สวนผักออร์แกนิกในฝัน

เสียงกระแทกของท่อเหล็กชุบกัลวาไนซ์กระทบพื้นซีเมนต์ดังสนั่นหวั่นไหว ตามด้วยเสียงคำสั่งเฉียบขาดของพันตรีธนาที่ควบคุมทีมช่างผู้รับเหมาโครงสร้างโรงเรือนเกษตรอัจฉริยะอย่างแข็งขัน รินรดายืนกอดอกอยู่ใต้ร่มเงาของต้นมะม่วงหิมพานต์ สายตาคมกิร์ววับกวาดมองแปลแปลงดินขนาดใหญ่ที่เคยรกร้าง เต็มไปด้วยหญ้าคาและเศษวัชพืช ตอนนี้ถูกไถปรับหน้าดินจนเรียบเนียนด้วยรถแทรกเตอร์แรงม้าสูง งบลงทุนก้อนโตที่ธนาอนุมัติจากบัญชีส่วนตัวและสินเชื่อเกษตรกรยุคใหม่รวมกันกว่าเจ็ดหลัก กำลังเปลี่ยน "ไร่ปลายตะวัน" ให้กลายเป็นอาณาจักรเกษตรอินทรีย์ที่ทันสมัยที่สุดในอำเภอ "ระบบน้ำหยดอัตโนมัติพร้อมเซนเซอร์วัดความชื้นในดินและธาตุอาหาร N-P-K ที่คุณสั่งนำเข้าจากเยอรมนีมาถึงแล้วครับคุณริน" ธนาเดินเข้ามาหาภรรยา หยาดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าคมคายภายใต้หมวกแก๊ปสีเขียวเข้ม เขายื่นขวดน้ำแร่เย็นจัดให้เธอด้วยความใส่ใจตามเคย ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มฉายแววภาคภูมิใจเมื่อมองหน้าภรรยาคนสวย "ช่างบอกว่าถ้าติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์บนหลังคาโรงเรือนเสร็จ เราจะประหยัดค่าไฟได้ร้อยเปอร์เซ็นต์แถมยังมีกระแสไฟสำรองใช้ในระบบควบคุมอุณหภูมิโรงเรือนเพาะกล้าด้วย" "ดีมากค่ะ... เอ๊ย! ดีมากครับคุณธนา" รินรดาเผลอหลุดปากสำนวนเก่า แต่รีบแก้คำพูดพร้อมส่งค้อนวงใหญ่ให้สามีหนุ่มที่แอบอมยิ้มมุมปาก "ฉันหมายถึง... คุณนี่มือไวใจเร็วเสียจริง วางแผนแป๊บเดียว ของจากต่างประเทศมากองรวมกันตรงนี้หมดแล้ว แบบนี้ถ้าผลผลิตล็อตแรกราคาไม่พุ่งกระฉูดจนพวกญาติฝั่งป้าสมรอกแตกตาย ฉันยอมล้างส้วมไร่สามเดือนเลยคอยดูสิ" ธนาหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำนั้นช่างอบอุ่นท่ามกลางแดดจ้า "ไม่ต้องห่วงเรื่องป้าสมรหรอกครับ ผมให้ทนายจัดการเรื่องสิทธิ์การครอบครองที่ดินส่วนที่เขารุกล้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ถ้าพวกเขากล้าเข้ามาเหยียบในเขตไร่ของเราโดยไม่ได้รับอนุญาต ผมจะใช้ข้อหาบุกรุกดำเนินคดีให้ถึงที่สุด ไม่ต้องใช้แรงคุณหรอกครับที่รัก ให้ผมจัดการเรื่องสกปรกพวกนี้เอง" คำพูดราบเรียบแต่เด็ดขาดของนายทหารหนุ่มทำให้รินรดาใจเต้นแรงขึ้นมาวูบหนึ่ง เธอรู้ดีว่าภายใต้ท่าทางนิ่ง1ขรึมและตามใจเธอทุกอย่าง ธนาคือเสาหลักที่แข็งแกร่งที่สุด ยิ่งเมื่อรวมเข้ากับ "มิติลับ" ที่เธอครอบครอง ซึ่งอุดมไปด้วยเมล็ดพันธุ์พืชโบราณกลายพันธุ์สูตรพิเศษจากต่างมิติ การลงทุนนับล้านในวันนี้ จะสร้างผลกำไรมหาศาลจนพวกที่เคยดูถูกเหยียดหยามต้องอ้าปากค้างอย่างแน่นอน ในขณะที่ทั้งสองกำลังตรวจแปลนระบบระบายอากาศ เสียงรถกระบะเก่าคร่ำคร่าคันเดิมก็แล่นฝุ่นตลบเข้ามาจอดเทียบที่หน้าประตูรั้วเหล็กดัด ป้าสมรในชุดผ้าถุงสีซีดและสร้อยทองปลอมเส้นโตกระโจนลงจากรถด้วยสีหน้าบึ้งตึง นางกวาดสายตามองโครงสร้างเหล็กกล้าที่ตั้งตระหง่านราวกับค่ายทหารย่อมๆ ด้วยความรู้สึกทั้งอิจฉาและริษยาจนเนื้อตัวสั่นเทา "O๊าย! ทำอะไรกันเสียงดังหนวกหูชาวบ้านชาวช่องเขาไปหมด!" ป้าสมรตะโกนแว้ดเสียงแหลมสูง เดินดุ่มๆ เข้ามาในเขตก่อสร้างโดยไม่สนป้ายห้ามเข้า "นังรดา! แกเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะมาสร้างอะไรอลังการขนาดนี้ ห้ะ? เงินพวกนี้มันควรจะเป็นมรดกตกทอดของตระกูลเราไม่ใช่หรือไง แกแอบยักยอกเงินยายมาใช้ส่วนตัวใช่ไหม ถึงได้กล้าผลาญเงินเป็นเบี้ยแบบนี้!" รินรดาหรี่ตามองป้าสมรด้วยรอยยิ้มเย็นชา เธอไม่ได้แสดงอาการตกใจหรือหวาดกลัวแม้แต่น้อย กลับค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ร่างอ้วนท้วนของป้าตัวแสบ ช้าๆ อย่างมั่นใจ "อุ๊ย ป้าสมรครับ มาพอดีเลยกำลังคิดถึงอยู่พอดี" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงดัดจริตชวนโมโห "เงินที่ฉันสร้างเนี่ย มันคือเงินทุนที่สามีสุดหล่อของฉันหามาด้วยหยาดเหงื่อแรงกาย ไม่ใช่เงินเน่าๆ จากการไปหลอกขายที่ดินกินเหมือนพวกคนบางแถวนี้หรอกนะจำไว้ด้วย แล้วก็... ช่วยกรุณาถอยหลังออกไปส้าวหนึ่งด้วยครับ รองเท้าแตะยี่ห้อตลาดนัดของป้ากำลังเหยียบโดนท่อพรีเมียมนำเข้าจากเยอรมนีราคาเมตรละเป็นพัน ถ้ามันเสียหายขึ้นมา ฉันจะให้คุณสามีคิดดอกเบี้ยค่าปรับเป็นรายนาทีเลยทีเดียวเชียว" "นัง... นังเด็กปากดี!" ป้าสมรหน้าดำคร่ำเครียด ชี้หน้าหลานสาวด้วยความโกรธจัด "แกคิดว่ามีผัวเป็นทหารแล้วจะกร่างยังไงก็ได้เหรอ แกคอยดูเถอะ ฉันจะไปฟ้องผู้ใหญ่บ้าน ไปประกาศให้คนทั้งอำเภอรู้ว่าพวกแกมันพวกเนรคุณอกตัญญู!" ธนาเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างภรรยาและหญิงสูงวัย ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสนามพรางตาทำให้ป้าสมรถอยหลังกรูดโดยสัญชาตญาณ ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มมองต่ำลงมาด้วยความกดดันระดับสูงสุด "เชิญฟ้องได้ตามสบายเลยครับคุณป้า" ธนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่น่าเกรงขาม "แต่ก่อนจะไปฟ้องใคร ผมแนะนำให้กลับไปดูเอกสารสิทธิ์โฉนดที่ดินที่บ้านก่อนนะคับว่า แปลงไหนเป็นของใคร และแปลงไหนที่สามีคุณแอบไปเซ็นชื่อปลอมแปลงเอกสารเมื่อสิบปีก่อน... ทางกรมที่ดินเขากำลังตรวจสอบคดีอาญาอยู่พอดี เผื่อคุณป้าอยากจะเข้าไปเยี่ยมสามีในเรือนจำพร้อมกันทีเดียว จะได้ไม่ต้องเสีย่าน้ำมันรถหลายรอบ" สีหน้าของป้าสมรเปลี่ยนจากสีแดงก่ำเป็นสีซีดขาวทันที ร่างท้วมสั่นเทาด้วยความตกใจกลัว นางอ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออก ได้แต่ถอยหลังกรูดขึ้นรถกระบะแล้วเหียบคันเร่งหนีออกไปฝุ่นตลบอย่างไม่คิดชีวิต รินรดากลั้วหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างสะใจ เธหันไปมองหน้าสามีหนุ่มแล้วส่งสายตากรุ้มกริม "ร้ายกาจไม่เบานะครับผู้พัน งัดไม้ตายเรื่องคดีปลอมแปลงเอกสารมาขู่ทีเดียว หางจุกตูดหนีแทบไม่ทัน" "เพื่อความสงบสุขของภรรยา ผมทำได้ทุกอย่างครับ" ธนาตอบยิ้มๆ ก่อนจะโอบเอวบางเข้ามาแนบชิด "ตอนนี้แปลงเกษตรอัจฉริยะของเราก็เคลียร์พื้นที่เรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ขั้นตอนสำคัญ... การนำเมล็ดพันธุ์ลับจากมิติของคุณมาลงดิน" รินรดายิ้มรับ ดวงตาสุกใสเป็นประกายความหวัง "คืนนี้แหละค่ะคุณธนา ฉันจะพาคุณไปสัมผัสกับแปลงเกษตรในฝันที่จะทำให้ 'ไร่ปลายตะวัน' กลายเป็นตำนานบทใหม่ที่ไม่มีใครโค่นล้มได้" แต่ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังก้าวเดินกลับไปยังตัวบ้านพักเพื่อเตรียมตัวสำหรับภารกิจยามค่ำคืน เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อของธนาก็แผדเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหัน นายทหารหนุ่มหยิบขึ้นมาดูหน้าจอ สีหน้าที่เคยผ่อนคลายกลับขมวดมุ่นลงทีละน้อยเมื่อเห็นชื่อผู้โทรเข้า สายเรียกเข้าจากเบอร์แปลก... แต่รหัสพื้นที่ระบุชัดเจนว่ามาจาก "กรุงเทพมหานคร" และเป็นเบอร์ตรงจากกองบัญชาการใหญ่ทหารบก ที่สำคัญ... ปลายสายคือเสียงทุ้มต่ำของนายพลผู้ทรงอิทธิพล ซึ่งเป็นอดีตผู้บังคับบัญชาเก่าของธนา และเป็นบุคคลเดียวกับที่เคยพยายาม "คลุมถุงชน" ธนากับบุตรสาวนักธุรกิจใหญ่เมื่อหลายปีก่อน "ธนา... ลูกอยู่ที่ไร่บ้านนอกนั่นจริงๆ สินะ" เสียงปลายสายลอดออกมาด้วยความเยียบเย็นและทรงอำนาจ "ฉันส่งคนไปสืบเรื่องเมียเด็กของแกแล้ว... ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะ แกกำลังเล่นกับไฟกองใหญ่ที่ไม่มีวันดับ" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลมทะเลพัดรัก" มา ณ ที่นี้นะครับ