แผนสร้างแบรนด์รุ่ง

เสียงกระแทกของสมุดบัญชีปกหนังสีน้ำตาลเข้มลงบนโต๊ะไม้สักเนื้อแน่นดังสนั่น กลบเสียงจิ้งจอกและแมลงยามค่ำคืนในห้องทำงานของไร่ปลายตะวันจนสิ้นซาก รินรดากอดอกมองตัวเลขหมึกสีแดงและดำที่รายGเรียงกันเป็นพรืดบนหน้ากระดาษ ดวงตากลมโตหรี่ลงอย่างใช้ความคิด ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันจนเป็นเส้นตรง อาหารเลิศรสที่เธอรังสรรค์จากวัตถุดิบในมิติลับไม่เคยมีปัญหาเรื่องรสชาติ ลูกค้าในตลาดอำเภอต่างแห่กันมาต่อคิวจนของหมดเกลี้ยงในเวลาไม่ถึงชั่วโมง แต่ปัญหาใหญ่มันไม่ได้อยู่ที่รายรับ... แต่อยู่ที่รูรั่วในคลังสินค้าและการจัดการโลจิสติกส์ที่ป้าสมรกับพรรคพวกเคยเข้ามาปั่นป่วนทิ้งไว้ต่างหาก "ถ้าเรายังปล่อยให้ผักออร์แกนิกเกรดพรีเมียมจากมิติพิเศษต้องเน่าคาห้องเย็นเพราะระบบหมุนเวียนสินค้าแบบ FIFO (First-In, First-Out) มีปัญหา อีกไม่นานต่อให้ผมขยันทำแปลงเกษตรแค่ไหน กำไรที่เราควรจะได้ก็ต้องละลายหายไปกับค่าเสื่อมราคาหมดนะครับ" พันตรีธนาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่มั่นคง ร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองสบายๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมก్రిบภายใต้กรอบหน้าคมคายมองภรรยาคนสวยด้วยแววตาเอ็นดูแกแกมระคนชื่นชม เขายื่นดินสอไม้ในมือหมุนเล่นเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง มือหนาวางลงบนพนักเก้าอี้ที่รินรดานั่งอยู่ราวกับต้องการสร้างอาณาเขตและส่งต่อความอบอุ่น รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตากับสามีหนุ่ม เธอถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่งอย่างไม่นึกเกรงกลัว ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงติดจะประชดนิดๆ ตามประสาเชฟสาวผู้ไม่เคยยอมจำนนต่ออุปสรรคใด "คุณนี่นะ... พูดเรื่องธุรกิจทีไร หน้าตาจริงจังยิ่งกว่าตอนวางแผนยุทธวิธีทางทหารเสียอีก แต่คุณพูดถูกค่ะ... เอ๊ย! ผมหมายถึงที่คุณพูดมามันถูกเผง" รินรดาแอบแก้คำพูดตัวเองทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นรอยยิ้มมุมปากของสามี "ให้ตายเถอะธนา ถ้าไม่ได้คุณช่วยจัดระเบียบสต็อกสินค้าและวางระบบซัพพลายเชนใหม่ ป่านนี้ฉันคงหัวหมุนกับการเคลียร์บัญชีกับพวกหน้าเลือดฝั่งโน้นจนไม่ได้นอนแน่ๆ" ธนาหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงทุ้มนั้นสั่นอยู่ในอกกว้างเมื่อร่างบางเผลอเอี้ยวตัวมาซบไหล่เขาอย่างลืมตัว มือหนายกขึ้นลูบกลุ่มผมนุ่มสลวยของภรรยาอย่างเบามือ "หน้าที่ของสามีที่ดี ไม่ใช่แค่การกาง 05 (แผนที่ทางทหาร) ปกป้องเขตแดนจากศัตรูภายนอกอย่างป้าสมรเท่านั้นนะครับ แต่คือการช่วยภรรยาบริหารจัดการอาณาจักรธุรกิจให้เติบโตจนพวกที่จ้องจะฮุบสมบัติอ้าปากค้างด้วยความอิจฉาต่างหาก" ธนาผผละมือออกเล็กน้อย ก่อนจะกางแผนผังคลังสินค้าที่เขาเพิ่งร่างขึ้นด้วยลายมือระเบียบเรียบร้อยให้รินรดาดู "คืนนี้เราจะมาทำความสะอาดสต็อกครั้งใหญ่ แบ่งโซนสินค้าออกเป็นสามส่วน โซนแรกคือวัตถุดิบสดใหม่จากมิติพิเศษที่ต้องหมุนเวียนออกขายภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง โซนที่สองคือแปรรูปเพื่อเพิ่มมูลค่า เช่น น้ำพริกสูตรเด็ดและผักดองออร์แกนิก และโซนสุดท้าย... พื้นที่สำรองสำหรับขยายตลาดส่งออกในเมืองหลวง" รินรดากวาดสายตามองแผนงานอย่างรวดเร็ว สมองอันชาญฉลาดของอดีตเชฟมือฉกาจประมวลผลตามอย่างรวดเร็ว แววตาของเธอลุกโชนด้วยประกายแห่งความตื่นเต้น การบริหารจัดการคลังสินค้าแบบที่ธนาเสนอไม่ได้แค่แก้ปัญหาเรื่องของเน่าเสีย แต่มันคือการ "ติดสปีด" ให้กับธุรกิจของเธออย่างแท้จริง! "เยี่ยมมากคุณสามี!" รินรดาตบโต๊ะฉาดใหญ่ด้วยความชอบใจ ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ "ในเมื่อคุณวางแผนหลังบ้านได้แน่นหนาขนาดนี้ งั้นทางหน้าบ้าน... ฝีมือการทำอาหารของฉันก็พร้อมจะกระชากเรตติ้งตลาดในอำเภอให้สะเทือนเหมือนกัน!" ทั้งคู่ลงมือจัดระเบียบห้องเก็บสินค้าและบัญชีร่วมกันจนล่วงเลยเข้าสู่ยามดึก กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรในแปลงเกษตรลอยตามลมเข้ามาทางหน้าต่างผสมผสานกับบรรยากาศอันอบอุ่นภายในห้อง ทว่า ในขณะที่รินรดากกำลังจะหยิบสมุดบันทึกเล่มสุดท้ายขึ้นมาเก็บ เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ แต่รัวเร็วดังขึ้นจากด้านนอก *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* ธนาขมวดคิ้วมุ่นทันที ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูงโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณความเป็นนายทหารตื่นตัวขึ้นในเสี้ยววินาที เขาหันไปส่งสัญญาณมือให้รินรดานั่งอยู่ที่เดิม ก่อนจะเดินสาวเท้ายาวๆ ไปเปิดประตู แสงไฟจากระเบียงสาดส่องกระทบเข้ากับร่างของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง สภาพเสื้อผ้าเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้างและเหงื่อ ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก มือสั่นเทากำซองเอกสารสีน้ำตาลยับยู่ยี่ไว้แน่น "ผู้พันครับ! คุณรินรดา!แย่แล้วครับ..." เสียงหอบหายใจกระเส่าของคนงานเฒ่าดังแทรกเข้ามาในความเงียบ "เมื่อครู่... คนของป้าสมรแอบลักลอบเอาสารเคมีแปลกปลอมไปเทลงในรางส่งน้ำหลักที่ต่อตรงมาจากแปลงผักมิติพิเศษในโซน C แล้วครับ!" รินรดาหน้าถอดสีทันที เธอลุกพรวดขึ้นจนเก้าอี้ล้มคว่ำไม่เป็นท่า สัญชาตญาณความเดือดดาลพุ่งปรี๊ดขึ้นถึงขีดสุด ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจปนโกรธเกรี้ยว ป้าสมรนั่นมันรนหาที่ตายชัดๆ! ธนาหันกลับมามองภรรยา แววตาคมกริบฉายประกายความเยือกเย็นน่ากลัว รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก ราวกับมัจจุราชที่กำลังเตรียมตัวต้อนรับเหยื่อผู้โง่เขลาเข้าสู่หลุมพรางที่ขุดไว้เอง "ใจเย็นๆ ครับที่รัก..." ธนาเอ่ยเสียงนุ่มแต่หนักแน่น ขณะเอื้อมมือไปหยิบปืนพกประจำกายขึ้นมาตรวจสอบความพร้อมอย่างรวดเร็ว "ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมนอกกฎ... คืนนี้ ผมจะแสดงให้พวกมันเห็นเองว่าการทำลายล้างห่วงโซ่อุปทานของไร่ปลายตะวัน มันมีราคาที่ต้องจ่ายแพงหูฉี่ขนาดไหน!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ลมทะเลพัดรัก" มา ณ ที่นี้นะครับ