พบเจอนางเอกผู้คลั่งไคล้

"ถ้าคิดว่าขยะอย่างพวกแกจะแตะต้องเส้นผมของฉันได้ล่ะก็... ลองก้าวเข้ามาอีกสักก้าวสิครับ" เสียงทุ้มต่ำเรียบเฉยดังขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของดันเจี้ยนระดับ S แสงไฟสีม่วงอมแดงจากเวทมนตร์ระดับสูงสะท้อนบนใบหน้าด้านข้างที่คมกริบราวกับรูปสลักของ อาคิน อดีตเซียนเกมผู้ไร้พ่าย เบื้องหน้าของเขามีกิลด์นักผจญภัยระดับท็อปของอาณาจักรที่กำลังคุกเข่าหอบหายใจรดพื้นด้วยความหวาดกลัว ร่างกายของพวกมันสั่นเทาจนแทบควบคุมไม่ได้ ไม่ใช่เพราะความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้กับบอส แต่เป็นเพราะแรงกดดันมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทเพียงคนเดียว ในโลกใบใหม่ที่เต็มไปด้วยกฎเกณฑ์อันโหดร้ายแห่งนี้ อาคินไม่ได้มาเพื่อเล่นสนุก เขากำลังกวาดล้างพวกที่เคยเหยียบย่ำเขาในอดีตให้ราบคาบด้วยปลายนิ้ว กรรแสงกล้องเวทมนตร์ขนาดจิ๋วที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศกำลังสั่นระริก มันคือเครื่องมือสตรีมมิ่งที่เชื่อมต่อสัญญาณภาพไปยังหน้าจอหลักนับล้านทั่วทวีป และเจ้าของช่องสตรีมนี้กำลังเบิกตากว้างด้วยความคลั่งไคล้จนแทบหยุดหายใจ ลูน่า สตรีมเมอร์สาวชื่อดังระดับแนวหน้า ผู้มีผู้ติดตามนับสิบล้านคน ยืนแข็งค้างอยู่หลังเสาหินขนาดใหญ่ ดวงตากลมโตของเธอจดจ้องแผ่นหลังของชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ หัวใจของเธอกำลังเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก ความเย็นชา ความเด็ดขาด และพลังอำนาจที่เหนือกว่าสามัญสำนึกนั่น... มันช่างงดงาม ช่างเย้ายวน และช่างทรงพลังจนเธอแทบอยากจะทรุดตัวลงกราบกรานแทบเท้า *สุดยอด... พระเจ้านี่มัน... เทพเจ้าชัดๆ!* ลูน่ากรีดร้องอยู่ในใจ ใบหน้าขาวเนียนของเธอแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น มือเรียวบางที่ถือคถาเวทมนตร์สั่นระริก ไม่ใช่เพราะกลัวศัตรู แต่เป็นเพราะความคลั่งไคล้ที่มีต่อบุรุษเบื้องหน้าพุ่งทะยานจนเกินขีดจำกัด ในห้องสตรีมมิ่งออนไลน์ คอมเมนต์นับล้านกำลังไหลผ่านหน้าจออย่างบ้าคลั่งจนอ่านไม่ทัน: *(เฮ้ย! นั่นกิลด์ "ราชันย์โลหิต" ไม่ใช่เหรอวะ ทำไมถึงไปนอนกองอยู่กับพื้นแบบนั้น!)* *(ใครคือไอ้หนุ่มชุดดำนั่นวะ ใช้สกิลอะไรทำไมพวกมันถึงขยับไม่ได้เลย!)* *(ลูน่า! หนีไปซะ! เธอจะเข้าไปใกล้สัตว์ประหลาดแบบนั้นทำไม!)* แต่ลูน่าไม่ได้สนใจคอมเมนต์พวกนั้นเลยแม้แต่น้อย สิ่งเดียวในสายตาของเธอตอนนี้ มีเพียงเงร่างของอาคินที่กำลังก้าวเข้าไปใกล้หัวหน้ากิลด์ผู้โอหังที่เคยประกาศกร้าวว่าจะขับไล่พวกเขาออกจากดันเจี้ยน "แก... แกเป็นใครกันแน่... ปีศาจ! แกไม่ใช่แค่นักผจญภัยธรรมดาแน่!" หัวหน้ากิลด์ราชันย์โลหิตกระอักเลือดออกมาคำโต ดวงตาเบิกโพ้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ขณะที่รองเท้าบูทสีดำของอาคินเหยียบลงบนมือขวาของมันอย่างไร้ความปรานี "ผมก็แค่คนธรรมดาที่เกลียดพวกน่ารำคาญครับ" อาคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียաբเฉย ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องดินฟ้าอากาศ เสียงนั้นไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของทุกคนที่ได้ยิน กรอบ! เสียงกระดูกแตกหักดังสนั่นท่ามกลางความเงียบงัน หัวหน้ากิลด์กรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทรมาน แต่ไม่มีใครกล้าขยับตัวช่วยเหลือ แม้แต่ลูกน้องคนอื่นๆ ก็ทำได้เพียงหมอบกราบเอาหน้าแนบพื้นดินเพื่อร้องขอชีวิต อาคินกวาดสายตาคมกริบมองรอบตัว บรรยากาศรอบกายกดดันจนอากาศแทบจะกลายเป็นของแข็ง ก่อนที่เขาจะสะบัดมือเบาๆ ส่งร่างของพวกมันทั้งหมดกระเด็นทะลุกำแพงหินออกไปนอกดันเจี้ยนด้วยแรงกระแทกเดียว ความเงียบสงบกลับคืนมาอีกครั้ง เหลือเพียงเสียงฝีเท้าของอาคินที่กำลังหันหลังกลับมา ดวงตาสสีนิลคู่นั้นกวาดมองไปยังซอกเสาที่ลูน่าแอบอยู่ อาคินไม่ได้แสดงท่าทีตกใจแม้แต่น้อย เขารู้ตัวมาตั้งแต่แรกแล้วว่ามีสตรีมเมอร์สาวคอยแอบถ่ายทอดสดเรื่องราวทั้งหมดอยู่ "จะแอบดูไปถึงไหนล่ะครับ หรือว่ารอให้ผมเชิญมาดื่มชาด้วยกันก่อน?" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นลอยๆ แต่ทำเอาลูน่าสะดุ้งสุดตัว เธอสูดลมหายใจเข้าลึก 3 ครั้งเพื่อเรียกความกล้า ก่อนจะก้าวออกมาจากหลังเสา ใบหน้าของเธอยังคงหลงเหลือร่องรอยความตื่นตะลึง แต่ในขณะเดียวกัน แววตาคู่นั้นก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า ลูน่าไม่ได้ถอยหนีเหมือนคนปรกติ เธอกลับเดินตรงเข้าไปหาอาคินด้วยรอยยิ้มกว้างที่ฉาบอยู่บนใบหน้า ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับราวกับเด็กน้อยที่เพิ่งได้พบของเล่นชิ้นโปรด "คุณอาคินคะ... ไม่สิ ท่านอาคิน!" ลูน่าเอ่ยเสียงใส ขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นอายความเป็นผู้ชายที่เย็นชาและอันตรายจากตัวเขา "ฉันชื่อลูน่าค่ะ เป็นสตรีมเมอร์อันดับหนึ่งของเขตนี้... แต่ตอนนี้ ฉันไม่อยากเป็นสตรีมเมอร์ของคนอื่นแล้วล่ะค่ะ" อาคินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปรายตามองหญิงสาวที่กล้าเข้ามาใกล้เขาในระยะประชิดโดยไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย "แล้วคุณอยากเป็นอะไรล่ะครับ?" ลูน่าทรุดตัวลงข้างหนึ่งคุกเข่าลงเบื้องหน้าอาคินอย่างนอบน้อม เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนบูชา ดวงตาฉายแววคลั่งไคล้จนแทบจะละลาย "ฉันขอติดตามคุณค่ะ! ไม่ว่าคุณจะไปฆ่าใคร ทำลายกิลด์ไหน หรือล้างบางทวีปนี้ให้ราบคาบ... ให้ฉันเป็นคนถือกล้องบันทึกความยิ่งใหญ่ของคุณเถอะนะคะ! ฉันยอมทำทุกอย่างที่คุณต้องการเลยค่ะ!" ภายในสตรีมหลัก ยอดผู้ชมพุ่งทะยานทะลุหลักสิบล้านคนในพริบตา คอมเมนต์หยุดชะงักลงอย่างกะทันหัน ทุกคนต่างอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น สตรีมเมอร์สาวชื่อดังผู้หยิ่งผยอง กำลังคุกเข่าถวายตัวให้กับชายหนุ่มปริศนาคนนี้กลางดันเจี้ยนระดับ S อาคินจ้องมองหญิงสาวเบื้องด้วยนิ่งงงไปชั่วขณะ ก่อนที่มุมปากหยักจะได้รูปจะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจ "ตามใจคุณก็แล้วกันครับ... แต่ถ้าช้าจนตามผมไม่ทัน ผมไม่รอหรอกนะครับ" ลูน่ายิ้มกว้างจนแก้มปริ ดวงตาเป็นประกายด้วยความสุขล้นพ้น เธอรีบดีดตัวลุกขึ้นยืนเคียงข้างเขาอย่างจงรักภักดีทันที ทว่า ในวินาทีที่อาคินกำลังจะก้าวเดินออกจากดันเจี้ยน เสียงแจ้งเตือนระบบมิติเบื้องหน้าก็ดังขึ้นพร้อมกับแสงสีแดงฉานที่สาดส่องลงมาจากเพดานถ้ำ *[คำเตือนระบบ: ตรวจพบการปลุกชีพของ "ราชันย์มังกรทมิฬโบราณ" ระดับเลเวล 999 ภายในรัศมี 500 เมตร... โหมดทำลายล้างอัตโนมัติถูกเปิดใช้งาน]* พื้นดินใต้เท้าของทั้งสองคนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกขนาดใหญ่ปริแตกออกพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ทำเอาหูอื้อตาลาย และก่อนที่อาคินจะได้ขยับตัว แสงสว่างจ้าสีดำสนิทก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากใจกลางพื้นดิน พร้อมกับร่างมหึมาของมังกรโบราณที่แผ่ไอสังหารปกคลุมไปทั่วทั้งทวีป! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่สงครามครั้งนี้ด้วยกันนะครับ