เมื่อความจริงถูกเปิดเผย

“ถ้าคิดจะมาเพื่อบอกว่าฝีมือฉันตกต่ำลง ก็เชิญหยิบกระดาษกับปากกาแล้วไสหัวออกไปซะค่ะ คุณพรรษพร” เสียงหวานที่เจือความสั่นพร่าเล็กน้อยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัดของห้องครัวเซฟเฮาส์ รินลดาไม่ได้หันกลับมามองผู้มาเยือน ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นใสยังคงจดจ่ออยู่กับการเคี่ยวซอสสต็อกบนเตาไฟสีส้ม ความร้อนจากหน้าเตาสะท้อนลงบนผิวแก้มเนียนจนขึ้นสีระเรื่อ แต่สิ่งที่ร้อนยิ่งกว่าคือบรรยากาศรอบตัวที่ตึงเครียดจนแทบจะจุดประกายไฟได้ พรรษพรยืนกอดอกพิงเคาน์เตอร์หินอ่อนด้วยท่าทีสบาย ๆ ทว่าดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับกวาดมองแผ่นหลังบางของเชฟสาวจอมเนี้ยบอย่างพิจารณา ทุกอากัปกิริยาของรินลดาในยามนี้ไม่มีความเย่อหยิ่งจองหองเหมือนวันแรกที่เจอเลยแม้แต่น้อย เหลือเพียงความเปราะบางที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้เกราะกำบังอันแข็งกระด้าง “ฉันไม่ได้มาเพื่อวิจารณ์อาหารของคุณในวันนี้ค่ะ รินลดา” พรรษพรเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าก้องกังวานในพื้นที่แคบ ๆ “และฉันก็ไม่ได้พกปากกามาด้วย... สิ่งเดียวที่ฉันพกมา มีแค่ความจริงใจที่บางทีคุณอาจจะขี้เกียจเกินกว่าจะเปิดใจรับฟังมัน” รินลดาชะงักมือที่กำลังถือทัพพี ไม้พายในมือตกลงกระทบก้นหม้อเบา ๆ เสียงนั้นดังก้องในความรู้สึก เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ก่อนจะหันขวับกลับมาเผชิญหน้ากับนักวิจารณ์สาวฝีปากกล้าที่ขึ้นชื่อว่าเกลียดความไม่สมบูรณ์แบบที่สุดในวงการ “ความจริงใจเหรอคะ? จากคนที่คอยจ้องจะจับผิดฉันทุกย่างก้าวเนี่ยนะ” รินลดาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาดำขลับไหวระริกด้วยความรู้สึกที่อัดอั้น “คุณไม่เคยเข้าใจหรอกว่าการต้องแบกความคาดหวังของคนทั้งตระกูลไว้บนบ่ามันเป็นยังไง คุณมันก็แค่คนนอกที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดแล้วคอยชี้นิ้วสั่ง!” พรรษพรไม่โต้ตอบในทันที เธอค่อย ๆ ก้าวเท้าเข้าไปหารินลดาอย่างเชื่องช้า ทว่ามั่นคง ราวกับเสือสาวที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงเรื่อย ๆ จนรินลดาต้องถอยหลัง “ใช่ ฉันอาจจะยืนอยู่บนจุดสูงสุด...” พรรษพรหยุดยืนตรงหน้าเชฟสาว ระยะห่างเหลือเพียงแค่ลมหายใจกั้น “แต่คุณรู้ไหมคะว่าทำไมฉันถึงยอมเสียเวลามานั่งกินอาหารฝีมือคุณทุกวัน ทั้งที่เมนูพวกนั้นมีข้อผิดพลาดเต็มไปหมด?” รินลดาชะงัก เงยหน้าขึ้นสบตากับนัยน์ตาคู่สวยที่มักจะซ่อนความรู้สึกไว้ภายใต้รอยยิ้มเยعยหยันเสมอ แต่วันนี้... ในแววตาคู่นั้นกลับมีบางสิ่งที่ร้อนแรงและจริงจังจนหัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ “ท... ทำไมล่ะคะ” รินลดาเผลอหลบสายตา กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก “เพราะหัวใจของฉันมันไม่ได้อยู่ที่เดิมอีกต่อไปแล้วค่ะ รินลดา” คำสารภาพที่หลุดออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มนั้นทำเอาห้องครัวทั้งห้องราวกับหยุดหมุน รินลดาเบิกตากว้าง สมองประมวลผลคำพูดเหล่านั้นซ้ำไปซ้ำมา หัวใจเจ้ากรรมกระหน่ำรัวจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินเสียงมัน การปฏิเสธ การตั้งกำแพง หรือแม้แต่ข้ออ้างสารพัดที่เคยเตรียมไว้ พังทลายลงในชั่วพริบตาเดียว “คุณ... พูดบ้าอะไรออกมา” รินลดาเสียงสั่น มือบางเผลอกำชายเสื้อตัวเองแน่น พยายามดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา “เราเป็นคู่กัดกันนะคะ พรรษพร คุณเป็นนักวิจารณ์ ส่วนฉันเป็นเชฟ... เราไม่มีทาง—” “ใครบอกว่าเราเป็นแค่คู่กัดกันล่ะคะ” พรรษพรขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนรินลดาต้องแนบแผ่นหลังติดกับเคาน์เตอร์ด้านหลัง มือเรียวของนักวิจารณ์สาวเอื้อมขึ้นมาแตะกรอบแว่นใสบนใบหน้าของเชฟสาวอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วเรียวปัดปอยผมที่ตกลงมาทักใบหน้าขาวเนียนออกอย่างทะนุถนอม สัมผัสที่อ่อนโยนนี้ต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมาโดยสิ้นเชิง จนรินลดาตัวแข็งทื่อ ปฏิเสธสัมผัสไม่ได้แม้แต่ร่องรอย รินลดาหลับตาลงชั่วขณะ ปล่อยให้ความอุ่นร้อนจากปลายนิ้วนั้นซึมซับเข้าไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ เธอยอมรับกับตัวเองในวินาทีนั้นเลยว่า... กำแพงที่เธอสร้างขึ้นมาตลอดชีวิต เพื่อปกป้องหัวใจอันเปราะบางของเชฟจอมเนี้ยบคนนี้ ได้ถูกพังทลายลงราบคาบด้วยน้ำมือของผู้หญิงตรงหน้าคนนี้เสียแล้ว หัวใจของเธอเองก็... ไม่ได้อยู่ที่เดิมเช่นกัน ในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองดวงกำลังเต้นตรงกันอย่างไร้ข้อกังขา พรรษพรก้มหน้าลงมาใกล้ใบหน้าหวานจนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่ริมฝีปาก รินลดาเผยริมฝีปากออกเล็กน้อยด้วยความประหม่า ดวงตาสองคู่ประสานกันลึกซึ้ง ราวกับจะอ่านความในใจของกันและกันผ่านนัยน์ตา *ก๊อก ๆ ๆ!* เสียงเคาะประตูกระจกบานเลื่อนด้านนอกดังขึ้นขัดจังหวะความหวานซึ้งราวกับมีคนจงใจกลั่นแกล้ง รินล สะดุ้งสุดตัว ผลักร่างของพรรษพรให้ออกห่างด้วยความตกใจ ขณะที่พรรษพรขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดระคนไม่พอใจ ก่อนที่ทั้งคู่จะได้ตั้งสติ ประตูกระจกก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท พร้อมกับร่างสูงของใครบางคนที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มกวนประสาท “อุ๊ย... ฉันมาขัดจังหวะดินเนอร์ลับ ๆ ของสองคนนี้หรือเปล่าเอ่ย?” รินลดาหน้าถอดสีทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของผู้มาใหม่ชัดเจน หัวใจที่เพิ่งจะเต้นเป็นจังหวะรักกลับต้องร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อตระหนักได้ว่า... ความลับที่เธอกำลังจะเปิดเผยเมื่อครู่ อาจจะไม่เป็นความลับอีกต่อไปแล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมลุ้นและเดินทางมาถึงตอนนี้ด้วยกันนะคะ ห้ามพลาดตอนต่อไปเด็ดขาดค่ะ!