ก้าวแรกของเศรษฐีใหม่

"ถ้าคุณจะซื้อหุ้นตัวนี้จริง ๆ ผมขอแนะนำให้คุณไปหาพระเครื่องมาแขวนคอสักองค์เถอะครับ มันไม่ใช่การลงทุน แต่มันคือการแทงหวยที่รอวันหมดตัว" เสียงของนายหน้าค้าหุ้นวัยกลางคนดังขึ้นขณะที่เขามองดูคำสั่งซื้อบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ด้วยสายตาเวทนา กวินไม่ได้ตอบโต้ เขาเพียงแค่นั่งนิ่ง มือที่สั่นเทาเล็กน้อยในอดีตชาติ บัดนี้กลับนิ่งสงบดั่งผิวน้ำที่ไร้ลมพัด เขาจ้องมองกราฟเส้นสีแดงที่ดิ่งลงเหวของบริษัท 'ไทยเอ็นจิเนียริ่ง' ซึ่งในสายตาของนักลงทุนทั่วไป มันคือหุ้นเน่าที่รอวันถูกถอดออกจากตลาด แต่ในความทรงจำของกวิน นี่คือ 'ระเบิดเวลา' ที่จะสร้างความมั่งคั่งมหาศาลให้กับผู้ที่กล้าพอจะกดปุ่มจุดชนวนในวินาทีนี้ "โอนเงินเข้าบัญชีซื้อขายให้เรียบร้อยแล้วนะครับ" กวินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขาไม่ได้สนใจคำเตือนของนายหน้าแม้แต่น้อย "เงินเก็บทั้งชีวิตเชียวหรือครับ? คุณกวิน... ผมเตือนด้วยความหวังดีนะ หุ้นตัวนี้ข่าววงในบอกว่าหนี้ท่วมหัว ผู้บริหารเตรียมชิ่งหนีไปต่างประเทศแล้ว คุณเอาเงินห้าแสนบาทมาวางตรงนี้ ก็เหมือนเอาไปเผาทิ้งกลางสี่แยก" กวินหันไปมองหน้าชายผู้นั้น รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสนุกสนาน หากแต่เป็นความสมเพชในโชคชะตาที่กำลังจะถูกบิดเบือน "ในโลกของการเงิน คำว่า 'ข่าววงใน' มักจะเป็นสิ่งที่ใช้หลอกคนให้ทิ้งหุ้นที่มีค่าที่สุดไปต่างหากครับ ขอบพระคุณสำหรับความเป็นห่วง แต่ผมตัดสินใจแล้ว" เขากดปุ่ม 'ยืนยัน' ด้วยความเร็วและแม่นยำ เงินก้อนสุดท้ายในชีวิตที่เขาเพียรพยายามเก็บสะสมมาตั้งแต่วันที่ย้อนเวลากลับมา ถูกเปลี่ยนเป็นหุ้นจำนวนหลายแสนหุ้นในราคาหุ้นละไม่กี่สตางค์ นี่คือการเดิมพันที่เดิมพันด้วยชีวิต... หากเขาจำประวัติศาสตร์ตลาดทุนไม่ผิด อีก 48 ชั่วโมงข้างหน้า บริษัทนี้จะประกาศควบรวมกิจการกับยักษ์ใหญ่ด้านพลังงานสะอาดที่กำลังจะเข้าตลาดหลักทรัพย์ และราคาหุ้นตัวนี้จะพุ่งทะยานจนกราฟกลายเป็นเส้นตรงดิ่งขึ้นฟ้า กวินลุกขึ้นจากเก้าอี้ เขาเดินออกมาจากสำนักงานหลักทรัพย์ท่ามกลางความเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศ แต่ในหัวใจของเขากลับร้อนรุ่มไปด้วยเพลิงแค้น ภาพของธันวาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานบริหารบริษัทที่เขาเคยร่วมสร้างขึ้นมากับมือค่อย ๆ ซ้อนทับเข้ามาในโสตประสาท มันคือความทรงจำที่ขมขื่นที่สุด วันที่เขาถูกทรยศ วันที่เขาถูกถีบหัวส่งให้ออกไปตายข้างถนนในขณะที่ธันวาเชิดหน้าชูตาอยู่บนกองเงินกองทองของเขา *ธันวา... นายคงกำลังฉลองความสำเร็จอย่างเมามันในคฤหาสน์นั่นอยู่สินะ แต่ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานหรอก กองมรดกที่นายแย่งไปจากฉัน จะกลายเป็นสุสานของนายเอง* กวินหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา หน้าจอแสดงข้อความจากรินรดาที่เขาส่งไปทิ้งไว้เมื่อเช้า [รินรดา: ข้อมูลที่คุณขอให้ฉันแฮ็กเข้าเซิร์ฟเวอร์สำรองของกลุ่มธันวา... ฉันทำได้แล้ว แต่คุณต้องระวังให้มากนะกวิน ระบบรักษาความปลอดภัยที่นั่นมันแปลก มันเหมือนกับว่ามีคนอื่นพยายามจะเจาะเข้ามาเหมือนกัน หรือไม่ก็... มันเป็นกับดัก] กวินอ่านข้อความนั้นพลางก้าวเดินไปตามทางเท้าที่วุ่นวาย สายตาของเขาไม่ได้มองผู้คนรอบข้าง แต่มองเห็น 'โอกาส' ที่ซ่อนอยู่ในความโกลาหลของการเงินโลก รินรดาเป็นอัจฉริยะที่เขารู้จักในอนาคต เธอคือคนเดียวที่จงรักภักดีต่อเขาจนวินาทีสุดท้าย และในชาตินี้ เขาจะไม่ปล่อยให้เธอต้องมาจบชีวิตลงเพราะความผิดพลาดของเขาอีกเป็นอันขาด เขาเดินมาถึงร้านกาแฟเล็ก ๆ ร้านหนึ่งที่ดูเงียบเหงา มุมร้านด้านในสุด ร่างบางของหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเสื้อฮู้ดสีเข้มกำลังจ้องมองแท็บเล็ตสามเครื่องที่วางเรียงกัน เธอคือรินรดา ผู้กุมกุญแจสำคัญสู่จักรวรรดิการเงินที่เขาต้องการจะล้มล้าง "มาเร็วกว่าที่คิดนะ" รินรดาพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมอง กวินนั่งลงตรงข้าม สั่งกาแฟดำหนึ่งแก้วก่อนจะลดเสียงลงต่ำ "สถานการณ์ทางฝั่งธันวาเป็นอย่างไรบ้าง?" "ยุ่งเหยิงครับ" รินรดาขมวดคิ้ว "มันกำลังกว้านซื้อหุ้นของบริษัทไทยเอ็นจิเนียริ่ง... เดี๋ยวนะ กวิน! เมื่อกี้คุณเพิ่งซื้อหุ้นตัวนั้นไปใช่ไหม? คุณบ้าหรือเปล่า!" รินรดาละสายตาจากจอมาจ้องหน้าเขาด้วยความตื่นตระหนก "คุณรู้ข้อมูลอะไรมา? ธันวากำลังจะทุบหุ้นตัวนี้ให้ดิ่งเหวเพื่อไล่รายย่อยออกไป แล้วเขาก็จะเก็บของถูกเพื่อรอรับข่าวดีเรื่องการควบรวมกิจการ... การที่คุณไปแย่งซื้อตัดหน้าเขาแบบนี้ เหมือนคุณเอาตัวไปขวางรถบรรทุกที่กำลังวิ่งมาด้วยความเร็วเต็มสปีดนะ!" กวินจิบกาแฟดำช้า ๆ รสชาติที่ขมปร่าของมันไม่ต่างจากชีวิตที่ผ่านมา "เขาฉลาดครับธันวา... แต่นั่นคือจุดอ่อนของเขา เขาคิดเสมอว่าคนอื่นจะอ่านเกมของเขาออก และเขาก็เชื่อว่าเขาสามารถควบคุมกระดานนี้ได้เพียงผู้เดียว" "คุณหมายความว่ายังไง?" "ผมไม่ได้เอาตัวไปขวางรถบรรทุกครับริน" กวินวางถ้วยกาแฟลง ส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความเยือกเย็นให้กับหญิงสาว "ผมกำลังเตรียม 'กับระเบิด' ไว้ใต้ถนนเส้นที่เขาใช้ต่างหาก ธันวาอยากได้หุ้นตัวนี้มากใช่ไหม? งั้นก็ให้เขามาขอซื้อคืนจากผม... ในราคาที่เขาต้องจำไปจนวันตาย" บรรยากาศในร้านกาแฟดูเหมือนจะหยุดนิ่ง รินรดามองกวินด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป เธอไม่เห็นนักลงทุนหนุ่มที่สิ้นหวังอีกต่อไปแล้ว แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเธอคือ 'นักล่า' ที่กำลังรอเวลาตะปบเหยื่อ กวินหยิบแท็บเล็ตของรินรดาขึ้นมา นิ้วของเขาเลื่อนไปที่คำสั่งซื้อจำนวนมหาศาลของกลุ่มธันวาที่พยายามกวาดซื้อหุ้นในตลาด เขากดสลับบัญชีที่รินรดาแฮ็กข้อมูลไว้เบื้องหลัง แล้วทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด... เขาตั้งคำสั่งขายหุ้นในราคาสูงลิ่วทันทีที่ราคาขยับขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่เป็นการตั้งขายในรูปแบบ 'Short Squeeze' ที่จะบีบให้ธันวาต้องทุ่มเงินมหาศาลเพื่อซื้อหุ้นคืนในราคาที่พุ่งสูงแบบควบคุมไม่ได้ "ถ้าเขามีเงินหนาพอ เขาก็จะรอด แต่ถ้าเขาหัวเสียจนทำอะไรขาดสติ..." กวินเว้นจังหวะ พลางมองออกไปนอกหน้าต่างรถที่วิ่งผ่านไปมา "เขาจะติดกับดักนี้จนกระดานการเงินของเขาพังทลายลงในพริบตา" ทว่า ในจังหวะที่กวินกำลังจะปิดหน้าจอ เสียงแจ้งเตือนข้อความแปลก ๆ ก็เด้งขึ้นมาบนแท็บเล็ตของรินรดา มันไม่ใช่ข้อมูลจากธันวา แต่เป็นข้อความจากไอพีแอดเดรสที่ถูกเข้ารหัสซ้อนทับกันหลายชั้น [ข้อความจากผู้ไม่ประสงค์ออกนาม: กวิน... ฉันรู้ว่านายไม่ใช่กวินคนเดิมที่ฉันรู้จัก นายเป็นใครกันแน่?] กวินชะงัก สายตาที่เคยเยือกเย็นเปลี่ยนเป็นคมกริบ เขามองไปที่รินรดา "ใครเป็นคนส่งข้อความนี้มา?" รินรดาหน้าซีดเผือด เธอกำลังรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดด้วยความเร็วสูงก่อนจะหันมามองเขาด้วยสีหน้าสับสน "ฉันตามรอยไม่ได้... สัญญาณนี้ไม่ได้มาจากที่ไหนไกล แต่มันมาจาก... ในร้านกาแฟนี้เอง!" กวินลุกขึ้นยืนทันที สัญชาตญาณนักล่าบอกเขาว่ามีคนกำลังจ้องมองอยู่ เขาหันไปรอบร้าน ท่ามกลางลูกค้าที่ดูเหมือนจะปกติ แต่มีชายในชุดสูทสีเทาที่นั่งหันหลังให้เขาอยู่มุมร้านค่อย ๆ ลุกขึ้นช้า ๆ ชายคนนั้นหันกลับมา พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาด... รอยยิ้มเดียวกับที่กวินมักเห็นในกระจกเมื่อย้อนเวลากลับมา ชายคนนั้นคือ 'ธันวา' ในชุดที่ดูเรียบง่าย แต่แววตานั้นกลับดุร้ายกว่าที่กวินเคยจำได้ ธันวาถือสมาร์ทโฟนไว้ในมือพร้อมกับข้อความที่ค้างอยู่บนหน้าจอของกวิน "ยินดีที่ได้รู้จัก... อย่างเป็นทางการนะครับ กวิน" ธันวาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยคมมีด "ดูเหมือนเราจะมีเรื่องต้อง 'ตกลง' กันเรื่องหุ้นตัวนี้เสียหน่อยแล้วมั้ง?" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — เซียนหุ้นย้อนเวลา