ผู้ทรยศตัวจริง

เสียงคำรามต่ำของระบบระบายอากาศแรงดันสูงในเซกเตอร์เจ็ดดังระงับความเงียบงันของสถานีอวกาศ "นอติลุส" กลิ่นฉุนของโอโซนผสมผสานกับคราบเลือดจาง ๆ ลอยอวลอยู่ในห้องปฏิบัติการวิจัยแรงโน้มถ่วงศูนย์ การเดินทางข้ามดาวเคราะห์ที่แสนยาวนานจบลงด้วยความว่างเปล่า ทว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหลังประตูบานนี้กลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าสุญญากาศนอกสถานี ดร.ศิลา ชะลอฝีเท้าลง ดวงตาคู่คมกวาดมองไปทั่วห้องปฏิบัติการที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อย บัดนี้มันกลับกลายเป็นฉากอาชญากรรมที่ได้รับการจัดฉากอย่างแนบเนียน หน้าจอโฮโลแกรมหลักยังคงกะพริบแสงสีแดงก่ำ ฟ้องถึงการถูกเจาะระบบอย่างรุนแรง ข้อมูลหน่วยความจำควอนตัมที่เธอแลกมาด้วยลมหายใจของสหายร่วมทาง ได้ถูกกวาดล้างจนเกลี้ยงเกลา ไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวของรหัสผ่าน "พวกเขาไม่ได้มาเพื่อทำลาย... แต่มาเพื่อกวาดลักษ์หลักฐานทั้งหมด" เสียงทุ้มต่ำของผู้บัญชาการคณินดังขึ้นจากด้านหลัง ลมหายใจของเขาอุ่นรดต้นคอเมื่อก้าวเข้ามาประชิดเพื่อประเมินสถานการณ์ ปืนพกเลเซอร์ในมือถูกปลดเซฟพร้อมใช้งาน สายตาดุดันกวาดสำรวจทุกซอกมุมด้วยสัญชาตญาณของทหารอาชีพผู้ผ่านสมรภูมิมาโชกโชน ศิลาไม่ตอบ เธอย่อตัวลงคุกเข่าบนพื้นโลหะเย็นเฉียบ เบื้องหน้าของเธอคือร่างไร้วิญญาณของ ดร.บาสเตียน นักวิเคราะห์ข้อมูลผู้กุมความลับทั้งหมด ผู้ชายที่ควรจะรอต้อนรับพวกเขาด้วยข้อมูลชี้ขาด กลับนอนแน่นิ่ง ดวงเบิกโพลงสะท้อนแสงสีแดงจากสัญญาณเตือนภัย ร่างกายมีร่องรอยการถูกเผาไหม้ด้วยกระแสไฟฟ้าแรงดันสูงจากระบบภายใน—เป็นการฆาตกรรมที่แนบเนียนจนระบบความปลอดภัยของสถานีบันทึกไว้ว่าเป็น "อุบัติเหตุจากการทำงาน" "อุบัติเหตุอีกแล้วอย่างนั้นหรือครับ ผู้บัญชาการ" ศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว แต่กรามที่ขบเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูนฟ้องถึงคลื่นอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ภายใน "คนที่สามารถเข้าถึงรหัสผ่านระดับโอเมก้าของห้องนี้ได้ มีไม่ถึงห้าคนบนสถานีนี้ และหนึ่งในนั้น... นั่งอยู่บนบัลลังก์บัญชาการสูงสุด" คณินก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ข้างกายเธอ สายตาคมกริบมองร่างไร้ลมหายใจเบื้องล่าง ก่อนจะเบนกลับมามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความเจ็บปวด เขาจงใจโน้มตัวลงมาให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน เพื่อให้เธอได้เห็นความจริงจังในแววตาคู่นั้น "อย่าเพิ่งใช้อารมณ์ตัดสิน ดร.ศิลา" คณินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลขึ้นอย่างผิดคาด ทว่าหนักแน่นและทรงอำนาจ "ถ้าคุณใช้ความแค้นนำทาง คุณจะเดินไปติดกับดักที่พวกมันวางไว้ตั้งแต่ก่อนที่เราจะเทียบท่าเสียอีก การที่ข้อมูลถูกลบไม่ได้แปลว่ามันหายไปอย่างไร้ร่องรอย... ระบบควอนตัมสำรองยังมีอยู่ และผมรู้ว่าคุณซ่อนแบ็คอัปอีกชุดไว้ที่ไหน" ศิลาหันขวับมามองสบตาเขา ระยะห่างระหว่างกันสั้นลงจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวอีกฝ่าย หัวใจของเธอเต้นระรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความอึดอัดที่ต้องยอมรับว่า ผู้ชายคนนี้... ผู้ซึ่งยืนอยู่คนละฝั่งอุดมการณ์กับเธอเสมอ กลับเป็นคนเดียวที่อ่านใจเธอทะลุปรุโปร่ง "ทำไมคุณถึงช่วยผม... เอ๊ย ช่วยฉัน" ศิลาเผลอหลุดสรรพนามส่วนตัวออกมาชั่วขณะด้วยความลืมตัว แต่นั่นยิ่งทำให้บรรยากาศระหว่างเขาทั้งสองมีความตึงเครียดแบบแปลกประหลาดเจือปนอยู่ "เพราะผมเกลียดการพ่ายแพ้ และเกลียดพวกที่เล่นนอกกติกามากกว่าคุณไงล่ะ" คณินมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มหยันที่เต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย "ลุกขึ้นเถอะครับ เรามีเวลาไม่มาก ก่อนที่ทีมกวาดล้างของสภาสูงจะมาถึงและเปลี่ยนให้เรากลายเป็นแพะรับบาปในคดีนี้แทน" ในจังหวะที่มือหนายื่นเข้ามาเพื่อฉุดร่างของเธอลุกขึ้นจากพื้น สัญชาตญาณการเอาตัวรอดก็กรีดร้องเตือนภัยขึ้นในโสตประสาท เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาตามทางเดินโลหะ มุ่งตรงมายังห้องปฏิบัติการแห่งนี้ด้วยความรวดเร็ว คณินดึงตัวศิลาเข้าไปหลบหลังเสาคอนโทรลเลอร์หลักในเสี้ยววินาที ปืนในมือถูกยกขึ้นเล็งไปที่ประตูอัตโนมัติที่กำลังเลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ แสงไฟฉุกเฉินกะพริบวับวาบสาดส่องเงาร่างของใครบางคนทอดผ่านม่านควันจางๆ ทว่า สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาไม่ใช่หน่วยกวาดล้างของสภาสูงอย่างที่คาดการณ์ไว้ บนหน้าจอโฮโลแกรมสำรองที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะทำงานของบาสเตียน ซึ่งรอดพ้นจากการกวาดล้างด้วยระบบเข้ารหัสโบราณ จู่ๆ ก็สว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีคำสั่ง ภาพวิดีโอวงจรปิดแบบเรียลไทม์ปรากฏใบหน้าของบุคคลผู้ทรงอำนาจที่สุดคนหนึ่งบนสถานีอักษร พร้อมกับเสียงบันทึกการสนทนาที่เพิ่งถูกส่งออกไปยังยานอพยพฉุกเฉินนอกสถานี *...ยืนยันการทำลายข้อมูลทั้งหมด ยานอพยพกำลังออกเดินทาง แผนการ 'หลุมดำ' จะเริ่มทำงานในอีกสามสิบนาทีข้างหน้า และไม่มีใครรอดไปจากที่นี่ได้แม้แต่คนเดียว...* ดร.ศิลาเบิกตากว้างเมื่อตระหนักว่า เสียงนั้นเป็นของใคร ขณะเดียวกัน คณินก็หน้าถอดสีเมื่อตระหนักว่า เป้าหมายที่แท้จริงของการฆ่าปิดปากครั้งนี้ไม่ใช่แค่การปกปิดความลับเรื่องการทุจริต... แต่มันคือการฆ่าล้างบางทุกคนบนสถานีอวกาศ "นอติลุส" เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยการทดลองที่ผิดกฎหมายข้ามดวงดาวทั้งหมด! และก่อนที่ใครจะได้ทันขยับตัว เสียงล็อกอัตโนมัติของประตูก็เริ่มทำงานจากภายนอก พร้อมกับไฟส่องสว่างทั้งหมดที่ดับลง เหลือเพียงความมืดมิดและเสียงนับถอยหลังของระบบทำลายตัวเองที่ดังขึ้นจากเพดาน *ติ๊ด... ติ๊ด... เหลือเวลาอีก 29 นาที* ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดมิดในบทที่ยี่สิบเอ็ดนี้กับไฮเปอร์ไดรฟ์นะครับ