คำเตือนถึงกิลด์ใหญ่

"ถ้าพวกท่านคิดว่าป้ายชื่อกิลด์ ‘อัสนีทมิฬ’ บนอกเสื้อ จะทำให้ข้าต้องก้มหัวให้... เกรงว่าพวกท่านคงต้องเรียนรู้คณิตศาสตร์พื้นฐานใหม่เสียแล้วนะครับ ว่าเศษส่วยที่พวกท่านพยายามรีดไถ มันไม่มีค่าแม้แต่เศษผงใต้รองเท้าของข้าเลย" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยแต่แฝงแรงกดดันมหาศาลดังขึ้นท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครมของโรงเตี๊ยมกลางเมืองหลวงเซน트ราเรีย บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารวีไอพีเงียบกริบลงในเสี้ยววินาที ราวกับมีใครดึงปลั๊กเสียงของโลกใบนี้ออก เหล่านักผจญภัยและพ่อค้าที่เคยส่งเสียงจอแจต่างพากันถอยกรูดชิดผนังห้อง ดวงตาทุกคู่เบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงและหวาดผวา ร่างสูงโปรดปรานของ อาคิน ในชุดคลุมสีดำสนิทไร้ลวดลายยืนนิ่งสงบ มือข้างหนึ่งถือแก้วชาอุ่น ๆ ไอร้อนลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศเย็นยะเยือกที่เขาเป็นคนแผ่ซ่านออกมา ด้านข้างของเขา ลูน่า สตรีมเมอร์สาวชื่อดังกำลังถือลูกแก้วเวทมนตร์บันทึกภาพด้วยรอยยิ้มพึงใจ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายระยิบระยับจ้องมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยความคลั่งไคล้และเทิดทูนราวกับเขาคือเทพเจ้าผู้ประทานความบันเทิงอันสูงสุดให้แก่ผู้ชมหลายแสนคนบนหน้าจอ เบื้องหน้าของอาคินคือ 'บารอน' รองหัวหน้ากิลด์อัสนีทมิฬ ชายร่างยักษ์ผู้สวมเกราะเหล็กกล้าชั้นดีประดับอัญมณีเวทมนตร์ระยิบระยับ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดปูดโปน มือหนากำด้ามดาบใหญ่แน่นจนสั่นเทา "ไอ้สวะไร้คลาสเอ้ย! แกกล้าดียังไงมาหยามหน้ากิลด์ใหญ่อย่างพวกเรา!" บารอนคำรามลั่น แรงกดดันระดับนักผจญภัยคลาส A ระเบิดออกมาจากร่างจนโต๊ะไม้เนื้อแข็งรอบข้างเริ่มปริร้าว "คิดจะหาเรื่องตายคาเมืองหลวงสินะ ถึงได้ปากดีขนาดนี้!" ไม่มีแม้แต่เสียงถอนหายใจ อาคินเพียงแค่เหลือบสายตาคมกริบสีนิลมองชายตรงหน้า ราวกับกำลังมองแมลงวันที่น่ารำคาญตัวหนึ่ง ความนิ่งเฉยนี้ยิ่งทำให้บารอนรู้สึกเหมือนถูกตบหน้ากลางสาธารณชน ความโกรธครอบงำสติสัมปชัญญะจนหมดสิ้น "ตายซะ!" พริบตาเดียว ดาบใหญ่เคลือบสายฟ้าสีครามถูกชักออกจากฝักด้วยความเร็วสูง เสียงกระแสไฟฟ้าลั่นเปรี๊ยะปร๊ะผ่าอากาศพุ่งตรงเข้าใส่ลำคอของอาคินหมายปลิดชีพในดาบเดียว เหล่าผู้ชมในโรงเตี๊ยมต่างพากันกั้นหายใจ บางคนถึงกับหลับตาลงเพราะไม่อยากเห็นภาพศีรษะหลุดจากบ่า ทว่า... ภาพที่ปรากฏต่อสายตากลับทำให้ลมหายใจของทุกคนสะดุดกึก อาคินไม่ได้ขยับตัวแม้แต่น้อย เขายังคงถือแก้วชาไว้ในมือซ้ายอย่างมั่นคง ส่วนมือขวา... ยกขึ้นมาเพียงข้างเดียวอย่างเกียจคร้าน ปลายนิ้วเรียวยาวชี้ตรงไปข้างหน้าอย่างไร้การตั้งท่า *แปะ* เสียงนิ้วดีดเบา ๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน แต่มันกลับทรงพลังราวกับเสียงฟ้าผ่ากลางใจชน เสียงคลื่นกระแทกเวทมนตร์อันไร้รูปพุ่งปะทะเข้ากับดาบใหญ่สายฟ้าอย่างจัง แรงปะทะระดับมหาศาลทำเอาดาบเหล็กกล้าชั้นดีหักสะบั้นเป็นสองท่อนในพริบตา! "อึก... เป็นไปไม่ได้!" บารอนเบิกตาโพลงด้วยความตกใจสุดขีด แรงสะท้อนย้อนกลับซัดร่างมหึมาของรองหัวหน้ากิลด์กระเด็นลอยละลิ่วไปกระแทกกับเสาหินอ่อนของโรงเตี๊ยมจนหักโคัง ร่างของเขาไถลกลิ้งไปกับพื้นก่อนจะกระอือกเลือดสีแดงสดออกมาคำโต ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุดเมื่อตระหนักว่าช่องว่างระหว่างพวกเขามันกว้างใหญ่ราวกับฟ้ากับเหว ความเงียบสงัดปกคลุมไปทั่วบริเวณอีกครั้ง ไม่มีใครกล้าส่งเสียงหายใจดัง อาคินค่อย ๆ ก้าวเดินเข้าไปใกล้ร่างที่นอนหมดสภาพทีละก้าว เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินดังก้องกังวาน ราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย "ข้าเตือนพวกท่านแล้วนะครับว่าอย่าหาเรื่อง" อาคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าสะพรึงกลัว เขาก้มลงมองบารอนที่กำลังพยายามตะเกียกตะกายหนีด้วยความหวาดผัว "ฝากกลับไปบอกหัวหน้ากิลด์ของพวกท่านด้วยว่า ถ้ายังไม่อยากให้กิลด์อันดับหนึ่งนี้กลายเป็นแค่ชื่อในตำนาน ก็เอาเงินค่าเสียหายทั้งหมดมาคุกเข่าขอข้าถึงหน้าประตูเมืองภายในสามชั่วโมงนี้" ในขณะเดียวกัน ช่องคอมเมนต์ในสตรีมของลูน่ากำลังระเบิดเป็นภูเขาไฟ ทะเลตัวอักษรวิ่งผ่านหน้าจอด้วยความเร็วสูงจนมองแทบไม่ทัน *(ความคิดเห็นจากผู้ชม: "ท่านอาคินเท่เกินไปแล้วโว้ยยยยยยย!" / "มือเดียวจริงด้วย! ตบเกรียนคลาส A คว่ำในวิเดียว สมเป็นเซียนเกมไร้พ่าย!" / "กิลด์อัสนีทมิฬเตรียมตัวล่มสลายได้เลย ฮ่าๆๆๆ")* ลูน่าหัวคิกคักด้วยความชอบใจ เธอจ่อลูกแก้วเวทมนตร์เข้าไปใกล้ใบหน้าของบารอนที่กำลังเนื้อตัวสั่นเทา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใสออกอากาศ "ได้ยินชัดเจนแล้วนะคะผู้ชมทุกท่าน เตรียมแคปหน้าจอช่วงเวลานี้ไว้ให้ดี เพราะนี่คือจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของกิลด์ใหญ่ที่โอหังที่สุดในเซิร์ฟเวอร์นี้ค่ะ!" อาคินหันหลังกลับ ไม่สนใจเศษสบสวะที่นอนโออดครวญอยู่บนพื้น เขาหยิบการ์ดสีดำสนิท ไร้ลวดลายแต่แฝงออร่าเวทมนตร์โบราณออกมาจากกระเป๋าเสื้อ สัมผัสเย็นเฉียบของมันยืนยันถึงอำนาจที่ไร้ขีดจำกัดในมือ ทว่า ในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวเท้าออกจากโรงเตี๊ยม เสียงฝีเท้าอันหนักหน่วงนับร้อยคู่ก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากด้านนอก พื้นดินสั่นสะเทือนราวกำลังเกิดแผ่นดินไหว แรงกดดันระดับมหาศาลที่เหนือกว่าบารอนหลายร้อยเท่าพุ่งทะลักเข้ามาปิดล้อมทุกทางออก ม่านพลังสีทองอร่ามถูกกางกั้นขึ้นรอบตัวอาคาร ปิดตายทุกเส้นทางหนี ประตูโรงเตี๊ยมถูกพังกระเด็นด้วยพลังเวทอันรุนแรง ร่างของชายวัยกลางคนในชุดเกราะทองคำสลักลายมังกร ก้าวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าถมึงทึง ดวงตาดุจพญามารจ้องเขม็งมาที่อาคินพร้อมประกาศก้อง "บังอาจนักนะไอ้หนู... แกกล้าดียังไงมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของ 'กิลด์ราชันย์เพลิง' และท้าทายกฎของสภาสูง!" อาคินชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างเย้ยหยันโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง เขาเพียงแค่ใช้นิ้วเคาะเบา ๆ ลงบนการ์ดสีดำในมือ เสียงระบบแจ้งเตือนก้องกังวานในโสตประสาทของเขาทันที *[ระบบยืนยัน: ท่านได้ทำการปลดล็อก "บัญชีวงเงินอภิมหาศาล" ระดับสูงสุด สำเร็จ]* *[ยอดเงินคงเหลือในระบบ: อนันต์ (Infinity)]* *[ท่านต้องการซื้อกิจการทั้งหมดของ "กิลด์ราชันย์เพลิง" ในราคาเงินสดทันทีหรือไม่?]* อาคินหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยตอบระบบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่ดังพอให้คนทั้งโรงเตี๊ยมได้ยิน "ซื้อครับ... เอาตึกนี้และชีวิตของพวกมันทั้งหมดด้วยนะครับ" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่สงครามครั้งนี้ด้วยกันนะครับ