มิติในกำมือกับซุปไก่ตุ๋นยาจีน

"ถ้าเจ้าคิดว่าการถือวิสาสะบุกเข้ามาในเรือนหอของข้า จะทำให้เจ้าดูมีอำนาจล้นฟ้าล่ะก็ ข้าบอกได้เลยว่าเจ้าคิดผิดถนัด...ท่านแม่" หลินฟางเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความเย็นเยียบที่ทำให้ผู้มาเยือนชะงักฝีเท้า นางไม่ได้วางทัพพีในมือลง แต่กลับใช้มันเคาะขอบหม้อดินเผาเบาๆ เป็นจังหวะ ราวกับกำลังกดดันให้ความเงียบในห้องโถงทวีความตึงเครียดขึ้นไปอีก บุรุษในชุดผ้าไหมที่เดินเข้ามาเมื่อครู่ ไม่ใช่สามีของนาง แต่เป็นคนสนิทของแม่สามีหลี่ที่ถูกส่งมาเพื่อ 'สั่งสอน' สะใภ้ที่เริ่มทำตัวผิดแผกจากเดิม ทว่าในจังหวะที่ชายคนนั้นกำลังจะเปิดปากข่มขู่ ร่างของหญิงชราผู้มีใบหน้าบึ้งตึงดุจก้นหม้อที่ไม่ได้ล้างมาแรมปีก็ก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามา พร้อมกับเสียงก่นด่าที่เตรียมมาอย่างดี "นังสะใภ้ตัวดี! ข้าได้ยินว่าพวกเจ้าแอบทำอะไรกินกันลับหลัง ไม่รู้จักเจียมตัวเก็บออม ข้าเป็นแม่ผัวสั่งสอนเจ้าไม่ได้หรืออย่างไร!" แม่สามีหลี่กระแทกไม้เท้าลงกับพื้นจนฝุ่นฟุ้งกระจาย แต่นางกลับต้องหยุดกึก เมื่อกลิ่นหอมประหลาดโชยเข้าจมูก กลิ่นของโสมป่าชั้นเลิศผสานกับเครื่องเทศหายากและไอความหวานละมุนจากไก่ตุ๋นที่เคี่ยวจนเปื่อยนุ่ม มันไม่ใช่กลิ่นอาหารราคาถูกที่นางคุ้นเคย แต่เป็นกลิ่นของ 'ความมั่งคั่ง' ที่ควรจะเป็นของนางคนเดียว ฟางเซียนยกยิ้มมุมปาก ความรู้สึกวูบไหวในจิตใจที่เคยถูกกดทับด้วยความแค้นในอดีตชาติบัดนี้กลายเป็นความสงบนิ่งที่น่ากลัว นางเพียงแค่ปรายตามองไปที่เฉินเหว่ยที่ยืนเกร็งอยู่ข้างกาย ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับหญิงชราด้วยแววตาที่ไม่มีความเกรงกลัวหลงเหลืออยู่ "ท่านแม่มาได้จังหวะพอดีเลยนะคะ" ฟางเซียนกล่าวพลางตักซุปไก่ใสแจ๋วขึ้นมาหยดหนึ่ง "ไก่ตัวนี้ข้าตั้งใจเลี้ยงไว้เพื่อบำรุงร่างกายนายทหารที่ต้องกรำศึกหนัก ส่วนยาจีนล้ำค่าเหล่านี้... ท่านคงจำได้ว่ามันเป็นของขวัญที่ข้าได้มาเมื่อเช้านี้?" อันที่จริง สมุนไพรเหล่านี้มาจาก 'มิติฟาร์ม' ในกำมือของนางต่างหาก เมื่อครู่ในขณะที่นางทำทีเป็นจัดห้องครัว จิตของนางได้เชื่อมต่อกับผืนดินที่อุดมสมบูรณ์ในมิติ ซึ่งมีสมุนไพรหายากที่เติบโตได้เพียงข้ามคืนเพียงเพราะนางรดน้ำด้วยน้ำค้างจากยอดหญ้าในมิติ "เจ้า... เจ้าเอาเงินที่ไหนไปซื้อของพวกนี้!" แม่สามีหลี่ตาโต มือสั่นเทาด้วยความโลภที่พุ่งพล่าน "ของพวกนี้ควรอยู่ในเรือนใหญ่! เจ้าสะใภ้อกตัญญู! เอามานี่!" นางพุ่งตัวหมายจะคว้าชามซุป แต่ฟางเซียนกลับขยับตัวหลบอย่างแผ่วเบา รวดเร็วราวกับเงาพราย ทำให้นางแก่เสียหลักเกือบคว่ำหน้าลงกับพื้น เฉินเหว่ยรีบก้าวเข้ามาประคองมารดา แต่แววตาของเขาที่มองฟางเซียนนั้นกลับเต็มไปด้วยความตกตะลึงและทึ่งในความเด็ดขาดของภรรยา "ท่านแม่จะรีบร้อนไปใยคะ" ฟางเซียนวางชามซุปลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงกระทบกันของถ้วยกระเบื้องกังวานใส "ของสิ่งนี้ข้าตั้งใจทำถวายให้ท่าน แต่ดูเหมือนท่านจะไม่ได้มาเพื่อ 'รับ' แต่มารีดไถ... หากท่านต้องการความกตัญญูจากข้า ท่านต้องรู้จักคำว่า 'เกรงใจ' เสียบ้าง มิเช่นนั้น ไก่ตุ๋นหม้อนี้คงจะรสชาติจืดชืดเกินกว่าที่ท่านจะกลืนลงคอ" เฉินเหว่ยที่เงียบอยู่นาน ตัดสินใจก้าวมายืนขวางระหว่างมารดากับฟางเซียน "ท่านแม่ครับ สิ่งที่ฟางเซียนทำ... ก็เพื่อบำรุงสุขภาพของผม หากท่านต้องการอะไรที่สมควรแก่ท่าน ผมจะจัดการหาให้เอง แต่ขอความกรุณาอย่ามารบกวนความเป็นส่วนตัวของพวกเราอีกเลย" คำประกาศก้องของสามีทำให้แม่สามีหลี่ถึงกับหน้าเปลี่ยนสี นางไม่เคยเห็นลูกชายคนนี้กล้าต่อปากต่อคำเช่นนี้มาก่อน ความแค้นเคืองปะทุขึ้นในอกจนนางสั่นไปทั้งร่าง "เจ้า! พวกเจ้ามันเป็นงูพิษ! ดี... ข้าจะคอยดูว่าวันพรุ่งนี้พวกเจ้าจะเอาอะไรกิน ถ้าไม่มีข้าวสารสักเมล็ดในยุ้งฉาง!" นางตะโกนทิ้งท้ายก่อนจะสะบัดก้นจากไปทิ้งไว้เพียงความเงียบที่กดดัน ฟางเซียนหันไปสบตาสามี นางหยิบช้อนเงินส่งให้เขา "ทานเสียเถิดค่ะ นี่คือแรงที่จะทำให้เราพลิกชีวิตจากคนถูกรังแก กลายเป็นผู้กุมชะตาของคนทั้งหมู่บ้าน" เฉินเหว่ยรับช้อนมาด้วยมือที่สั่นน้อยๆ เมื่อเขาลิ้มรสซุปไก่คำแรก รสสัมผัสที่อบอุ่นและพลังงานประหลาดที่แล่นพล่านไปทั่วร่างทำให้เขารู้สึกได้ทันทีว่า ภรรยาของเขาในวันนี้ไม่ใช่หญิงสาวที่อ่อนแอคนเดิมอีกต่อไป ทว่าในขณะที่ทั้งสองกำลังดื่มด่ำกับรสชาติของชัยชนะเล็กๆ ในค่ำคืนนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเสียงเคาะประตูไม้ที่ดังปัง! ก็แทรกเข้ามาอีกครั้ง พร้อมกับเงาร่างของหัวหน้าหมู่บ้านที่ยืนกระหืดกระหอบอยู่หน้าบ้าน "เฉินเหว่ย! ฟางเซียน! ออกมาเดี๋ยวนี้! ข้ามีเรื่องด่วนจากในเมือง... พวกเจ้าถูกหมายเรียกให้ไปขึ้นศาลในข้อหาลักลอบค้าของเถื่อน!" ฟางเซียนวางช้อนลงช้าๆ รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยเลศนัยปรากฏขึ้นบนใบหน้า นางไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เพราะนางรู้ดีว่านี่คือ 'กับดัก' ที่แม่สามีวางไว้ และเป็นโอกาสที่นางจะใช้ 'มิติฟาร์ม' พลิกสถานการณ์นี้ให้กลายเป็นหายนะของผู้ที่คิดร้ายกับนาง "ดูเหมือนว่าความสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นนะคะ ท่านพี่" นางกระซิบเสียงแผ่ว พลางลุกขึ้นยืนเตรียมเผชิญหน้ากับพายุที่กำลังจะถาโถมเข้ามา ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางแห่งการล้างแค้นไปกับฟางเซียนนะคะ มนตรากรรมสะท้อนสัญญาว่าจะร้อยเรียงทุกบทตอนให้เข้มข้นยิ่งกว่านี้ค่ะ