิจที่ครั้งหนึ่งเธอเคยอยู่เหนือจุดสูงสุดในฐานะ ‘ภรรยา’ ของประธานหนุ่มผู้เย็นชา แต่ในวันนี้ เธอเป็นเพียงแค่พนักงานใหม่นามว่า ‘ริน’ หญิงสาวแม่เลี้ยงเดี่ยวผู้ใช้เพียงวุฒิการศึกษาและมันสมองในการไต่เต้า โดยปิดตายอดีตอันแสนร้าวราดไว้ใต้รอยยิ้มเรียบนิ่งและสูทเข้ารูปสีเบจ “คุณรินคะ เอกสารสรุปยอดโปรเจกต์ไตรมาสนี้ ท่านรองประธานขอตรวจความเรียบร้อยด้วยตัวเองค่ะ” เสียงกระซิบของพนักงานสาวรุ่นน้องทำให้รินรดาชะงักมือ เธอนิ่งงันไปชั่วขณะเมื่อได้ยินคำว่า ‘รองประธาน’ ตำแหน่งที่เพิ่งถูกแต่งตั้งเข้ามาใหม่เมื่อสัปดาห์ก่อน และเธอก็ภาวนามาตลอดขออย่าให้เป็นคนที่เธอคิดไว้ “ท่านรองฯ คนใหม่นี่ทั้งหล่อ รวย และเผด็จการเป็นบ้าเลยนะคะว่าไหม? แถมได้ข่าวว่าเพิ่งหย่าขาดจากภรรยาเก่าแบบสายฟ้าแลบด้วย... สไตล์ผู้ชายก(ล)ายพันธุ์เย็นชาที่สาวๆ คลั่งไคล้นั่นแหละค่ะ” เพื่อนร่วมงานสาวเอ่ยเสริมด้วยดวงตาเป็นประกาย รินรดายิ้มรับบางเบาในลำคอ ใบหน้าสวยคมฉาบไว้ด้วยความเยือกเย็นที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากหยาดน้ำตาในอดีต เธอไม่ใช่รินรดาคนเดิมที่ยอมก้มหัวให้ความไร้เยื่อใยของผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว... คิรากรจะไม่มีวันได้เห็นแม้แต่เงาความอ่อนแอจากผู้หญิงที่เขาเคยเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี ภายในห้องทำงานผู้บริหารระดับสูงที่กั้นด้วยกระจกเงาใสแจ๋ว คิรากรกำลังยืนทอดสายตามองลงไปยังเบื้องล่างผ่านตึกสูงระฟ้า แผ่นหลังกว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตสีดำสนิทและสูทสั่งตัดพิเศษยังคงสง่างามและทรงอำนาจไม่เปลี่ยน ทว่าแววตาคู่คมที่ทอดมองออกไปนั้นกลับเต็มไปด้วยความว่างเปล่าและความกระวนกระวายที่กัดกินหัวใจมานานนับปี ตั้งแต่วันที่เขาเป็นคนผลักไสให้เธอก้าวออกไปจากชีวิตพร้อมกับรอยแผลเป็นในใจ เอกสารกองโตถูกวางลงบนโต๊ะทำงานของเขา มือหนาเปิดอ่านผ่านๆ อย่างไม่ใส่ใจนัก จนกระทั่งสายตาคมกริบสะดุดเข้ากับลายเซ็นท้ายหน้ากระดาษ—ลายมือที่คุ้นตา ลายเส้นที่ตวัดมั่นคงและงดงามซึ่งสลักฝังอยู่ในความทรงจำของเขามาโดยตลอด หัวใจของคิรากรกระตุกวูบ ลมหายใจสะดุดกึกอย่างควบคุมไม่ได้ เขาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สัญชาตญาณบางอย่างบอกให้เขารู้ว่ากลิ่นหอมอ่อนๆ ของกุหลาบดำที่เขาคุ้นเคยกำลังลอยวนอยู่ในอากาศชั้นนี้... ชั้นที่ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ขึ้นมานอกจากเลขานุการส่วนตัว “ใครเป็นคนอนุมัติรับคนนี้เข้าทำงาน?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเรียบสนทนากับเลขาฯ ที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้อง “เอ่อ... ฝ่ายบุคคลคัดเลือกจากเรซูเม่และผลงานระดับท็อปค่ะท่านรองฯ เธอชื่อรินรดา... เป็นมือฉกาจด้านการตลาดที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศค่ะ” คิรากรนิ่งงัน ราวกับถูกสายฟ้าฟาดเข้ากลางแสกหน้า รินรดา... ชื่อนี้ไม่ใช่แค่พนักงานใหม่ทั่วไป แต่เป็นชื่อเดียวกับผู้หญิงที่เขาตามหาพลิกแผ่นดิน เป็นอดีตภรรยาที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยพร้อมกับความลับที่เขาเพิ่งมารู้ทีหลังว่ามันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะให้อภัยตัวเอง! ก้าวเท้าของคิรากรสาวเท้ายาวออกจากห้องทำงานทันที เป้าหมายคือแผนกพัฒนาธุรกิจที่อยู่ถัดไปอีกฟลอร์หนึ่ง ความรู้สึกอัดอั้นและโหยหาปะปนกันจนแทบหายใจไม่ออก เขารู้ดีว่าเธอเกลียดเขาแค่ไหน เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำลงไปมันเลวร้ายเพียงใด แต่ในเมื่อโชคชะตาดึงเธอกลับมาอยู่ในรัศมีสายตาของเขาอีกครั้ง เขาก็ไม่มีวันปล่อยให้เธอหลุดมือไปเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด! เมื่อคิรากรก้าวมาถึงหน้าแผนกพัฒนาธุรกิจ บรรยากาศรอบตัวราวกับหยุดนิ่ง รินรดากำลังยืนหันหลังให้เขาเพื่อหยิบแฟ้มเอกสารจากชั้นวาง ร่างระหงในชุดทำงานสุดเนี๊ยบส่งเสริมให้เธอดูสง่างามและเย้ายวนใจยิ่งกว่าเดิม เสน่ห์ของผู้หญิงที่ผ่านโลกและเจ็บปวดจนแข็งแกร่งแผ่ซ่านออกมาจนทำให้สายตาของเขาละไปไหนไม่ได้ “คุณรินรดา...” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียกชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อย รินรดาร่างกายแข็งทื่อ เธอนิ่งค้างไปในอากาศราวกับถูกแช่แข็งด้วยเสียงที่หลอกหลอนอยู่ในความฝันมาเป็นร้อยค่ำคืน หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ก่อนจะค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตสามีด้วยแววตาราบเรียบไร้ระลอกคลื่น ราวกับกำลังมองคนแปลกหน้าคนหนึ่งเท่านั้น “สวัสดีค่ะท่านรองประธาน... ดิฉัน ‘รินรดา’ พนักงานใหม่ของแผนกนี้ ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะคะ” คำพูดที่เอ่ยออกมาอย่างเป็นทางการและรอยยิ้มเจือความห่างเหินบนใบหน้าสวยเฉี่ยว เปรียบเสมือนคมมีดที่กรีดลงบนหัวใจของคิรากรอย่างเลือดเย็น เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอด้วยความรุ่มร้อนในอก ขณะที่รินรดากลับถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างระแวดระวัง ทว่าแววตาที่มองเขากลับเต็มไปด้วยความท้าทายและสะใจที่ได้เห็นความพังทลายในดวงตาคู่นั้น ในขณะที่สงครามประสาทระหว่างคนทั้งคู่กำลังปะทุเดือดอยู่เบื้องหลังประตูกระจกบานใหญ่ เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของรินรดาก็แผדเสียงดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อสายเรียกเข้าจากบุคคลที่ทำให้คิรากรต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง—ภาพถ่ายหน้าจอคือเด็กชายตัวน้อยวัยสองขวบหน้าตาถอดแบบพิมพ์เดียวกับเขาไม่มีผิดเพี้ยน พร้อมชื่อที่สลักไว้ว่า ‘น้องลีโอ (ลูกชาย)’... และก่อนที่คิรากรจะทันได้เอמהคำพูดใดออกมา รินรดาก็กดรับสายแล้วเอמהพะเน้าพะนอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่สุดในชีวิตทันทีต่อหน้าต่อตาเขา! เพลิงกุหลาบดำขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านมาถึงตอนนี้นะคะ