มหันตภัยจากเกทหลัก

"ถอยออกไปให้ห่างจากรอยแยกนั่นซะ ถ้าไม่อยากกลายเป็นเศษเนื้อ!" เสียงตะโกนกึกก้องของเรย์ดังฝ่าเสียงระเบิดของอาคารสำนักงานที่พังครืนลงมาเป็นแถบใจกลางเมืองหลวง แรงสั่นสะเทือนระดับ 8 ริกเตอร์ที่เกิดจากเกทระดับ S ปริศนาที่จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นกลางสี่แยกหลัก ทำให้ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีครามแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำเหมือนรอยช้ำบนผิวหนังของซากศพ เรย์ยืนอยู่บนซากปรักหักพังของรถยนต์คันหนึ่ง ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้จับจ้องไปที่ความพินาศตรงหน้า แต่มุ่งตรงไปยังใจกลางของมวลพลังงานมหาศาลที่กำลังหมุนวนดั่งพายุทอร์นาโดสีเลือด สัมผัสถึงไอสังหารที่เข้มข้นจนอากาศรอบข้างหนาแน่นขึ้นจนแทบจะหายใจไม่ออก "เรย์... มิติตรงนั้นมันไม่เสถียรเลย" เอลาร่าที่ยืนอยู่เคียงข้างกำด้ามดาบในมือแน่นจนข้อนิ้วเปลี่ยนสี เธอไม่ใช่ฮันเตอร์มือใหม่ที่จะตื่นตระหนกง่ายๆ แต่แรงกดดันจากเกทระดับนี้มันเกินกว่าที่มนุษย์คนใดจะรับมือไหว "ถ้ามันระเบิดออก กองทัพของมาร์คาร์ซัสจะหลั่งไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก เมืองทั้งเมืองจะเหลือเพียงทุ่งสังหารภายในเวลาไม่กี่นาที" เรย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยกมือขวาขึ้นช้าๆ ทันใดนั้น เงาสีดำสนิทที่เท้าของเขาก็ขยายตัวออกคล้ายกับหมึกที่หยดลงในแก้วน้ำ ก่อนจะก่อร่างสร้างตัวเป็นอัศวินเงาสิบสองตนที่คุกเข่ารอรับคำสั่งอยู่เบื้องหลัง "เอลาร่า คุณจำที่ผมเคยบอกได้ไหม" น้ำเสียงของเรย์ราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ยากจะสั่นคลอน "ในสงครามที่ไร้ความยุติธรรม คนที่อ่อนแอกว่าต้องเป็นฝ่ายถูกเหยียบย่ำ แต่ถ้าเราก้าวขึ้นมาเป็นผู้กุมอำนาจนั้นเสียเอง เราจะเป็นคนกำหนดทิศทางของหายนะแทน" "คุณกำลังจะทำอะไร?" เอลาร่าหันมามองเขา สายตาของเธอเต็มไปด้วยความกังวลที่ปิดไม่มิด "ผมจะเข้าไปข้างใน" คำพูดนั้นเรียบง่ายราวกับจะไปเดินเล่นในสวนหลังบ้าน แต่มันกลับทำให้บรรยากาศรอบตัวหนาวเหน็บขึ้นมาทันที เรย์หันไปมองเธอด้วยแววตาที่เย็นชาแต่มั่นคง "ถ้าผมปล่อยให้มันเปิดออกที่นี่ กองทัพเงาของผมจะเสียเปรียบเพราะต้องแบ่งกำลังไปปกป้องพลเรือน แต่ถ้าผมเข้าไปปิดประตูจากข้างใน... ผมก็จะเป็นคนเดียวที่ถือไพ่ตายในเขตแดนของมัน" ก่อนที่เอลาร่าจะได้โต้แย้ง รอยแยกสีม่วงก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงจนแก้วหูแทบฉีกขาด พลังงานสีดำสนิทพุ่งทะลักออกมาดุจน้ำท่วมฉับพลัน พร้อมกับร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะสีดำทมิฬที่ก้าวออกมาจากช่องว่างมิตินั้น ร่างนั้นไม่ใช่ปีศาจกระจอกๆ แต่มันคือขุนพลระดับสูงของจักรพรรดิมารคาร์ซัสที่มีพลังเวทมนตร์ระดับที่ฮันเตอร์แรงก์ A ยังต้องสยบยอม "ฮันเตอร์แรงก์ F งั้นหรือ..." เสียงทุ้มต่ำดั่งเสียงหินบดกันดังออกมาจากปากของขุนพลปีศาจ มันกวาดสายตามองเรย์ด้วยความเหยียดหยาม "เจ้ากล้าดียังไงถึงมายืนขวางทางกองทัพจักรพรรดิผู้จะกลืนกินโลกใบนี้" เรย์ไม่ได้ตอบโต้วาจา เขาเพียงแค่สะบัดมือเบาๆ กองทัพเงาที่อยู่เบื้องหลังพุ่งทะยานออกไปดุจฝูงหมาป่าที่หิวโหย การปะทะกันเริ่มต้นขึ้นอย่างรุนแรงจนพื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน เรย์พุ่งตัวเข้าใส่ขุนพลปีศาจด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาคนปกติจะมองเห็น ดาบเงาในมือของเขาปะทะกับอาวุธยักษ์ของศัตรูจนเกิดประกายไฟสีม่วงกระจายไปทั่วบริเวณ การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เรย์ไม่ได้ใช้เพียงพละกำลัง เขากำลังวิเคราะห์จุดอ่อนของศัตรูท่ามกลางสมรภูมิที่กำลังลุกเป็นไฟ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาคือกลยุทธ์ ทุกการโจมตีคือการเดิมพันด้วยชีวิต "เอลาร่า! ไปที่เครื่องส่งสัญญาณเตือนภัย!" เรย์ตะโกนสั่งขณะที่หลบการฟาดฟันของขุนพลปีศาจที่ทำลายตึกแถวนั้นจนพินาศ "บอกให้สมาคมฮันเตอร์ถอยไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่าให้ใครเข้ามาแทรกแซงการปะทะนี้!" "แต่ว่า—!" "ไปเดี๋ยวนี้!" เอลาร่ากัดริมฝีปากแน่นก่อนจะหันหลังวิ่งออกไปตามคำสั่ง เธอรู้ดีว่าในระดับการต่อสู้ระดับนี้ เธอเป็นได้เพียงภาระถ้ายังดึงดันจะอยู่ตรงนี้ เรย์กลับมาเผชิญหน้ากับศัตรูเพียงลำพัง เขาเหยียดยิ้มที่มุมปาก ในขณะที่ไอหมอกสีดำเริ่มปกคลุมร่างของเขาจนมองไม่เห็นใบหน้า "เอาล่ะ... มาดูกันว่าในถิ่นของแก แกจะรับมือกับเงาที่ไม่มีวันตายได้นานแค่ไหน" ขุนพลปีศาจคำรามลั่น พลังเวทมหาศาลระเบิดออกมาจากตัวมันจนพื้นที่รอบๆ กลายเป็นหลุมลึก ทว่าในวินาทีที่เรย์กำลังจะปิดฉากการปะทะครั้งแรก ท้องฟ้าที่แตกสลายเหนือเกทกลับเกิดช่องโหว่ขนาดใหญ่ขึ้นอีกครั้ง ความเงียบงันเข้าปกคลุมสมรภูมิชั่วขณะ เมื่อร่างของใครบางคนที่เรย์คุ้นเคยดีเดินออกมาจากช่องว่างมิตินั้นด้วยท่วงท่าสงบนิ่ง มือของชายผู้นั้นถือหัวของอัศวินเงาที่เรย์เพิ่งส่งไปสำรวจพื้นที่ข้างในเกทเมื่อสิบนาทีก่อนมาด้วย "อย่าเสียเวลาเลยเรย์..." ชายคนนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่ทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวูบ "เพราะว่า 'คน' ที่แกกำลังตามหา... ไม่ได้ถูกขังอยู่ในเกทนี้หรอกนะ แต่มันมาตั้งแต่วันที่แกรู้จักพลังของเงาแล้ว" เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยภายใต้ชุดเกราะปีศาจที่ดูผิดแปลกไปจากปกติอย่างสิ้นเชิง ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ เงาฮันเตอร์ไร้เงา