ตลาดคริปโตคือเหมืองทอง

"ถ้าจะทำ ก็ต้องทำให้สุด อย่ามาเสียเวลาทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ ในโลกที่เงินตราสามารถเปลี่ยนสถานะคนให้กลายเป็นพระเจ้าได้ รินรดา" ผมกล่าวพลางจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงกราฟเส้นสีเขียวสลับแดงของราคาบิตคอยน์ในยุคที่โลกยังมองว่ามันเป็นแค่ของเล่นของพวกเนิร์ดคอมพิวเตอร์ กลิ่นกาแฟดำที่ผมเพิ่งชงส่งกลิ่นหอมกรุ่นตัดกับความเย็นเฉียบของอากาศในห้องทำงาน ผมรู้อยู่เต็มอกว่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า มูลค่าของตัวเลขที่วิ่งอยู่บนหน้าจอนี้จะพุ่งทะยานจนคนทั้งโลกต้องคุกเข่าให้กับมัน รินรดาขมวดคิ้วแน่น นิ้วเรียวของเธอเคาะลงบนโต๊ะไม้เป็นจังหวะ เธอเป็นคนเดียวที่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แต่เป็นเดิมพันด้วยเงินก้อนสุดท้ายที่ผมรวบรวมมาได้จากการขายทุกอย่างที่พอจะขายได้ในอดีตชาติที่ผมฝืนลากกลับมาด้วยความทรงจำ "กวิน คุณแน่ใจเหรอ? มันไม่มีฐานรองรับอะไรเลยนะ ไม่มีสินทรัพย์ค้ำประกัน ไม่มีธนาคารกลางรับรอง... มันก็แค่รหัสตัวเลขในบล็อกเชน ถ้าวันไหนคนเลิกศรัทธา เงินที่คุณทุ่มลงไปทั้งหมดจะกลายเป็นเศษกระดาษดิจิทัลทันที" รินรดาถามด้วยน้ำเสียงกังวล แต่แววตาของเธอไม่ได้ปิดบังความตื่นเต้นที่แอบซ่อนอยู่ "ความศรัทธา คือสินทรัพย์ที่แพงที่สุดในโลก" ผมตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น "ธันวามันคิดว่าผมจบสิ้นแล้ว มันคงกำลังฉลองชัยชนะบนกองซากปรักหักพังของบริษัทผม แต่มันลืมไปอย่างหนึ่ง... ในโลกธุรกิจ ถ้าคุณมองไม่เห็นอนาคต คุณก็เป็นได้แค่เหยื่อของคนที่เห็น" ผมกดปุ่ม 'Buy' ด้วยมือที่นิ่งสนิท ตัวเลขในพอร์ตการลงทุนเริ่มกระโดดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง นี่คือปี 2010 ยุคที่บิตคอยน์ยังเป็นเหมือนเหมืองทองคำที่ไม่มีใครเหลียวแล คนส่วนใหญ่ขุดมันทิ้งขว้างเหมือนก้อนหินริมทาง แต่ผมรู้วิธีขุดมันออกมา ผมรู้จุดที่ราคามันจะดิ่งลงเพื่อเก็บของ และรู้วิธีทุบมันเพื่อให้ได้ของถูกก่อนที่กระแสหลักจะพุ่งเข้ามา "ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อแค่รวย แต่ผมมาเพื่อสร้างอำนาจ... อำนาจที่จะกดให้ธันวามันต่ำตมลงไปถึงดิน ในแบบที่มันเคยทำกับผม" ผมแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น มีเพียงความเย็นยะเยือกของคมมีดที่เตรียมพร้อมจะเสียบเข้าที่หลังของศัตรู รินรดาจ้องมองหน้าจอด้วยความตื่นตะลึงเมื่อเห็นคำสั่งซื้อที่ส่งออกไปเป็นจำนวนมหาศาล "คุณบ้าไปแล้ว คุณทุ่มเงินทั้งหมดลงไปในตะกร้าใบเดียวเนี่ยนะ? ถ้าผมเป็นคุณ ผมคงไม่กล้าเสี่ยงขนาดนี้" "เพราะคุณไม่ใช่ผม และคุณไม่ได้ถูกหักหลังจนสูญเสียทุกอย่างแม้แต่ลมหายใจสุดท้ายมาแล้ว" ผมหันไปมองเธอ สายตาที่คมกริบของผมทำให้รินรดาชะงักไปครู่หนึ่ง "เตรียมระบบให้พร้อม รินรดา คืนนี้เราจะเจาะเข้าไปในฐานข้อมูลลับของเครือข่ายธุรกิจที่ธันวามันแอบถือหุ้นอยู่ ผมต้องการรู้ว่ามันวางแผนจะล้างไพ่เรายังไงในตลาดหลักทรัพย์สัปดาห์หน้า" ห้องทำงานกลับเข้าสู่ความเงียบสงัด มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทำงานหนักจนได้ยินเสียงครางหึ่งๆ ผมเอนหลังพิงเก้าอี้ หลับตาลงชั่วขณะ ภาพเหตุการณ์ในวันนั้น... วันที่ธันวาเดินเข้ามาตบไหล่ผมแล้วบอกว่า 'ธุรกิจก็คือธุรกิจ กวิน มิตรภาพกินไม่ได้หรอก' ยังคงชัดเจนอยู่ในใจ เหมือนรอยแผลเป็นที่ไม่มีวันจาง แต่วันนี้ ผมคือผู้คุมเกม ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะลุกขึ้นไปหยิบเอกสารสำคัญ เสียงแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยของเครือข่ายส่วนตัวก็ดังขึ้นถี่รัวรุนแรง รินรดาดีดตัวออกจากเก้าอี้ ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันทีที่เห็นรหัสแปลกปลอมที่พยายามแทรกซึมเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์ของเรา "กวิน! มีคนกำลังพยายามแฮ็กข้อมูลเรา..." เธอร้องออกมา "ไม่ใช่คนธรรมดา... รหัสนี้มันคุ้นๆ เหมือน... เหมือนรูปแบบที่พวกหน่วยข่าวกรองทางการเงินระดับโลกใช้!" ผมลุกขึ้นยืนทันที ก้าวเข้าไปประชิดหน้าจอ ดวงตาของผมเบิกกว้างเมื่อเห็น 'ไอพีแอดเดรส' ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ... มันคือจุดเดียวกับที่ธันวาเคยใช้ลบข้อมูลธุรกรรมผิดกฎหมายของมันในชาติก่อน แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอสีดำมืดสนิท... ข้อความสั้นๆ ที่ทำให้เลือดในกายผมเย็นเยียบถึงขั้วหัวใจ 'ฉันรู้ว่านายกลับมาแล้ว กวิน... และคราวนี้ ฉันจะไม่ปล่อยให้ก้อนหินก้อนเดียวขวางทางฉันได้อีก' ผมกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ธันวาไม่ได้แค่รู้ตัว... แต่มันกำลังรอล่อผมเข้าไปในกับดักที่มันเตรียมไว้ตั้งแต่วินาทีที่ผมก้าวข้ามกาลเวลามา แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ — เซียนหุ้นย้อนเวลา