ในห้องลับชั้น 20

เศษกระดาษที่ปลิวว่อนบนพื้นพรมราคาแพงไม่ได้ระคายผิวของศิลาแม้แต่น้อย วิศวกรหนุ่มผู้คุมอาณาจักรเหล็กและคอนกรีตยืนนิ่งสนิท ดวงตาคมกริบดั่งใบมีดโกนกวาดมองเอกสารลับที่เพิ่งถูกโยนลงต่อหน้า แผ่นกระดาษเหล่านั้นบันทึกเส้นทางการเงินที่เชื่อมโยงระหว่างตระกูลคู่แข่งกับบริษัทของรินรดา... สถาปัตยกรรมแห่งความไว้วางใจพังทลายลงในพริบตา เหลือเพียงเพลิงโทสะที่ถูกกักเก็บไว้ใต้ใบหน้าอันเรียบเฉย "แกคิดจะทำลายบริษัทของตระกูลเราลับหลังฉันอย่างนั้นรึ?" เสียงทุ้มทรงอำนาจของศิลาเอ่ยขึ้น มันไม่ใช่คำถามที่ต้องการคำตอบ แต่มันคือประกาศิตแห่งการพิพากษา รินรดาที่ยืนอยู่มุมห้องสะท้านเฮือก เธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ แม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัวต่อรัศมีคุกคามที่แผ่ออกมาจากตัวเขา แต่ศักดิ์ศรีของสถาปนิกสาวผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครก็ทำให้เธอยืดกายขึ้นสู้สายตา "ฉันไม่ได้ทำ..." น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อยแต่แข็งกร้าว "คุณไม่มีสิทธิ์มาปรักปรำฉันด้วยเอกสารปลอมๆ พวกนี้ ศิลา!" "ปลอมงั้นเหรอ?" ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเย็นเยียบจนน่าขนลุก ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าไปประชิดเธอทีละก้าวราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุม กลิ่นกายอายบุรุษผสมผสานกับความดุดันแผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวแทบจะหลอมละลาย "รินรดา... เธอคิดว่าฉันโง่พอที่จะดูไม่ออกว่าใครอยู่เบื้องหลังเกมนี้หรือไง คินทร์มันจ่ายเธอด้วยอะไร ถึงทำให้สถาปนิกผู้หยิ่งทะนงยอมเอาศักดิ์ศรีมาแลกกับการเป็นสายให้มันบนเตียงด้วยล่ะ?" "หุบปากนะ!" รินรดาตบหน้าฉาดใหญ่ลงบนแก้มแกร่ง แรงปะทะทำให้ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรง แต่ศิลาไม่ได้ถอยหนี เขากลับค่อยๆ หันกลับมา ช้าๆ นัยน์ตาคู่นั้นลุกโชนด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนาอันบิดเบี้ยวและโทสะที่ระอุถึงขีดสุด ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่มือหนาจะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเรียวเล็กทั้งสองข้างแล้วตรึงมันไว้เหนือศีรษะของเธอ แรงบิดจากอัลฟ่าหนุ่มทำให้รินรดาต้องแผ่นหลังแนบชิดกับผนังกระจกเย็นเฉียบของห้องลับชั้น 20 วิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนของมหานครเบื้องล่างกลายเป็นเพียงภาพเบลอ เมื่อดวงตาของเขากักขังเธอไว้ทั้งหมด "กล้ามากนะที่ตบฉัน..." ศิลาโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังหอบสะท้าน ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนรับรู้ถึงรสชาติแห่งการลงทัณฑ์ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น "ในเมื่อเธอเลือกที่จะเล่นเกมสกปรกนี้ งั้นเรามาดูกกันว่า... ศักดิ์ศรีที่เธอพนักนักหนa มันจะเหลือสักเท่าไหร่ เมื่ออยู่ใต้ร่างของฉัน" ริมฝีปากร้อนผ่าวทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนโยน แต่เป็นการบดขยี้ รุกราน และลงทัณฑ์ รินรดากรอกตาด้วยความตื่นตระหนก พยายามเบือนหน้าหนีและขัดขืนสุดกำลัง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดหรือจะสู้แรงมหาศาลของวิศวกรหนุ่มผู้คลั่งแค้น ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ มือข้างหนึ่งที่พันธนาการข้อมือเธอไว้เปลี่ยนมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบสนิททุกสัดส่วน ความตึงเครียดทางเพศที่สะสมมานานนับเดือนระเบิดออกราวกับเขื่อนแตก รสจูบเปลี่ยนจากความดุดันเป็นความลึกล้ำ เร่าร้อน และชวนให้มึนเมา รินรดาที่พยายามแข็งขืนเริ่มอ่อนระทวยลงทีละน้อย สัมผัสจากมือหนาที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังภายใต้เสื้อเชิ้ตทำงาน ปลุกเร้ากระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง ความโกรธเกรี้ยวแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามที่เธอไม่อาจปฏิเสธ หัวใจที่เต้นรัวด้วยความกลัว บัดนี้กลับเต้นระรัวด้วยแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่เขากำลังป้อนให้ ศิลาผริมฝีปากออกช้าๆ สายตาคมกราบกรานมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการถูกจูบอย่างพึงพอใจ นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่ชื้นเหงื่อออกจากกรอบหน้าของเธอ น้ำเสียงของเขาแหบพร่าจนน่ากลัว "เธอหวานกว่าที่ฉันคิด... รินรดา และเธอกำลังจะชดใช้ความผิดนี้ด้วยร่างกายของเธอเอง" ไม่รอให้เธอได้เอ่ยปฏิเสธ ริมฝีปากร้อนก็ทาบทับลงมาอีกครั้ง หนักหน่วงและเรียกร้องยิ่งกว่าเดิม เสื้อผ้าเนื้อดีถูกปลดเปลื้องออกทีละชิ้นท่ามกลางแสงไฟนีออนจากตึกระฟ้า สัมผัสแห่งผิวเนื้อที่แนบชิดกันจุดไฟปรารถนาให้โหมกระหน่ำในห้องลับชั้น 20 เสียงหอบหายใจระคนเสียงครางแผ่วเบาเคล้าคลอไปกับเสียงลมราตรี ร่างระหงถูกพาเข้าสู่วังวนแห่งรสเสน่หาที่ศิลาเป็นผู้ควบคุมทุกจังหวะชีวิตของเธอ การสอดประสานทั้งทางร่างกายและจิตวิญญาณเต็มไปด้วยความดุเดือด เย้ายวน และลึกซึ้งจนยากจะถอนตัว ทว่า... ในวินาทีที่ความสุขสมกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูรัวเร็วด้านนอกห้องลับก็ดังขึ้นขัดจังหวะ "คุณศิลาครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... เอกสารในเซฟหลักถูกแฮก และคนที่ทำ... ไม่ใช่คุณรินรดา!" ดวงตาของศิลาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ร่างกายที่กำลังกอดกะหวัดรัดรึงอยู่กับรินรดานิ่งค้างไปชั่วขณะ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับเกมอำนาจอันเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ