พบกับรินรดา

“ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อจ้างโปรแกรมเมอร์มานั่งแก้บัคเว็บไซต์กระจอกๆ ให้คุณหรอกนะรินรดา แต่ผมมาเพื่อจ้าง ‘อัจฉริยะ’ ที่จะช่วยผมถล่มโครงสร้างการเงินที่เน่าเฟะของพวกคนโกงให้ราบเป็นหน้ากลอง” เสียงของกวินดังก้องในห้องเช่าแคบๆ ที่อัดแน่นไปด้วยกลิ่นกาแฟสำเร็จรูปและไอความร้อนจากเคสคอมพิวเตอร์นับสิบตัวที่เรียงรายอยู่บนชั้นวาง ร่างบางของหญิงสาวในเสื้อฮู้ดตัวโคร่งชะงักมือที่กำลังรัวคีย์บอร์ด เธอหันเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม แว่นสายตาหนาเตอะของเธอสะท้อนแสงไฟจากจอคอมพิวเตอร์จนมองไม่เห็นแววตาที่แท้จริง แต่รอยยิ้มมุมปากของเธอกลับบอกชัดว่านี่ไม่ใช่คำพูดที่เธอคาดว่าจะได้ยิน รินรดาเลิกคิ้วเล็กน้อยพลางดันแว่น “ถล่มโครงสร้างการเงิน? คุณพูดเหมือนหนังฮอลลีวูดเกรดบีไม่มีผิด คุณกวินครับ... การที่คุณก้าวเข้ามาในห้องของผมตอนตีสามพร้อมกับเงินก้อนหนึ่ง มันไม่ได้ทำให้คุณดูเป็นผู้มีพระคุณ แต่มันทำให้คุณดูเหมือนพวก ‘นักเลงคีย์บอร์ด’ ที่ฝันอยากจะเป็นแฮ็กเกอร์ระดับโลก” กวินไม่สะทกสะท้าน เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้พลาสติกที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด สายตาของเขาสบกับเธออย่างหนักแน่น “ถ้าผมบอกว่าผมรู้รหัสผ่านชั่วคราวของเซิร์ฟเวอร์ระบบบัญชี ‘ธันวา อินเวสต์เมนต์’ ที่จะใช้งานในอีกสามเดือนข้างหน้า คุณยังจะคิดว่าผมเป็นแค่นักเลงคีย์บอร์ดอยู่ไหม?” บรรยากาศในห้องเงียบกริบไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนของคอมพิวเตอร์ที่หมุนดังหึ่งๆ รินรดาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะหึออกมาในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นชาและเปี่ยมไปด้วยสัญชาตญาณนักล่า “ธันวา อินเวสต์เมนต์? บริษัทที่กำลังจะควบรวมกิจการยักษ์ใหญ่ในตลาดหลักทรัพย์นั่นน่ะหรือ? ระบบรักษาความปลอดภัยของพวกเขาคือระดับธนาคารกลาง คุณเอาอะไรมามั่นใจว่าข้อมูลของคุณไม่ใช่ขยะที่ซื้อมาจากตลาดมืด?” กวินยื่นแฟลชไดรฟ์สีเงินวางลงบนโต๊ะข้างแก้วกาแฟที่เต็มไปด้วยคราบ “ผมไม่ได้ซื้อมา และผมไม่ได้เดา ข้อมูลในนั้นมีจุดเชื่อมโยงถึงการฟอกเงินในสกุลเงินดิจิทัลที่ธันวาใช้เพื่อเลี่ยงภาษี ถ้าคุณวิเคราะห์รหัสชุดนี้ออก คุณจะเห็น ‘ช่องโหว่’ ที่แม้แต่คนสร้างมันขึ้นมายังมองไม่เห็น” รินรดาขมวดคิ้ว เธอหยิบแฟลชไดรฟ์นั้นขึ้นมาพิจารณา ก่อนจะเสียบเข้ากับเครื่องแม่ข่าย นิ้วเรียวยาวของเธอเริ่มขยับรัวบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว กวินนั่งนิ่งสังเกตการณ์ เขาจำแววตานี้ได้ดี... แววตาของคนที่กำลังพบ ‘ของเล่นชิ้นใหม่’ ที่น่าตื่นเต้นที่สุดในชีวิต สิบนาทีผ่านไป... ห้องทั้งห้องตกอยู่ในสภาวะกดดันที่แทบจะหยุดหายใจ รินรดาหยุดมือ กราฟเส้นสีแดงและเขียวพุ่งขึ้นลงบนหน้าจอเหมือนสัญญาณชีพของคนใกล้ตาย เธอหันกลับมามองกวิน สายตาของเธอเปลี่ยนจากความดูแคลนเป็นความทึ่งระคนหวาดระแวง “คุณเป็นใครกันแน่?” เธอถาม เสียงของเธอเบาลงแต่หนักแน่นขึ้น “ชุดคำสั่งนี้... มันถูกเขียนด้วยตรรกะแบบเดียวกับที่ใช้ในระบบฐานข้อมูลปิดของกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติ มันเป็นเทคนิคที่ไม่มีใครในยุคนี้รู้จัก แม้แต่ตัวผมเองก็ยังไม่เคยเห็นสถาปัตยกรรมซอฟต์แวร์แบบนี้มาก่อน” กวินยิ้มตอบ เป็นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา “ผมก็แค่คนที่เคยเสียทุกอย่างไป และตอนนี้กำลังจะทวงคืนทุกอย่างกลับมาพร้อมดอกเบี้ยมหาศาล คุณไม่จำเป็นต้องรู้ว่าผมเป็นใคร แต่ถ้าคุณจับมือกับผม เราจะกลายเป็นคนที่ถือไพ่เหนือกว่าในกระดานการเงินระดับโลก” “ผมต้องการแค่คนที่จะเปิดประตูหลังให้ผมเข้าไปเขย่าบัลลังก์ของไอ้คนทรยศนั่น” กวินโน้มตัวไปข้างหน้า กระซิบด้วยน้ำเสียงต่ำ “รินรดา... ในโลกของเงินตรา ความซื่อสัตย์คือสิ่งที่มีค่าที่สุด แต่การมี ‘คู่คิด’ ที่ฉลาดพอจะมองเห็นแผนลวงของศัตรู คือสิ่งที่หาไม่ได้ด้วยเงินทอง” รินรดาเงียบไปนาน เธอหยิบแฟลชไดรฟ์ออกมาแล้วโยนคืนให้กวิน “ค่าจ้างของคุณ ผมไม่สนหรอกนะ เพราะถ้าข้อมูลที่คุณให้มาเป็นของจริง การได้ร่วมกระชากหน้ากากพวกคนรวยที่อยู่บนหอคอยงาช้างนั่น... มันคือรางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับผมแล้ว” เธอขยับเก้าอี้เข้ามาใกล้กวินจนสัมผัสได้ถึงไอเย็นจากตัวเธอ “ตกลง ผมจะช่วยคุณ แต่กวิน... ถ้าคุณคิดจะหักหลังผม หรือใช้ผมเป็นแค่เครื่องมือในเกมสกปรกของคุณ ผมจะทำให้คุณรู้สึกว่าการล้มละลายยังเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับสิ่งที่ผมจะทำกับชีวิตดิจิทัลของคุณ” กวินหัวเราะเบาๆ “ผมสัญญาว่าคุณจะไม่มีวันผิดหวัง แต่ก่อนที่เราจะเริ่ม ผมมีเรื่องสำคัญกว่านั้นต้องบอกคุณ” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือล้วงกระเป๋ากางเกงพลางมองไปที่หน้าต่างห้องเช่าซึ่งมองเห็นตึกสูงระฟ้าของใจกลางเมือง “คุณคิดว่าระบบของธันวาจะมีช่องโหว่ได้ยังไงในเมื่อเขาเพิ่งจ้างทีมวิศวกรซอฟต์แวร์ระดับโลกมาดูแลเมื่อสัปดาห์ก่อน?” รินรดาเลิกคิ้ว “คุณหมายความว่ายังไง?” กวินหันกลับมา แววตาของเขาเฉียบคมดุจใบมีด “เพราะคนที่เขียนระบบรักษาความปลอดภัยชุดใหม่ให้ธันวา... คือคนเดียวกับคนที่กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องคุณในตอนนี้” ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันอย่างหนักแน่น เป็นจังหวะที่ฟังดูคุ้นเคยอย่างประหลาด รินรดาชะงักไป สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากความตื่นเต้นเป็นความซีดเผือดเมื่อมองเห็นเงาคนร่างสูงผ่านช่องตาแมวของประตู กวินขยับตัวไปยืนหลบในมุมมืดของห้อง สายตาจ้องเขม็งไปที่บานประตู “อย่าเพิ่งถามอะไรทั้งนั้น เปิดประตู แล้วรอดูว่า ‘แขกคนสำคัญ’ ของเรามาหาใครกันแน่” หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นไปกับการเริ่มต้นภารกิจครั้งใหม่ของกวินและคู่คิดคนสำคัญนะครับ — เซียนหุ้นย้อนเวลา