แผนการโค่นล้มสภา

แสงนีออนสีฟ้าอมม่วงจากจอโฮโลแกรมสามมิติลอยเคว้งคว้าง สะท้อนลงบนแว่นตากรอบบางและดวงตาที่ฉายแววเหนרื่อยล้าแต่คมกริบของ ดร.ศิลา นิ้วเรียวยาวของเธอกำลังกวาดผ่านอากาศเพื่อดึงข้อมูลดิบจากเซิร์ฟเวอร์หลักของสภาอาณานิคม ชั้นที่ 88 ของสถานีอวกาศอียิสเวลานี้ เงียบสงัดจนได้ยินเสียงระบบปรับอากาศคำรามต่ำในผนังโลหะหนาเตอะ ไม่มีที่ว่างให้ความลังเลอีกต่อไป ศิลาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นความสั่นเทาของเรียวปาก ข้อมูลที่วิ่งผ่านเรตินาของเธอในขณะนี้ไม่ใช่แค่สถิติการขนส่งแร่ธาตุทั่วไป แต่มันคือแผนผังลับระดับความปลอดภัยสูงสุดที่ถูกเข้ารหัสไว้ด้วยอัลกอริทึมควอนตัมซับซ้อน ซึ่งเธอนั่งแกะรหัสมาตลอดเจ็ดสัปดาห์เต็ม เบื้องหน้าของเธอคือความจริงอันน่าสะพรึงกลัว "พวกมันไม่ได้ต้องการแค่ผูกขาดตลาดพลังงาน... แต่พวกมันกำลังจะทำให้สถานีนี้กลายเป็นเศษเหล็ก" เสียงพึมพำของศิลาดังขึ้นในความเงียบ ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเมื่อภาพจำลองการระเบิดของแกนพลังงานฟิวชั่นถูกเรนเดอร์ขึ้นมาบนจอ มันคือแผนการล่มสลายที่ถูกจัดฉากให้เป็นอุบัติเหตุทางเทคนิค เพื่อเปิดทางให้กลุ่มทุนข้ามดวงดาวเข้าฮุบสิทธิ์การขุดเจาะทรัพยากรในเขตสุริยะชั้นนอกทั้งหมด โดยมีชีวิตของผู้คนนับแสนบนสถานีอียิสเป็นเพียงเบี้ยตัวเล็กๆ ในกระดาน ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก น้ำหนักการก้าวเท้าที่สม่ำเสมอและมั่นคงแบบนี้นอกจาก ผู้บัญชาการคณิน แล้ว ก็ไม่มีใครในสถานีแห่งนี้กล้าเดินเข้ามาในเขตกักกันความปลอดภัยระดับนี้ยามวิกาล ประตูกั้นโลหะเลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ คณินก้าวเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวของเธอด้วยชุดเครื่องแบบเต็มยศ ไหล่กว้างที่สะสมภาระอันหนักอึ้งของกองกำลังความมั่นคงดูเกร็งขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าคมคายไร้รอยยิ้ม ดวงตาคมกริบกวาดมองสภาพห้องที่เต็มไปด้วยหน้าต่างโค้ดและข้อมูลวิ่งพล่าน ก่อนจะมาหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าซีดเผือดแต่ทระนงของหญิงสาว "ดึกมากแล้ว ดร.ศิลา... แสงสว่างจากจอพวกนั้นคงไม่ช่วยให้คุณมองเห็นอนาคตที่ชัดเจนขึ้นหรอกนะครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น บรรยากาศรอบตัวเขากดดันจนอากาศในห้องแทบจะกลายเป็นของแข็ง คณินก้าวเข้ามาหยุดยืนห่างจากโต๊ะทำงานของเธอเพียงไม่กี่ก้าว สายตาคมปลาบจับจ้องมาที่เธอราวกับเสือดาวที่กำลังประเมินเหยื่อ ศิลาไม่หลบสายตา เธอปิดหน้าจอโฮโลแกรมลงครึ่งหนึ่งเพื่อให้แสงสว่างลดความดრาม่าลง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มผู้กุมอำนาจทางทหารทั้งหมด "ถ้าฉันรอให้อนาคตมันเกิดขึ้นจริงตามที่คุณกับพวกพ้องในสภาวางแผนไว้... ถึงตอนนั้น ฉันคงไม่ต้องมองอะไรอีกแล้วล่ะครับ ผู้บัญชาการคณิน" ศิลาเน้นเสียงคำว่า 'คุณ' ด้วยน้ำเสียงเย็นชา เธอเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจไม่ให้ทรยศความนิ่งสงบที่สร้างขึ้นมา คณินหรี่ตาลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อกรามขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ความเงียบงันชั่วขณะหนึ่งระหว่างคนทั้งสองเต็มไปด้วยแรงกระเพื่อมทางจิตวิทยาที่ดึงดูดและผลักไสในเวลาเดียวกัน เขาก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานอีกก้าวโน้มตัวลงใช้มือค้ำขอบโต๊ะ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นโคโลญจน์จางๆ ผสมกับกลิ่นอับของโลหะอวกาศ "คุณกำลังเล่นกับไฟ ดร.ศิลา... ไฟที่ใหญ่เกินกว่าที่คนตัวเล็กๆ อย่างคุณจะแบกรับไหว" คณินกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับลง ทว่าเต็มไปด้วยความกดดันและ... ความห่วงใยที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนใต้มาดของทหารผู้ไร้หัวใจ "ไฟเหรอครับ?" ศิลาสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยวที่สะสมมานาน เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจนใบหน้าอยู่ห่างจากเขาเพียงคืบ "คนที่กำลังจุดไฟเผาผู้บริสุทธิ์นับแสนคนคือสภาที่คุณก้มหัวให้ต่างหากล่ะครับ! แผนการทำลายสถานีอียิสเพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิ์ในการขุดเจาะแร่ไทเทเนียม... คุณรู้เรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้ว? หรือว่าคุณเป็นคนเซ็นอนุมัติมันเองด้วยซ้ำ!" คำถามที่พุ่งตรงราวกับลูกศรอาบยาพิษทำให้คณินชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาคมกริบไหววูบไปชั่วพริบตาก่อนจะกลับมาเรียบเฉยดังเดิม ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้มันอัดแน่นไปด้วยความจริงที่กำลังจะระเบิดออก คณินถอนหายใจยาวเหยียด เขาผละถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว ยืดตัวตรงด้วยท่าทีที่สง่างามแต่มั่นคง "โลกไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความยุติธรรมหรอกนะครับ ดร.ศิลา... มันขับเคลื่อนด้วยทรัพยากรและการอยู่รอด ถ้าสถานีนี้ต้องแลกเพื่อให้อาณานิคมหลักอีกสามแห่งรอดพ้นจากวิกฤตพลังงาน มันก็เป็นราคาที่... สมเหตุสมผล" "คำพูดสวยหรูของฆาตกรใส่สูท!" ศิลาแค่นหัวเราะออกมาอย่างเจ็บปวด หยดน้ำตาแห่งความคับแค้นเอ่อคลอเบ้าแต่เธอไม่ยอมปล่อยให้มันไหลร่วงลงมา "ครอบครัวของฉันก็ตายเพราะความ 'สมเหตุสมผล' ของพวกคุณบนสถานีเก่าเมื่อสิบปีก่อน! และตอนนี้คุณยังจะให้ประวัติศาสตร์มันซ้ำรอยกับคนนับแสนที่นี่อีกงั้นเหรอ?" ความเจ็บปวดในอดีตที่ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาทำให้แววตาของคณินเปลี่ยนไป เขารู้ดีว่าจุดอ่อนของหญิงสาวคืออะไร และเขาก็เกลียดตัวเองที่ต้องเป็นฝ่ายเหยียบย่ำมันเพื่อรักษาความลับของรัฐบาลข้ามดวงดาว "ถ้าคุณดื้อดึงที่จะเผยแพร่ข้อมูลนี้ออกไป..." คณินเว้นจังหวะ เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นและเด็ดขาดไร้เยื่อใย "ผมจะเป็นคนแรกที่ต้องสั่งจับกุมคุณข้อหากบฏ... และในฐานะทหาร ผมไม่มีสิทธิ์เลือกเส้นทางอื่น" ศิลาสบตาเขา นิ่งงันไปชั่วขณะ เธอเห็นความขัดแย้งที่รarาพันอยู่ในดวงตาคู่นั้น ความรู้สึกผิดและความรับผิดชอบที่แบกรับไว้บนบ่ากว้างกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่มันก็สายเกินกว่าจะถอยหลังกลับแล้ว "ถ้าอย่างนั้น คุณก็คงต้องรีบหน่อยแล้วล่ะครับ..." ศิลายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน มือเรียวกดปุ่มส่งข้อมูลครั้งสุดท้ายบนแป้นพิมพ์ล่องล่องหน เสียงเตือนระดับวิกฤตดังขึ้นทันทีจากระบบโครงข่ายหลัก **[Warning: Data Broadcast Initiated - Target: Global Interstellar Network]** คณินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างสูงพุ่งเข้าหาตัวเธอเพื่อจะปิดระบบด้วยความรวดเร็ว แต่ทว่า... หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้ากลับดับวูบลงพร้อมกันทั้งหมด ไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นแทนที่ พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นสถานี ไม่ใช่เพราะการส่งข้อมูลของศิลา... แต่เป็นเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวที่ดังมาจากชั้นใต้ดินของสถานี แรงสั่นสะเทือนรุนแรงจนทั้งคู่เซถลาล้มลงไปกองกับพื้นโลหะ คณินรีบยันตัวลุกขึ้น คว้าแขนของศิลาไว้แน่นด้วยสัญชาตญาณการปกป้อง ใบหน้าคมคายตอนนี้เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่ศิลาไม่เคยเห็นมาก่อน "ไม่ใช่ฝีมือคุณ..." คณินพึมพำด้วยเสียงแหบพร่า ดวงตาเบิกกว้างเมื่อตระหนักถึงความจริงบางอย่าง "พวกมันไม่ได้รอให้คุณส่งข้อมูล... พวกมันเริ่มแผนการล่วงหน้าเร็วกว่าที่เราคิด!" ก่อนที่ศิลาจะได้เอ่ยปากถามอะไร ประตูนิรภัยที่พังเสียหายก็มีเงาร่างของกลุ่มชายชุดดำพร้อมอาวุธหนักครบมือพุ่งพรวดเข้ามาในห้อง พร้อมกับเสียงกระซิบจากระบบ AI กลางของสถานีที่ประกาศก้องด้วยน้ำเสียงไร้วิญญาณ: *[ตรวจพบรหัสทำลายล้างฉุกเฉิน... ระบบควบคุมทั้งหมดถูกยึดครองโดยบุคคลภายนอก... นับถอยหลังสู่การล่มสลาย: 10 นาที]* ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางฝ่าความมืดมิดในบทที่ยี่สิบห้ากับไฮเปอร์ไดรฟ์นะครับ