ก้าวสู่ระดับเศรษฐีท้องถิ่น

"ตัวเลขในพอร์ตของธันวาขยับขึ้น 3 เปอร์เซ็นต์ในช่วงสิบนาทีที่ผ่านมา ในขณะที่หุ้นกลุ่มเทคโนโลยีที่เราเพิ่งเทขายไปดิ่งลงเหว... กวิน คุณคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่าครับ?" รินรดานั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์สามจอที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะทำงาน เธอกดแป้นพิมพ์รัวเร็วราวกับกำลังบรรเลงเพลงเปียโนท่ามกลางพายุฝน เสียงพัดลมระบายความร้อนดังหึ่งๆ แทรกอยู่ในห้องที่เงียบสงัด กวินยืนพิงผนังห้อง กอดอกมองกราฟราคาที่วิ่งพล่านราวกับหัวใจที่เต้นผิดจังหวะของตลาดหลักทรัพย์ "ไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องบังเอิญในโลกของการเงิน ริน" ผมตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของผมจับจ้องไปที่แท่งเทียนสีแดงที่กำลังยาวเหยียดขึ้นเรื่อยๆ "ธันวาไม่ได้กำลังเล่นหุ้น แต่มันกำลังเล่นงานผมผ่านช่องโหว่ที่ผมเคยสร้างไว้ในอดีต" บทเรียนที่ผมได้รับจากเหตุการณ์เมื่อวานไม่ใช่แค่การเสียเงิน แต่มันคือการตระหนักว่า ธันวาในชาติภพนี้ไม่ได้มองผมเป็นแค่เพื่อนเก่าที่น่าสมเพช แต่มันมองผมเป็น 'ความเสี่ยง' ที่ต้องกำจัดทิ้งก่อนที่ผมจะเติบโตไปมากกว่านี้ "คนคนนั้นไม่ได้เป็นเพียงศัตรู... แต่คือบทเรียนที่ผมยังไม่เคยได้เรียนรู้" ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะขยับตัวก้าวเข้ามาใกล้รินรดา "ถ้ามันคิดจะเล่นเกมไล่ล่า ผมก็พร้อมจะเปลี่ยนสนามให้กลายเป็นกับดัก" รินรดาช้อนสายตามองผม "คุณจะทำอะไรครับ? การทุ่มเงินก้อนสุดท้ายเข้าไปในหุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดในเวลานี้ มันเหมือนกับการเดินเข้ากองไฟนะครับ" ผมหยิบแท็บเล็ตขึ้นมา เลื่อนดูรายชื่อผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่เพิ่งมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างเมื่อเช้าตรู่ "ในตลาดหุ้น คนมักจะกลัวสิ่งที่มองไม่เห็น แต่มักจะโลภกับสิ่งที่ทุกคนคิดว่ามันจะโต ความผิดพลาดของธันวาคือการมองว่าผมยังเป็นไอ้ขี้แพ้คนเดิมที่ติดกับดักการปั่นหุ้น... มันลืมไปว่าในอนาคต ผมคือคนเดียวที่อ่านใจตลาดออกทะลุปรุโปร่ง" มือของผมเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ "ขายหุ้นที่เหลืออยู่ทั้งหมด... แล้วโยกเงินเข้าซื้อออปชั่น (Options) ของบริษัทลูกที่ธันวาถือหุ้นอยู่ แต่จงทำผ่านพอร์ตนิรนามสามแห่ง อย่าให้ใครจับพิรุธได้" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนเหมือนอากาศจะกลายเป็นของแข็ง รินรดาลดมือลงจากแป้นพิมพ์แล้วหันมามองหน้าผมด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม เธอเป็นอัจฉริยะไอทีที่ผมไว้ใจที่สุด แต่กลยุทธ์ที่ผมกำลังจะใช้ในวันนี้ คือการก้าวข้ามเส้นแบ่งระหว่างการเก็งกำไรปกติไปสู่การทำสงครามการเงินเต็มรูปแบบ "ถ้าเราพลาด..." "เราจะไม่พลาด" ผมตัดบทพลางยิ้มที่มุมปาก "เพราะธันวากำลังมั่นใจว่ามันกุมหมากเกมนี้ไว้ได้หมดแล้ว ความมั่นใจที่มากเกินไปคือจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของมัน" ตลอดช่วงบ่าย ข่าวการเข้าซื้อหุ้นอย่างปริศนาของนักลงทุนรายย่อยนามว่า 'G' เริ่มแพร่สะพัดในห้องค้าหลักทรัพย์ ชื่อของผม—หรือนามแฝงที่ไม่มีใครรู้จักที่มา—เริ่มกลายเป็นหัวข้อสนทนาของบรรดาโบรกเกอร์ระดับท็อป "กวิน... ดูนี่" รินรดาเรียกผมด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย "มีคนจากสำนักวิจัยการลงทุนระดับประเทศติดต่อเข้ามา พวกเขาต้องการทราบตัวตนของเจ้าของพอร์ตรายนี้" ผมเดินเข้าไปดูหน้าจอ ข้อมูลการซื้อขายที่รวดเร็วและแม่นยำจนน่าตกใจทำให้ผมเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะ 'ม้ามืด' ที่ไม่มีใครคาดคิด กราฟที่เคยดิ่งเหวของผมเริ่มดีดตัวกลับอย่างรุนแรงเมื่อตลาดตอบรับกับกระแสข่าวการควบรวมกิจการพลังงานที่ผมแอบปล่อยข่าวลวงผ่านช่องทางลับไปเมื่อครู่ นี่ไม่ใช่แค่การหาเงิน แต่นี่คือการประกาศศักดาให้โลกได้รับรู้ว่า กวินคนเดิมที่ธันวาเคยเหยียบย่ำ ได้ตายไปตั้งแต่วันที่ผมลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำจากอนาคตแล้ว ผมหันไปมองออกนอกหน้าต่าง เห็นตึกระฟ้าใจกลางเมืองที่ธันวานั่งทำงานอยู่ ผมรู้ดีว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า มันคงกำลังคลั่งที่เห็นพอร์ตหุ้นของมันถูกผมกัดกินจนเลือดไหลไม่หยุด "ริน คุณพร้อมจะเห็นคนรวยระดับพันล้านเสียสติหรือยังครับ?" ผมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความเย็นชา เธอยิ้มตอบพลางหันกลับไปที่หน้าจอ "ถ้ามันคือส่วนหนึ่งของแผนการ... ฉันก็พร้อมที่จะกดปุ่มลั่นไกแล้วค่ะ" ผมกดปุ่มส่งคำสั่งขายทิ้งทำกำไรในจังหวะที่กราฟพุ่งทะลุแนวต้านสำคัญ ตัวเลขในพอร์ตส่วนตัวของผมเพิ่มขึ้นจนเกือบจะแตะระดับที่ผมตั้งเป้าไว้ในฐานะ 'เศรษฐีท้องถิ่น' ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะหันไปเฉลิมฉลองกับความสำเร็จในเบื้องต้น เสียงโทรศัพท์มือถือของผมก็ดังขึ้น มันไม่ใช่เบอร์ที่ผมรู้จัก แต่เป็นเบอร์ที่ผมจำได้แม่นยำ... เบอร์ที่ไม่มีวันลืม 'ธันวา' ผมกดรับสายโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "กวิน... นายเก่งมากที่ทำแบบนี้ได้" เสียงของธันวาดังลอดออกมาด้วยความเยือกเย็นที่ปนไปด้วยความแค้น "แต่แกคงลืมไปว่า แกไม่ได้สู้กับแค่ฉัน... แกเพิ่งไปขโมยเงินของคนที่มีอำนาจมากกว่าฉันมาหนึ่งคน" หัวใจของผมกระตุกวูบเมื่อได้ยินประโยคนั้น ทันใดนั้น รินรดาก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ "กวิน! ระบบรักษาความปลอดภัยในเครือข่ายของเราถูกเจาะ... มีคนกำลังพยายามจะลบตัวตนของเราออกจากระบบธนาคารกลาง!" ผมมองดูหน้าจอที่กำลังดับมืดลงไปทีละดวง ความมั่นใจเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา เมื่อเห็นรายชื่อผู้ที่อยู่เบื้องหลังการโจมตีทางไซเบอร์ครั้งนี้... มันไม่ใช่แค่คน แต่เป็นองค์กรที่ผมไม่เคยคิดว่าจะขวางทางผมตั้งแต่ตอนนี้ คนคนนั้นก้าวเข้ามาในห้องทำงานของผมในวินาทีที่สายโทรศัพท์ตัดไป... พร้อมกับรอยยิ้มที่ผมเห็นแล้วต้องหยุดหายใจ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเส้นทางแห่งความแค้นนี้ไปด้วยกันนะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาครับ