คำเตือนจากอดีต

“อย่าเพิ่งก้าวออกไป!” ผมตะโกนก้อง เสียงของผมสั่นพร่าขณะกระชากแขนรินรดาให้ถอยกลับมาด้านหลัง เส้นทางเดินเท้าบนฟุตบาทใจกลางเมืองที่ดูเหมือนปกติสุข บัดนี้ในสายตาของผมมันกลับกลายเป็นลานประหารที่ผมจำได้แม่นยำ “กวิน... คุณเป็นอะไรไปคะ?” รินรดาเบิกตากว้าง เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะมองตามสายตาผมไปที่เสาไฟฟ้าต้นใหญ่ริมทางที่เพิ่งมีรถบรรทุกขนส่งสินค้าเสียหลักพุ่งเฉี่ยวผ่านไปเพียงไม่กี่วินาที เสียงเบรกดังสนั่นหวั่นไหวจนผู้คนรอบข้างแตกตื่น “เปล่า... ผมแค่คิดว่าตรงนี้มันดูไม่ปลอดภัย” ผมตอบพลางปล่อยแขนเธอ กลิ่นควันยางไหม้โชยมาแตะจมูก มันเป็นกลิ่นเดียวกับที่ผมได้รับก่อนที่สติจะดับวูบไปเมื่อชาติก่อน กลิ่นแห่งความตายที่ธันวาเป็นคนจัดฉากให้ผม รินรดานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง เธอฉลาดพอที่จะไม่เซ้าซี้ แววตาของเธอเปลี่ยนจากความตกใจเป็นความสงสัยที่ลึกซึ้ง “คุณไม่ได้แค่ ‘คิด’ ว่าไม่ปลอดภัย กวิน... มือคุณเย็นเฉียบ และคุณดูเหมือนคนที่เพิ่งเห็นผี” ผมคลี่ยิ้มจางๆ ให้เธอ แต่มันเป็นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา ผมเดินนำหน้าเข้าสู่คาเฟ่หรูที่นัดหมายไว้กับผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทเทคโนโลยีที่ผมกำลังเล็งจะกว้านซื้อหุ้นคืน ความเยือกเย็นเริ่มกลับมาครอบงำความคิดของผมอีกครั้ง การย้อนเวลากลับมาไม่ใช่ของขวัญที่โชคชะตามอบให้เพื่อมานั่งหวาดกลัว แต่เพื่อมาสังหารศัตรูในเกมที่พวกเขาเป็นคนเริ่ม “ธันวามันไม่ได้แค่ต้องการให้ผมล้มละลายรินรดา” ผมเปรยขึ้นขณะที่พนักงานเสิร์ฟวางแก้วกาแฟลงตรงหน้า “ในชาติก่อน... อุบัติเหตุครั้งนั้น มันไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ” รินรดาชะงักมือที่กำลังเปิดแล็ปท็อป “คุณกำลังจะบอกว่าการตายของคุณถูกจัดฉาก?” “ทุกอย่างในชีวิตผมถูกจัดฉากโดยคนที่ผมไว้ใจที่สุด” ผมหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดูพอร์ตการลงทุนที่พุ่งทะยาน “และวันนี้... มันพยายามจะส่งสัญญาณเตือนผมอีกครั้งผ่านรถบรรทุกคันนั้น” บทสนทนาของเราถูกขัดจังหวะด้วยเสียงแจ้งเตือนจากระบบตรวจจับความปลอดภัยของรินรดา เธอขมวดคิ้วแน่นขณะกวาดสายตามองหน้าจอ “กวิน... มีความเคลื่อนไหวแปลกๆ ในบัญชีซื้อขายของธันวา มีเงินก้อนใหญ่ถูกโอนเข้าสู่บริษัทบังหน้าในหมู่เกาะเคย์แมน และเป้าหมายปลายทางของมันคือ... บริษัทขนส่งที่คุณเพิ่งเกือบโดนชนเมื่อครู่นี้” ผมวางแก้วกาแฟลงอย่างช้าๆ แรงสั่นสะเทือนในอกเริ่มทวีคูณ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นความโกรธแค้นที่อัดแน่นจนเกือบจะระเบิดออกมา “มันไม่ได้เลิกรา แต่มันกำลังเริ่มเกมล่าครั้งใหม่” ผมกล่าวพลางเปิดข้อมูลในหน้าจอ “รินรดา เจาะเข้าไปในระบบจีพีเอสของรถบรรทุกคันนั้นให้ผมที ถ้ามันกล้าใช้ความตายเป็นเครื่องมือ ผมก็จะใช้เครื่องมือนั้นบดขยี้มันให้จมดิน” ตลอดช่วงบ่าย ผมใช้ไหวพริบและการคาดการณ์ตลาดขั้นสูงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของธันวา ผมสั่งซื้อหุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดในปริมาณมหาศาลเพื่อล่อให้ธันวาเข้ามาแทรกแซงการลงทุนตามนิสัยความโลภของเขา หากเขามัวแต่จดจ้องกับกำไรในพอร์ต เขาจะละเลยสิ่งที่ผมกำลังวางกับดักไว้ในตลาดมืด “กวิน ดูนี่...” รินรดาสะกิดผม เธอชี้ไปที่จอภาพที่แสดงเส้นทางของรถคันเดิมที่พยายามติดตามผมมาตั้งแต่ต้น “มันไม่ได้แค่ขับผ่านไป มันกำลังวนกลับมาที่อาคารนี้” ผมเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสของร้านกาแฟ เห็นรถบรรทุกคันเดิมจอดนิ่งสนิทอยู่ที่ฝั่งตรงข้าม คนขับไม่ได้ลงมาจากรถ แต่นั่งจ้องมองมาที่อาคารที่ผมอยู่ ราวกับกำลังรอคอยคำสั่งสังหารจากใครบางคน “รินรดา ติดต่อทีมรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของเรา” ผมสั่งเสียงเรียบ “เราจะออกไปจากที่นี่ทางประตูหลัง แต่ก่อนจะไป...” ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดส่งข้อความสั้นๆ ไปยังเบอร์โทรศัพท์ที่ผมจำขึ้นใจ เบอร์ของธันวา ‘ขอบคุณสำหรับของขวัญที่ส่งมาให้เมื่อเช้า แต่ดูเหมือนเบรกของรถนายจะมีปัญหานะ... ระวังหน่อยล่ะ เพราะคราวหน้าอาจจะไม่ใช่แค่รถบรรทุกที่พุ่งเข้าใส่’ ไม่กี่วินาทีหลังจากกดส่ง หน้าจอโทรศัพท์ของผมก็สว่างวาบขึ้นมา เป็นสายเรียกเข้าที่ไม่ระบุชื่อ ผมกดรับและกรอกเสียงนิ่งลงไป “สวัสดีธันวา นายคิดว่าเกมนี้ใครจะเป็นคนชนะ?” ปลายสายเงียบไปนาน ก่อนที่เสียงหัวเราะเยือกเย็นจะดังขึ้น “นายยังฉลาดเหมือนเดิมนะกวิน... แต่คนตายไปแล้ว ก็ควรจะอยู่อย่างคนตาย ไม่ใช่กลับมาขวางทางของคนที่กำลังจะกลายเป็นเจ้าของโลกอย่างฉัน” “เจ้าของโลกงั้นหรือ?” ผมแค่นหัวเราะ “ถ้าโลกนี้มีที่ว่างให้คนอย่างนาย... ฉันก็จะเปลี่ยนให้มันกลายเป็นนรกซะตั้งแต่วันนี้” ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะกดวางสาย เสียงแจ้งเตือนของรินรดาก็ดังขึ้นพร้อมกับสีหน้าที่ซีดเผือด “กวิน... แฮ็กเกอร์ที่ฉันกำลังสู้ด้วยอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่แค่คนของธันวา แต่มันมีร่องรอยดิจิทัลของอีกคนหนึ่ง... คนที่ควรจะตายไปพร้อมกับคุณในอุบัติเหตุครั้งนั้น... กวิน... พี่ชายคุณยังไม่ตาย!” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายธุรกิจที่เต็มไปด้วยอันตรายนี้ครับ ผมสัญญาว่าจะพาคุณไปถึงจุดจบที่คาดไม่ถึงแน่นอนครับ - เซียนหุ้นย้อนเวลา