รอยร้าวบนพิมพ์เขียว

พิมพ์เขียวแผ่นใหญ่ถูกกางทับลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง เสียงกระดาษยับยู่ยี่จากการกระแทกฝ่ามือดังสะท้อนก้องห้องทำงานชั่วคราวหน้าไซต์งานก่อสร้าง กลิ่นอายของฝุ่นปูนและอิฐบล็อกลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เจือจางในอากาศ “คุณกำลังเสียสติไปแล้วหรือไง รินรดา” น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาจนเข้ากระดูกดำเอ่ยขึ้น ศิลายืนค้ำโต๊ะด้วยสองแขน แผงอกกว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตพับแขนจนเห็นมัดกล้ามเนื้อตึงเกร็ง สายตาคมกริบราวกับสัตว์นักล่าจดจ้องมองสถาปัตยกรรมสาวที่ยืนเผชิญหน้าเขาอย่างไม่ลดละ รินรดาเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แม้แผ่นหลังจะชนเข้ากับชั้นวางเอกสารจนแทบไม่มีทางถอย แต่แววตาของเธอกลับไม่มีความหวาดกลัว เจือไว้ด้วยความดื้อรั้นและท้าทายที่พร้อมจะแผดเผาทุกกฎเกณฑ์ที่เขาขีดเส้นไว้ “ฉันไม่ได้เสียสติค่ะ ศิลา... คนที่กำลังดึงดันและยึดติดกับตัวเลขผลกำไรจนมองข้ามความปลอดภัยของโครงสร้างต่างหากคือคุณ” เธอกล่าวสวนกลับ น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่เต็มไปด้วยแรงสั่นสะเทือนทางอารมณ์ นิ้วเรียวชี้ลงไปยังจุดรอยต่อของเสาหลักในแบบแปลน “ถ้าเราลดขนาดเหล็กเสริมตามที่คุณสั่งเพื่อประหยัดงบสิบเปอร์เซ็นต์ตามที่ ‘คินทร์’ เสนอมา ตึกนี้จะกลายเป็นสุสานคอนกรีตทันทีที่เกิดแรงลมปะทะตึกสูง” ชื่อของ ‘คินทร์’ ทำให้กรามคมของศิลาขบเข้าหากันจนขึ้นสันนูน บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนอุณหภูมิในห้องราวกับติดลบ ความหึงหวง อำนาจมืด และความระแวงผสมปนเปกันในแววตาคู่นั้น เขาเกลียดการที่ผู้หญิงตรงหน้าเอמהชื่อผู้ชายคนอื่นขึ้นมาต่อรองกับเขา และยิ่งเกลียดเข้าไปใหญ่ที่เธอแสดงท่าทีปกป้องข้อเสนอจอมปลอมนั่น ศิลาสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว ระยะห่างที่เคยมีถูกทลายลงในพริบตา จนรินรดาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืนๆ เมื่อแผ่นอกแกร่งแทบจะแนบชิดกับร่างระหงของเธอ ไออุ่นจากร่างกายของชายหนุ่มแผ่ซ่านทะลุเนื้อผ้าเข้ามา ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบที่ทั้งอันตรายและเย้ายวนใจในคราวเดียวกัน “คุณกำลังปกป้องมัน... หรือกำลังหาข้ออ้างเพื่อจะไปเจอหน้ามันกันแน่ รินรดา” ศิมาก้มใบลงกระซิบชิดริมใบหู เสียงกระซิบพร่าต่ำและเต็มไปด้วยความกดดัน ร้อนผ่าวจนเส้นขนบนต้นคอของหญิงสาวลุกชัน “ถอยไปนะศิลา คุณกำลังใช้อารมณ์ตัดสินงาน” รินรดาพยายามดันอกเขาออก แต่แรงของผู้หญิงหรือจะสู้แรงของอัลฟ่าหนุ่มผู้คุมอาณาจักรหมื่นล้านได้ ศิลาคว้าข้อมือเรียวทั้งสองข้างของเธอรวบไว้ด้วยมือเดียวแล้วกดตรึงแนบกับผนังด้านหลังอย่างง่ายดาย แรงกดดันจากร่างกายที่ทาบทับเข้ามาทำให้ลมหายใจของเธอกระชั้นชิด สบตากับนัยน์ตาสีเข้มที่ลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาและโทสะ ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วจนแทบจะเป็นจังหวะเดียวกัน ความโกรธเกรี้ยวในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดทางเพศที่พุ่งพล่านจนน่ากลัว “ปากดีนักนะ...” ศิลาพึมพำต่ำในลำคอ สายตาคมกวาดมองริมฝีปากอิบอิ่มที่เม้มเข้าหากันอย่างดื้อรั้น เขารู้ดีว่าวิธีไหนที่จะหยุดความพยศของเธอได้ดีที่สุด ไม่ต้องรอให้สติทักท้วง ศิลาก้มลงประกบเรียวปากหยักลึกเข้าหาอย่างไร้ความปรานี รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอกลืนเสียงประท้วงลงคอเมื่อสัมผัสร้อนแรงรุกรานเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำจากโพรงปากนุ่มอย่างดุเดือดและเร่าร้อน ราวกับต้องการลงทัณฑ์ความหัวรั้นของเธอให้ราบคาบ มือหนาที่เคยตรึงข้อมือเธอไว้ เปลี่ยนมาเป็นบีบกระชับที่เอวคอดกิ่ว ดึงรั้งร่างบางให้แนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง รินรดาพยายามทุบตีประท้วงที่แผงอกเขา แต่ยิ่งขัดขืนเท่าไหร่ วงแขนแข็งแกร่งก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นเท่านั้น ความหอมหวานจากรสจูบเริ่มกัดกินความตั้งใจทั้งหมดของเธอ สติสัมปชัญญะที่เคยแข็งแกร่งเริ่มพังทลายลงทีละน้อย ร่างกายอ่อนยวบยาบราวกับขี้ผึ้งลนไฟ ความรู้สึกวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังเมื่อสัมผัสจากมือหนาเริ่มลูบไล้ขึ้นตามแนวโค้งเว้าของสรีระใต้ร่มผ้า ศิลาผริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโกยกอบโกยอากาศเข้าปอดอย่างน่าสงสาร ขณะที่ริมฝีปากของเขายังคงคลอเคลียอยู่แถวซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนจนเกิดรอยจางๆ ท่ามกลางความเงียบงันและเสียงหอบหายใจระรัวของคนทั้งคู่ “จำไว้ว่า... ไม่มีใครสั่งฉันได้ แม้กระทั่งคุณเอง” เสียงกระซิบแหบพร่าข้างใบหูพร้อมกับลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดผิวเนื้อ ทำให้รินรดารู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่างด้วยความอับอายและปรารถนาที่ถูกปลุกเร้า ทว่า... ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังระอุถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันที่หน้าห้องทำงาน ก็ทำลายภวังค์สีชมพูอมแดงนั้นลงทันที “คุณศิลาครับ... แขกที่ไม่ได้รับเชิญมาถึงแล้วครับ เขาบอกว่ามีเอกสารสำคัญจากคุณคินทร์มาส่งถึงคุณรินรดาโดยเฉพาะครับ” ศิลาชะงักกรามขบแน่น ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองที่ประตูทันที รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงใหญ่ ขณะที่รินรดาสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินชื่อนั้น... และยิ่งตกใจหนักขึ้นเมื่อประตูห้องถูกผลักเปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่งก้าวเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่ซ่อนไว้ภายใต้ความมืดมน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งสู่ห้วงแห่งอำนาจและเสน่หาอันเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ