รอยร้าวในใจ

แฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทถูกโยนลงบนโต๊ะกระจกกลางห้องทำงานด้วยแรงกระแทกที่มากพอจะทำให้ถ้วยกาแฟเซรามิกสั่นสะเทือน ลมหายใจของคินทร์สะดุดกักทันทีเมื่อดวงตาคมกริบของศิลากวาดมองเอกสารฉบับนั้นสลับกับใบหน้าของเขาด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นใดๆ บรรยากาศภายในห้องแคบลงถนัดตา แรงกดดันมหาศาลจากอัลฟ่าหนุ่มผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จแผ่ซ่านจนแทบหายใจไม่ออก "คุณคิดจริงๆ หรือคินทร์ ว่าเกมตื้นๆ แบบนี้จะลอดพ้นสายตาผมไปได้" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบเรื่อย ทว่าทรงพลังจนคนฟังต้องขบกรามแน่น คินทร์พยายามรักษาความเยือกเย็นบนใบหน้า แต่เม็ดเหงื่อกาฬกลับผุดพรายขึ้นตามขมับอย่างปิดไม่มิด เมื่อเอกสารลับที่ควรจะนอนนิ่งอยู่ในเซฟนิรภัยของบริษัทคู่แข่ง กลับมาอยู่ในมือของศิลาก่อนเวลาอันควร ในจังหวะเดียวกันนั้น ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างเงียบเชียบ รินรดาก้าวเข้ามาพร้อมม้วนกระดาษแปลนพิมพ์เขียวในมือเรียว เธอนิ่งงันไปชั่วขณะเมื่อสัมผัสได้ถึงบรรยากาศอันคุคุกรุ่นราวกับมีประตูนรกเปิดรออยู่ตรงหน้า ดวงตากลมโตคู่สวยกวาดมองสถานการณ์อย่างรวดเร็ว สมองอันเฉียบคมของสถาปัตยกรรมสาวประเมินความเสี่ยงและอ่านเกมขาดในเสี้ยววินาที ศิลาหันขวับมามองผู้มาใหม่ แววตาที่เคยแข็งกร้าวและเย็นชาฉายประกายบางอย่างที่ลึกซึ้งขึ้น เขาสังเกตเห็นร่องรอยการคำนวณโครงสร้างด้วยลายมือยึกยือที่ขอบกระดาษพิมพ์เขียวในมือเธอ—ลายมือที่ระบุตัวเลขรับน้ำหนักและจุดยึดโยงซึ่งแม่นยำยิ่งกว่าวิศวกรอาวุโสบางคนในทีมเสียอีก "รินรดา..." ศิลาเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย มันเจือความน่าค้นหาและความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ท่าทีคุกคาม "คุณเห็นอะไรในแผนผังโครงสร้างที่คินทร์พยายามปกปิดมาตลอดสัปดาห์นี้บ้างล่ะ หืม?" รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอมองหน้าศิลาอย่างไม่เกรงกลัว แม้หัวใจจะเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะจากแรงดึงดูดทางเพศและอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเขา เธอก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน วางพิมพ์เขียวลงข้างแฟ้มเอกสารลับ แล้วใช้ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนจุดวิกฤตของโครงสร้างที่คินทร์จงใจบิดเบือน "วัสดุก่อสร้างที่สั่งเข้ามาล็อตล่าสุด... ไม่ได้มาตรฐานตามที่ระบุในสัญญาครับ เอ่อ... ดิฉันหมายถึง มันรองรับแรงอัดได้น้อยกว่าที่คำนวณไว้ร้อยละสิบห้า ถ้าฝืนสร้างต่อ ตึกนี้จะถล่มลงมาภายในสามปี" คำพูดที่ตรงไปตรงมาอย่างไร้ความหวาดกลัวนั้น ทำให้คินทร์หน้าถอดสีในทันที ขณะที่ศิลากลับนิ่งอึ้ง ดวงตาคมกริบหรี่ลงมองสถาปัตยกรรมสาวตรงหน้าด้วยความทึ่งและความกระหายที่พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด เขานึกไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงเบี้ยล่างในเกมธุรกิจ จะมีความสามารถและสายตาที่เฉียบคมจนมองทะลุกลลวงทั้งหมดได้ ศิลาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายกำยำภายใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มก้าวเข้ามาประชิดตัวรินรดาอย่างรวดเร็ว จนเธอต้องถอยหลังไปชนกับขอบโต๊ะทำงานอย่างไร้ทางหนี มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือบางไว้แน่นด้วยแรงอบอุ่นที่แฝงไปด้วยการครอบครอง ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับซอกคอระหงจนรินรดาต้องสะท้านเยือกไปทั้งร่าง "เก่งมาก... รินรดา" ศิลาโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม น้ำเสียงพร่าต่ำเต็มไปด้วยความเย้ายวนที่ทำเอาสติกระเจิง "คุณทำให้ผมประหลาดใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า และผมก็เกลียดการถูกหักหลัง... แต่ผมหลงใหลผู้หญิงที่ฉลาดเป็นกรดอย่างคุณเหลือเกิน" คินทร์ที่ยืนมองภาพนั้นกำมือแน่นด้วยความโกรธแค้นและอับจนหนทาง แต่เขาไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวท่าศิลาส่งสายตาดุดันเหลือบมองมาเพียงแวบเดียว อัลฟ่าหนุ่มใช้มืออีกข้างเชยคางสถาปัตยกรรมสาวขึ้น บังคับให้เธอดบสบตากับเขาที่ลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาอันเร่าร้อน สัมผัสจากปลายนิ้วหยาบกร้านไล้ไปตามกรอบหน้าเรียวเนียน รินรดารู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วผิวหนัง ความโกรธขึงในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความหวามไหวที่ยากจะต้านทาน ร่างกายของเธออ่อนยวบลงไปครึ่งหนึ่งเมื่อริมฝีปากหยักลึกโน้มลงมาประทับจูบอย่างเร่าร้อนและเอาแต่ใจ มันไม่ใช่จูบแห่งการลงทัณฑ์ แต่เป็นจูบที่เรียกร้อง ยึดครอง และแผדเผาความรู้สึกนึกคิดทั้งหมดให้มอดไหม้ รสจูบดุดันแต่เต็มไปด้วยเสน่หาอันลุ่มลึกทำให้ลมหายใจของรินรดาสะดุดกัก สมองที่เคยประมวลผลเรื่องโครงสร้างตึกกลับขาวโพลน เหลือเพียงสัมผัสจากเรียวลิ้นร้อนรอนที่เกี่ยวพันและตักตวงความหวานล้ำอย่างไม่รู้จักพอ มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวบางให้แนบชิดติดกับแผงอกแกร่ง จนเธอสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วไม่แพ้กัน ในห้วงเวลาที่สติสัมปชัญญะกำลังจะหลุดลอยไปกับรสสัมผัสอันวาบหวาม ศิลาก็ผริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโยนตัวอยู่กับอกของเขา สายตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากบวมเจ่อและดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มด้วยความปรารถนาอย่างพึงพอใจ "เกมนี้ยังไม่จบหรอกนะคินทร์..." ศิลาเอ่ยขึ้นโดยไม่ละสายตาไปจากรินรดา น้ำเสียงเยียบเย็นแต่แฝงความเร่าร้อน "ส่วนเธอ... รินรดา คืนนี้เรายังมีเรื่องต้องสะสางกันอีกยาวนาน บนเตียงของฉัน" ทว่า ในวินาทีที่ศิลากำลังจะก้มลงมอบจูบเร่าร้อนให้กับเธออีกครั้ง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงพร้อมกับการพังประตูห้องทำงานให้เปิดออกกว้างก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ร่างของชายสูงวัยในชุดสูทสั่งตัดพิเศษผู้เป็นประธานใหญ่แห่งกลุ่มบริษัทก่อสร้างก้าวเข้ามาพร้อมกับบอดี้เกิร์ดร่างยักษ์อีกสี่คน สายตาดุดันกวาดมองคนทั้งสามในห้องด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น "ศิลา... แกคิดจะทำลายบริษัทของตระกูลเราลับหลังฉันอย่างนั้นรึ?" เสียงทุ้มทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำลายบรรยากาศทั้งหมด พร้อมกับแฟ้มเอกสารอีกชุดที่ถูกโยนลงพื้น ซึ่งเผยให้เห็นความลับอันดำมืดที่แม้แต่ศิลาก็ยังไม่เคยล่วงรู้มาก่อน ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมดำดิ่งไปกับเกมอำนาจและห้วงปรารถนานี้ด้วยกันนะครับ